اما و اگرهاي چلسي

کد خبر: ۴۰۱۲۲

تاریخ: ۲۰ اسفند ۱۳۸۷ - ۱۱:۳۹

اگر چلسي مي خواهد در کورس رقابت هاي ليگ قهرمانان بماند بايد بتواند به يک نتيجه درست و حسابي در ديدار برگشت مقابل يوونتوس دست پيدا کند. پيروزي يک بر صفر بازي رفت نتيجه چندان مطمئني براي صعود نيست و از سوي ديگر بازي در تورين مقابل گورخر هاي دل آلپي مي تواند سخت تر از آن چيزي باشد که هيدينک و شاگردانش فکر مي کنند.

به نوشته اعتماد، پاول ندود مهاجم يووه يکي از اميدهاي هواداران توريني براي گلزني در اين مسابقه است، مخصوصاً اينکه ندود قصد دارد در پايان اين فصل از دنياي فوتبال خداحافظي کند.

او خودش مي گويد؛ «دلم مي خواهد با کسب يک افتخار بزرگ از فوتبال خداحافظي کنم.» او بازيکن باارزشي است، قهرماني هايش با يوونتوس همانقدر مورد توجه بود که سقوط شان به رده B و داستان هاي کالچوپولي و داستان هاي بعد از آن،؛ «ما هنوز هم مي توانيم چلسي را شکست دهيم و اگر بخواهم پيش بيني کنم مي توانم بگويم 55 به 45 شانس پيروزي هست. البته اين ماجرا به دشواري خواهد بود ولي فکر نمي کنم غيرممکن باشد.»

اين شکل اعتماد به نفس از تجربه زياد سرچشمه مي گيرد. يوونتوس و بازيکنانش هميشه در کورس رقابت هاي دشوار بوده اند و از همان سال 1992 که به شکل و شمايل جديد بازي هاي ليگ قهرمانان انجام مي شد آنها همواره در ميان هفت تيم مدعي که شانس قهرماني را با خود به اين طرف و آن طرف مي بردند، حضور داشتند.در اين ميان چلسي به خوبي از شرايط يووه باخبر است، انتظارات هواداران ايتاليايي را از اين تيم به خوبي مي شناسد و به همين دليل بايد محتاطانه و با برنامه ريزي روبه روي اين تيم صف آرايي کند.

اغلب بر اين عقيده اند يوونتوس پتانسيل اين را دارد که بتواند در بازي امشب چلسي را از گردونه خارج کند و نگاه ها همه به سمت پاول است. اگرچه کارشناسان فوتبال اروپا و ايتاليا معتقدند او همان زمان در سال 2006 که يووه به سري B رقابت ها سقوط کرد بايد از فوتبال خداحافظي مي کرد، اما ندود نخواست در روزهاي بحراني تيم مجبوبش را در مخمصه رها کند. او به رغم همه اتفاقات پس از صعود دوباره توانست در 33 بازي 11 گل به ثمر برساند.

در طول دو سال اخير او هميشه در ترکيب اصلي و منظم تيم حضور داشته؛ چيزي که همواره مورد توجه هواداران اين تيم بوده است. همه اينها در حالي است که او خود درباره يکي از رقباي فوتبالي اش - تيري آنري- مي گويد؛ «به نظر مي رسد پاهاي او در دست هايش است.» جمله عبارتي بود که پيش از اين يکي از نويسندگان ورزشي ايتاليايي در وصف فوتبال پاول ندود نوشته بوداو حالا همان کاري را در يووه انجام مي دهد که رايان گيگز براي فرگوسن؛ اما نکته اينجاست که کلوديو رانيري جايگزين مناسب و کليدي براي جناح چپ تيمش ندارد و همين نقطه ضعف اين داستان است. شايد عده زيادي به کلوديو رانيري خرده بگيرند که چرا به سباستين جيووينچو فرصت هاي زيادي براي ارائه نمايش فوتبالي اش نمي دهد، اما عقيده سرمربي تيم بر آن است که اين بازيکن 22ساله جوان بيشتر از يک مهاجم در گوش چپ مي تواند در روند کلي مسابقه تاثيرگذار باشد.

حتي قبل از اينکه پاول به شکل جدي مساله بازنشستگي و خداحافظي اش از فوتبال را مطرح کند، سران باشگاه به اين فکر افتاده بودند که در پنجره نقل و انتقالات فعال تر ظاهر شوند و بازيکنان صاحب نام تري را به خدمت بگيرند؛ چيزي که از باشگاه پرطمطراق و جاه طلبي با اسم و رسم يوونتوس هميشه انتظار مي رفته است.واقعيت اين است که در حال حاضر ندود پيراهن يووه را مي پوشد و رقيب فعلي- چلسي- نيز به اين مساله واقف است. آنها هم مي دانند او چيزي بيش از يک بازيکن در خط حمله است و مي تواند يک تنه اتفاقات زيادي را رقم بزند.

شکست يووه در شمال لندن يک اتفاق داوري بود نه مهر اثباتي بر عدم شايستگي يووه و اين نکته غيرقابل انکاري است. آبي هاي چلسي شرايط دشواري دارند. خاطره تلخ حذف شدن در آخرين ثانيه هاي فينال ليگ قهرمانان هنوز در ذهن آنها است. تمامي تغيير و تحولات اخير باشگاه که توسط آبراموويچ رخ داد هم در راستاي نيل به اين هدف بوده که بالاخره جام نقره يي در دستان جان تري کاپيتان آبي ها بالاي سر برود؛ اتفاقي که هيدينک هلندي با واقعيت نگري خاص خودش احتمال آن را بعيد مي داند.