گلایه‌ شهرام ناظری از کم توجهی‌ها

گلایه‌های شهرام ناظری از کم توجهی به اساتید بزرگ و ستایش استاد باستانی پاریزی بخش‌هایی از مراسم بزرگداشت زنده‌یاد باستانی پاریزی بود.

کد خبر: ۴۰۳۸۴۹

تاریخ: ۰۸ خرداد ۱۳۹۳ - ۰۰:۰۵

به گزارش تسنیم، مراسم بزرگداشت استاد زنده یاد باستانی پاریزی با حضور شمار زیادی از علاقه‌مندان و اساتید فرهنگ و هنر شامگاه امروز چهارشنبه در فرهنگسران ارسباران تهران برگزار شد.

در بخشی از این مراسم شهرام ناظری استاد پرآوازه موسیقی اصیل ایرانی با ابراز تاسف از درگذشت زنده یاد باستانی باریزی خاطرنشان کرد:‌خوشحالم که با حجم زیادی از سمومی که در ارتباط مردم جامعه با یکدیگر وجود دارد و اینقدر از هم دور شده‌ایم حداقل می‌توانیم یکدیگر را در مراسم‌های ختم و مرگ‌ها ببینیم. گویی مسئله یک کلیشه شده که وقتی کسی از دنیا می‌رود همه در آنجا حضور پیدا می‌کنیم و در رسای او سخنرانی را عنوان می‌کنیم.

او ادامه داد: ای کاش وقتی که این اساتید بزرگ زنده هستند به یاد آنها باشیم چرا باید همیشه در هنگام مرگ و در مراسم بزرگداشت‌‌های پس از درگذ شت این اساتید حضور پیدا کنیم و از آنها تعریف نماییم.

استاد موسیقی اصیل ایرانی افزود: برای مثال من سالها بود که استاد نادر گلچین را ندیده بودم چرا باید در چنین مراسمی این استاد بزرگ را ببینم.

من نمی‌دانم برای این بی‌مهری‌ها چه واژه‌ای را باید به کار ببرم. دوست ندارم فردا روزی بگویند در مراسم ختم یکی دیگر از اساتید بزرگ حضور پیدا کنم.

ناظری در ادامه خاطره‌ای را از شنیدن صدای نادر گلچین تعریف کرد و گفت: به یاد دارم روزی صدایی زیبا و بدون خش را از رادیو می‌شنیدم و پس از آنکه از طریق یکی از دوستانم صاحب آن صدا را جویا شدم و فهمید آن صدا متعلق به نادر گلچین است بسیار لذت بردم و  خوشحال شدم.

پس از سخنان شهرام ناظری در مورد نادر گلچین حاضران در مراسم یکپارچه به تشویق استاد نادر گلچین پرداختند.

خواننده موسیقی ایرانی در ادامه صحبت‌های خود ابراز امیدواری کرد تا قدر اساتید و چهره‌های فرهنگ و هنر بیشتر دانسته شود و گفت: متاسفم از اینکه در مراسم‌های ختم و عزاداری گردهم می‌آییم و باید این حرف‌ها را بزنیم و یا آنها را در دل نگه داریم. وقتی به من می‌گویند باید در این مراسم‌ها حضور پیدا کنم شب قبلش فشار زیادی به من وارد می‌شود که چه می‌خواهم بگویم.

شهرام ناظری در ادامه دقایقی را به یاد استاد باستانی پاریزی خواند.

در بخش دیگری از این مراسم نیز محمد موسوی از اساتید به نام موسیقی ایران با بیان اینکه آشنایی‌اش با استاد باستانی پاریزی از سال 70 آغاز شده بود گفت: من بسیار از محبت‌های این استاد بزرگ استفاده کردم. من همیشه دوست دارم وقتی استاد بزرگی از اهالی فرهنگ و هنر از دنیا می‌رود بر بالای پیکر او ساز بزنم و به نوعی به او ادای احترام کرده باشم.

او افزود: متاسفانه برای استاد باستانی پاریزی نتوانستم به کرمان بروم و بر بالای پیکرش ساز بزنم اما حالا می‌خواهم به او ادای دینی کرده باشم.

موسوی پس از این صحبت‌ها دقایقی را به نواختن نی به یاد استاد باستانی پاریزی پرداخت.

در بخش دیگری از این مراسم بزرگداشت نادر گلچین از اساتید آواز ایران اظهار کرد: آشنایی من با استاد باستانی پاریزی به زمانی بازمی‌گردد که برای ابوالحسن صبا مراسمی را در رادیو برگزار کردیم که در آن قطعه‌ای با آهنگسازی زنده یاد خالقی و شعر استاد باستانی پاریزی اجرا شد.

او ادامه داد: بعدها که با نوشته‌ها و اشعار استاد باستانی پاریزی آشنا شدم بیشتر شیفته او گشتم و به او بیشتر علاقه‌مند شدم.

نادر گلچین در ادامه ابیاتی از اشعار استاد باستانی پاریزی دکلمه کرد که با تشویق حاضرین در سالن همراه شد.

در بخش دیگری از این مراسم دونوازی دو تن از اساتید موسیقی ایران و هند با حضور جواد بطهایی (سنتور) و درشن آنند (نوازنده سازهای کوبه‌ای) اجرا شد.

همچنین در این مراسم مهدی ستایشگر از پژوهشگران عرصه موسیقی در سخنانی گفت: اساتید بزرگ از کنار ما می‌روند و به سختی جایگزینی برای آنها پیدا می‌شود متاسفانه در چند وقت اخیر برای از دست دادن برخی از اساتید خود عزاردار شدیم.

او ادامه داد: علاوه بر تمام خصوصیاتی که استان باستانی پاریزی داشتند دو ویژگی در ایشان محسوس بود. ایشان دارای تقوای اخلاقی و روحیه یگانه‌خواهی بودند همه نوشته‌های او نشان می‌دهد که این استاد بزرگ اهل باطن و معنویت بودند.

این پژوهشگر موسیقی خاطرنشان کرد: باید در مورد موسیقی یک کار اساسی در مورد استاد باستانی پاریزی انجام شود. با آنکه ایشان موسیقی را به صورت علمی بررسی نکردند اما در کتابهای ایشان شاهد ساختن تاریخ هستیم. امیدوارم یک بودجه مناسب برای کارهای پژوهشی و آموزش و پرورش در کشور برای توجه هر چه بیشتر به این اساتید بزرگ در نظر گرفته شود.

او در پایان صحبت‌های خود قطعه شعری را تقدیم به استاد زنده‌یاد باستانی پاریزی کرد.

همچنین در بخش دیگری از این مراسم حمید باستانی پاریزی فرزند زنده‌یاد باستانی پاریزی در سخنان کوتاهی یک دست‌نوشته را که مربوط به مقدمه تازه‌ترین چاپ کتاب نای هفت‌بند بود را خواند.

در بخشی از این نوشته آمده بود در معجزه شعر و موسیقی سخنان بسیاری شنیده‌ایم و چه معجزه‌ای از این بالاتر که پس از مرگ همه با دمیدن اسرافیل در صور سر از خاک برمی‌دارند... به یاد دارم روزی یک متهم به اعدام در آخرین درخواست خود تقاضای یک ساز نی برای نواختن کرد که پس از آن خانواده مقتول آن مجرم را بخشیدند.

جواد میرهاشمی سازنده فیلم زندگینامه استاد باستانی پاریزی در بخش دیگری از این مراسم اظهار کرد: دلیل ساخت این فیلم ارادتی بودکه به استاد باستانی پاریزی داشتم و خواستم ادای دینی به ایشان کنم.

یکی دیگر از بخش‌های این مراسم نیز پخش سخنانی از پیش ضبط شده از عبدالوهاب شهیدی یکی از اساتید موسیقی ایران بود.

او در این سخنان خاطرنشان کرده بود استاد باستانی پاریزی فردی وابسته و عالم بود که خدمات بسیاری را به فرهنگ و هنر ایرانیان عرضه نمودند و همچنین شعر "باز شب آمد و شد اول بیداری‌ها " را از استاد باستانی پاریزی خواند.

در این مراسم اساتید و چهره برجسته فرهنگ و هنر ایران از جمله استادان حسن ناهید، وفادار، مسعودی، دورلو، تویسرکانی، کریمی، حسین‌جانی و... حضور داشتند. اجرای این مراسم به عهده علی پورامید بود.