کادرسازی، مسأله فراموش شده برای انقلاب

ابوالفضل چمندي

کد خبر: ۳۹۲۶۹۱

تاریخ: ۲۴ فروردين ۱۳۹۳ - ۱۴:۳۹

با نواخته شدن آهنگ انقلاب اسلامي توسط امام(ره) نيروهاي فدايي و ايدئولوژيك جوان كه متعلق به بدنه عمومي جامعه بودند گرداگرد هم حول يك محور جمع شدند.

به زعم نگارنده، حادث شدن اين اتفاق يكي از مهمترين ثمراتي است كه قبل از پيروزي انقلاب اسلامي شكوفا شد و بايستي آنرا بعنوان اولين دستاورد رهبركبير انقلاب اسلامي بسيار مورد مداقه قرار داد.

كلوني هاي مقدسي كه حاصل تلاش‌هاي پيرجماران (ره) در طول دوران مبارزه عليه طاغوت شكل گرفت در صحنه هاي خطير دهه ي اول انقلاب نقش پررنگي را براي خود ترسيم كردند.

بازخواني تاريخ دهه ي پنجاه، تصويري بسيار روشن و واضح از چگونگي نگاه امام(ره) به اين جماعت جوان و حزب اللهي دارد تا آنجا كه رهبر كبيرانقلاب اسلامي شخصا خود مديريت افكار اين جماعت را برعهده مي گيرد.

كلوني هاي مقدسي كه در روزهاي حساس انقلاب از جمله، در مديريت رخدادهاي همزمان با ورود امام (ره)، كنترل امنيت كشور در زمان ترور،آشوب و هرج و مرج بعنوان بازوان اجرايي رهبركبيرانقلاب اسلامي آماده اجراي دستورات ايشان بودند.

سطور فوق از جهت منعكس نمودن اهميت جايگاه پرورش نيرو و كادرسازي براي انقلاب در اين سياهه قرار گرفته است.

لزوم «كادرسازي» و ميدان دادن به نيروهاي پرورش يافته حزب اللهي كارامد، يكي از مهمترين پشتوانه هاي انقلاب اسلامي است كه متاسفانه در بسياري از دولتها ناديده گرفته شده است.
كادرسازي براي انقلاب با حركات كاتوره اي و خودجوش جبهه مومن كشور بسيار تفاوت دارد و پرواضح است كه جريان انقلابي كه در نسلهاي دوم و سوم و اكنون چهارم انقلاب شكل گرفته است و در تمامي اتفاقات مهم كشور ايفاي نقش مي كند را بايستي از زايشهاي اعجازگونه ي جمهوري اسلامي دانست كه تحت لواي مديريت رهبر فرزانه انقلاب بروز و ظهور مي‌یابد.

اما همين نسل فعال و انقلابي در اكثر دولتها با گزينش هاي حزبي و سياسي در حوزه مديريتي كشور مواجه مي شوند و در زمين بازي هيچ جايي براي حضور آنها در نظر گرفته نمي شود و اما عجبا كه بازهم دچار سرخوردگي نمي شود!

با گذشت 3 دهه  از پيروزي نهضت اسلامي مردم ايران، اكنون خلاء حضور نيروهاي متخصص و كارامد دلبسته ي نظام در بسياري از عرصه هاي اجرايي و مديريتي ديده مي شود و البته اين به معناي نبود اين نيروها در سطح اجتماع نيست بلكه از بي تفاوتي برخي مسئولين نشئت ميگيرد.
مخاطب اين نوشتار دقت كند كه عدم كادرسازي مهندسي شده براي جمهوري اسلامي با حضور جنبش ها و تشكلهاي دانشجويي و جوانان انقلابي در بزنگاه‌هاي حساس از جمله انتخابات و ... بسيار تفاوت دارد.

متاسفانه در سالهاي گذشته بسياري از گروههاي سياسي، جنبش دانشجويي و جوانان كشور را به عنوان يك ابزار فشار براي رسيدن به قدرت يا به زيركشاندن حريف خود از قدرت  بهره گرفته اند و  پس از پايان اين سناريو آنها را در بايگاني تاريخ قرار دادند.

كادرسازي مهندسي شده به پرورش هدفمند جبهه مومن و جوان كشور براي داشتن نيروي انساني كارامد و متخصص و از همه مهمتر متعهد اطلاق مي گردد تا كشور از آفات بسياري كه اكنون در سلامت سيسيتم اداري، سياسي و قضايي و فرهنگي تاثير مي‌گذارد در امان باشد.
متاسفانه برخي از افراد و گروههايي كه عمدتا خود را از وارثان انقلاب معرفي مي كنند چنين نگاهي به جوانان جامعه نداشته و دچار يك دگرديسي سياسي فرهنگي در هويت خود و نظام فكريشان شده اند.

اين عده از ابتداي انقلاب تا كنون بسياري از مناصب مديريتي و سياسي را با نام خود گره زده اند و اساسا به موضوعي نظير «انتقال قدرت و تجربه» به نسل بعد و شكوفايي جوانان در اداره ي كشور اعتقاد نداشته و برعكس با طرح سخناني اين موضوع را به افكار عمومي كشور القا مي كنند كه حل مشكلات و معضلات كشور تنها از عهده ي آنها بر ميآيد و توانايي نسلهاي بعدي انقلاب را زير سوال مي برند.

جوانان جامعه ي ما همواره در انتخابات هاي رياست جمهوري و پارلماني مورد استفاده ي ابزاري و شعاري گروهها قرار مي گيرند و بر خلاف منويات رهبرمعظم انقلاب اغلب اوقات مسئولان به آنها «اعتماد» نمي كنند.

به دليل نگاه سياسي كه دولتها نسبت به اطراف خود دارند نمي توان اين توقع را داشت كه يك دولت، در طراز نظام اسلامي با اين موضوع برخورد كند به همين دليل توقع از نيروهاي دلسوز انقلاب و ولايي است كه كادرسازي براي ادامه راه الهي پيرجماران(ره) و شهداي معزز را با يك برنامه هدفمند در دستور كار نظام جمهوري اسلامي قرار دهند و در اين زمينه همگام با تفكرات تشكيلاتي رهبر انقلاب به وظيفه خود عمل نمايند.

اعتماد به «جبهه مومن و جوان انقلاب» مي تواند در درازمدت دستاوردهاي عظيمي را براي كشور به ارمغان آورد و خوشبختانه در اين موضوع تجربه ي بزرگ و مثبتي نظير هشت سال دفاع مقدس براي اثبات حقانيت اين ادعا وجود دارد.

كادرسازي براي نظام از اين جهت اولويت دارد كه ما توانسته ايم نيروي انساني را تربيت كنيم كه به دليل نگاه ايدئولوژيك و انقلابي به موضوعات و فعاليت ها كمتر دچار آفت و آسيب مي شود و نگاه غريبانه اي به جامعه و آرمانهايش ندارد.

پرواضح است اگر مسئولان دلسوز و حقيقي انقلاب از اين امر مهم تغافل نمايند بخش عظيمي از منابع انساني انقلاب كه سرمايه و پشتوانه نظام جمهوري اسلامي هستند به هدر خواهد رفت در حالي كه مي توان با تزريق هدفمند اين منابع، كارهاي ناشدني را به شدني تبديل كرد.