آیت الله جوادی آملی:

اقتصاد مقاومتی با نصیحت شکل نمی‌گیرد

وی خاطرنشان کرد: خلاصه بحث اقتصاد مقاومتی آن است که مال، ستون مملکت است و اهل اختلاس و اهل رومیزی و اهل زیرمیزی و کسی که ضعف مدیریت دارد و کسی که توان آن را ندارد کشوری که یک درصد جمعیت دنیا را دارد.

کد خبر: ۳۹۹۰۴۵

تاریخ: ۱۸ ارديبهشت ۱۳۹۳ - ۱۹:۴۲

یکی از مراجع تقلید گفت: اقتصاد مقاومتی با نصیحت حل نمی‌شود و باید درک کرد که مال در فرهنگ قرآن، ستون دین ‏است و به دست مدیرانی باید سپرده شود که در اقتصاد مجتهد، در مدیریت مجاهد و با عزم ملی همراه هستند.

به گزارش ایسنا، آیت‌الله عبدالله جوادی آملی در پیام تصویری به همایش گفتمان اقتصاد مقاومتی از منظر دین تاکید کرد: اقتصاد مقاومتی از منظر دین در چند عنصر که شامل معرفی مال، خطر فقر و راه تنظیم اقتصاد عاقلانه و عادلانه خلاصه می‌شود.

وی با اشاره به آیاتی از سوره نساء افزود: مال، عامل قیام و قِوام یک ملت است و ملت اگر بخواهد قائم و مقاوم باشد چاره‌ای نیست که کیف و جیبش پر باشد؛ چراکه ملتی که دستش تهی است، از ستون محروم است، از قیام و مقاومت طرْفی نمی‌بندد و این مال است که عامل قیام یک ملت است.

وی تصریح کرد:این ستون را نباید به دست لرزان افراد سفیه و بی‌عُرضه سپرد، آن مدیر سفیه و آن مدبّرِ لرزان، خود را نمی‌تواند تأمین کند، خودایستادگی را فرا نگرفته، چه رسد به این‌که بتواند ستون ملت و مملکتی را نگهداری کند.

این مرجع تقلید خاطرنشان کرد: مال، عامل قیام یک ملت است، آن‌ کسی که سفاهت اقتصادی دارد، درایت اقتصادی ندارد، صلاحیّت آن را ندارد که مال را به دست او بدهند. اگر هم هوش اقتصادی دارد و لکن طهارت قُدسی و قداست عقل در او یافت نمی‌شود، او سفیه است. سفاهت در فرهنگ قرآن تنها در فقدان نظر نیست، بلکه بسیاری از افرادند که از نظر علمی، خردمند و پخته و فرهیخته هستند ولی از نظر عقل عملی سفیه‌اند، قرآن کریم کسانی را که راهی راه ابراهیم خلیل سلام الله علیه نیستند سفیه می‌داند.

وی با اشاره به حدیث وَ مَنْ یَرْغَبُ عَنْ مِلَّةِ إِبْراهیمَ إِلاَّ مَنْ سَفِهَ نَفْسَهُ اظهار کرد: اگر این حدیث معروف در کنار آن آیه مشهور قرار بگیرد معلوم می‌شود که این‌ها دو قضیه مناسب‌اند یکی این‌که «العقل ما عُبد به الرحمن و اکتسب به الجنان»؛ عقل آن است که خدا عبادت شود و بهشت کسب شود.

وی ادامه داد:عکس نقیض آن این است کاری که با آن نمی‌توان خدا را راضی کرد و ملت را خشنود کرد و بهشت را کسب کرد، این سفاهت است و این عقل نیست اگر عقل نبود، سفاهت هست پس مال، ستون یک ملت است؛ مدیر و مدبّرِ سفیه که نتواند خود را اداره کند، عُرضه حفظ این ستون را نخواهد داشت، ملّت موظف است این مال را به دست افراد سفیه نسپارد؛ آن‌ کسی که فاقد دو عنصر محوری مدبریّت اجتهادی و مدیریت جهادی است، سفیه هست و ملت موظف است که مال را به دست او ندهد.

جوادی آملی با اشاره به آیه 7 سوره حشر تصریح کرد: مال که ستون است باید خیمه‌ای را بر فراز خود افراشته نگه دارد که بتوان همه ملت را زیر پوشش این خیمه نگه داشت. دولت را دولت گفتند، چون تداول می‌شود؛ این تداول و این ثروت که دست به دست هم می‌گردد نباید در یک منحنی محدود دور بزند، باید در کل این مدار 360 درجه بگردد. مثل خونی است که باید جریان داشته باشد و اگر در یک منحنی خاص بگردد، بقیه از جریان این خون محروم باشند فلج هستند.

وی افزود: ملت فقیر فلج است، ملتی که جیبش خالی است، کیفش خالی است، تهیدست است، بدهکار است، مدیون است، فلج است و ملت فلج قدرت قیام ندارد، چه رسد به مقاومت.

وی یادآور شد: نظام تلخ کاپیتال غرب این‌طور است که «دُولَةً بَیْنَ الْأَغْنِیاءِ مِنْکُمْ»؛ نظام فروریخته سوسیال شرق از همین قبیل است که دولت‌سالاری است و ثروت دست دولت‌هاست، اما ملت از ثروت ملّی محروم هستند؛ در نظام سوسیال شرق، دولتی، ثروت را به دولت دیگر منتقل می‌کند می‌شود: «دُولَةً بَیْنَ الْأَغْنِیاءِ مِنْکُمْ» در نظام سرمایه‌داری کاپیتال غرب، ثروت و دولت را از دست یک سرمایه‌دار به دست سرمایه‌دار دیگر منتقل می‌کنند، این هم می‌شود و این‌که گفتند 99 درصد در برابر یک درصد، ممکن است بخشی از این‌ها اغراق و مبالغه باشد، ولی این خطر هست که اکثری از آن دولت کلان طرْفی نبستند.

این مرجع تقلید در مورد سوره نساء در این باب گفت:پس برابر سوره «نساء» ثروتِ ملت، ستون آن ملت است و برابر سوره «حشر» ثروتِ ملت، خون ملت است اگر این ستون، زیر سقف باشد، همه را پوشش می‌دهد و اگر خون در تمام جامعه جریان داشته باشد هر کسی به اندازه ظرفیت و استعداد خود بتواند از آن طرْفی ببندد، این جامعه سر پا و زنده است.

وی آملی اظهار کرد: مطلب بعدی خطر تلخ فقر است؛ مستحضرید که قرآن کریم از لوازم و ظرایف ادبی عرب بهره‌های فراوانی برده است و همراهان خود را آگاه کرد. کسی که گداست و چیزی ندارد به او نمی‌گویند فقیر، بلکه به او می‌گویند فاقد. یعنی مال ندارد.

وی افزود: ملت تهیدست از حرکت و پویایی ایستاده است و محروم است، یک؛ در اثر شکسته بودن ستون فقرات، زمین‌گیر است و مبتلا به نشستن است، دو؛ از این جهت گفتند فقیر، بدتر از مسکین است. این تعبیرهای تند قرآن کریم که اگر ملتی دستش تهی بود، قدرت حرکت ندارد و ساکن است، اولاً؛ قدرت ایستادن ندارد و نشسته است، ثانیاً؛ برای همین جهت است؛ بنابراین اگر ملتی شغل نداشته باشد، بدهکار باشد، گرفتار بانک‌های ربوی باشد، این ملت هرگز قائم نیست، چه رسد به مقاومت، چه رسد به ایستادگی در برابر حوادث تلخ.

این مرجع تقلید تاکید کرد: مطلب بعدی که قرآن کریم از این راه گوشزد می‌کند می‌فرماید: ملتی که سفره‌اش خالی است و بدهکار است و فرزند بیکار دارد و خودش هم بازنشسته است، این ملت دهنش به چاپلوسی باز است، هرگز اهل نقد نیست، هرگز اهل اعتراض نیست.

وی گفت: کسانی که در این وزارتخانه‌ها تلاش و کوشش می‌کنند، می‌دانند معاونان آن‌ها با آن‌ها یک‌طور حرف می‌زنند، افرادی که در آبدارخانه هستند یک‌طور حرف می‌زنند، آبدارچی یک‌طور تملق می‌گوید، معاون یک‌طور سخن می‌گوید. کسی که دستش تهی است، زبانش به چاپلوسی بسته است، ممکن نیست ملتی تهیدست باشد، زبانش به اعتراض و نقد و پاسخ‌گویی و مسئله‌دانی و مسئله‌خواهی و طلب‌خواهی، باز باشد. دهن ملت وقتی فقیر باشد به چاپلوسی باز است، کمر او شکسته است.

جوادی آملی با بیان این‌که «ملت را با شغل و کارگری و با مزدوری اداره کردن مکروه است» اظهار کرد: هرگز دین نمی‌خواهد ملت مزدور باشد. شما به کتاب‌های فقهی مراجعه کنید می‌بینید این باب را مرحوم صاحب وسائل در کتاب اجاره منعقد کرد که مکروه است انسان مزدور باشد، هر کس باید برای خود کار کند. تقویت تعاونی همین‌طور است، دامداری و کشاورزی همین‌طور است.

وی تصریح کرد: این کشوری که هزارها هکتار همسایه دیوار به دیوار دریاست، وقتی علوفه را وارد می‌کند، این ملت هرگز توان مقاومت ندارد.

وی گفت: مدیریّتِ منزّه از سفاهت، مدبریّتِ مبرّای از سفاهت، مدیریت و مدبّریتِ مبرّای از اختلاس و سرقت و رشوه و رومیزی و زیرمیزی، ملتِ منزّه از بانک ربوی- که «یَمْحَقُ اللَّهُ الرِّبا» - این ملت صد در صد مقاوم است، صد در صد قائم است.