دلایل مبهم سوالات مکرر نمایندگان از وزیر اطلاعات

وزیر اطلاعات نمی تواند تمام انتقادهای نمایندگان از دولت در هر حوزه و هر کاری را جوابگو باشد او باید در حوزه وزارت اطلاعات و سوالات تخصصی و در چارچوب وظایف این وزارتخانه جوابگو باشد نه این که در مورد سبد کالا و مذاکرات و نظر سنجی و تعطیلی روزنامه ها و.... جوابگو باشد که هیچ ربطی به این وزارتخانه ندارد یا در مورد انتخاب مدیرانی پاسخ گو باشد که توسط مجموعه بزرگی از دولت و دولتمردان انتخاب شده اند و وزیر اطلاعات امکان تایید یا عدم تایید همه آنها را ندارد....

کد خبر: ۳۸۳۵۴۴

تاریخ: ۱۱ اسفند ۱۳۹۲ - ۱۷:۵۰

بولتن نیوز نوشت: از زمان آغاز به کار حجت الاسلام علوی وزیر اطلاعات در این وزارتخانه، چندین بار برای پاسخگویی به سوالات نمایندگان به کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس رفته که با بررسی این سوالات و قدری تامل می توان دریافت

با نگاهی به سوالات مطرح شده در مجلس از وزیر اطلاعات به نکات جالبی خواهیم رسید و در می یابیم که این سوالات عمدتا در حوزه عملکرد مجموعه دولت روحانی، وزارت خارجه، مسائل دفاعی، مذاکرات، انتخاب مدیرانی که برخلاف نظر امضا کنندگان منصوب شده اند، و ... است و برخی دیگر از این سوال ها اصلا ربطی به عملکرد وزارت اطلاعات و وزیر اطلاعات ندارد و به نظر می رسد که مجموعه عملکرد دولت و وزارتخانه ها و مسوولین دولت که بر خلاف نظر این نمایندگان بوده است، یک جا به عنوان مسائل امنیتی از وزیر اطلاعات سوال شده است.

حتی اگر هم قرار بود که وزیر اطلاعات سخنگوی دولت باشد امکان پاسخ به این سوالات متفاوت و گسترده را نداشت.

به عنوان مثال، این سوال مطرح شده که چرا مسوولین اشاره کرده اند خزانه خالی است و این یک موضوع تضعیف کننده امنیت است و وزیر اطلاعات باید توضیح دهد که چرا این موضوع را پیگیری نکرده است!؟

لذا شایسته بود که نمایندگان محترم، در حوزه عملکرد خود وزارت اطلاعات، امنیت کلی کشور و... سوال کنند نه این که در مورد مذاکرات با آمریکا از وزیر اطلاعات سوال شود و سوالی که مربوط به وزیر خارجه و رئیس جمهور و کل دولت است تنها از وزیر اطلاعات سوال شود.

تاکنون هشت نماینده در سه مرحله از وزیر اطلاعات در کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس سوال کرده اند و این وزیر در کمیسیون مذکور حاضر شده است.

1- سه شنبه هفتم آبان جهت پاسخ به سؤالات سه نماینده ( يونس اسدي نماينده مشكين‌شهر، حسينعلي شهرياري نماينده زاهدان و ايرج نديمي نماينده لاهيجان و سياهكل).

2- یکشنبه سوم آذر جهت پاسخگويي به سؤال یک نماینده( علي مطهري نماينده تهران، ري، شميرانات و اسلامشهر).

3- سه شنبه 17 دی جهت پاسخگويي به سؤالات چهار نماینده( احمد آريايي‌نژاد نماينده ملاير، ابراهيم آقامحمدي نماينده خرم‌آباد، حميد رسايي نماينده تهران، ري، شميرانات و اسلامشهر و سيدباقر حسيني نماينده زابل و زهك)

همچنین قرار است تا 41 نماینده سوالاتی را از وزیر در این کمیسیون بپرسند.

صرف نظر از اینکه برخی از این سوالات، برای آگاهی نمایندگان، رفع ابهام و شبهه و با نیت خیر مطرح می شود، نکته جالب در خصوص برخی دیگر از سوالات است که این سوالات چنان بی ربط و یا کلی است که یا اصلا به حوزه کاری وزارت اطلاعات بر نمی گردد و یا نمی توان پاسخی برای آن یافت.

بعنوان مثال سوال یونس اسدی از وزیر اطلاعات که هفتم آبان ماه مطرح شد درباره علت عدم رسیدگی این وزارتخانه به وضعیت نابسامان واحدهای متبوع، بود.

این سوال نه مصداق لازم را داشت و نه معلوم بود در چه زمینه ای بوده لذا خود وزیر در پاسخ به این پرسش اعلام کرد که به علت کلی بودن و بدون مصداق بودن نمی‌دانیم کجای وزارت یا کدام واحدهای تابعه نابسامان است.

سوال بی ربط دیگر نمایندگان که البته هنوز از وزیر پرسیده نشده ولی در دستور کار نمایندگان قرار دارد، سوال ۴۱ نماینده است.

سوالی که با نگاه سطحی به آن می توان دریافت که 21 مورد اشاره شده از سوی نمایندگان اصلا در حیطه وظیفه وزارت اطلاعات نیست و معلوم هم نیست که 41 نماینده چرا چنین سوالاتی را از وزیر اطلاعات پرسیدند و پشت پرده این سوالات چیست آیا عده ای قصد دارند که عملکرد های مختلف دولت که مورد انتقاد آنهاست را بر خلاف امنیت و مصالح کشور معرفی نمایند؟!

آیا این 41 نماینده پس از طرح سوالات بی ربط مثل برخی همکاران خود اعلام می کنند که از پاسخ های وزیر قانع نشده و وزیر باید با حضور در صحن مجلس پاسخگو این سوالات باشد؟

محور سوال 41 نماینده در خصوص اقدامات این وزارتخانه در جلوگیری و برخورد با مصادیق تهدیدات امنیت ملی کشور است.

اما وقتی به 21 مورد مصداق ذکر شده در این سوال نگاه می کنیم در می یابیم که این سوالات اصلا ربطی به وزیر اطلاعات ندارد.

سوالاتی که در حوزه سیاست خارجی، فرهنگی، اجتماعی و امنیت مرزها، دانشگاه و قدرت دفاعی ایران است که هر کسی با خواندن آن پی خواهد برد که برخی از این سوالات را وزیر خارجه، بعضی را وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، تعدادی را وزیر کشور، وزیر علوم و وزیر دفاع باید پاسخ دهند نه وزیر اطلاعات.

این سوالات به این شرح است:

1- دنبال نمودن عادی‌سازی رابطه با آمریکا که مصداق نظام سلطه است، توسط وزارت امور خارجه و شخص رئیس‌جمهور

2- بیان اینکه آمریکا کدخدای جهان است توسط مسئولین کشور و پرداختن عملی به این دیدگاه اشتباه

3- پیشنهاد درخواست نظرسنجی برای برقراری رابطه با آمریکا توسط مسئولین دولتی

4- اجابت خواسته‌های آمریکایی‌ها در ممانعت از سفر هیئت‌های فرهنگی و نظامی دیگر کشورها به ایران

5- ناتوان خواندن قدرت دفاعی کشور از سوی وزیر امور خارجه در سخنرانی دانشگاه تهران

6- ممانعت و عدم حمایت از برگزاری رزمایش‌های موشکی نیروهای مسلح

7- عدم شفافیت مواضع مسئولین دولتی در موضوع رژیم حرام‌زاده صهیونیستی

8- عدم جدیت در حمایت از تفکر مقاومت در منطقه

9- تعهدات فراتر از قانون در موافقتنامه ژنو که باعث لطمه زدن به استقلال و امنیت کشور شده است

10- اقدامات و انتصابات در سازمان انرژی اتمی کشور که منجر به حذف نیروهای موثر و تبدیل تفکر و شعار "ما می‌توانیم" به "ما نمی‌توانیم" می‌شود

11- برخورد و ترور شخصیتی منتقدین به سیاست‌های دولت در حوزه‌های داخلی و خارجی توسط مسئولین دولتی

12- قضایی نمودن فضای رسانه‌های عمومی که به نقدهای منصفانه از سیاست‌های دولت می‌پردازند

13- بی‌توجهی به راهبرد اقتصاد مقاومتی و اثربخشی جملاتی چون خزانه خالی است بر امنیت ملی کشور

14- شهادت و گروگانگیری فرزندان رشید ملت در مرزهای شرقی در حالی انجام می‌شود که حامیان تروریست‌ها در مرز مورد توجه واقع می‌شوند.

15- عبور از خط قرمزهای دین و ارزش‌های مذهبی در فضای فرهنگی که به دنبال آن اعتراض مراجع عظام را به همراه داشته است.

16- عدم اعمال صلاحیت‌ها در پاسخ استعلام‌ها در واگذاری مسئولیت‌های کلیدی و عدم توجه برخی از وزرا به پاسخ استعلام‌ها در انتصابات

17- تهدیدات جدی در حوزه علم و فناوری با انتصاب افراد افراطی در دانشگاه‌ها و امنیتی کردن فضای دانشگاه‌ها

18- توزیع نامناسب سبد کالا که باعث هتک حرمت به مردم شریف ایران اسلامی و سوء استفاده رسانه‌های خارجی شد

19- بازگشت عناصری که در طرح براندازی نظام در فتنه 88 مشارکت فعال داشتند به مسئولیت‌ها و پست‌های مهم و کلیدی کشور

20- تهدید و زیر سوال بردن مجلس شورای اسلامی توسط مشاورین و معاونین رئیس جمهور که باعث اختلاف بین قوا می‌شود

21- عدم توجه به اساس وحدت و انسجام ملی که بر پایه اسلام و ایران عزیز می‌باشد و اتخاذ سیاست‌هایی مغایر با اصول توسط معاون اقوام رئیس جمهور محترم.

نکنه دیگر در خصوص سوالات نمایندگان از وزیر اطلاعات، صرف نظر از بی ربط بودن آنها، قانع نشدن برخی از نمایندگان از توضیحات وزیر است.

هر چند برخی از نمایندگان با نیت خیر و از سر دلسوزی سوالاتی را طرح و پس از رسیدن به پاسخ لازم، اعلام می کنند که از توضیحات وزیر قانع شدند، اما در این میان برخی از نمایندگان از قبل و با نیت قانع نشدن این سوالات را طرح می کنند تا وزیر را به صحن مجلس بکشانند.

وقتی حميد رسايي، احمد آريايي‌نژاد و ابراهيم آقامحمدي 17 دی ماه از وزیر در خصوص اظهارات خاتمی مبنی بر شنود وزارت اطلاعات از وی، اقدامات پيشگيرانه وزارت اطلاعات درباره ديدار هيات پارلماني اروپايي با فعالان فتنه در محل سفارتخانه يونان و علت و چگونگي ملاقات هيات اروپايي با زندانيان فتنه88 و پذيرش شرط ملاقات از طرف ايران سوال کردند و وزیر اطلاعات پاسخهای جامع و دقیقی به این سوالات داد و بر انجام ندادن هيچ‌گونه اقدامي به‌ويژه در حوزه شنود بر خلاف قانون و بدون مجوزهاي قانوني و مخالفت صريح و آشكار وزارت با ملاقات هيات پارلماني اروپايي با فعالان فتنه تاکید کرد، باز این سه نماینده از پاسخ های وزیر قانع نشدند.

حال سوال این است که چرا برخی نمایندگان همواره دوست دارند تا از وزیر اطلاعات با نیت قانع نشدن، سوالاتی بپرسند که اولا چه بسا این سوالات بی ربط هم باشد و در ثانی با نیت قانع نشدن بخواهند وزیر را به صحن مجلس بکشانند؟

پشت پرده سوالات مکرر نمایندگان از وزیر اطلاعات، سوالاتی بعضا بی ربط و با اهداف خاص و با نیت قانع نشدن از علوی به چه منظور است؟

این سوالاتی است که افکار عمومی از نمایندگان خود دارند و ما امیدواریم 41 نماینده ای که قصد دارند تا در روزهای آینده از وزیر اطلاعات سوالات خاص خود را بپرسند، قدری به آن تامل داشته باشند.