ارزیابی سعیدی از ریشه همه اختلافات در کشور

نماینده ولی‌فقیه در سپاه با بیان اینکه "ریشه همه اختلافات به دو نوع برداشت از حامیت دینی برمی‌گردد"، گفت: یک نگاه به مردم‌سالاری دینی منجر می‌شود و نگاه دیگر به مردم‌سالاری سکولار؛ اگر بتوانیم شاخصه‌های این دو برداشت را از هم تفکیک کنیم، می‌توانیم بسیاری از آسیب‌ها را بشناسیم و درمان کنیم.

کد خبر: ۴۰۲۱۱۸

تاریخ: ۳۱ ارديبهشت ۱۳۹۳ - ۱۶:۳۸

به گزارش ایسنا، حجت‌الاسلام والمسلمین علی سعیدی صبح امروز در بیستمین همایش هادیان سیاسی سپاه با اشاره به چالش‌های صدر اسلام، به ریشه‌های برخی از چالش‌ها و وقایع انقلاب اسلامی مانند مسایل مرتبط با نهضت آزادی، بنی‌صدر و اختلاف امام(ره) و آیت‌الله منتظری پرداخت و افزود: اگرچه ظاهر این چالش‌ها رفتاری است، اما ریشه همه آن‌ها اختلاف فکری و اعتقادی است.

وی با مقایسه میان اشتباهات خواص در عصر پس از پیامبر(ص) با عصر بعد از امام خمینی(ره) گفت: تشابه اشتباهات خواص در عصر بعد از پیامبر(ص) با عصر بعد از امام(ره) در انقلاب اسلامی در محورهایی از قبیل تفاوت عملکرد خواص در عصر پیامبر(ص) و امیرالمؤمنین(ع) و تکرار آن در امروز؛ به‌گونه‌ای که خواص پس از امام(ره) همان اشتباهاتی را مرتکب شدند که خواص پس از پیامبر(ص) مرتکب شدند، تفاوت و مرزبندی بین جایگاه و اختیارات دو رهبر و تکرار آن در امروز، مطلق‌نگری در مورد صحابه و همراهان پیامبر(ص) و تکرار آن در امروز؛ حال آنکه معیار حق، ولایت‌مداری است. اگر فرد در یک دوره‌ای پیرو رهبری است در دوره بعد و در زمان رهبری بعدی هم باید پیرو و یاور رهبر باشد.

نماینده ولی فقیه در سپاه ادامه داد: تنزل اختلاف علی(ع) با جبهه مقابل به اختلاف سلیقه و تکرار آن در امروز؛ مثلاً در فتنه ۸۸ برخی خواص اینگونه تصور می‌کردند که دعوا بین دو کاندیداست، در صورتی که اینان با عدم درک صحنه نبرد و اینکه دعوا بین جبهه حق و باطل بوده است، به ساده‌سازی در مسأله می‌پرداختند.

سعیدی تفاوت در برداشت از حکومت دینی را یکی دیگر از این این تشابهات برشمرد و گفت: گفتمان قریش با گفتمان علوی متفاوت است. اولی، گفتمان مردم‌سالاری سکولار است. سکوت خواص در برابر عوامل فتنه، عدم توجه به عوامل پشت‌صحنه فتنه و صرفاً دیدن ظواهر کار، عدم توجه به تفاوت‌ها و متغیرهای دو عصر نیز سایر شباهت‌های این دو دوران است.

وی در بخش دیگری از صحبت‌های خود گفت: شاخصه‌های گفتمان مردم‌سالاری سکولار عبارتند از ترجیح خواست مردم برخواست خدا و دین، جلب مشروعیت از سوی مردم، پیش‌بینی قلمرو خاص برای ولایت‌فقیه یعنی که می‌گویند رهبری باید سلطنت کند و رئیس‌جمهور حکومت، ترویج روحیه اشرافیگری و تجملگرایی، مصلحت‌اندیشی سودنگرانه و عملگرایی فایده محور در برابر تکلیف‌گرایی، تسامح در مرزبندی بین خودی و غیرخودی، تسامح در بکارگیری نیروها به جای توجه به تعهد به اصول، ارزش‌ها و ولایتمداری، تسامح در مرزبندی بین هنر ارزشی و غیرارزشی، اعتقاد به اقتصاد آزاد و سرمایه‌داری با تکیه بر نسخه‌های بانک جهانی و صندوق بین‌المللی پول، بی‌توجهی به‌ عدالت اجتماعی، بی‌توجهی به مسائل و فضای فرهنگی جامعه، پذیرش قواعد بین‌المللی و عمل در چارچوب آن، تعامل و سازش با جبهه نظام سلطه، تعدیل در سیاست خارجی با نگاه به استحکام بیرونی نظام، دیپلماسی سکولار و دنیاگرایانه به جای دیپلماسی جامعیت محور، دیپلماسی تمکین و سازش به جای مبارزه، دیپلماسی طفره و سکوت به جای دیپلماسی مسئولیت‌پذیر، احساس ضعف در برابر تحریم، نگاه منفی به آن در برابر آثار مثبت و درونی آن و دیپلماسی انفعال و ضعف به جای دیپلماسی فعال.

سعیدی در پایان، شاخصه‌های گفتمان مردم‌سالاری دینی را تکلیف‌گرایی الهی عقلانی در برابر تکلیف‌گرایی احساسی، تکیه بر اسلام ناب بر اساس گفتمان علوی و نبوی یعنی اسلام سیاسی، انقلابی و شریعت‌محوری، اتکا به ولایت‌مطلقه فقیه یعنی الهی بودن، پیوستگی بین ولایت فقیه با ولایت ائمه و پیامبر(ع)، استکبارستیزی، یعنی مبنایی، حقیقی، آرمانی و استراتژیک بودن تقابل با استکبار، نگرش مثبت و فرصت‌گرایانه و هدفمند به تحریم در جهت حفظ استقلال، گسترش منطقه نفوذ، استحکام درونی نظام و رشد و ‌بالندگی کشور، تأکید بر مصالح اسلامی و منافع ملی در چارچوب اصول، تجدیدنظر در قوانین و قواعد نظام بین‌الملل، تکیه بر اهداف و‌ آرمان‌ها، با انعطاف عقلانی در جهت حفظ آرمان‌ها دانست.