به بهانه فینال جام اتحادیه انگلیس؛

جایی برای نرسیدن!

کد خبر: ۳۸۹۴۲

تاریخ: ۱۱ اسفند ۱۳۸۷ - ۱۷:۲۴

روزی روزگاری سر الکس فرگوسن بزرگ در توصیف جام اتحادیه از اصطلاح «جام میکی ماوس» استفاده کرد و حالا سال‌ها پس از آن اظهارنظر تاریخی، تیمش یک بار این جام را بالای سر برده و امروز در فینالی متفاوت مقابل تاتنهام قصد دارد برای چهارمین بار این رقابت‌ها را فتح کند.

به نوشته خراسان، اتحادیه از قدیم‌الایام محلی برای جلوه‌فروشی بیشتر و پررونق‌تر جلوه دادن ویترین افتخارات بوده؛ چه این که لیورپول در سال‌های 1977، 1978 و 1981 پس از ناتوانی در قهرمانی در جام حذفی (آن‌ها سال 1977 به منچستریونایتد، دشمن دیرینه باختند) جام اتحادیه را به سایر فتوحات خود شامل قهرمانی در انگلیس و اروپا افزود. اگر منچستریونایتد سال 1977 مانع ثبت یک 4 گانه از سوی لیورپول شد، استون‌ویلا سال 1994 با برتری در فینال جام اتحادیه، دست قهرمان لیگ و جام حذفی آن فصل را از فتح سومین جام داخلی کوتاه کرد. جام اتحادیه داستان نرسیدن تیم‌ها به یک موفقیت کامل است.

نمونه؟ میدلزوبرو سال 1999 تا فینال جام حذفی و اتحادیه پیش رفت و علاوه بر این‌که در بازی نهایی شکست خورد، نهایتا به دسته پایین‌تر سقوط کرد. برایان رابسون، سرمربی وقت تیم هنوز هرگاه در اولدترافورد به تماشای بازی تیم دوران کاپیتانی خود می‌نشیند، از خود می‌پرسد چگونه در چشم به‌هم زدنی فراز و فرود در میدلزبرو را تجربه کرده؟ 3 صحنه ماندگار تاریخی جام میکی ماوس چنین رقم خورد.

روز کلاف
جدال ناتینگهام فارست و ساوتهمپتون در فینال سال 1979 به دلیل اقدامات برایان کلاف سرمربی تیم طلایی ناتینگهام در خاطره‌ها باقی ماند. او در بازی‌های ابتدای فصل اتوبوس تیم را متوقف می‌کرد، دستور می‌داد ناهار به شکل سرپایی صرف شود و بازیکنان بعد از ظهر قبل از بازی کاملا راحت باشند. تلاش‌های او! 6 ماه بعد نتیجه داد. ناتینگهام به فینال جام اتحادیه راه یافت و کلاف، در آستانه شروع بازی برای یکی از معدود دفعه‌ها از کار تیمی راضي بود. اگر دوران او را به یاد داشته باشید، حتما می‌دانید اصلا درباره رقیبان صحبت نمی‌کرد. خوش‌گذرانی بازیکنان فارست در تضاد با سخت‌کوشی آن‌ها در زمین بود. ساوتهمپتون گل می‌زد اما ناتینگهام جبران می‌کرد و درنهایت قهرمان اروپا بر جام اتحادیه بوسه زد.

لحظه بزرگ
جدال استوک سیتی و چلسی در فینال سال 1972 داستان خاص خود را داشت. استوک‌سیتی به ایستهام می‌نازید، مردی که یک‌سال پس از آخرین فتح نیوکاسل، نخستین بازی را برای کلاغ‌ها انجام داد و 6 سال بعد یک گل تاریخی، به ثمر رساند؛ گلی که اولین جام استوک 109 ساله را به ارمغان آورد و این بازیکن را با 35 سال و 161 روز سن به عنوان پیرترین گلزن تاریخ جام اتحادیه معرفی کرد.

سریال خوش‌شانسی
جیمی سریل یک بار گفت: «بهترین‌ها جام را می‌برند و بقیه فقط شایعه هستند.» لیورپول بین سال‌های 1981 تا 1984 فاتح جام اتحادیه شد اما چندان سزاوار قهرمانی نبود. سال 1981، جنجال داوری، باعث رهسپار شدن لیورپول به بازی تکراری شد و آن‌جا یک برد نه‌چندان سزاوارانه انتظار قرمزها را می‌کشید. سال 1982، گل دقایق پایانی تاتنهام، لیورپول را به یک جدال فرسایشی در وقت اضافه دعوت کرد.

سال 1984، گل با دست هانسن دیده نشد و گل سونس در بازی تکراری حکم به برتری آنفیلدی‌ها داد. سال 1983 بروس گروبلار از خطر اخراج گریخت تا این‌که در دقایق پایانی فرصت مهار شوت خطرناک بازیکنان منچستریونایتد را به دست آورد. دروازه‌بان زیمبابوه‌ای لیورپول از خطا دست برنداشت. خب! او اطمینان داشت اخراج نمی‌شود و درنهایت هم در زمین ماند و در پایان 120 دقیقه، برتری 2 بر یک تیمش مقابل یونایتد را جشن گرفت.