چه کسی می‌تواند حاشیه‌ها را از کشور جمع کند؟

حاشیه‌ها زمان و مکان هم نمی‌شناسند؛ از همایش دلواپسی و من روحانی هستم در تهران تا بر‌هم‌زدن کنسرتی در یزد و لغو سخنرانی سید‌حسن خمینی در بروجرد. حاشیه‌ها‌ کشور را با خود به هر سو که می‌خواهند می‌برند.

کد خبر: ۴۰۱۲۶۱

تاریخ: ۲۸ ارديبهشت ۱۳۹۳ - ۱۴:۰۵

هر روز‌ حاشیه‌ای جدید برای کشور از راه می‌رسد؛ فرقی هم نمی‌کند، منتقدین حاشیه را درست می‌کنند و دولتی‌ها ادامه‌اش می‌دهند. هیچ کس حاضر نیست کوتاه بیاید.

به گزارش «تابناک»، حاشیه‌ها زمان و مکان هم نمی‌شناسند؛ از همایش دلواپسی و من روحانی هستم در تهران تا بر هم زدن کنسرتی در یزد و لغو سخنرانی سید حسن خمینی در بروجرد. حاشیه‌ها‌ کشور را با خود به هر سو که می‌خواهند می‌برند. حاشیه‌ها ساخته می‌شوند تا متن کار و آنچه ‌‌باید برای مردم انجام شود و نمی‌شود، دیده نشود. حاشیه‌سازی برای منتقدان دولت، زهر‌چشم گرفتن است و برای دولت، پنهان کردن ضعف‌ها و ناتوانی‌ها.

کسانی که مستند من روحانی هستم را ساختند، فارغ از نوع و محتوای آن، شاید نمی‌دانستند، این مستند به چه میزان کشور را به حاشیه ‌خواهد برد. نزدیک دو ماه است که مستند من روحانی هستم، فکر و ذکر همه را به خود مشغول کرده و همه را به حاشیه‌ها برده است.

نزدیک به شصت روز است، مستندی که برخی آن را به نفع رئیس دولت و برخی آن را علیه دولت تعبیر می‌کنند،‌ بر همه مسائل کشور سایه انداخته است؛ از یک سو، دولتیان به سازندگان این مستند حمله می‌کنند و از سویی، سازندگان و طرفداران این مستند، اطلاعیه و بیانیه می‌دهند. اما چنین مستندی ارزش آن را دارد که این همه کشور را وارد حاشیه کند و مسائل اساسی و به ویژه زندگی مردم را تحت‌الشعاع قرار دهد؟

منتقدان نمی‌دانند که مردم از دولت بهبود اوضاع را می‌خواهند، نه سابقه رئیس دولت را. دولتیان نمی‌دانند که مردم از آنان تحول در معیشتشان را می‌خواهند و نه پاسخگویی به مستند من روحانی هستم؟

با همایش دلواپسیم در خیابان طالقانی، حاشیه‌ها رنگ سیاست خارجی به خود گرفت و روز‌ها و روز‌ها در‌باره دلواپسی نوشته شد. برخی در تأیید دلواپسی و عده‌ای هم در نهی آن؛ اما در این میان زندگی مردم همچنان تغییری نکرده بود. نه دلواپسان‌ از زندگی ‌مردم خبر داشتند و نه کسی کوشید که دلواپسی‌های معیشتی مردم را بر‌طرف کند!

بلافاصله پس از تهران، حاشیه‌ها دوباره از یزد ‌به پایتخت سرازیر شد و با بر هم زدن کنسرت یک خواننده از سوی تعدادی نامشخص، پای استانداری و دیگر ارگان‌ها به حاشیه‌ای جدید باز ‌و اطلاعیه پشت اطلاعیه صادر شد؛ این گروه علیه آن گروه و قس علیهذا.

هنوز حاشیه یزد دست از سر کشور برنداشته بود که این بار حاشیه جدید‌ از بروجرد سر برآورد و ‌یکباره خبر رسید‌ ‌به دلیل لغو سخنرانی سید حسن خمینی در بروجرد و تن دادن فرماندار بروجرد، وی به دستور مستقیم رئیس جمهور از کار برکنار شده است؛ ادعایی که البته در حد ادعا ‌ماند و بعدها وزارت کشور مأمور ویژه‌ای‌ برای بررسی این مسأله به بروجرد فرستاد.

اما حاشیه‌ها دست‌بردار نبود و هر روز خبری از برکناری فرماندار می‌‌رسید و روز پس از آن اطلاعیه‌ای در نهی این کار و هنوز همه پرونده‌ این حاشیه‌ها باز است؛ پرونده من روحانی هستم، پرونده دلواپسان، پرونده کنسرت یزد و پرونده فرماندار بروجرد!

خلاصه آنکه حاشیه‌ها گریبان ملت و دولت را گرفته‌اند و برخی از ملت و دولت، خود به حاشیه‌ها دامن می‌زنند. زمان زود‌تر از آنچه گمان می‌رود، می‌گذرد؛ بنابراین، شایسته نیست چهار سال که گذشت از وجود نه بحران در روز برای دولت سخن بگوییم. اگر دولت و منتقدین حاشیه را جمع نکنند، زندگی مردم با حاشیه‌ها بهبود نخواهد یافت.