جزئیات جدید از رانت در صنعت فولاد کشور

دلیل این کار این‌ بوده ‌که برخی افراد با ‌مدیریت نامناسب، کارخانجات را در جاهایی ساخته‌اند‌ که هیچ گونه دسترسی به مواد اولیه و آب نداشته و هزینه انتقال آن به کارخانه و کارهای عمرانی که در این خصوص انجام گرفته و نیز هزینه تمام شده پروژه‌ها را به دو برابر و بیش از آن افزایش داده است.

کد خبر: ۴۰۸۶۲۹

تاریخ: ۲۶ خرداد ۱۳۹۳ - ۱۵:۲۱

چند روزی است، ‌تحقیق و تفحص از فولاد‌سازی‌ها به کار خود پایان داده ‌و گزارش آن در کمیسیون صنایع مجلس شورای اسلامی در حال نهایی شدن است.

به گزارش «تابناک»،‌ امروز نادر قاضی‌پور، رئیس این کمیته، از برخی رخدادها در این بخش از صنعت، پرده برداشته و به مواردی اشاره کرده‌ که جای بررسی دارد.

این نماینده مجلس به برخی ‌قراردادهای‌ صنایع فولاد کشور با برخی از کشور‌ها، اشاره می‌کند و می‌گوید: در قرارداد‌ با چینی‌ها برای طرح‌های هفت‌گانه، ‌بنا بوده از این قرارداد 40 درصد به ایران و 60 درصد به چین تعلق گیرد، ولی متأسفانه این قرارداد تغییر کرده و سهم ایران 20 درصد شده است.

عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس افزود: در حالی که طرف چینی موظف به استفاده قطعات چینی به نسبت 60 درصد در این هفت طرح فولادی بود، این نسبت را به 80 درصد افزایش داده است. ناگفته نماند، ‌کیفیت قطعات به کار رفته در این پروژه‌ها‌ در ‌هاله‌ای از ابهام است و بی‌گمان‌ با بهره‌برداری ‌‌از این طرح‌ها، شاهد تحمیل هزینه‌های سنگین سرباری به دلیل بی‌کیفیت بودن قطعات مورد استفاده خواهیم بود.

رئیس کمیته تحقیق و تفحص از صنعت فولاد افزود: باید توجه داشت، شرکت‌های خصوصی زیر‌مجموعه فولاد ـ که عمدتا هم وارداتی از ایتالیا و آلمان هستند ـ این طرح‌ها را با هزینه کمتر تکمیل می‌کردند؛ بنابراین، باید مشخص شود، دلیل بستن این قرار‌داد چه بوده است؟!

اما الله‌وردی دهقان، عضو کمیسیون صنایع مجلس و عضو کمیته تحقیق و تفحص از این صنایع نظر دیگری دارد‌ و‌ دیدگاهش درباره سخنان قاضی‌پور این است: این نوع بحث‌ها، سندیت آنچنانی ندارد و گفتن این حرف‌ها، باعث ایجاد بازتاب‌هایی در ‌مردم می‌شود و در بازار نیز تأثیر‌گذار است؛ اما نمی‌شود این نوع گفته‌ها را تأیید ‌یا رد کرد. البته تحقیق و تفحص انجام شده، نشان از کاستی‌های بسیاری در این بخش دارد.

وی گفت: هم‌اکنون ‌ما به جای اینکه تولید‌کننده فولاد باشیم، یکی از بزرگ‌ترین صادر‌کنند‌گان سنگ آهن هستیم و سالانه ‌14 تا 18 میلیون تن سنگ آهن و مواد خام ‌از کشور خارج و به همین میزان فولاد وارد کشور می‌کنیم؛ این یعنی وجود نقص در سیستم مدیریت فولادی کشور. ‌‌حال‌ آنکه با تدابیر خاص و با توجه به پتانسیل‌های کشور در تأمین مواد اولیه و داشتن امکانات و دانش فنی، می‌شد کاری کرد که دست‌کم نیاز داخل کشور تأمین ‌و با ارزش افزوده‌ای که از این طریق ایجاد می‌شد، در کشور ایجاد اشغال کرده و وابستگی خود را از خارج قطع می‌کردیم.

وی همچنین درباره طرح‌های هشتگانه کشور برای ساخت کارخانه‌های فولاد‌سازی در کشور ‌گفت: در ‌دولت قبل، قرار بود با 26 هزار میلیارد، هشت کارخانه فولاد‌سازی در کشور راه‌اندازی شود تا وابستگی به فولاد خارجی کاهش یابد‌، ولی‌ در عمل،‌ نزدیک 9 هزار میلیاد هزینه به بار آورده است و نکته جالب آنکه هنوز ‌سرنوشت این کارخانه‌ها‌ معلوم نیست!

این نماینده در‌باره این هزینه‌ها و دلایل افزایش آن به این میزان گفت: دلیل این کار این‌ بوده ‌که برخی افراد با ‌مدیریت نامناسب، کارخانجات را در جاهایی ساخته‌اند‌ که هیچ گونه دسترسی به مواد اولیه و آب نداشته و هزینه انتقال آن به کارخانه و کارهای عمرانی که در این خصوص انجام گرفته و نیز هزینه تمام شده پروژه‌ها را به دو برابر و بیش از آن افزایش داده است.

وی درباره ارائه زود‌هنگام گزارش‌ تفحص‌های برخی ‌نمایندگان مجلس گفت: نمایندگان نباید پیش از بررسی گزارش در کمیسیون، گزارش‌ها را در اختیار رسانه‌ها گذارند، زیرا‌ شاید این کار باعث شود، ‌طرف مقابل واکنش نشان دهد و با ارائه اسناد دیگری، تفحص را بی اثر کند.