سرانجام مبهم باشگاه 77 ساله تهرانی؛

میراث احمدی‌نژاد برای فوتبال تهران به دولت روحانی هم رسید

ماجرای انتقال تیم‌های تهرانی به شهرستان، یکی از آن چندین و چند دستاورد عجیب و غیرکارشناسی دولت محمود احمدی‌نژاد بود که در جریان سفرهای استانی برای شاد کردن دل مردم محروم به‌ کار بسته شد و محبوبیتی موقت‌ برای رئیس‌جمهور وقت به‌ همراه آورد و مجموعه‌ای از ناکامی‌ها و سرافکندگی‌ها را برای تیم‌های ریشه‌دار پایتخت ارمغان داشت.

کد خبر: ۴۰۶۱۳۸

تاریخ: ۱۷ خرداد ۱۳۹۳ - ۲۲:۲۲

تلاش‌های زیرپوستی برای انتقال یک تیم ریشه‌دار تهرانی به شهرستان دیگر علنی شده و حالا رئیسی‌کیا هم از تلاش باشگاه مس کرمان برای خرید امتیاز راه‌آهنی سخن می‌گوید که هرچند این روزها، همه او را با نام بابک زنجانی می‌شناسند، رجوع به حافظه تاریخی‌مان نشان می‌دهد، بیش از هفت دهه در ساحت فوتبال ایران زیسته و بازیکن ساخته و به تیم ملی اهدا کرده است.

به گزارش «تابناک»، ماجرای انتقال تیم‌های تهرانی به شهرستان، یکی از آن چندین و چند دستاورد عجیب و غیرکارشناسی دولت محمود احمدی‌نژاد بود که در جریان سفرهای استانی برای شاد کردن دل مردم محروم به ‌کار بسته شد و محبوبیتی موقت ‌برای رئیس جمهور وقت به ‌همراه آورد و مجموعه‌ای از ناکامی‌ها و سرافکندگی‌ها را برای تیم‌های ریشه‌دار پایتخت ارمغان داشت. بزرگترین شاهد مثال این ماجرا، تیم پاس تهران است که با یک دنیا سابقه و پیشینه و قهرمانی در آسیا در راستای همین طرح در دولت محمود احمدی‌نژاد به همدان اهدا شد و پس از چند سال حضور کج‌دار و مریز به لیگ یک سقوط کرد و حالا وضعیتی اسف‌بار در همدان دارد. در آن زمان، پیکان به قزوین فرستاده شد و صبا به ‌قم رفت و راه‌آهن به شهر ری.

ماجرا وقتی بالا گرفت که تلاش‌ها برای تصاحب نفت تهران توسط اراکی‌ها جنبه رسانه‌ای به خود گرفت و سرانجام نمایندگان اراک نتوانستد برای افزایش محبوبیت خود برای انتخابات آینده، یک تیم لیگ برتری ‌برای استان مرکزی پیدا کنند و از آن به بعد بود که تب این حرکت غیر اصولی و غیرکارشناسی خوابید. نگاهی به وضعیت صبا و پاس در حال حاضر، نشان می‌دهد که ماجرای انتقال تا چه حد سبکسرانه طراحی شده بود.

اما چند سال پس از این ماجراها و با رفتن محمود احمدی‌نژاد از قدرت و در زمان دولت حسن روحانی، بار دیگر زمزمه‌های انتقال یک تیم تهرانی به شهرستان بالا گرفت‌. راه‌آهن تهران تیم 77 ساله پایتخت که در چند سال اخیر یک مالک میلیاردر را در کنار خود می‌دیده؛ کسی که وقتی در هجدهم تیر 1391 این تیم را خرید، کسی روی او چندان حسابی نمی‌کرد و اما در یک سال گذشته نامش به کلیدواژه‌ای برای حساس شدن تبدیل شده است. بابک زنجانی! میلیاردی که کارش از شهرت به زندان کشید و همین بازداشت طولانی مدتش، موجب شده تا تیم تحت مالکیتش به بلاتکلیف‌ترین تیم فصل بدل شود و در حالی که تیم‌های کوچک و بی‌بضاعت این فصل هم تکلیف خود را می‌دانند، راه‌آهنی‌ها هنوز نه مربی خود را می‌شناسند و نه بازیکنان فصل جدید را.

طرح فروش اموال زنجانی برای پس دادن بدهی طلبکارانش، موجب شده تا باشگاه بی‌سرپرستی که به یاری ماندن روی سکوی یازدهم فصل قبل لیگ همچنان بلیت حضور در لیگ برتر را دارد، به طعمه خوبی برای سایر تیم‌هایی که به دنبال رفتن ره صدساله در یک شب هستند، بدل شود و چندین و چند تیم برای تصاحب آن آماده شوند. یکی از معروف‌ترین‌های آن‌ها باشگاه پولدار و البته سقوط کرده مس کرمان است که پس از سقوط به لیگ یک در فصل گذشته به دنبال این است که با پول بار دیگر در لیگ برتر حاضر شود و البته این تنها از ویژگی‌های فوتبال ایران است که یک تیم به ‌رغم سقوط ولی با صرف هزینه‌های میلیاردی، می‌تواند جواز حضور در لیگ برتر را به دست آورد.

رئیسی‌کیا در گفت‌وگو با ایسنا می‌گوید: «‌مس کرمان نیز به عنوان یکی از مشتریان پیشنهاد جدی خود را در این باره مطرح کرده است. البته مهدی تاج، رئیس سازمان لیگ برتر در این رابطه تأکید می‌کند، تیم فوتبال مس کرمان نمی‌تواند ‌امتیاز راه‌آهن را بخرد؛ بنابراین، باید شانس خود را برای لیگ برتری شدن از راه تلاش دوباره در لیگ یک امتحان کند، نه اینکه به این شیوه برای حضور در لیگ برتر متوسل شود‌‌».

پیشترها شایع‌ شده بود که قرار است بوشهری‌ها مالک جدید راه‌آهن شوند و با توجه به اینکه شاهین، تیم ریشه‌دار بوشهری در وضعیت نابسامان مدیریتی بود و امکان برخاستن دوباره آن در سال‌های آینده نیست، بوشهری‌ها امیدوارند صاحب راه‌آهن زنجانی شوند. چه بوشهر و چه کرمان، شواهد نشان می‌دهد که انتقال یک تیم ریشه‌دار تهرانی به شهرستان نه‌ تنها موجب ازهم گسیختگی آن تیم می‌شود که حتی به فوتبال ریشه‌دار تهران که در سال‌های گذشته به مدد همین طرح تیم‌هایش را از دست داده هم ضربه می‌زند.

‌نگاهی به تیم‌داری در تهران نشان می‌دهد، ‌دیگر از تیم‌های قدیمی و بازیکن‌ساز تهرانی خبری نیست و جز سرخابی‌ها که داستانشان فرق می‌کند، تنها یکی دو باشگاه ‌‌مانده‌اند که چراغ این خانه را روشن نگه داشته‌اند که حالا برای همان هم دندان‌هایی تیز شده است.