كشتار شيعيان پاكستان در جولانگاه طالبان

زماني كه آمريكا به بهانه دموكراسي و ريشه كني تروريسم جنگ در منطقه را آغاز كرد، نيروهايي در افغانستان و پاكستان موسوم به "طالبان محلي " تشكيل شدند و به مرور زمان " طالبانيسم فرقه گرا " چشم به جهان گشود.

کد خبر: ۳۸۴۱۷

تاریخ: ۰۷ اسفند ۱۳۸۷ - ۱۵:۰۲

طالبان محلي با حمايت دستگاه‌هاي اطلاعاتي غرب با كشتار شيعيان در چندين حمله انتحاري در شهر ديره اسماعيل خان، بذر نفاق و تفرقه را در اين منطقه پاشيده‌اند و شيعيان نيز قربانيان اين حوادث هستند.

به گزارش فارس در ايالت سرحد پاكستان، اگرچه مي‌توان در تاريخ 62 ساله پاكستان چندين فاجعه كشتار و غارتگري فرقه اي را مشاهده كرد اما فرقه‌گرايي در اين كشور گسترش يافته و حملات انتحاري و بمب‌گذاري در درگيري‌هاي فرقه‌اي روز به روز افزايش مي يابد.
مردم پاكستان در سال 2003 در كويته شاهد يك حمله انتحاري به مراسم عزاداري سيد الشهدا (ع) در روز عاشورا بودند، پس ازاين انفجار مراسم تشييع جنازه شهدا در حسينيه ها و مساجد شيعيان در شهرهاي مختلف از جمله "كراچي "، "ديره اسماعيل خان "، "هنگو " و "كوهات " در ايالت سرحد و "ديره غازي خان " و "بهكر " و حتي "اسلام آباد " پايتخت پاكستان هدف انفجارهاي زنجيره‌اي قرار گرفتند.
طالبان مسئوليت برخي از اين حملات انتحاري را به عهده گرفتند اما سوال اين است كه چرا شيعيان "ديره اسماعيل خان " نسبت به شيعيان شهرهاي ديگر بيشتر مورد حملات انتحاري قرار مي گيرند؟
نكته قابل توجه در پاسخ به اين سئوال اين است كه جمعيت شيعيان در ديره اسماعيل خان نسبت به مناطق ديگر ايالت سرحد از جمله پيشاور، كوهات، هنگو و تانك بيشتر است و از دهه نود ميلادي تاكنون نيز سازمان‌هاي مسلح و تندرو وهابي كه خود را از طرفداران اهل سنت معرفي مي‌كنند، در اين منطقه به وجود آمده‌اند كه در حقيقت هيچ مذهبي ندارند.
از ديگر دلايل افزايش درگيري فرقه‌اي و استفاده از حملات انتحاري در ديره اسماعيل خان اين است كه اين شهر نسبت به ساير شهرهاي شيعه نشين ايالت سرحد، هم مرز با مناطق قبايلي ايالت سرحد است و حمله كننده‌هاي انتحاري از مناطق قبايلي وارد اين شهر مي شوند.
اين امر نيز وجود دارد كه بمب‌گذاران انتحاري مي‌توانند سريعتر به اهداف خود در ديره اسماعيل خان برسند، در حالي كه ورود به شهرهاي ديگر مشكلاتي دارد و در زمان گذشته چندين داوطلب حملات انتحاري توسط پليس پاكستان دستگير شده‌اند.
طي سال‌هاي گذشته شيعيان در مناطق قبايلي و بويژه شهرهاي پاراچنار و ديره اسماعيل خان از هيچ حمايتي توسط ارتش پاكستان برخوردار نبودند و گروه‌هاي تروريستي طالبان و سپاه صحابه به راحتي با حمله به مراسم‌هاي عزاداري آنها در ايام محرم و صفر آنها را به شهادت‌ مي‌رساندند.
در پاكستان به رغم اينكه شيعيان و برادران اهل تسنن هيچ مشكلي با يكديگر ندارند، اما در سال‌هاي اخير با شكست آمريكا و حاميان غربي‌اش در مقابل طالبان، استراتژي غرب از جنگ با طالبان به مذاكره و سازش تبديل شده است و در فرصت‌هاي مختلف با حمايت مالي و تسليحاتي از اين گروه‌ها شيعيان را مورد هدف قرار مي‌دهند و دولت پاكستان نيز تاكنون در اين زمينه هيچ اقدام موثري انجام نداده است.
در حوادث بمبئي نيز سرويس‌هاي اطلاعاتي آمريكا و رژيم صهيونيستي با متهم كردن برخي مسلمانان در كشمير و پاكستان، دولت نوپاي آصف علي زرداري را وادار كردند تا با تجهيزات كامل به آنها حمله كند و همگي آنها را دستگير و روانه زندان كند.
نمونه بارز ديگر اين حادثه در محاصره يكساله پاراچنار و شهادت بيش از چند هزار شيعه و ممانعت از ارسال هر گونه كمك بهداشتي، درماني و هر نوع محصولات غذايي بوده است كه طي توافقي چند ماه پيش به پايان رسيد. حمله به عزادران حسيني در شهرهاي ديره اسماعيل خان، ديره غازي خان، كراچي، هنگو و برخي شهرهاي ديگر نيز از ديگر مواردي است كه كوتاهي دولت پاكستان در حمايت از شيعيان را به اثبات مي‌رساند.

به هرحال درگيري فرقه‌اي و ايجاد اختلاف ميان شيعيان و برادران اهل تسنن در شمال غرب پاكستان و معرفي گروه تروريستي طالبان و سپاه صحابه به عنوان اهل تسنن، بخشي از دكترين "بگذار مسلمان با مسلمان بجنگد " آمريكا و غرب در پاكستان است كه دولت زرداري مي‌بايست هوشياري خود را در خنثي كردن اين توطئه بكار گيرد.