خريدار و فروشنده در حوزه درمان معني ندارد

متولي اينكه چطور منابع هزينه شود و به كار‌ آيد وزارت بهداشت و درمان است كه بايد خط مشي بگذارد.

کد خبر: ۴۰۴۵۷۰

تاریخ: ۱۱ خرداد ۱۳۹۳ - ۰۷:۲۴

اعتماد با حسينعلي شهرياري، رييس كميسيون بهداشت مجلس درباره وضعیت بیمه در حوزه درمان گفت‌وگو کرده است:

نظر شما در مورد واگذاري بيمه‌ها به وزارت بهداشت و درمان چيست. موافق اين واگذاري هستيد؟

طبق قانون برنامه پنجم متولي سلامت وزارت بهداشت و درمان است يعني وزارت بهداشت است كه بايد بگويد اگر بيمار منابعي دارد اين منابع را كجا هزينه كند. در جلسه‌يي كه در مجمع تشخيص مصلحت نظام بود هم تصويب شد متولي درمان وزارت بهداشت و درمان است.

واگذاري بيمه‌ها به وزارت بهداشت به نفع بيماران و بيمه‌شدگان است؟

براي بيمار فرقي نمي‌كند متولي اين امر وزارت بهداشت باشد يا وزارت تعاون، كار و رفاه اجتماعي. اما موضوعي كه بديهي است اين است كه طبق قانون برنامه، متولي اينكه چطور منابع هزينه شود و به كار‌ آيد وزارت بهداشت و درمان است كه بايد خط مشي بگذارد. طبق قانون همه موظفند در اين زمينه سياست‌هاي ابلاغي وزارت بهداشت و درمان را پياده كنند.

منطقي است كه وزارت بهداشت به عنوان فروشنده خدمات درماني خود خريدار خدمت هم باشد. اين در كيفيت خدمات و هزينه‌هاي درمان تاثير منفي ندارد؟

موضوع خريدار و فروشنده جوسازي بيمه‌هاست. ببينيد وقتي شما در حوزه سلامت مشكلي داريد وزير بهداشت و درمان است كه بايد پاسخگو باشد. كسي وزير تعاون، كار و رفاه اجتماعي را در اين زمينه پاسخگو نمي‌داند. با اين شرايط آيا درست است منابعي كه در حوزه بهداشت و درمان بايد هزينه شود در اختيار وزير ديگري باشد كه به‌طور دلبخواه آن را هزينه كند. اتفاقا در حوزه خدمات درماني اين منطقي نيست كه خريدار يكي باشد و فروشنده شخص يا نهاد ديگري. از طرف ديگر طبق قانون تصدي‌گري‌ها بايد واگذار شود. خود وزارت بهداشت و درمان هم بايد خريد راهبردي كند. در اين صورت خريدار و فروشنده معني ندارد بنابراين اين موضوع جو‌سازي بيمه‌هاست براي اينكه اين بخش همچنان زيرنظر وزارت تعاون، كار و رفاه اجتماعي باشد. كل مشكلات در حوزه سلامت، عدم اجراي خوب پزشك خانواده و... مربوط به همپوشاني و حضور وزارت تعاون، كار و رفاه اجتماعي در اين زمينه بود. مثلا در مورد موضوعي مسوولان و متوليان وزارت كار مي‌پذيرفتند و امضا مي‌كردند كارشناسان اجرا نمي‌كردند. در كل اگر در دولتي دو وزير همفكر و همسو باشند، مشكلي ممكن است به وجود نيايد اما اگر كوچك‌ترين اختلافي باشد، در اجرا مشكل پيش مي‌آيد.

وزارت بهداشت وزارتخانه گسترده‌يي است. مسووليت بيمه‌هاي خدمات درماني گستردگي و مشكلات اين وزارتخانه را تشديد نمي‌كند؟

اتفاقا زماني كه تامين اجتماعي زير مجموعه وزارت بهداشت و درمان بود خيلي خوب مديريت مي‌شد اما مشكل از زماني پيش آمد كه اين بخش واگذار شد. از طرفي وزارت تعاون، كار و رفاه اجتماعي در حال حاضر گسترده‌تر از وزارت بهداشت و درمان است. در اين وزارتخانه بود كه پول بيمه‌ها به دستور احمدي‌نژاد براي پرداخت حقوق بازنشستگان هزينه شد و بيشتر مشكلات در اين وزارتخانه اتفاق افتاد. اين در حالي است كه وقتي بيمه‌ها زير‌مجموعه وزارت بهداشت و درمان بود مسائل اين حوزه را اولويت مي‌داد. حتي در آن زمان سازمان بهزيستي و تامين اجتماعي هم عملكرد بهتري داشت. توانبخشي مرحله‌يي از درمان است. تداخل كاري است كه مشكل ايجاد مي‌كند.

تعدادي از كارشناسان معتقدند مشكل بيمه‌ها از زماني شروع شد كه وزارت رفاه و تامين اجتماعي ادغام شد. احياي اين بخش بهتر از واگذاري به وزارت بهداشت نيست؟

من اعتقاد دارم وزارتخانه رفاه قبلي بايد منحل مي‌شد. در آن زمان اين وزارتخانه يكي از وزارتخانه‌هايي بود كه هيچ كارايي نداشت و اضافي بود.

در كشورهاي پيشرفته مسووليت بخش بيمه و درمان با كدام وزارتخانه است؟

در همه جاي دنيا بيمه و درمان يكجاست. وزارت سلامت دارند. همه اينها زير مجموعه وزارت سلامت هستند. نه اينكه دو وزارتخانه متولي سلامت باشند. تمام مسائل بيمه‌يي كه مربوط به درمان مي‌شود بايد زير مجموعه وزارت بهداشت و درمان باشد. بيمه‌هاي بازنشستگي و ساير بيمه‌ها موضوع جداگانه‌يي است.

موضوع ديگري كه مطرح است ضرورت نگاه اقتصادي به بيمه‌ها و در مقابل مديريت پزشكي در حوزه بهداشت و درمان است. به نظر شما اين موضوع كارايي بيمه‌ها را در صورت واگذاري به وزارت بهداشت كاهش نمي‌دهد؟

در حال حاضر بيمه‌هاي ما صرفا بيمه‌هاي درماني ورشكسته‌ هستند و مديريت اقتصادي ندارند. در چند سال گذشته هيچ اتفاقي در حوزه بيمه‌يي نيفتاده و روز به روز وضعيت بدتر شده است. ما هم اعتقاد داريم كه بايد بيمه‌ها يك موسسه اقتصادي باشند. ما اقتصاد بهداشت داريم. در اين زمينه داريم نيرو تربيت مي‌كنيم. مديريت وزارت بهداشت هم بايد به سمتي برود كه به غير از پزشك باليني در اين حوزه مديريت كند اما هنوز نيرو به اندازه كافي تربيت نشده است. بيمه‌هاي ما هنوز كار آمد نيستند و صرفا صندوق‌هايي هستند كه از دولت پول مي‌گيرند و پول تقسيم مي‌كنند. در اين شرايط منابعي كه بايد در جهت بقاي بيمه‌ها باشد صرف حقوق پرسنل و هزينه مخارجي مي‌شود كه در حوزه درمان و بيمه‌هاي درماني نيست و حيف و ميل مي‌شود.