نگاهي به اوضاع دسته دومي هاي پنج ليگ معتبر اروپا؛

دسته سيسيلي ها

کد خبر: ۳۹۳۶۳

تاریخ: ۱۴ اسفند ۱۳۸۷ - ۱۱:۳۲

دسته دومي ها دسته سيسيلي ها هستند؛ پرآشوب، جنگجو و سرشار از آرزوي پريدن به پله بالايي و هماوردي با بزرگان.اگر بزرگان حاضر در بالاترين سطح پنج ليگ معتبر اروپا (فرانسه، آلمان، انگليس، اسپانيا و ايتاليا) هيچ گاه از روياپردازي سير نمي شوند، کوچک هاي سابقاً نامدار دسته دومي به تکه ناني راضي هستند؛ تکه ناني با طعم خوش صعود. در دسته هاي پايين تر پنج ليگ بزرگ چه خبر است؟

فرانسه
تا پايان هفته بيست و پنجم لانس قهرمان فصل 1998- 1997 لوشامپيونا با 50 امتياز در صدر جدول قرار دارد. اين تيم زرد و قرمزپوش که زماني به لطف در اختيار داشتن ورزشگاه پراحساس «فيليکس بولار» قادر به غلبه بر بزرگ ترين رقيبان داخلي بود، در مرحله گروهي فصل 2003- 2002 ليگ قهرمانان بالاتر از بايرن در رتبه سوم گروه قرار گرفت. از آن دوران سال ها گذشته و دست روزگار رقباي فصل 1998- 1997 را کنار هم در رتبه هاي اول و دوم دسته دوم جاي داده است. اگر تفاضل گل باعث جدايي لانس و متز در هفته پاياني رقابت هاي 11 سال پيش شد، اکنون اختلاف هفت امتيازي امکان صدرنشيني متز را به حداقل رسانده و آنها نبايد به قهرماني فکر کنند. پس از اين دو تيم «آنگر» فعلاً آخرين جايگاه صعود را اشغال کرده است. «بلون» رده ششمي بين قديمي هايي مانند مون پليه، استراسبورگ و «ون» تيم شگفتي ساز سال هاي اخير جام حذفي فرانسه فاصله انداخته و عجيب تر از قرار گرفتن باستياي نژادپرست و جدايي طلب (تيم سابق روژه ميلا اسطوره فوتبال کامرون) در رتبه يازدهم، حضور رمس نايب قهرمان فصول 1956- 1955 و 1959- 1958 اروپا در رتبه نوزدهم است. 13 هفته ديگر اين ليگ 20 تيمي سه مسافر دسته اول و سه سقوط کننده به ليگ هاي محلي (فرانسه هم مانند آلمان دسته سوم ندارد) را خواهد شناخت.

آلمان
فرايبورگ با آن گرجستاني هاي مشهورش در خاطره ها باقي مانده و ماينتس بيشتر به دليل نقش آسانسوري شهرت يافته است. اين دو تيم با 45 و 40 امتياز تا پايان هفته بيست و دوم مقام هاي اول و دوم را از آن خود کرده اند. «گروتر فورث» با چهار امتياز اختلاف، کايزرسلاترن معروف را در پشت سر مي بيند. قهرمان فصل 1998 - 1997 بوندس ليگا که به دليل فقر مردم منطقه اش به نوعي مهجورترين باشگاه بزرگ آلمان محسوب مي شود، همچنان عنوان افتخارآميز «قهرماني در اولين فصل صعود به دسته اول بوندس ليگا» را در انحصار خود دارد اما آيا مي تواند با کسب رتبه سوم، فرصت حضور مجدد در سطح اول فوتبال آلمان را به دست آورد؟نورنبرگ، ادويسبورگ و سن پائولي در رتبه هاي ششم تا هشتم، اجتماع نامداران آرزو به دل را تشکيل داده اند. مونيخ 1860 در رتبه دهم قرار دارد. آنها روزي روزگاري با هدايت ورنر لورانت عصبي اقتدار بايرن در مونيخ را به چالش کشيده و به مرحله مقدماتي ليگ قهرمانان هم راه يافتند. تيم سابق ينس يرميس (در روزهايي که موهاي بلندي داشت) بازمي گردد؟ يک قديمي ديگر به نام هانزاروشتوک در ورطه سقوط دست و پا مي زند. آخرين سقوط آنها به معناي خالي شدن دسته اول بوندس ليگا از تيم هاي منطقه شرق بود و رتبه نوزدهم در دسته دوم هم مي تواند به کاهش تيم هاي شرقي در اين رده منجر شود. پايين تر از هانزا، وهن و يک رده بالاتر «اينگال اشتاد» قرار دارد. سه سهميه سقوط از آن آنهاست.

انگليس

گرگ ها دوباره مي آيند. ولوز رقيب تاتنهام در فينال هاي دهه 50 جام در جام اروپا پس از 35 بازي با 64 امتياز بالاتر از ساير رقباي دسته برتري هايي مانند بيرمنگام و ردينگ، صدرنشين است. ايپسوويچ تيم بالانشين ليگ برتر در سال هاي مياني دهه 90، يازدهم است، شفيلدونزدي قديمي ترين باشگاه دنيا يک رده پايين تر از اين تيم قرار دارد و ناتينگهام فارست (قهرمان فصول 1979- 1978 و 1980 - 1979 ليگ اروپا)، نورويچ (به توضيحات مربوط به ايپسوويچ رجوع شود) ساوتهمپتون (پايگاه کاتوليک ها در يک کشور مبتلا به پروتستانتيسم) و چارلتون (تيم سابق اسکات پارکر و غول کش سابق جزيره) در رتبه هاي بيست و يکم تا بيست و چهارم جاي دارند، آيا آنها سقوط مي کنند؟

اسپانيا
حضور «خرس» در صدر جدول 22 تيمي عجيب تر از قرار گرفتن سلتاويگو تيم دوم منطقه گاليسيا نيست اما در جاي خود نکته شگفت آوري است. تنريف دو فصل تمام در هفته پاياني دسته اول لاليگا رئال مادريد را از صدر جدول به رتبه فعلي خود (رده دوم) سوق داد. هرکولس، رايو والکانو (تيم سوم مادريد، جلوتر از ختافه)، ساراگوسا (قهرمان سابق جام در جام اروپا) و سالامانکا (رونالدوي برزيلي درصدي از سهام اين باشگاه را در اختيار داشت) پايين تر از تيم جزاير قناري (تنريف) هنوز شانس صعود دارند. آيبار، آليکانته و سوياي B سه رتبه پاياني را به خود اختصاص داده اند. فاصله هشت امتيازي آليکانته رده بيست و يکمي با آيبار رده بيستمي سقوط دو تيم آخر جدول را قطعي جلوه مي دهد. راستي آلاوس زيباترين بازنده تاريخ جام يوفا هفدهم است؛ جايي بالاتر از لاس پالماس و پايين تر از آلباسته.

ايتاليا
بدون ترديد «ساسولو» شگفتي ساز سري B و سراسر تيم هاي حاضر در ليگ هاي پايين تر فوتبال اروپا است. اين تيم 48 امتيازي فقط دو امتياز کمتر از ليوورنو و باري (تيم هاي اول و دوم جدول) اندوخته و اگر تا پايان هفته چهل و دوم اين ليگ 22 تيمي، صلابت 14 هفته ابتدايي را داشته باشد گمنام ترين تيم فصل آينده سري A نام مي گيرد. پارماي بزرگ و برشا (تيم محبوب ويچيني سرمربي تيم ملي ايتاليا در جام جهاني 1990) هم امتياز با ساسولو چهارم و پنجم هستند. در پايين جدول مانتووا شگفتي ساز فصل گذشته سري B چهار پله با تيم آخر جدول فاصله دارد. مودنا (کيه ووي سابق) در رده بيستم جاي دارد. دو سوال باقي مي ماند؛ قناري ها (لقب مودنا) به جايگاه تقريباً هميشگي (سري C1) بازمي گردند؟باري دوباره بالا مي آيد و مي افتد؟ مي دانيد که تيم قبلي کاسانو هرگز دو فصل در سري A دوام نياورده، هيچ گاه بيش از نيم دهه در سري B باقي نمانده و کمتر پيش آمده به سري C1 سقوط کند. ورونا کجاست؟ راستگراهاي افراطي فوتبال ايتاليا 22 سال پس از فتح نوبرانه سري A در دسته سوم روزگار سپري مي کنند.