نگاه شما: خطاب به سازمان نظام روان شناسی

بخش «نگاه شما» برای ارائه و معرفی «نگاه» مخاطبان «تابناک» به همه موضوعات است. هر مخاطب «تابناک» می‌تواند با مد نظر قرار دادن شرایط همکاری با این بخش، «نگاه» خود را ارسال کند تا در معرض دید و داوری دیگر مخاطبان قرار گیرد.

کد خبر: ۴۰۰۹۲۷

تاریخ: ۲۷ ارديبهشت ۱۳۹۳ - ۱۲:۲۲

یک: حق عضویت؛ کدام عضویت؟ کدام مزیت؟

اساسا فلسفه ی عضویت دریک سازمان، بهره مندی از مزایایی است که آن سازمان برای افراد تحت پوشش خود درنظر می گیرد. سازمان نظام روان شناسی و مشاوره نیز به طبع سازمانهایی مثل نظام پزشکی و نظام مهندسی مبالغی از اعضایش دریافت می کند و کارت عضویت بهشان می دهد. تا اینجا که همه چیز آرومه واما؛

آیا نباید در مدت چندسال  که از عضویتم می گذرد یک خبرنامه، نشریه، مجله یا حتی یک پیامک برای من عضو نوعی فرستاده شود؟

یک جلسه ی آموزشی یا دانش افزایی برایم درنظر گرفته شود؟

از برگزاری انتخابات سازمان، لااقل بصورت پیامک یا ایمیل که کمترین هست اطلاع یابم؟

سازمان مذکور اگر یکسال حق عضویت به عقب افتد به عنوان بدهکاری به سازمان ثبت می کند و درموعد تمدید بعدی دریافت می کند اما دریغ از هیچگونه خدمات دهی.

من هنوز پروانه ی کار نگرفته ام وفعلا عضو عادی می باشم ولی این سوال وجوددارد که این عضویت من درسازمان فلسفه اش نهایتا چیست؟ مزیتش چیست؟ کدام مزیت؟

داخل پرانتز هم اینکه این مبلغ حق عضویت برای یک فارغ التحصیل کارشناسی ارشد که هیچ شغلی ندارد زیاد است .حتی آنهایی که پروانه ی کارهم گرفته اند هم وضع خوبی ندارند وبا اجاره مکان و درصدی که به مدیرمرکز می دهند نهایتا درحد یک کارساده ی منشی گری نصیب شان می شود.

یک قیاس ساده با انجمن روان شناسی ایران نشان می دهد که این انجمن (که البته کاریک انجمن را بایک سازمان مقایسه کردن منطقی نیست ولی از باب روشنگری عرض می شود  انجمن مذکور برای هرعضو حتی نامه ی انتخابات و برگه ی رای را هم پست می کند. 2 عدد نشریه را هر چند ماه پست می کند. به مناسبت های مختلف پیامک می فرستد و نشست برگزار می کند وکارگاه آموزشی و هر ماه هم سخنرانی. خلاصه درحد توان خویش فعال است و خدمات می دهد. و حق عضویتش هم  یک سوم .

اما در مدت 4 سال عضو سازمان نظام بودن فقط وقتی کارت عضویت گاهگاهی به چشمم می افتد یادم می آید که ای دل غافل مثل اینکه ما عضو" سازمان نظام روان شناسی ومشاوره کشور" هستیم وبی خبریم.

اگر این سازمان رسمی ودولتی است باید بودجه ی مشخصی داشته باشد واگر هم حق عضویتی می خواهد بگیرد باید درمدت آن یک سال خدمات مشخصی را ارائه نماید. فعلا که 90 هزارتومان گرفته می شود وکارتی بهت می دهند، اگر آبسرد کن درست باشد یک لیوان آب می خوری و می روی... همانطور که تو از آنها بی خبری ، آنها هم به کارت کاری ندارند و مزاحم اوقات شریفت نمی شوند. نه پیامکی نه ایمیلی نه فصلنامه ای و نه ...

والا ما که خدمتی ندیده ام واز چند نفر دیگر هم در این سالها پرسیده ایم دلشان پردرد است. امید است دست اندرکاران سازمان نظام فعالتر از قبل باشند و از نیروی عظیم و فعلا بالقوه ی اعضا برای ارتقای عملکرد سازمان بهره ببرند.

و اما

دو : داستان "فرایند اعطای پروانه ی کار":

سازمان نظام روان شناسی ابتدا مدارک را می گیردو چند ماه بعد که حالا به یکسال هم رسیده به شخص داوطلب اعلام می کند که بیاید و درمصاحبه شرکت کند. جدای از محتوای مصاحبه ولزوم چنین کاری چند نکته وجود دارد:

1- آیابا اینکه در هر جلسه تا کنون فقط 4 یا 5 نفر قبول می شوند ، اینهمه افراد متقاضی بالاخره تا کی باید منتظر بمانند؟ مضاف براینکه اساتید گرامی هرکدام مسئولیت های زیادی دارند و حضور آنها در یک ساعت مقرر در هر ماه حتما مشکل می باشد.

2- اگر کسی در جلسه مصاحبه پذیرفته نشود باید منتظر بماند تا چند ماه بعد دوباره او را دعوت به مصاحبه کنند که بعضی مواقع همین نوبت دوم هم به یک سال نزدیک می شود. که با احتساب نوبت اول( برای برخی رشته ها)  می شود حدود یکسال ونیم الی دوسال.

از مسئولین محترم سازمان تقاضا می شود در این مورد حساستر باشند و سازوکار منظمتر و راحت تری را به اجرا بگذارند. مگر فرایند پذیرش سازمان نظام از گزینش های نظامی ، آموزش وپرورش و امثالهم که مجموعه ای از گزینش هاست سخت تر و وقت گیر تر است؟ در مدت کمتراز2 ماه تعداد زیادی را مصاحبه عملی و علمی می گیرند و نتایج هم رسمی اعلام می شود.

همین آزمون وکالت مگر سراسری نیست. وکالت هم کارمهم وسختی است ولی کسی برای قبولی درآن منتظر خالی شدن جا و زنگ زدن مسئولین سازمان خاصی نمی ماند.

حال بماند که یک مشاور و روان شناس باید پس از مصاحبه برای پروانه ی کار و تابلوی دفتر و مکان چه دوندگی ها بکند.

از همه ی اساتید گرانقدر و رئیس و معاونین سازمان نظام روان شناسی تقاضا می شود با همفکری یکدیگر در این نوع فرایند پذیرش و دادن مجوز تجدید نظر اساسی نمایند. تا یک فارغ التحصیل دانشگاه سراسری که همین ترم گذشته از محضر همان اساتیدی که از او مصاحبه می گیرند فارغ التحصیل شده است 1 الی 2 سال منتظر نماند تا اساتید گرامی او را دوباره از نزدیک رویت نموده و تازه رای به شروع بکار او نمایند آنهم به دانشجویی که بعضا با 3 تن از اساتید جلسه پایان نامه داشته و با دونفر دیگر درطول تحصیل کلاس.

فرستنده: از طرف یک ( والبته چند ده نفر)  تلف شده زمان گرانبها توسط سیستم اعطای پروانه ی کارسازمان نظام روان شناسی کشور اردیبهشت 93