منتقدینی که رگ گردن قوی کرده‌اند و فونت ۷۰ و ۸۰ میزنند!

هجمه ها بر علیه دولت روحانی که از مدتها قبل شروع شده بود؛ طی روزهای اخیر و با افزایش بهای بنزین و گازوییل رسما وارد مرحله جدیدی شده است و بسیاری از جناح ها و گروه‌های مخالف و منتقد دولت اکنون فضا را برای حملات چند جانبه خود علیه دولت مساعد میبینند. در این میان پاسخ مسئولان دولتی به این انتقادات نیز در نوع خود جالب توجه است.

کد خبر: ۳۹۵۸۳۴

تاریخ: ۰۶ ارديبهشت ۱۳۹۳ - ۰۹:۳۷

به گزارش «تابناک» موضوع «شیب ملایم» اکنون دستاویزی برای بسیاری از جناح های مخالف دولت است تا انتقادات سلسله وار خود علیه دولت -که در ماه های اخیر و به‌خصوص از زمان شروع زمزمه ها برای اجرای فاز دوم هدفمندی یارانه ها شدت گرفته است- را با تحرک و فشار بیشتری ادامه دهند.

آنگونه که دولت تا پیش از این در خصوص ملایم بودن شیب افزایش قیمت حاملهای انرژی سخن میگفت؛ تصور بسیاری بر آن بود که افزایش قیمت بنزین و گازوییل بسیار کمتر از افزایش نرخ فعلی باشد. اما عملاً افزایش میانگین ۷۰ درصد در بهای سوخت سهمیه و حدود ۴۲ درصد میانگین در سوخت آزاد؛‌ بهانه لازم را به دست منتقدان دولت داده است.

اکنون موضوعات بسیاری در این خصوص در بین جناح های مخالف و موافق دولت در گرفته است و هر یک با استدلالهای خود سعی در بیان مسأله از ظن خود دارند. بحث بر سر اینکه آیا شیب افزیش قیمت در دور اول هدفمندی بیشتر بوده است یا آنکه اکنون این افزایش قیمت کمر شکن تر است؛‌اینکه آیا اساساً باید نام این شیب را «ملایم» گذاشت و اینکه بسیاری از رسانه‌های منتقد دولت اکنون هشدارهایی در خصوص بروز تورم در کشور میدهند که به عقیده مسئولان دولتی خود منجر به افزایش تورم در کشور خواهد بود.

شریعتمداری در همین رابطه در گفتگو با روزنامه آرمان به نکات جالب توجهی اشاره گرده است. وی با اشاره به انتقادات فراوانی که به‌خصوص طی دو روز گذشته از دولت رقم خورده است گفته:

باید توجه داشت که دولت، دولت مظلومی است و هیچ تردیدی در آن نیست. …. متاسفانه عملکرد رسانه‌های مخالف دولت اینگونه است. در دوره‌ای که من وزیر بازرگانی بودم گاهی اوقات کوچک‌ترین تغییری در قیمت را در برخی از رسانه می‌دیدم که با فونت 60، 70 و 80 تیتر می‌کردند و توجه نمی‌کردند به اینکه این دشمنی با دولت نیست دشمنی با ملت است. چون تیتر کردن اینها باعث تحریک اقتصاد تورمی می‌شود و تحریک اقتصاد تورمی اثر اولیه‌اش به مردم است و آثارش روی معیشت مردم است و سفره آنان را کوچک‌تر می‌کند، منتهی آنان خیلی توجه نداشتند به این موضوع.. همین که رقیب سیاسی خودشان را اذیت کنند آن برایشان مهم بود... متاسفانه این نگاه هنوز هم وجود دارد یعنی ما برخی اوقات می‌بینیم که برخی از رسانه‌های ما در صفحه یک خودشان خبر‌هایی را انتشار می‌دهند که در کشش قیمت بالاتر و در سطح عمومی قیمت‌ها و برخی از کالا و خدمات تاثیر دارد بطوری که قیمت‌ها را افزایش می‌دهد و این قطعا برای کشور مفید نیست و بلکه قطعا مضر است.

گلایه های شریعتمداری را باید در کنار سخنانی گذاشت که چندی پیش اسحاق جهانگیری معاون اول رئیس جمهور در خصوص انتقادات فراوانی که از برگزاری جشنی از سوی همسر رئیس جمهور در روز ولادت حضرت زهرا (س) به عمل آمد؛‌ در صفحه فیس بوک خود بیان کرد. جهانگیری در بخشی از نوشته خود آورده بود:

پیش خودم گفتم منتقدین ما که اینطور رگ های گردن را به حجت قوی کرده اند کجا بودند وقتی که در دولت قبل جلساتی با دعوت از ایرانیان مقیم خارج کشور و استقرار در هتل پنج ستاره، با پرداخت کلیه هزینه ها از جمله هزینه بلیت و گاهی تا ده هزار دلار برای هر نفر با آن همه ریخت و پاش برگزار می کردند؟ جالب است که در آن زمان آرام و خاموش و حتی دعاگوی دولت بودند ولی امروز به یک برنامه رسمی اینطور با توسل به دروغ، گیر می دهند. واقعا نیروی سیاسی برای زدن رقیب و جا انداختن گفتمان "اشرافیت" مجاز به دروغ بافی است؟ آیا خانم ها در شعار فقط نصف جامعه ما هستند ولی اجازه ندارند یک جلسه کوچک 150 نفره برای خودشان داشته باشند؟ پیش خود گفتم: «قربان برم خدا را، یک بام و دو هوا را»...

زمانی که مسئولان دولتی به این شیوه به رفتار و گفتار منتقدان دولت پاسخ میدهند به وضوح میتوان صف آرایی جناحی را در مباحث مختلف و آن هم تنها در کمتر از یک سال از شروع به کار دولت دید. بدون شک حجم انتقادات از دولت طی ماه های اخیر به شدت افزایش یافته و گاهی این انتقادات پا را از دایره انصاف نیز خارج گذاشته اند. اما تا چه حد این انتقادات صحیح بوده و تا چه حد ناشی از اهداف سازمانی و جناحی است؟

بدون شک رفتار دولت طی ماه های اخیر در برخی از موارد شدیداً قابل انتقاد بوده است و نمیتوان هیچ شکی داشت در این خصوص که دولت طی ماه های گذشته بیش از آنکه دغدغه اقتصادی داشته باشد؛ دغدغه سیاست خارجی را داشته که البته شاید دلایل خاص خود را برای آن دارد.

از سویی رفتار و گفتار برخی از وزرا و مسئولان دولتی طی ماه های گذشته به شدت قابل انتقاد بوده است و در این میان میتوان به پراکنده گویی ها و سخنان متضاد و متناقض در بدنه دولت و عمل‌کرد غیر شفاف در بسیاری از موارد همچون اجرای فاز دوم هدفمندی اشاره کرد.

در این میان نباید از خاطر برد که در برخی از موارد نیز گفتار و رفتار مسئولان خود مایه‌ای از آشفتگی در بازار و اقتصاد و حداقل در ذهن افکار عمومی بوده است که نمونه آن را در جریان سبد کالا دیدیم.

در اینکه برخی از عمل‌کرد های دولت به شدت قابل انتقاد است جای هیچ سخن و بحثی نیست. اما موضوع در اینجا است که دولت را باید با توجه به شرایطی که در آن قرار گرفته و عمل میکند به باد انتقاد گرفت.

موضوع در اینجا است که بسیاری از جناح های مخالف دولت اکنون بدون توجه به شرایط و بستری که دولت در آن عمل کرده و میکند؛ تنها با توجه به ورودی و خروجی؛ اقدام به شدیدترین انتقادات از دولت میکنند و گاهی حتی پا را از دایره انصاف و انتقاد نیز خارج کرده و سعی بر ایجاد فشار بر بدنه دولت دارند.

موضوع اجرای هدفمندی یارانه ها و افزایش نرخ سوخت و احیاناً تورمی که از پی آن – کم یا زیاد – دامان اقتصاد را خواهد گرفت همه موضوعاتی است که باید آن‌ها را در شرایطی که دولت در آن قرار گرفته و اقدام کرده است مورد ارزیابی و احتمالا انتقاد قرار داد. معنی دیگر این سخن این است که عمل‌کرد دولت را باید با توجه به مقدورات و محذورات آن مورد ارزیابی قرار داد.

این در حالی است که اکنون بسیاری از منتقدان به گونه‌ای دست به انتقاد میزنند که گویا دولت در یک شرایط آرمانی اقدام به ایجاد فضایی شکننده و غیر قابل تحمل کرده است. در‌ واقع بسیاری از منتقدان و افکار عمومی اکنون فراموش کرده‌اند که عملاً دولت روحانی در شرایط رکود تورمی و تحریم بین‌المللی اقدام به اجرای فاز دوم هدفمندی یارانه ها کرده است و برای جبران کسری ۱۴ هزار میلیارد تومانی آن ۷۵ درصد بهای بنزین را افزایش داده است.

شاید بتوان گفت که در شرایط فعلی دولت میتوانست از اجرای فاز دوم صرف نظر کند – البته با توجه به تبعات کسری پرداخت یارانه – اما اگر دولت اقدام به اجرای فاز دوم کرده است؛ منطق و انصاف حکم میکند که با توجه به شرایطی که در آن فاز دوم رقم خورده عمل‌کرد دولت را ارزیابی و نقد کنیم.

شاید باز هم باید به گفته محسن رنانی اشاره کرد که سخن از حاکمیتی بودن پروژه هدفمندی یارانه ها میکند و اینکه از دلایل اصلی موفقیت در اجرای فاز اول و همراهی با آن؛‌ همراه شدن همه دستگاه‌های حاکمیتی با دولت بود. آن چیزی که اکنون گویا دولت روحانی از آن محروم است و آنچه شریعتمداری در خصوص مظلومیت دولت میگوید؛ اشاره به همین موضوع دارد.

اما در همه این انتقادات و فشارهایی که به دولت وارد می‌شود نباید یک نکته را فراموش کرد و آن اینکه همانگونه که شریعتمداری اشاره کرده است گاهی زدن دولت تحت هر شرایطی و صرفاً با نگاه سیاسی و جناحی به معنی فشار بر معیشت مردم و اقتصاد کشور است و سؤال اینجا است که اگر بر اثر این انتقادات و فشارها عملاً دولت نتواند پیامدهای تورمی فاز دوم را کنترل کند؛ آیا همه این منتقدان کمتر از دولت به اقتصاد کشور و معیشت مردم خنجر زده اند؟