رواج خودسانسوری و ریاکاری در حرفه خبرنگاری

کد خبر: ۳۸۸۶۷۴

تاریخ: ۰۵ فروردين ۱۳۹۳ - ۱۱:۱۰

استاد علوم ارتباطات با تأکید بر ضرورت ارتقای امنیت شغلی در حرفه خبرنگاری، گفت: خودسانسوری و رواج ریاکاری و تقلب از جمله عوارض عدم امنیت شغلی در این حرفه است.
خبرگزاری فارس: رواج خودسانسوری و ریاکاری به دنبال عدم امنیت شغلی در حرفه خبرنگاری

به گزارش فارس، اسماعیل قدیمی اظهار داشت: بدون تردید امنیت شغلی بزرگترین سرمایه برای پیشرفت شغلی از طریق انگیزش، حداکثر همت و تلاش، آزادی عمل تخصصی، نوآوری و پایبندی به اصول و مبانی حرفه‌ای است.

این استاد علوم ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی افزود: امنیت شغلی یعنی عدم هراس فرد در بیان دیدگاه‌های تخصصی و پایبندی به اخلاق حرفه‌ای و بنابراین این امر موجبات مرجعیت تخصصی و وثوق و اعتبار در افکار عمومی را فراهم می‌کند.

وی با بیان اینکه مردم و مسئولان به حرفه‌ای که اعضایش پایبند مبانی حرفه‌ای هستند، اعتماد می‌کنند، ابراز داشت: امنیت شغلی فقط مقوله‌های تهدید فیزیکی را در بر نمی‌گیرد، بلکه این امنیت بیشتر ابعاد نرم افزاری و مغزافزاری دارد.

وی ابراز داشت: امنیت شغلی بیشتر احساس و ذهنیت را شامل می‌شود و این امنیت اگر در ذهن ایجاد شود تصویرسازی‌های ذهنی می‌تواند به سمت و سوی بروز خلاقیت باشد.

این استاد علوم ارتباطات در ادامه گفت: به تعبیر مقام معظم رهبری اقتدار علمی زمینه ساز اقتدار اقتصادی و سیاسی است. بدون امنیت شغلی ما به گفتمان و اقتدار علمی و حرفه‌ای نمی‌رسیم و این آرمان تاریخی که رهبر فرزانه انقلاب اسلامی آن را به درستی تبیین می‌کنند، محقق نمی‌شود.

قدیمی اظهار داشت: از سوی دیگر امنیت شغلی به معنای افسارگسیختگی نیست. امنیت شغلی یک امر اجتماعی است که باید در بستر شرایط تاریخی و اجتماعی تعریف شود.

وی با بیان اینکه امنیت شغلی باید مطابق با منافع عمومی باشد، افزود: امنیت شغلی در حرفه خبرنگاری باید با اصول و مبانی اخلاق عمومی ملازمه داشته باشد و براساس پیشرفت حرفه‌ای تأمین شود.

وی با تأکید بر اینکه قانون باید فصل الخطاب  و انصاف و عدالت محور امنیت شغلی در حرفه خبرنگاری باشد، یادآور شد: امنیت شغلی در حرفه خبرنگاری باید‌ برپایه‌های عمل منطقی و عقلانی و نه منافع گروهی و جناحی استوار شود.

این کارشناس علوم ارتباطات در ادامه بیان داشت: اصولاً امنیت شغلی موجب اعتماد به نفس و بروز استعداد و شکوفایی اندیشه و عمل است.

قدیمی آزادی تخصصی و عمل به اصول و مبانی حرفه‌ای، توسعه فکری و شکوفایی استعدادها،به حداکثر رسانی تلاش‌ها، افزایش رقابت به عنوان موتور محرکه سیستم، رشد و توسعه حرفه‌ای، توسعه اعتماد عمومی را از جمله دستاوردهای ارتقای سطح امنیت شغلی در حرفه خبرنگاری عنوان کرد.

استاد علوم ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی در ادامه به عوارض عدم امنیت شغلی در حرفه خبرنگاری اشاره کرد و بیان داشت: این عوارض 3 بعد درون فردی، فضای حرفه‌ای و محیط اجتماعی را شامل می‌شود.

وی انفعال و بی انگیزگی، اختلال در کار به عنوان واکنش به محیط نا امن، خودسانسوری، افزایش خطر خیانت،‌ عدم همکاری و فقدان  هم افزایی(درون فردی و فضای حرفه‌ای)، بی اعتمادی عمومی به حرفه (اجتماعی)، رواج ریاکاری و تقلب و خطاکاری(درون فردی و حرفه‌ای)، تقویت زمینه برای سازمان‌های غیررسمی مخرب(فضای حرفه‌ای)،‌رانت گرایی و رفتارهای غیرقانونی(فضای حرفه ای و اجتماعی)، تضعیف جایگاه حرفه(اجتماعی) را از جمله عوارض عدم امنیت شغلی در حرفه خبرنگاری عنوان کرد.