هاشمی: مترو، کودکی که مورد بی‏مهری است

يکي از ملزوماتي است که در دولت به آن توجه شده و براي آن برنامه‌‏ريزي مي‌‏کنند ولي آن چه از اعتراضات مديرعامل مترو بر مي‌‏آيد اين است که برعکس اهداف برنامه عزمي براي اعتبار‌‏دهي به مترو وجود ندارد.

کد خبر: ۳۹۳۴۴

تاریخ: ۱۴ اسفند ۱۳۸۷ - ۱۰:۵۰

«متاسفانه مترو همانند کودکي است که از روي توجه زياد مورد بي‌‏مهري قرار مي‌‏گيرد به گونه‌‏اي که هم اکنون با توجه به مزاياي استفاده از مترو دقيقا عکس دوران آقاي هاشمي اتفاق افتاده و همه مي‌‏خواهند درکنار مترو، تراموا، مونوريل هم بسازيم و سر اين که کي چي بسازه دعواست».

اين ها بخشي از اظهارات محسن هاشمي مديرعامل و رئيس هيات مديره شرکت قطار شهري مترو است که چند سالي است براي اعتبار‌‏گيري جهت ساخت پروژه‌‏هاي نيمه تمام مترو به تمام ارگان‌‏هاي وابسته و غير وابسته سرک کشيده و از تمام ارگان‌‏ها به فراخور حالشان نامه‌‏اي در دست دارد.

اين بحث که مترو نياز زندگي شهري امروز است و با توجه به اين که تا پايان برنامه 5 ساله چهارم و پنجم توسعه بايد سهم قابل توجهي از حمل و نقل شهري در جهت کاهش مصرف بنزين به سوي حمل و نقل شهري و مترو اختصاص يابد، يکي از ملزوماتي است که در دولت به آن توجه شده و براي آن برنامه‌‏ريزي مي‌‏کنند ولي آن چه از اعتراضات مديرعامل مترو بر مي‌‏آيد اين است که برعکس اهداف برنامه عزمي براي اعتبار‌‏دهي به مترو وجود ندارد.

به اين جهت است که محسن هاشمي از زماني که در کسوت رييس دفتر رياست جمهوري، عضو هيات رييسه مترو بوده است و امروز در کسوت مدير عاملي از کمبود اعتبارات براي اين طر ح‌‏ها گلايه مي‌‏کند.

آن چه در پي مي‌‏آيد ما حصل درد و دل محسن هاشمي از کمبود اعتبارات متروست.

پس از قريب 12 سال از راه‌‏اندازي مترو، بحث اعتباردهي هنوز يکي از مشکلات اصلي است، در اين زمينه چه اتفاق جديدي افتاده است؟

ـ بحث اعتبارات مترو، موضوع کش‌‏داري شده است. بايد توجه داشت که مترو دو بخش دارد، بخش اول، بخشي فعلي است که راه‌‏اندازي و بهره‌‏برداري شده است و در حال جا به جا کردن مسافر است و در حدود 5/92 کيلومتر با 52 ايستگاه درحال ارائه خدمات به مردم است.

ظرفيت نصب شده از نظر تونل، ايستگاه و تعداد سفر 5/2 ميليون سفر در روز است و اگر بخواهيم با فشاري که الان مردم سوار مي‌‏شوند مسافر سوار کنيم، در حال حاضر مي‌‏توانيم تا 3 ميليون مسافر هم جابه جا کنيم. بنابراين، اين بخش جاري است و نمي‌‏توان گفت براي آن اعتبار تخصيص نمي‌‏دهيم، چرا که مردم هر روز از آن استفاده مي‌‏کنند.
از سوي ديگر براي مترو به بخش بهره‌‏برداري (بخش فعلي ) بايد با ديد متفاوت‌‏تري از بخش درحال توسعه نگاه کرد.

هنگامي که مترو شروع به کار کرد با استقبال خوبي رو به رو شد؛ چرا که پديده نويي بود و آثار بسيار مثبتي داشت وهيچ کس ايراد نمي‌‏گرفت که چرا هست. اما مديريت آن از نظر نظافت و عملکرد و آمدن مترو خوب است، چراکه اگر يکي از قطارها دچار مشکل شود همه چيز به هم مي‌‏ريزد و بايد مديريت خوبي درآن اعمال شود.

به طور کلي به دو صورت مي‌‏توان به سيستم مترو نگاه کرد. يکي اين که مترو را جداي از دولت نگاه کرد و خود سيستم مترو به طور مستقل هزينه‌‏هاي خودش را تامين و هزينه کند که لازمه آن اين است که دولت اجازه بدهد قيمت تمام شده بليط را از مردم بگيريم وخودمان پاسخ‌‏گوي مردم باشيم و براي اين امر لازم نيست سودده باشيم کافي است که همان چيزي که هزينه مي‌‏شود را از مردم بگيريم.

قيمت تمام شده بليط در حال حاضر چقدر است؟

ـ متوسط قيمت تمام شده هر سفر تقريبا 378 تومان است ولي از12 سال پيش که مترو راه‌‏اندازي شده، همان قيمت 50 تومان گرفته مي‌‏شود و تا کنون تغييرات خيلي ناچيزي براي افزايش قيمت اعمال شده است به طوري که در حال حاضر متوسط هزينه‌‏اي که بابت استفاده از مترو اخذ مي‌‏شود حدود 83 تومان است.

ولي قيمت بليط الان حدود 125 تومان است!

ـ درست است که ما 125 تومان مي‌‏گيريم اما کساني که کارت اعتباري دارند، کارت منزلتي‌‏ها و به طور کلي کساني که از ما بابت خريد بليط بلندمدت تخفيف مي‌‏گيرند باعث مي‌‏شود عملاً هزينه‌‏اي که به حساب ما واريز مي‌‏شود زير 100 تومان باشد.

به اين جهت کل درآمد ما از بابت بليط وفضاهاي جانبي مثل تبليغات و تجاري و... يک سوم قيمت تمام شده بليط است و در نتيجه ما 70 درصد سوبسيدي هستيم.

بنابراین بايد مرجعي قبول کند که اين سوبسيت‌‏ها را پرداخت کند، بنابراين کساني که پز ارزاني اين کار را به مردم مي‌‏دهند و منفعت سياسي آن را مي‌‏برند بايد هزينه‌‏هاي آن را نيز پرداخت کنند.

براي اين افزايش قيمت در جهت افزايش خدمات به سراغ کدام مجموعه‌‏هاي دست اندرکار رفتيد؟ به طور کلي آنها موافق افزايش قيمت هستند؟

ـ بله، هنگامي که براي طرح درخواست افزايش قيمت به شوراي شهر رفتيم، دوستان شورايي گفتند که مخالفيم، حتي در اعتراض به ما خواهان حذف وديعه کارت‌‏هاي اعتباري شدند و از ما خواستند تا براي دريافت اين وديعه لايحه ببريم و رسما اجازه بگيريم که خوشبختانه با ارايه لايحه با اين امر موافقت کردند.

نظر دولت در اين باره چيست؟

ـ دولت هم مخالف افزايش قيمت است؛ اين در حالي است که اين يک حساب دو، دو تاست که وقتي شما مي‌‏گوييد اجازه افزايش نرخ ساده را نمي‌‏دهيم و ما هم از جاي ديگر درآمد نداريم، نمي‌‏توانيم بودجه‌‏هاي لازم را فراهم کنيم.
يک نگاه ساده به دريافتي ما نشان‌‏دهنده اين امر است به طوري که هم اکنون در نهمين ماه سال هستيم و هنوز دولت يک ريال هم بابت سوبسيت بهره‌‏برداري از مترو پرداخت نکرده است و از سوي ديگر هم در بودجه شهرداري براي مترو 50 درصد سوبسيت ديده شده است. يعني اگر فرض کنيم هزينه‌‏هاي امسال حدود 105 ميليارد تومان باشد با فرض 30 ميليارد کسب درآمد از طريق بليط و تجاريها و اجاره‌‏بها، حدود 70 ميليارد تومان بايد ازسوي دولت وشهرداري پرداخت کند و که بر اساس قانون بايد 35 ميليارد تومان دولت و 35 ميليارد تومان شهرداري بپردازد.

بر اين اساس طبق آن چه در بودجه شهرداري ديده شده تنها 25 ميليارد تومان به مترو اختصاص يافته است که در حال پرداخت هم هست که اين رقم به روشني نشان دهنده کمبود 10 ميليارد از رقم در نظر گرفته شده طبق قانون است از طرف ديگر هم دولت هيچ پرداخت بابت يارانه مترو نداده است که اگر حتي اسم اين امر را لجبازي، کم کاري يا سياسي کاري بگذاريم بي‌‏راه نگفته‌‏ايم.

به مرجع خاصي نيز اعتراض کرده‌‏ايد؟ تأثيري هم داشته است؟

ـ در مورد نيازهاي اعتباري مترو، کساني که از مترو بازديد داشتند مثل مجمع نمايندگان تهران حق را به ما دادند و نامه نوشتند، حتي وزير کشور از آقاي هاشمي، کردان، و معاونان آنها هم در نامه‌‏هاي متعدد نوشتند و گفتند که اعتبارات لازم را به مترو تخصيص دهيد، حتي درجلسه شوراي شهر و شهرداري هم حضور يافته و ازکمبود اعتبارات گلايه کرديم همه گفتند که اعتبارات لازم را تخصيص خواهيم داد.

در اين راستا به ستاد مديريت حمل و نقل سوخت مراجعه نکرديد؟

ـ براي جذب اعتبار نزد آقاي رويانيان رئيس ستاد حمل و نقل سوخت نيز رفتيم و ايشان هم گفتند بايد اعتبارات لازم تخصيص پيدا کند و حتي گفتند هيأت ويژه نمايندگان رييس جمهور تصميم مي‌‏گيرد. رفتيم پيش هيأت ويژه نمايندگان و جلسه‌‏اي برگزار کرديم و آنها هم تاييد کردند ولي تا کنون هيچ اتفاقي نيفتاده است.

يعني نوعي سياسي کاري در حال اعمال شدن است؟

« اي کاش سياسي کاري بود. من اسم اين امر را نوعي ندانم‌‏کاري مي‌‏گذارم.
اين خيلي بدتر از سياسي کاري است مگر مي‌‏شود هيأت ويژه رييس جمهور که متشکل از 7 وزير است حکمشان و مصوبه‌‏شان که تصميم هيات دولت است را بنويسند و اجرا نشود!

اين امر در سال‌‏هاي گذشته هم به همين شکل اعمال مي‌‏شد؟

ـ بله، پارسال هم همين طور شد تا دي ماه هيچ مبلغي بابت سوبسيت مترو از سوي دولت پرداخت نشد و در نهايت در پايان سال20 ميليارد تومان به مترو اعتبار دادند يعني ما از اول سال تا آخر سال حرف مي‌‏زنيم و در نهايت يک قسط، وسط سال و يک قسط هم در ماه پاياني سال پرداخت مي‌‏شود در حقيقت اين اتفاقي است که هر سال مي‌‏افتد.
البته خيلي از بخش‌‏هاي کشور درگير اين موضوع است ومن اين موضوع را سياسي نمي‌‏دانم حتي اتوبوس‌‏راني، سازمان برق و... يعني به طور کلي هرجايي که سوبسيت مي‌‏گيرد اين بحران را دارند.

فکر نمي‌‏کنيد اين به دليل افزايش هزينه‌‏هاي جاري دولت است؟

نه. به نظر من آنقدر تصميم‌‏گيري‌‏ها بهم ريخته شده است که خودشان هم نمي‌‏دانند کجا بايد اعتبارات لازم را تخصيص دهند و کجا تصميم بگيرد مثلاً در وزارت کشور بخشي تحت عنوان معاونت عمراني وجود دارد که سازمان شهرداري‌‏ها زيرنظر آنها اداره شود بنابراين به ما مي‌‏گويند مسايل شما بايد در شهرداري‌‏ها بررسي شود و بعد مي‌‏گويند نه، چون شرکتي تحت عنوان شرکت مادر تخصصي قطار شهري تشکيل شده و آنها بايد تصميم بگيرند.

بنابراين ما (مترو) به ارائه مستنداتمان به آنها پرداختيم و در نهايت پس از نامه‌‏بازي‌‏هاي متعدد گفتند که نه چون شما به وزارت کشور مربوط مي‌‏شود بايد به ستاد تبصره 13مراجعه کنيد.

در اين مرحله هم به سراغ دوستان ستاد تبصره 13رفتيم و پس از طي زماني آنها نيز گفتند چون اين ستاد براي پارسال بوده و در سال جاري اين ستاد جمع شده و درحال حاضر بايد به کارهاي انجام نشده سال گذشته رسيدگي شود بنابراين بايد به سراغ ستاد حمل ونقل سوخت و پيش آقاي رويانيان برويد.

درنهايت اين پروسه با آقاي رويانيان نيز طي شد تا اين که ايشان نيز گفتند "مسايل مترو ربطي به ما ندارد"
بنابراين پس از اين همه کشمکش بين ستاد مديريت سوخت و هيأت نمايندگان ويژه رييس جمهوري گفتند که "چون سوبسيد است بايد در شوراي اقتصاد بررسي شود "و بعد گفتند اين موضوع براي سازمان برنامه‌‏ريزي است که با توجه به اين که اين ستاد هم از سوي رياست جمهوري در سال جاري منحل شده و به شوراي راهبردي رياست جمهوري تغيير نام يافته بايد مجدداً ضرورت اعتباردهي به آن بررسي شود.

در حقيقت به قدري ستاد جديد تشکيل شده که همه چيز جديد است و هر کدام بخشي از قدرت دستشان است ولي چون ستاد هستند کاري از پيش نمي‌‏برند در نهايت يک مقامي عصباني مي‌‏‌‏شود و همه را جمع مي‌‏کند و مي‌‏گويد پول را بدهيد و نامه‌‏اي مي‌‏نويسند و پول را مي‌‏دهند.

در نتيجه که تنها شما ضرر مي‌‏کنيد؟

ـ نتيجه اين مي‌‏شود که قطارها درست تعمير و نگهداري نمي‌‏شود، سر موقع قطعه يدکي خريداري نمي‌‏شود، ايستگاه‌‏ها درست نظافت نمي‌‏شود، دقيقاً مثل چيزي که هم‌‏اکنون مي‌‏بينيد که در برخي از ايستگاه‌‏ها سقف کاذبي خراب مي‌‏شود پول نداريم درست کنيم بنابراين اين قبيل اتفاقات درحال زياد شدن است و از همه مهم‌‏ترحقوق کارکنان و اضافه کاري‌‏ها پرداخت نمي‌‏شود و در نهايت با افزايش فشار رواني بر خانواده‌‏ها ارائه سرويس‌‏ها با اختلال همراه مي‌‏شود که تنها نتيجه آن ضرر‌‏دهي مردم است.

با توجه به اجراي طرح تحول اقتصادي (حذف يارانه‌‏ها)اقدام جديدي انجام نخواهد شد؟

ـ اصلاً حرف ما هم همين است که با توجه به حذف يارانه‌‏ها، و اين که دولت پولي نيز بابت سوبسيت به ما نمي‌‏دهد و در نظرگيري اين که مردم هم با در نظرگيري مزاياي مترو به افزايش قيمت بليط راضي هستند پس دولت هم تصويب کند تا قيمت بليط مترو واقعي شود.

شما در نظر بگيريد کسي که از ميرداماد تا بهشت زهرا مي‌‏رود اگر حتي با اتوبوس هم برود حداقل هزار تومان کرايه مي‌‏دهد، يا کسي که از کرج تا ميرداماد مي‌‏آيد حداقل بين 2 تا 3 هزار تومان کرايه بدهد ولي ما با 150 تومان مسافران را از کرج به ميرداماد يا بهشت زهرا مي‌‏بريم حال چه اصراري است به دولت هزينه‌‏هاي ساخت و نگهداري از اين سيستم را پرداخت کند وقتي نمي‌‏خواهيد پول بدهيد اجازه بدهيم خود اين بخش هزينه‌‏هاي خود را به دست بياورد.يا اگر اجازه نمي‌‏دهيم پس هزينه‌‏هاي لازم را بدهيد.

اين موضوع بايد بر روي خريد واگن‌‏ها نيز موثر باشد؟

ـ بله، يکي از مسايل مهم تزريق واگن به مترو است چرا که هر سيستمي که راه‌‏اندازي مي‌‏شود از ابتدا کل قطارها خريداري نمي‌‏شود و با افزايش مسافران قطار اضافه مي‌‏شود.

در دو سه سال گذشته شاهد تاخير جدي درخريد قطار بوديم مثلا در حالي که بايد سالي 15 تا 20قطار اضافه کنيم تا به ظرفيتمان برسيم اما در اين چند سال نتوانستيم هيچ قطار تزريق کنيم حتي قطارهايي که پارسال به سيستم تزريق شده، قطارهايي بود از گذشته خريده شده بود.

الان هم هنوز اين مشکل را داريد؟

ـ خوشبختانه الان يک پولي تزريق شد تا قطار بخريم اما تا قطار ساخته شود و به داخل کشور بيايد زمان زيادي را طي مي‌‏کند در حال حاضر قراردادها بسته شده و اولين قطارنيز ساخته شده، به محض وارد شدن در گمرک بايد پول را به بانک پرداخت کنيم وگرنه اين قطارها در گمرک باقي خواهد ماند.

در نتيجه همين الان تا آخر سال علاوه بر 35 ميليارد تومان سوبسيد دولت حداقل 100 ميليارد تومان ديگر براي خريد قطارها لازم داريم.

حتي هم اکنون 16 واگن آماده حمل به ايران است و تنها 2 ميليارد تومان پول حمل مي‌‏خواهد که اين اعتبار را هم نداريم.

پس اين امکان وجود دارد که برروي قطارهاي موجود با افزايش واگن تعداد سفرها را افزايش داد؟

ـ بله به راحتي مثلاً درخط کرج طول سکو 300 متر است و هر قطار با 8 واگن حرکت مي‌‏کند در صورتي که مي‌‏توانيم بر روي هر قطار10 واگن ببنديم. بنابراين گفته‌‏ايم 16 واگن بسازند و بياورند تا قطارهاي فعلي را ابتدا 10 واگن کنيم تا ظرفيت فعلي 20 درصد افزايش مي‌‏يابد البته اين واگنها ساخته شده و تنها معطل هزينه حمل به ايران است اين قضيه معطل قرارداد با کشتي‌‏راني است که کشتي‌‏راني هم نسيه کار نمي‌‏کند ولي وقتي قطارها به گمرک رسيد بانک بايد پول خارجي رو بدهد تا اسناد داده شود.

شما هم زمان با شهرداري الويري، احمدي نژاد، قاليباف، و از آن طرف هم در وزارت کشور با آقايان نوري، موسوي لاري، هاشمي ،کردان، و حالا هم محصولي را تجربه کرديد تعاملتان با کدام يک از اين دوگانه‌‏ها بهتر بوده است؟
البته من قبل از اين که مديرعامل مترو باشم 4 سال در هيات مديره مترو بودم لذا قبل از آقاي نوري، آقاي بشارتي را هم تجربه کرده‌‏ام.

وقتي که آقاي هاشمي رييس جمهور بود من عضو هيات مديره بودم وقتي آقاي خاتمي رييس جمهور شدند من که از دفتر آقاي هاشمي بيرون آمدم آقاي نوري وزير کشور شد و ايشان زنگ زدند و گفتند بيا مديرعامل و رييس هيات مديره باش.

در دوره آقاي هاشمي نفت 9 دلار بود، در آن دوره 800 ميليون دلار با وجود وضعيت آن زمان فاينانس کرديم و تجهيزات خريديم به گونه‌‏اي که هم اکنون همه آن چيزي که نقد شده و در حال بهره‌‏برداري است از همان 800 ميليون دلاري است که درسال 75 و زمان آقاي هاشمي خريداري شد و بعد در سه سال متوالي نقد شد و راه‌‏اندازي شد.

در دوره آقاي خاتمي هم نفت متوسط 15-16 دلار بود آن دوره هم 800 ميليون دلار از وزير کشور وقت( آقاي بشارتي) گرفتيم در زمان آقاي خاتمي اتفاق ديگري که افتاد اين بود که بر اساس لايحه‌‏اي 2 ميليارد دلار از مجلس اجازه فاينانس گرفتيم.

در آن زمان خط 1.2 و5 را ساخته بوديم و مي‌‏خواستيم خط 3 .4 را بسازيم بنابراين اين دو ميليارد دلار عدد خوبي بود که در سال آخر رياست جمهوري آقاي خاتمي يعني سال 83 براي سال 84 تصويب شد و باز هم 2 هزار ميليارد تومان مجوز فاينانس مجلس را داشتيم که آقاي احمدي نژاد رييس جمهور شدند صحبت کرديم که ما 3و4 را فاينانس گرفتيم و چون مي‌‏خواهيم خط 6و7 را هم شروع کنيم و اعتبار مي‌‏خواهيم بنابراين ايشان هم به ما 900 ميليون يورو براي اين دو خط با مصوبه شوراي اقتصاد مجوز فاينانس داد.

پس با تصويب مجلس نزديک به بيش از 3 هزار و اندي ميليارد تومان مجوز نقدينگي فاينانس داشتيم و اتفاق بدي که افتاد اين بود که در اين شرايط به دليل تحريم بين المللي و مسايل هسته‌‏اي نتوانستيم از خارج فاينانس کنيم.

در اين شرايط تنها اتفاق خوبي که افتاد اين بود که قيمت نفت بالا رفت و از اين طرف نتوانستيم فاينانس انجام دهيم ولي با توجه به اين که متوسط قيمت نفت بالاي 70 دلار بود پس ديگر احتياجي به فاينانس و قرض خارجي نبود چرا که ما زماني فاينانس مي‌‏کرديم که درآمدي نبود و ما مجبور بوديم که فاينانس کنيم.

يعني از نظر شما بايد دولت به جاي مجوز فاينانس اجازه برداشت از حساب ذخيره ارزي را مي‌‏داد؟

ـ بله، با توجه به اين که پول ما ارز است و در واقع در زماني که ما فاينانس مي‌‏کنيم داريم از پول خودمان در بانکهاي خارجي برداشت مي‌‏کنيم پس ما از پول خودمان قرض مي‌‏گيريم و با بهره 7 درصد يعني دو برابر سودي که بر روي پول ما مي‌‏دهند پرداخت مي‌‏کنيم اين کار درستي نيست و سياست درست اين بود که ما که مصوبه مجلس را داريم به ما اجازه دهند که از اين افزايش درآمدها استفاده کنيم.

از طرف ديگر باتوجه به اين که ما از شرکتهايي هستيم که باعث صرفه‌‏جويي سوخت مي‌‏شويم، اولويت ما در مواجه با بقيه بخش‌‏ها براي استفاده از ارز نفتي بيشتر است.

چرا که اگر ما اين درآمدها را صرف توسعه مترو کرده و با افزايش استفاده از مترو ميزان مصرف سوخت را به ميزان قابل توجهي کاهش خواهيم داد که اين امر خود با کاهش تقاضا براي واردات بنزين باعث افزايش درامدهاي نفتي کشورخواهد شد.

در نتيجه تنها شرکتي هستيم که با اولويت اول محق استفاده از اين درآمد هستيم، اگر ما روزانه 5 ميليون سفر انجام دهيم روزانه 3 الي 5 ميليون ليتر بنزين کمتري مصرف خواهد شد.

ولي متاسفانه با توجه به اين همه مزيت اجازه استفاده از حساب ذخيره ارزي را ندادند و با توجه به اين که مي‌‏دانستند ما نمي‌‏توانيم به خاطر شرايط بحران از فاينانس استفاده کنيم وحتي يک ريال هم به ما تزريق نکردند.
اين باعث شد مقداري کارهاي ساخت و ساز عقب بيافتد.

ولي با توجه به اين که سال گذشته چندين باربه مجلس رفتيم هم قاليباف وهم مجلس پول مناسبي را به عنوان ريال براي ما در نظر گرفت هرچند که اين ميزان حدود 20 ميليارد تومان است و حتي با توجه به کم بودن اين عدد ولي توانستيم به پشتوانه اين عدد تمام تونل هاي تجريش و خط 3 و4 و6 را تمام کنيم که اگر پول برسد با سرعت بيشتري ادامه دهيم.

به طور کلي چقدر اعتبارلازم داريد؟ با توجه به اين که طي سالهاي گذشته هم کمبود اعتبار داشتيد؟

ـ ما کلاً 4 هزار ميليارد تومان پول لازم داشتيم که طي اين سال‌‏ها فقط 350 ميليارد تومان پول گرفته‌‏ايم و اين يعني يک دهم اعتبار مورد نظر ما.

پس شعار شهردار پايتخت براي ساخت سالانه 15 کيلومتر مترو محقق نخواهد شد؟

ـ البته امسال 15 کيلومتر با توجه به اقدامات سه سال گذشته محقق خواهد شد. ولي اين ميزان که امسال راه اندازي خواهد شد را نمي‌‏توان با حداکثر توان استفاده کرد.

مترو سازي تنها ساخت تونل و ريل نيست و نيازمند برق بسيار قوي است تا هر دو دقيقه بتوان قطار اعزام کرد بنابراين خط راه مي‌‏افتد ولي از تمام ظرفيت آن استفاده نخواهد شد به اين جهت بود که اصرار داشتيم اجازه بدهند از حساب ذخيره برداشت کنيم تا ازحداکثر توانمان استفاده کنيم .

در حال حاضر، 2.5 کيلومتر از خط 4 راه افتاده و ادامه آن تا ميدان شهدا و ميدان انقلاب که حدود 7 کيلومتر است نيز امثال به بهره‌‏برداري مي‌‏رسد و ازطرف ديگر در خط ميرداماد و تا قيطريه که آن هم حدود 7 کيلومتر است راه اندازي خواهد شد و از علم و صنعت تا چهار راه پروين نيز راه اندازي خواهد شد که ان هم حدود 5 کيلومتر است که در جمع از 15 کيلومتر هم بيشتر است.

در عوض براي راه اندازي همين خطوط جديد مثلا براي خط انقلاب تا شهدا حداقل 12 قطار مي‌‏خواهم که قطار ندارم و بايد پول لازم تخصيص يابد تا بتوانم با ورود قطار اين سرويس‌‏ها را ارائه کنم . مثلا براي ارسال هر دو دقيقه قطار نيازمند سيستم سيگنالي هستيم و وقتي اين سيستم وجود ندارد مجبورم هر ده دقيقه قطار اعزام کنم تا اين قطارها به هم برخورد نکند و اين قضيه براي ساير خدمات از جمله مخابرات،پله برقي،تهويه هم وجود دارد .

پس در اين راستا بود که چندي پيش از بلاتکليفي 10 ايستگاه به دليل عدم وجود تجهيزات خبر داديد؟

ـ بله، همين مسير انقلاب تا شهدا معطل رسيدن تجهيزات است چرا که تونل ساخته شده و ايستگاه نيز کامل است و حتي قطار هم از خط دو آورده ايم که بگوييم اين ايستگاهها اماده هستند ولي اگر بخواهيم ظرفيت بگيريم نيازمند تجهيزات هستيم.

آقاي مهندس، فارغ از بحث همکاري‌‏ها دوران طلايي شما کدام دوران بود؟

ـ دردوره آقاي هاشمي فقط توسط ايشان حمايت مي‌‏شد و کسي موافق مترو نبود .به گونه‌‏اي که سازمان برنامه ريزي و حتي خود مردم کي گفتند که نيازي به مترو نداريم.

به طور کلي مترو از پيش از انقلاب شروع شد و تا سال 60 تنها 2 کيلومتر از مترو ساخته شد و پس از آن يک عده از انقلابيون گفتند که ما مترو نمي‌‏خواهيم و دليلشان را هم هزينه شدن بودجه براي ايجاد زمينه مهاجرت روستاييان به شهرها مي‌‏دانستند ومعتقد بودند که بايد اين هزينه‌‏ها در خود روستاها و شهرها هزينه شود.

دران زمان اقاي هاشمي رفسنجاني در سال 60، خطبه‌‏اي به نام خطبه مترو خواندند چون ايشان هم نماينده شهر تهران و هم رييس مجلس بودند.( 5 نفر از نمايندگان تهران با هم جلسه اي داشتند به نام مجمع نمايندگان تهران ) مشکلات تهران را بررسي مي‌‏کردند و به اين نتيجه رسيدند که بايد براي تهران مترو ساخت بنابراين به دولت وقت ( آقاي مير حسين موسوي ) درخواست ساخت مترورا دادند که مخالفت شد.

بنابراين در سال 63 آقاي هاشمي در نماز جمعه ‌‏خطبه‌اي خواندند در باره مترو.

بنابراين چون دولت پولي را بابت مترو ندادند و تصميم گرفته شد که مترو ساخته شود و درآمدهاي خود را از محل تجاري، فروش بليط تامين کند اين بحث‌‏ها تا سال 65 ادامه پيدا مي‌‏کند و تا زماني که آقاي هاشمي رييس جمهور مي‌‏شوند بنابراين از سال 68 خودشان مترو را حمايت مي‌‏کردند به طوري که در طول 8 سال رياست جمهوري آقاي هاشمي اقاي ابراهيمي مديرعامل وقت مترو کاملا از سوي رياست جمهوري حمايت مي شدند و حتي يکي از دلايلي که من به مترو امدم هم همين بود.

در دوران ايشان همه مخالف مترو بودند و حتي وزارت کشور هم بحث مترو را پيگيري نمي‌‏کرد و خود ايشان بودند که مترو را حمايت مي کردند و پيگير موضوع مترو بودند به طوري که اقاي ابراهيمي هر مشکلي پيدا مي‌‏کرد زنگ ميزد به من ( رييس دفتر اقاي هاشمي در زمان رياست جمهوري وي ) و با انتقال به اقاي رفسنجاني مشکل مترو به طور مستقيم حل مي‌‏شد و اگر اين اتفاق نيفتاده بود اين مترو الان را هم نداشتيم .

در دوران آقاي خاتمي که من هم به مترو آمدم دوراني است که مترو راه افتاد و اين امر با استقبال بسيار خوب مردم مواجه شد و همه به طرف مترو امدند و حالت قبلي که همه مخالف مترو بودند را از دست داديم ولي در ان تاريخ ما در فکر توسعه مترو نبوديم و مي خواستيم از همين ظ رفيت ايجاد شده استفاده کنيم .

در اين دوران وضع مترو چطور شد؟

ـ فرض کنيد در سال 77 خط کرج با سه ايستگاه راه افتاد و سال 78 امام خميني تا صادقيه راه افتاد و سال به سال ان چيزي را که ساخته بوديم راه مي افتاد و همين گونه سال به سال بر تعداد ايستگاههاي در دست بهره برداري اضافه شد تا سال 82-83 بحث توسعه مترو مطرح شد و چون با استقبال مردم مواجه شده بود تنها تهران مترو نمي ساخت و مشهد و تبريز و شيراز و .. نيز در حال ساخت مترو بودند لذا دوران خوبي بود چرا که آقاي خاتمي علاوه بر اين که اجازه توسعه مترو تهران را داد ساير شهرها نيز صاحب شرکت مترو شدند و علي رغم اين که پول کم بود ولي اجازه داده شد از فاينانس استفاده شود.

و در دوران آقاي احمدي نژاد چه اتفاقي افتاد؟

ـ در دوران ايشان با توجه به اين که ايشان خودشان حمل و نقلي هستند و نه خودشان و نه تيم شان مخالف مترو نيستند ولي دو اتفاق مهم رخ داد يکي همين مسله تحريم هاي بين المللي است.

ما در اين دوران از اقاي احمدي نژاد هم پول گرفتيم ، 900 ميليون يورو براي خط 6و7 پول گرفتيم وحتي در زماني که براي 3و4 هم از اقاي خاتمي پول گرفتيم من مدير اقاي احمدي‌‏نژاد در شهرداري بودم يعني با نامه ايشان براي مترو پول گرفتيم پس اين گونه نيست که نخواهند براي مترو اعتبار تخصيص دهند.

متاسفانه مترو همانند کودکي است که از روي توجه زياد مورد بي مهري قرار مي گيرد به گونه‌‏اي که هم اکنون با توجه به مزاياي استفاده از مترو دقيقا عکس دوران اقاي هاشمي اتفاق افتاده و همه مي خواهند در کنار مترو ، تراموا؛ مونوريل هم بسازيم و سر اين که کي چه بسازد دعواست.

مثلاً آمدند يک شرکت قطار شهري ساختند که انها هم مترو بسازند، يا حومه‌‏اي‌‏ها که قبلا کار ساخت مترو بين شهري برعهده ما بوده بر عهده گرفتند و گفتند شما نسازيد بگذاريد راه آهن بسازد .

نکته ديگر هم مسأله تحريم بوده که برروي بودجه تاثير گذاشته است ولي جايگريني براي ان ديده نشده است که البته نمي‌‏توان گفت اختلافات سياسي اثر نداشته است.

البته ما از اول سال تا آخر سال حرف نمي‌‏زنيم و سعي مي‌‏کنيم با پشت پرده و روابط مسئله را حل کنيم ولي وقتي به ماه اذر مي‌‏رسيم مجبوريم که حرف بزنيم.