تحلیل اینترنشنال بیزنس از گروه F جام‌جهانی؛

آیا خط دفاعی ایران ما را به رستگاری می‌رساند؟

دیگر تیم این گروه بوسنی و هرزگوین است که هرچند برای نخستین بار در جام‌جهانی حاضر می‌شود، راهیابی این تیم به عنوان سرگروه به جام‌جهانی، نشان از قدرت بالای این تیم دارد و باید روی آن حساب ویژه‌ای باز کرد.

کد خبر: ۴۰۷۱۸۱

تاریخ: ۲۰ خرداد ۱۳۹۳ - ۱۶:۵۳

دو  روز دیگر رقابت‌های جام‌جهانی فوتبال آغاز می‌شود و داور که سوت آغاز بازی برزیل و کرواسی را به صدا درآورد، ‌شور و هیجان همه را فرا خواهد گرفت. سی و دو تیم حاضر در این رقابت‌ها از چند ماه پیش خودشان را آماده کرده‌اند تا بهترین کارکردشان را در این رقابت‌ها به نمایش بگذارند و ایران هم یکی از این سی و دو تیم است.

به گزارش «تابناک»، تیم‌ها و گروه‌های حاضر در جام‌جهانی، هنوز محل تحلیل و گمانه‌زنی‌های ‌رسانه‌هاست و امروز هم اینترنشنال بیزنس، تحلیل از گروه F جام‌جهانی (جایی که ایران و آرژانتین و بوسنی و نیجریه در آن هستند) ارائه داده است.

بنا بر این گزارش، آرژانتین، بوسنی و هرزگوین، نیجریه و ایران چهار تیم گروه F جام‌جهانی را تشکیل می‌دهند. در این میان، آرژانتین مهم‌ترین گزینه این گروه برای سرگروهی در دور مقدماتی و حتی قهرمانی در جام‌جهانی به ‌شمار می‌آید؛ تیمی که در ترکیب خود فوق ستاره باشگاه بارسلونا، لیونل مسی را می‌بیند و با ترکیبی از بازیکنان جسور، حریق خطرناکی برای رقبایش به‌شمار می‌رود.

آلبی سلسته با قرار گرفتن در صدر جدول گروهش در رقابت‌های مقدماتی جام‌جهانی در امریکای جنوبی با نه پیروزی، پنج تساوی و دو شکست راهی برزیل شد تا برای تصاحب جام در کشور بزرگترین رقیب فوتبالی‌اش تلاش کند. آن‌ها از زمان دیگومارادونا به این سو‌ هیچ ‌گاه نتوانسته‌اند جام‌جهانی را فتح کنند؛ هرچند همیشه در جمع بهترین تیم‌های دنیا بودند.

در این باره باید گفت، با اینکه آرژانتینی‌ها در دو جام‌جهانی گذشته در جمع هشت تیم مرحله یک‌چهارم نهایی حضور داشتند، هر دو بار توسط آلمان حذف شدند. آن‌ها در جام‌جهانی 2006 در ضربات پنالتی مغلوب آلمان میزبان ‌و بعد در جام‌جهانی 2010 تحت هدایت دیگو ماردونای کبیر با یک شکست تحقیر‌آمیز و دریافت چهار گل برابر آرژانتین حذف شدند. با این حال آرژانتین امیدوار است ‌بسیار فراتر از آنچه در هشت سال گذشته در جام‌جهانی بوده، عمل کنند و به حضور در فینال این رقابت‌ها بسیار امیدوار است.

قدرت آرژانتین در خط آتشین آن است؛ جایی که پنج ستاره بزرگ این تیم برای کسب عنوان آقای گلی و درخشیدن هر چه بیشتر در برزیل با هم رقابت دارند. ستاره آن‌ها لیونل مسی، مهاجم ستودنی بارسلوناست. او در کنار خود سرخیو آگرویی را می‌بیند که امسال با منچستر سیتی قهرمان لیگ برتر شده است.

گونزالو هیگواین از ناپولی، رودریگو پالاچی از اینتر و آزکولا لاوازی، دیگر مهاجمان خط حمله آرژانتین هستند که می‌خواهند با آتش بازی خود در جام‌جهانی رویایی چندین و چند ساله آلبی سلسته را محقق کنند.

اما اگر فکر کردید ستاره‌های آرژانتین تنها در خط حمله آن‌ها خلاصه می‌شود، اشتباه کردید. نگاهی به ترکیب خط هافبک این تیم با نام‌هایی نظیر خاویر ماسکرانو (بارسلونا)، آنخل دی‌ماریا(رئال مادرید)، ماکسی رودریگز (نیوولز اولد بویز) و ریکاردو الواز (اینتر میلان) روبه‌رو می‌شویم که هر کدام به تنهایی برای یک تیم کافی هستند.

پابلو زابلتا و مارتین دی‌مکلیس هر دو از بایرن مونیخ، فدریکو فرناندز از ناپولی و آزکولا گری از بنفیکا هم ستاره‌های خط دفاعی آرژانتین را تشکیل می‌دهند.

اما نام‌های نوشته شده روی کاغذ از قدرت بالای آرژانتین خبر می‌دهد، ولی این تیم همیشه در جام‌های جهانی اخیر با یک ‌ناتوازنی در میدان روبه‌رو بوده که مانع عملکرد مثبتش می‌شود. شاید ضعیف‌ترین خط آرژانیتن در میان این خطوط، دروازه‌بان این تیم باشد. سرخیو رومرو دروازه‌بان شماره یک این تیم، یکی از نگرانی‌های آرژانتینی هاست. او در فصل گذشته تنها سه بازی برای مونکو انجام داده بود.

خط حمله بوسنی با حضور ادین ژکو نقطه قوت این تیم است. آن‌ها در خط حمله و خط میانی از مجموعه‌ای بازیکنان بزرگ بهره می‌برند که موجب دلگرمی سافت سوئیچ می‌شود؛ اما ‌در مقابل، بنا به اعتراض سویچ، خط دفاعی این تیم‌، یکی از نقاط ضعف آن‌هاست که شاید در بازی‌های جام‌جهانی کار دست آن‌ها بدهد. با این حساب، باید دید سوئیچ از چه تاکتیک‌های برای رویارویی با یک تیم تهاجمی مثل آرژانتین بهره می‌برد.

این گزارش در ادامه می‌افزاید، نیجریه در سال‌های اخیر، تحت هدایت استفن کشی یک تغییر بزرگ کرده است. کشی با تغییر میانگین سنی این تیم و جوانتر کردن بر جذابیت‌های جام‌جهانی افزوده است. آن‌ها سال گذشته پس از سال‌ها به قهرمانی آفریقا رسیدند. آخرین قهرمانی عقاب‌ها در آفریقا به سال 1994 باز‌می‌گردد و این افتخار را مدیون کشی هستند. با این حال آنها در جام کنفدراسیون‌های سال 2013 در برزیل عملکرد قابل دفاعی نداشتند و نتوانستند از دور مقدماتی صعود کنند.

هرچند آن‌ها‌ توانستند تیم ضعیف تاهیتی را 6-1 شکست دهند، برابر ایتالیا و اروگوئه شکست خوردند تا کارکرد ضعیف آن‌ها در برابر تیم‌های قدرتمند جهان همچنان مهم‌ترین ایرادشان باشد.
ایران قطعا ضعیف‌ترین تیم گروه F جام‌جهانی است که چندان نمی‌توان روی آن حساب کرد؛  به ‌رغم اینکه این تیم بهترین تیم حال حاضر آسیاست.

راهیابی ایران به جام‌جهانی درست مثل فیلم‌های سینمایی بود. آن‌ها پس از شروع خوب رقابت‌ها با شکست در برخی از بازی‌ها، سرانجام یک بازگشت خوب داشتند و با سه پیروزی در بازی پایانی، توانستند به ‌سرگروهی ‌جام‌جهانی حاضر شوند.

نقطه قوت ایران در خط دفاعی مستحکم این تیم است که با 10 کلین شیت در رقابت‌های مقدماتی یکی از تیم‌های خوب در جام‌جهانی به شمار می‌رود. با این حال، آن‌ها برای اینکه در برزیل توجه‌ها را خود جلب کنند، نیاز به یک تلاش گسترده دارند. بازی سازی در تیم ملی ایران بسیار ضعیف است و آنها حتی ‌قدرت گلزنی خوبی هم ندارند و در بازی‌های دوستانه اخیر خود چندان نتوانسته‌اند موفق به گلزنی شوند.