به‌ نظر خصوصی‌سازی استقلال و پرسپولیس سرانجام خوشایندی ندارد!

تلاش برای واگذاری صوری سرخابی‌ها به نفع دوستان، آشنایان و رفقا؟

چند سالی پس از خصوصی‌سازی شرکت‌های کوچک و بزرگ و چند بار پس از رفت‌و‌آمد بر سر خصوصی‌سازی دو باشگاه استقلال و پرسپولیس ‌با سنبه پر زور مجلس، گویا دولت تدبیر و امید، کمر همت به خصوصی‌سازی استقلال و پرسپولیس بسته است و‌ وزارت ورزش برای این کار، نماینده‌ای تام‌الاختیار منصوب‌ کرده و همین، ‌دولت کنونی را از دیگر دولت‌ها در این زمینه یک گام به پیش انداخته است.

کد خبر: ۳۹۵۰۲۹

تاریخ: ۰۲ ارديبهشت ۱۳۹۳ - ۱۴:۵۸

خصوصی‌سازی در ایران داستان‌های خاصی دارد؛ از آن داستان‌ها که تعریف جهانی‌اش با تعریف داخلی آن، زمین تا آسمان تفاوت دارد. مثل خیلی از چیزهای دیگرمان؛‌‌ همانی که در بسیاری جا‌ها به ‌تصویر خنده‌دار از یک واقعیت بیرونی بدل می‌شود.

به گزارش «تابناک»، چند سالی پس از خصوصی‌سازی شرکت‌های کوچک و بزرگ و چند بار پس از رفت‌و‌آمد بر سر خصوصی‌سازی دو باشگاه استقلال و پرسپولیس ‌با سنبه پر زور مجلس، گویا دولت تدبیر و امید، کمر همت به خصوصی‌سازی استقلال و پرسپولیس بسته است و‌ وزارت ورزش برای این کار، نماینده‌ای تام‌الاختیار منصوب‌ کرده و همین، ‌دولت کنونی را از دیگر دولت‌ها در این زمینه یک گام به پیش انداخته است.

اما با همه این کارها و نیز حسابرسی‌های دقیق و موشکافانه‌ای که در دو ماه گذشته شده، هوز نتیجه کار همانی است که دیشب در سخنان امیر خادم شنیده می‌شد‌ و آن اینکه خصوصی‌سازی واقعی دو باشگاه استقلال و پرسپولیس شدنی نیست.

نزدیک‌ترین حالت به واقعیت همینی است که الان در سایر باشگاه‌ها می‌بینیم؛ ظاهری خصوصی‌سازی شده و ‌باطنی وصل به سرچشمه‌های لایزال منابع دولتی.

بنابراین، هم‌اکنون ‌به جای اینکه استقلال و پرسپولیس دست گدایی‌ به سوی وزارت ورزش و جوانان دراز کنند، از یک وزارت‌خانه پر پول دیگری سر درمی‌آورند؛‌‌ همان مدل خصوصی‌سازی ایرانی‌مآبی که فقط برای گول زدن خودمان از آن بهره می‌بریم.

اما اگر واقعا‌ قرار بر این بود، چرا این همه سرو صدا و جنجال پیرامون این دو تیم به راه افتاد؟ اگر قرار نبود که کار اساسی برای خصوصی‌سازی این دو تیم شود، چرا چند ماه است ریز جزئیات ماجراهای این دو باشگاه روی دایره خبرگزاری‌ها و تلویزیون و روزنامه‌ها ریخته شده و همه درباره آن اظهار‌نظر می‌کنند؟!

بنا بر این گزارش، تا پیش از این، گمان می‌رفت وزارت ورزش با اقدامات گام به گام خود، سعی در بهبود وضعیت این دو باشگاه دارد و می‌خواهد یک بار برای همیشه، کاری درست و انقلابی انجام دهد؛ اما سخنان دیشب امیر خادم نشان داد که این وزارتخانه، هیچ برنامه مشخصی برای درست کردن ساختار مدیریتی این دو باشگاه ندارد.

آنها که پیشتر‌ها پایان سال را زمان واگذاری این دو باشگاه عنوان کرده بودند، اکنون پایان شهریور را برای واگذاری تعیین کرده‌اند و البته خودشان هم خوب می‌دانند، با توجه به موانع حقوقی، این اتفاق تا پایان سال نخواهد افتاد.

اما نکته‌ای که در این میان عجیب و کمی مشکوک به نظر می‌رسد، تلاش بر ارزان فروشی این دو باشگاه است. شب گذشته، علی فتح‌الله زاده ‌در برنامه نود گفت: پیش از عید، ۱۲۰ میلیارد ‌برای فروش باشگاه تعیین کرده بودند که با تماس من با آقای خادم، معلوم شد این باشگاه تنها یک دارایی ۲۰۰ میلیاردی از محل کمپ تمرینی خود دارد؛ بنابراین، اگر این آمار و ارقام درست باشد، این چه حسابرسی طولانی‌مدت‌ از این دو باشگاه بود که در پایان کار، یک فقره دارایی ۲۰۰ میلیاردی در آن لحاظ نشده بود و ‌پیاپی بر بدهی ۴۵ میلیاردی این باشگاه پافشاری می‌شد؟

اینکه رقم بدهی ۷۰ میلیاردی پرسپولیس و ۴۵ میلیاردی استقلال، رقم بزرگی است و نشان از سوءمدیریت این دو باشگاه در سال‌های اخیر دارد، درست؛ اما گویا ارقام تعیین شده برای فروش و تلاش برای واگذاری سریع این دو‌ باشگاه ورشکسته کمی سهل‌انگارانه است، البته اگر نگوییم از روی غرض‌ورزی و برای ایجاد رانت‌های آشکار و پنهان است.