محمد جواد ظریف خبرساز‌ترین چهره سال ۹۲ تابناک شد

کمتر نظرسنجی اینترنتی در روزهای پایانی سال ۹۲ در مورد چهره‌های خبرساز سال انجام شده ‌که محمدجواد ظریف در آن بیشترین آرا را به دست نیاورده باشد. در نظرسنجی ده‌گزینه‌ای «تابناک» نیز وزیر خارجه دولت یازدهم با‌ بیش از ۴۶درصد آرا‌، خبرساز‌ترین چهره سال بود.

کد خبر: ۳۸۷۷۷۶

تاریخ: ۲۸ اسفند ۱۳۹۲ - ۱۳:۵۱

یک سال پیش، محمدجواد ظریف نه تنها، فکر این روز‌ها را نمی‌کرد، بلکه به اعتراف خودش در یکی از گفت‌و‌گوهای پرشمار نوروزی وی با رسانه‌های ایران، اصلا تصور این شرایط را نداشت. وی سال گذشته این وقت‌ها دنبال این بود که محل سکونتی در شمال درست کند و تقریبا تمام وقت ‌آنجا باشد، چون هوا آلوده بود، می‌خواست برود و در کوه‌ها زندگی کند تا اواخر زندگی را به نوشتن و این کار‌ها بگذراند.

به گزارش «تابناک»، اما سرنوشت برای دیپلمات ۵۳ ساله ایرانی به گونه‌ای دیگر رقم خورد. در بیست و چهارم خرداد ۹۲ و پس از چند هفته تحولات سریع و غیرقابل پیش‌بینی سیاسی و انتخاباتی در ایران، دکتر حسن روحانی با رأی هجده میلیونی مردم به ریاست جمهوری رسید تا بار دیگر ظریف را به کار فرابخواند و در معرض خبر و خبرسازی هر روز رسانه‌های ایران و جهان قرار دهد.

۴۶.‌۳۵ درصد از بیش از ۵۶ هزار مخاطب تابناک که در نظرسنجی تعیین خبرساز‌ترین چهره سال ۹۲ شرکت کردند، ظریف را خبرساز‌تر از نه گزینه دیگر یعنی هاشمی رفسنجانی، محمود احمدی‌نژاد و حسن روحانی رؤسای جمهور پیشین و فعلی، مربیان موفق خارجی ورزش ایران یعنی خولیو ولاسکو و کارلوس کیروش، علی مطهری نماینده صریح‌‌اللهجه مجلس، محمد‌علی محمدیان معلم فداکار مریوانی و سعید مرتضوی و بابک زنجانی که امسال درگیر دادگاه شدند، دانسته‌اند.

در این میان، هاشمی رفسنجانی که خبر عدم احراز صلاحیت وی برای انتخابات ریاست جمهوری به شدت بر روند انتخابات ریاست جمهوری تأثیر گذاشت، پس از انتخابات و چینش کابینه جدید‌، فعالیت خبرسازی جز سخنرانی‌های ‌گاه و بیگاه نداشت، محمود احمدی‌نژاد پس از انتخابات ترجیح داد سکوت کند و کمتر در معرض دید رسانه‌ها باشد و حسن روحانی رئیس جمهور مستقر نیز آرامش و کار بی‌سر و صدا را برای موفقیت دولتش لازم می‌داند.

هرچند رئیس‌جمهور‌ با تشکیل دولت جدید با افراد شناخته شده و جا افتاده، سفرهای مهم خارجی، سخنرانی‌های‌ گاه چالش‌برانگیز و برنامه‌های تلویزیونی در جایگاه ریاست جمهوری در معرض دید ایرانی‌ها بوده، ‌به طور کلی کشور در دوره مدیریت وی آرام‌تر از دوره رئیس دولت‌های نهم و دهم اداره شده است.

اما چند عامل دست به دست هم داد تا ظریف خبرساز‌ترین چهره نظرسنجی‌های پایان سال رسانه‌ها باشد.

نخست اهمیت موضوع سیاست خارجی و اخبار مرتبط با آن برای مردم ایران است و در نیمه دوم سال ۹۲، سرعت گرفتن روند تحولات سیاست خارجی، تمرکز بیشتر مسائل سیاست خارجی در وزارت خارجه و مجموعه‌ای از عوامل داخلی و خارجی به افزایش خبرهای این حوزه کمک کرد.

تا پایان دولت دهم، مذاکره بر سر موضوع هسته‌ای ایران ـ که همراه با حواشی آن به مهم‌ترین موضوع سیاست خارجی ایران در سال‌های اخیر تبدیل شده ـ در اختیار دبیر شورای عالی امنیت ملی بود و مذاکره هسته‌ای ایران و ۵‌+‌۱ در دیدارهای سعید جلیلی و کا‌ترین اشتون نمود می‌یافت، ولی در دولت یازدهم، موضوع مذاکره به وزارت خارجه منتقل شد تا دوره‌ای بسیار سریع از مذاکرات بین دو طرف اجرایی شود.

مذاکرات در این دوره با فاصله زمانی کوتاه‌تر، در جلسات پرشمار و طولانی و با حضور وزرای خارجه شش کشور بزرگ در کنار ایران به توافق موقت ژنو رسید. همین که در این هفته‌ها، مقامات ایرانی به اندازه همه سال‌های پس از انقلاب با طرف آمریکایی مذاکره کردند، برای پرخبری وزیر خارجه و همکاران وی کافی بود.

از سوی دیگر، دور جدیدی از روابط ایران و دیگر کشورهای جهان پای مقامات زیادی را به ایران و یا دیدار با مقامات ایرانی باز کرد و همه آن‌ها اخباری را رقم می‌زد که وزیر خارجه در کانون آن‌هاست.

عامل کارآمد دیگر در خبرسازی‌های وزیر خارجه، چهره رسانه‌ای وی است. تعداد بالای حضور وی در برنامه‌های تلویزیونی داخلی و مصاحبه با رسانه‌های خارجی و داخلی، بخشی از این ماجراست و حضور وی در شبکه‌های اجتماعی، نه تنها خود یک خبر بود، بلکه هر چه ‌در صفحه وزیر خارجه در شبکه‌های اجتماعی می‌آمد، خود یک خبر و یا حتی آغاِ یک موج خبری و یا حتی دعوای سیاسی بود.

از سوی دیگر، برخی نماد‌ها و نشانه‌ها مانند وضعیت محاسن ظریف که در حالت‌های گوناگون خبر ساز بود و یا نشستن وی بر ویلچر پیش از مذاکرات در ژنو و یا کمردرد ناشی از ‌تیتر یک روزنامه حواشی فراونی بودند که رسانه‌ها به آن توجه داشتند.

عامل مهم دیگر در خبرساز بودن ظریف در نیمه دوم سال ۹۲، وجود مخالفان و منتقدان پر سر و صدای وی در داخل و خارج از کشور بود. روند مذاکرات هسته‌ای، نتانیاهو و اوباما و کری را سوژه رسانه‌های ایران کرد و در مقابل آن‌ها و در هر خبری نام ظریف و وزارت خارجه ایران و باید‌ها و نبایدهای آن نیز مطرح شد.

در کنار این، سیاست خارجی از مهم‌ترین جبهه‌های درگیری سیاسی داخلی ایران نیز بود. احضارهای پرشمار وزیر خارجه به مجلس که تعداد آن به عدد بیست نزدیک شده و روزنامه‌هایی که هر روز در رد و تأیید سیاست خارجی جدید ایران می‌نویسند، دلیل دیگری بود که ظریف را در کانون اخبار امسال قرار داد.