نگران نشدن اسرائیل و آمریکا از احتمال توافق نفتی ایران و روسیه

روس‌ها در پروژه‌های صنعتی در ایران خوش‌سابقه نیستند. آنها نیروگاه اتمی بوشهر را با دوازده سال دیرکرد و هزینه پنج برابری ساختند؛ قرارداد تحویل سیستم دفاع هوایی را هرگز اجرایی نکردند و ایران در حال پیگیری حقوقی آن است و قرارداد تحویل قطعات یدکی جنگنده‌های روسی به ایران را نیز اجرایی نکردند.

کد خبر: ۳۹۷۳۳۷

تاریخ: ۱۱ ارديبهشت ۱۳۹۳ - ۱۸:۵۸

در حالی که خبر احتمال توافق نفتی ایران و روسیه و یک قرارداد دیگر هنوز نهایی نشده، یک تحلیلگر اسرائیلی مدعی شده است که اسرائیل و آمریکا از این قرارداد نگران نیستند.

به گزارش «تابناک»، مئیر جاودانفر تحلیلگر اسرائیلی در مطلبی برای المانیتور مدعی شده است که این قرارداد نمی‌تواند اهرمی در دست ایران برای ترک مذاکرات هسته‌ای باشد و حتی نمی‌تواند ابزار قدرت ایران در مذاکرات باشد. وی برای اثبات مدعای خود دلایلی را برمی‌شمارد.

قرارداد نخست این است که ایران با صدور نفت به روسیه که ارزش آن ماهانه، 1.5 میلیارد دلار است، به جای ارز، کالای روسی دریافت کند. قرارداد دوم هم صادرات پانصد مگاوات برق روسیه به ایران و مشارکت این کشور در ساخت نیروگاه و خطوط انتقال در ایران را شامل می‌شود. ارزش این قرارداد 8 تا ده میلیارد دلار برآورد شده و هنوز روشن نیست که ایران به چه روشی هزینه آن را بازپرداخت خواهد کرد.

نخستین و مهم‌ترین دلیل برای تأثیر نگذاشتن این قرارداد بر مذاکرات هسته‌ای این است که روسیه نیز خود یکی از طرف‌های مذاکره است. این کشور تمایلی نخواهد داشت کاری انجام دهد که دست خود را در این مذاکرات تضعیف کند. پوتین در ادعای مخالفت با سلاح هسته‌ای ایران، جزئی از تیم غربی هاست. حتی باراک نخست وزیر سابق اسرائیل که چندان اهل تعریف از دیگران نیست، به تازگی از رفتار مسئولانه و کاملا دقیق پوتین در چند مسأله، از جمله در ارتباط با ایران تمجید کرد.

بخش انرژی بزرگترین منبع درآمد ارزی ایران است و ایران در این بخش به تجهیزات و فنآوری خارجی نیازمند است. روسیه نیز وضعیت مشابهی با ایران دارد و به علت نیاز به غرب توانی هم برای کمک به ایران ندارد.

پس از بخش انرژی، بیشترین نیروی کار ایران در بخش خودرو مشغول کار است که تا حد زیادی به قطعات غربی و آسیای شرقی وابسته است. در این بخش نیز، روسیه توانایی چندانی برای کمک به ایران ندارد.

نکته مهم دیگر نیاز ایران به ارز است. ایران میلیاردها دلار ارز بلوکه شده در خارج دارد که به آنها دسترسی ندارد و اگر توافق با روسیه اجرایی شود، شاید ایران هم از نظر اقتصادی و هم از نظر استراتژیک ضرر کند.
بنا بر ادعای سرویس فارسی دویچه وله، ایران نفت خود را 4 یا 5 دلار ارزانتر در اختیار روسیه قرار خواهد داد. به این ترتیب، ایران روزانه دست کم دو میلیون دلار ضرر خواهد کرد.چنین قراردادی به معنای آن است که ایران مجبور به خرید تجهیزات روسی است؛ بنابراین، تا هنگامی که ایران تحریم است و گزینه‌ای غیر از خرید از روسیه ندارد، روسیه چه دلیلی برای حمایت از برداشته شدن تحریم‌های ایران خواهد داشت؟ در این حالت روسیه، انگیزه دارد با ایجاد مانع در مذاکرات و برداشته شدن تحریم‌های ایران، نفع اقتصادی ببرد.
افزون بر این، روسیه به عنوان یک صادرکننده انرژی از تحریم‌ها علیه ایران و بالا بودن قیمت انرژی منتفع است. روسیه که بر سر مسأله اوکراین با اروپایی ها به اختلاف خورده است، نگران است که اروپا به منابع انرژی ایران پناه ببرد، ولی این احتمال به برداشته شدن تحریم‌ها علیه ایران نیاز دارد.

آخرین نکته که البته بی‌اهمیت نیز هست، سابقه روس‌ها در پروژه‌های صنعتی در ایران است. روس‌ها در پروژه‌های صنعتی در ایران خوش‌سابقه نیستند. آنها نیروگاه اتمی بوشهر را با دوازده سال دیرکرد و هزینه پنج برابری ساختند؛ قرارداد تحویل سیستم دفاع هوایی را هرگز اجرایی نکردند و ایران در حال پیگیری حقوقی آن است و قرارداد تحویل قطعات یدکی جنگنده‌های روسی به ایران را نیز اجرایی نکردند.