يک کاپيتان مشتاق، يک رئال ناکام و يک ليورپول پراميد؛

صداي صعود، نواي اميد

کد خبر: ۴۰۱۱۱

تاریخ: ۲۰ اسفند ۱۳۸۷ - ۱۰:۴۷

خاطره 18 ماه ناسازگاري فرناندو مورينتس با ليورپول، امروز در لحظه آماده شدن ميزبان انگليسي براي برجاي گذاشتن يک داغ بزرگ ديگر بر دل رئال مادريد تداعي مي شود.

به نوشته اعتماد، مورينتس به عنوان يکي از بزرگ ترين مهاجمان تاريخ فوتبال ديار ماتادورها در آنفيلد فرود آمد اما نصيبي غير از آه و حسرت و شرکت در جشن قهرماني ليورپول (او در اين افتخار، اندک سهمي داشت) نبرد. رائول تنها يک بار به قصد سفر به اسپانيا موفق به تماشاي بازي دوست صميمي خود در لباس آنفيلدي ها شد و خيلي خوب مي داند وقتي از جو مخوف استاديوم اختصاصي پرافتخارترين تيم جزيره مي گويند، در واقع مي خواهند پراحساس ترين وادي سبز را مورد اشاره قرار دهند.

او براساس اين دانسته ها گفت؛ «بايد در انتخاب کلمات دقت لازم را به خرج دهيم. فرياد بي دليل با هواداري عاقلانه کاملاً متفاوت است. تا وقتي ورزشگاه را بالاي سرتان احساس نکنيد، نمي توانيد متوجه شويد در آنفيلد چه کار دشواري پيش رو داريد. جوي که در تنها ملاقاتم در آنفيلد وجود داشت را به ياد دارم. ورزشگاه پر از آدم و آدم ها پر از فرياد بودند. تازه آن رقابت در چارچوب ليگ برگزار مي شد. قضيه ليگ قهرمانان متفاوت است واي... چه جو ديوانه کننده يي انتظار ما را مي کشد.» شکست يک- صفر در بازي خانگي دور رفت مقابل ليورپول، بازيکنان رئال مادريد را به انتقاد از خود واداشت اما اگر رئالي باشيد، تحت هر شرايطي به آينده اميد خواهيد داشت. رائول چه نظري دارد؟

او گفت؛ «براي برتري با اختلاف دو گل برنامه هاي زيادي داريم. البته شکست مايوس کننده يي را پذيرفتيم اما اصلاً نااميد نيستيم و مي دانيم حتي در آنفيلد هم شانس هاي خاص خود را خواهيم داشت. برتري بر ليورپول ميزبان ناممکن نيست به خصوص با حضور خوان د راموس. از زمان حکمفرمايي او بر رختکن تيم، منضبط تر شده ايم. اوايل فصل مشکلاتي از قبيل ناتواني در حفظ برتري داشتيم و به همين دليل امتيازات زيادي را از دست داديم.اکنون به لحاظ روحي و جسمي در شرايط ايده آلي قرار داريم. قهرماني در لاليگا مثل چند هفته قبل ناممکن تلقي مي شود. با اين حال تا اطلاع بعدي فقط به ليورپول مي انديشيم.»

بهترين گلزن تاريخ رئال مادريد و ليگ قهرمانان کمتر از نيمي از اعداد سال هاي حضورش در رئال مادريد را روي نيمکت سپري کرده و حالا در 31 سالگي مانند نوجوان 17 ساله مشتاق نشان مي دهد. واقعاً رازي وجود دارد؟ جواب را بخوانيد. «فوتبال يک بازي است. در کودکي به اين جمله پايبند ماندم اما در جواني توپ را شغلم مي پنداشتم. اکنون نيز چنين تفکري دارم. اولين اصل در حمله، حفظ تعادل تلقي مي شود. تعيين اهداف کوتاه مدت بر تمايلم به تداوم افتخارآفريني افزود. اصلاً تصور نمي کردم بيشتر از دي استفانو گل بزنم اما قبل از آغاز فصل جاري از خواب برخاستم و متوجه شدم 15 گل تا رکورد افسانه يي اين افسانه فاصله دارم.»

رائول در پاسخ به سوالي مبني بر علاقه به حضور در فوتبال انگليس، علايقش را روي دايره مي ريزد؛ «واقعاً مايلم فوتبال جزيره را تجربه کنم، با اين حال دوست دارم اينجا بمانم؛ درست مانند چند سال پيش که پيشنهاد سران چلسي را نپذيرفتم. ليگ برتر را دوست دارم چون خيلي سريع و پرهيجان دنبال مي شود.» به محض باز شدن پاي اسپانيايي ها به فوتبال انگليس، داستان جالب تر هم شد. در اين شرايط آيا بازيکني وجود دارد که رائول دوست داشته باشد در برنابئو کنار او بازي کند؟ بله، کريستيانو رونالدو. استدلال «رائو لينا» را بخوانيد؛ «رونالدو دوست دارد در چمن برنابئو ادامه دوران حرفه يي خود را سپري کند. مي گويند خيلي زيبا گل مي زند.

به لحاظ منطقي امکان همبازي شدن من با او وجود ندارد چون توازن رختکن رئال مادريد از بين مي رود. قبلاً بزرگاني مانند رونالدو برزيلي، زيدان و فيگو با پوشيدن لباس تيم ما، قلب ها را ربودند. رونالدو پرتغالي را نمي شناسم اما تعريف او را زياد شنيده ام.» اگر رونالدو به برنابئو برود، ديدگاه فعلي کاپيتان تيم جديدش چندان تغيير نمي کند چون از قديم الايام خوب، خوب بوده است،