خانواده در تربیت فرزند از رسانه عقب افتاده است

کد خبر: ۳۸۴۵۸۱

تاریخ: ۱۵ اسفند ۱۳۹۲ - ۱۱:۳۰

یک روانشناس گفت: خانواده ها دیگر نقش سابق خود را در تربیت فرزند از دست داده اند و خیلی نهادهای دیگر مانند رسانه جایگزین شده اند، یکی از علل این مسئله تنبلی خانواده ها در آموزش و یادگیری شیوه های نوین فرزندپروری است.

به گزارش فارس، منصوره نیکوگفتار در دومین کنگره ملی روانشناسی اجتماعی ایران گفت: خانواده اولین محل اجتماعی شدن است اولین جایی که مهارتهای لازم را تمرین می‌کنیم. سؤال اینجا است که خانواده در جامعه معاصر چقدر می‌تواند به کارکردهای خود عمل کند.

وی افزود: خانواده از خیلی نهادهای اجتماعی عقب افتاده و این نهادها سررشته امور را از خانواده گرفته است به طوری که رهبری زمینه‌های اجتماعی شدن از دست خانواده خارج شده است.

وی گفت: بخشی از این ناشی تکثر نهادهای اجتماعی است و بخشی دیگری به دلیل راحت‌طلبی خانواده‌ها است که به نهادهای اجتماعی تنفیذ اختیار کرده‌اند. یکی از این نهادها رسانه‌هایی است که ما کنترلی بر آنها نداریم.

این متخصص بهداشت روان اظهار داشت: افراد بعد از اینکه خوب و بد را تشخیص می‌دهند و حتی قبل از آن پیام‌های متعارضی را دریافت می‌کنند مثلاً رفتاری را به کودک می‌آموزیم و او در جایی دیگر الگوهای عملی را می‌بیند که 180 درجه با پیام‌هایی که آموخته است، متفاوت هستند.

نیکوگفتار ادامه داد: برخی پیام‌ها در جامعه حاکی از این است که کسانی در جامعه می‌توانند به جایی برسند که از مسیرهای اخلاقی عبور نمی‌کنند در مورد شکل‌گیری الگوهای فرهنگی جدید باید گفت، این الگوها حاوی آسیب‌های اجتماعی است مثل استفاده‌های بی‌رویه از انواع تکنولوژی. استفاده اعتیادگونه از شبکه‌های اجتماعی مجازی که می‌توان آن را جزو اعتیادهای جدید به شمار آورد نمونه‌ای از این آسیب‌ها است.

وی گفت: هم‌خانگی دختران و پسران بدون اینکه تحت شکلی از ازدواج باشد تبعات شدیدی همراه دارد.

وی افزود: وزیر بهداشت در جایی گفته بود چون پوشش بیمه‌ای ضعیف است راهکار این است که بیمار نشویم اگر چه این جمله پاک کردن صورت مسئله است اما ما را به بازنگری خانواده سوق می‌دهد.

این روانشناس گفت: خانواده‌های ما در شتاب زندگی روزمره و درگیری‌های اقتصادی تا حد زیادی از شرایط معنوی و بافت عاطفی خانواده باز می‌مانند و بیشترین وقت خانواده به ویژه مادر صرف این می‌شود که برای بچه‌ها غذاهای سالم درست کند. آیا در کنار این به اینکه چقدر برنامه‌ریزی کنیم تا فضای عاطفی خانواده را در دست گیریم و آن را مورد رصد قرار دهیم نیز می‌پردازیم.

وی خاطرنشان کرد: ما تأثیر فرهنگ را کمرنگ و ناچیز در نظر می‌گیریم بحث سبک‌های فرزندپروری مثل نسخه نیست که برای همه خانواده پیچیده شود فرهنگ امری تدریجی است فرهنگ همان هوایی است که ما تنفس می‌کنیم و زمینی است که بر آن راه می‌رویم.