شمشير را از رو ببند!

کد خبر: ۳۸۱۷۱

تاریخ: ۰۵ اسفند ۱۳۸۷ - ۱۱:۰۸

جوزپه مه آتزا،‌ عروس شب نخست اولين مرحله حذفي ليگ قهرمانان است. او ميهماني دارد كه لقب قهرمان ليگ قهرماني را يدك مي‌كشد. پس بايد خود را به زيباترين وجه ممكن بيارايد. آيا مي‌تواند ميزبان خوش‌برخوردي باشد؟ اين را بايد از مورينيو و شاگردانش پرسيد كه قرار است سه‌شنبه شب از ميهمانان انگليسي پذيرايي كنند.

به نوشته خراسان، اگرچه اين حال و هوا چندان هم براي سرالكس فرگوسن و مردانش غريب نيست. يك كينه و جنگ قديمي دوباره آقاي خاص و سلطان اولدترافورد را به هم پيوند داد تا دوباره طعم هيجان و قيل و قال‌هاي ديدارهاي حساس چلسي و منچستريونايتد سال‌هاي نه چندان دور، زير دندان دوست‌دارانشان مزه كند. بدون ترديد پسران خلف سرالكس صرف نظر از انتقام از مرد مغرور پرتغالي در فكر زنده كردن خاطره ده سال پيش نيز هستند.

زماني كه در يك چهارم نهايي ليگ قهرمانان 1999 اينتر را حذف كردند تا درنهايت جام قهرماني را بالاي سر ببرند. گرچه مورينيو سودايي ديگر در سر دارد. او چه در مقام مربي پورتو و چه در مقام سكان‌دار چلسي هميشه توانسته مقابل من‌يو پيروز باشد. به جز يك بار!

در مرحله يك هشتم نهايي فصل 2004-2003 رقابت‌ها، پورتو كه به تازگي مورينيو را به دنياي فوتبال معرفي كرده بود، موفق شد در خانه، شياطين سرخ را 2 بر يك شكست دهد و در ديدار برگشت هم تك گل كاشتينيا سند حذف منچستر يونايتد را امضاء كرد تا در مجموع مردان فرگي را از پيش رو بردارد. او طي دوران پرزرق و برق خود در ليگ برتر كه از سال 2004 تا 2007 به طول انجاميد نيز توانست در 10 رويارويي با مردان فرگوسن 4 برد، 5 تساوي و تنها يك شكست را رقم بزند. پس بهترين لقب براي او مي‌تواند گربه سياه شياطين باشد.

اما در حالي كه منچستري‌ها سومين حضور پياپي در اين مقطع از تورنمنت را تجربه مي‌كنند، اينتري‌ها با پيشينه 2 شكست متوالي در همين مقطع پا به اين ميدان مي‌گذارند. البته تيم ايتاليايي به طوري سنتي هميشه در خانه مقابل رقباي انگليسي خوب ظاهر شده و مقابل هوادارانش شرمنده نشده است. گرچه تاريخ نشان مي‌دهد كه دو ملاقات قبلي اينتر با رقباي انگليسي در خانه با شكست همراه بوده است.

فصل پيش ليورپول آن‌ها را يك بر صفر شكست داد و فصل 2004-2003 هم آرسنال در مرحله گروهي شكستي 5 بر يك را بر آن‌ها تحميل كرد. با اين همه اينتري‌ها مي‌توانند با نگاهي به تاريخچه حضور منچستر در ايتاليا با خيال آسوده‌تر خود را مهياي اين نبرد حساس كنند.

من‌يويي‌ها طي 15 ديداري كه در خاك ايتاليايي‌ها برگزار كرده‌اند،‌ تنها توانسته‌اند 3 بار دست پر به خانه بازگردند و 10 بار هم با سري افكنده راهي فرودگاه لندن شوند. در بين اينتري‌ها هيچ‌كس به اندازه مانسيني هافبك برزيلي آن‌ها با نوع بازي تيم انگليسي آشنا نيست.

او در قالب بازيكن رم تاكنون 6 بار با منچستري‌ها ديدار كرده است و البته خاطره‌هاي تلخ بسياري هم دارد. پاتريك ويرا هم زماني كه پيراهن آرسنال را بر تن مي‌كرد يك بار در فينال جام حذفي انگليس توانست با يك شوت از راه دور يك گل سرنوشت‌ساز را براي توپچي‌ها مقابل منچستر به ثمر برساند.

در بين بازيكنان منچستريونايتد هم تنها ادوين فان‌درسار تجربه قرار گرفتن مقابل بازيكناني از جنس اينتر را دارد. او طي سال‌هاي 1999 تا 2001 درون دروازه يوونتوس مي‌ايستاد. سرالكس فرگوسن با عنوان اين مطلب كه به شاگردانش دستور داده تمام بازي‌هاي باقي مانده فصل را با پيروزي تمام كنند، در واقع به اينتري‌ها هشدار داده است: «ما در حال حاضر بسيار آماده و سرحال هستيم و قادريم هر ديداري را اعم از خانگي و خارج از خانه با برد پشت سر بگذاريم. روحيه تمام اعضاي تيم بسيار عالي است كه همين، كمك شاياني در مسير نيل به اهدافمان خواهد بود. اين گروه از بازيكناني كه در اختيار من هستند مدت زيادي است كه در كنار هم بازي مي‌كنند و به خوبي يكديگر را مي‌شناسند. اين نكته مي‌تواند كليدي‌ترين رمز موفقيت ما باشد. گرچه هنوز براي پيش‌گويي زود است ولي همين را بدانيد كه اين روزها و تا پايان فصل من فقط و فقط از بازيكنانم برد مي‌خواهم.»

اما با اين اظهارات كوبنده فرگوسن، ژوزه مورينيوي جنجالي هم قطعا بيكار نمي‌نشيند. او نيز براي منچستري‌ها ابراز تأسف مي‌كند چون در بدترين زمان ممكن به پست تيمش خورده‌اند چراكه از نظر او اينتر در حال حاضر در بهترين شرايط به سر مي‌برد: «ما براي هر ديداري كاملا آماده‌ايم. پيروزي مقابل بولونيا در واقع يك بازي دست‌گرمي براي آماده شدن در آستانه جدال با منچستر بود. خبر بدي براي اهالي اولدترافورد دارم، آن‌ها درست در زماني به ديدار ما مي‌آيند كه ما در بهترين شرايط قرار داريم.»

قهرمان اين روزهاي اينتر هم براي چاپلوسي بيشتر نظرات سرمربي‌اش را تأييد مي‌كند. آدريانو همان برزيلي فربه‌اي كه تا چندي پيش به علت بي‌انضباطي‌هايش مورد غضب مورينيو بود با زدن گل مشكوكي در داربي ميلان و البته تقديم آن به پسر سرمربي، جاي خودش را در دل آقاي خاص باز كرد. او هم معتقد است اينتر برنده ديدار پرسر و صداي با منچستر است: «ما مي‌توانيم! البته نمي‌خواهم قول بدهم ولي بدانيد كه ما اشتياق فراواني براي برد داريم. حتي اگر برخي منچستر را برتر و قوي‌تر از ما بدانند، باز هم ما تمام تلاش‌مان را براي پيروزي به كار مي‌بنديم.»

جوزپه روسي مرد سابق شياطين سرخ هم كفه ترازو را به سود اينتري‌ها مي‌داند. خب هرچه باشد او در اصل يك ايتاليايي است: «تيم فعلي من ويارئال موفق شد در مرحله گروهي 2 مرتبه منچستر را متوقف كند. آن‌ها خوب بازي مي‌كنند ولي از موقعيت‌ها به خوبي استفاده نمي‌كنند. اينتر بسيار محكم‌تر از آن‌هاست.»

«یک شوت زیبا و همه چیز تمام!»
این 7 کلمه، جمله پایانی «شب فوتبال» سال 1981 را ساخت. از اول هم قرار نبود رئال‌مادرید و لیورپول رقیب سرسخت یکدیگر باشند. سلطه تیم طلایی برنابئو در دهه 60 مصادف با نخستین اقدام‌های بیلی شنکلی، معمار لیورپول بزرگ بود و وقتی سازه قدرتمند او از گزند هرگونه باد و باران در امان ماند، کاخ اقتدار سلطنت‌طلبان مادرید توسط بره‌ها (لقب دربی‌کانتی، تیمی که در دهه 80 ، 5 بر یک رئال‌مادرید را خرد کرد) نابود شد.

با این حال تبصره‌ای وجود داشت. رئال‌مادرید در فصل 1981-1980 برای اولین بار پس از سال‌های طلایی به فینال لیگ اروپا راه یافت و طبق سنت نانوشته آن سال‌ها، رویاروی لیورپول همیشه حاضر در بازی نهایی قرار گرفت. تا 10 دقیقه پایانی زور هیچ‌یک بر دیگری نچربید و سرانجام در یک غافل‌گیری، کندی نه‌چندان سرشناس با شوتی دیدنی سرنوشت رقابت را به سود لیورپول رقم زد. لیوربرد با برتری نهایی به نیمی از تعداد قهرمانی قوهای سپید در لیگ اروپا دست یافت.

لیورپول 9 سال بعد از این تاریخ به خوابی عمیق فرو رفت و هنوز کاملا بیدار نشده است. رئال‌مادرید اما همواره خود را هوشیار نشان داده. اکنون اولین و سومین باشگاه‌های پرافتخار لیگ اروپا پس از 18 سال، بار دیگر مقابل هم صف‌آرایی می‌کنند.

تا چندی پیش رافائل بنیتس سوژه اصلی تلقی می‌شد. رئال دنبال سرمربی می‌گشت و اقدام رافا مبنی بر رد پیشنهاد تمدید قرارداد، علاقه وی به حضور مجدد در تیم موطنش را نشان می‌داد. حتی جنگ لفظی بنیتس با فرگوسن (آن‌چه ضعف و عقب‌ماندگی لیورپول در لیگ برتر را در پی داشت) هم پاسخ یک رئالی دور از وطن به اظهارات فرگوسن مبنی بر نفروختن حتی یک ویروس به برنابئو بود.

این عاشق دل‌باخته در نبرد برای اثبات ادعاهای خود جهت رزرو یک جای خالی برای روز مبادا، اصلا جو زده نمی‌شود و برعکس، بهترین سلاح‌ها را مقابل خاطراتش به کار می‌گیرد. گلوله اصلی، سرب نفرت است؛ نفرت بهترین مهاجم تیمش از رئال‌مادرید. فرناندو تورس بر خلاف بچه کارگرهای جنوب مادرید هرگز به لباس تیم محبوب خود پشت نکرد و سال‌های سال به عنوان کاپیتان کوچولوی آتلتیکو هرچه خواست بر ضد رقیب اشرافی بر زبان آورد؛ هرچند فقط در آخرین داربی توانست دروازه کاسیاس را بگشاید. اولین گل وی در برنابئو را شاهد خواهیم بود؟

نظرات جان بارنز
«شاهد یک رقابت متوسط خواهیم بود. تیم بنیتس هرچند با اختلاف 5 امتیاز پشت سر منچستریونایتد، صدرنشین لیگ برتر قرار دارد اما پس از سال‌ها واقعا در کورس قهرمانی حضور يافته و این موضوع برای سران باشگاه‌ها یک نکته مثبت است. هواداران هم سکوت را شکسته‌اند. رئال‌مادرید درست مانند لیورپول حداقل در کوتاه مدت قادر به تعقیب تیم بالای دست خود نیست، با این حال از زمان حضور خوانده راموس جان تازه‌ای گرفته است. خطرناک‌ترین مهره قوهای سپید همچنان رائول گونزالس بلانکو نام دارد که چندی پیش عنوان بهترین گلزن تاریخ این باشگاه را از دی‌‌استفانو گرفت.

در کنار او می‌توانم از آرین روبن نام ببرم. بازیکن سابق آیندهوون و چلسی در فرم مطلوبی به سر می‌برد و اغراق نیست اگر بگوییم برترین بازیکن جوان جوخه فعلی مادریدی‌هاست. شخصا نمی‌توانم شخص خاصی را تهدید دائمی خط دفاعی لیورپول بنامم. خب! هیچ‌کس در قدرت و شخصیت اروپایی رئال‌مادرید تردید ندارد اما لیورپول هم علاوه بر تاریخچه‌ای غنی، حداقل در این چند ساله نشان داده تیم لیگ قهرمانان و به طور عام، بازی‌های حذفی تلقی می‌شود.

تیم بنیتس در جدال‌های بزرگ مقابل میلان و بارسلونا از قدرت خط دفاعی خود بیشترین بهره را برد و مسلما از مهاجمان رئال‌مادرید نمی‌ترسد. بازی بسیار بسیار حساس و پیش‌بینی‌‌ناپذیری فرا روی دو تیم قرار دارد. لیورپول در آنفیلد، بزرگان زیادی را از پای درآورده و به پشتوانه میزبانی در دور برگشت، بدون کوچک‌ترین نگرانی راهی ورزشگاه رئال‌مادرید خواهد شد.

بازی‌های دو مرحله‌ای و به طور خاص مراحل حذفی لیگ قهرمانان، جولانگاه هواداران افراطی تیم انگلیسی است. کیست که نداند روح آنفیلد می‌تواند هر غیرممکنی را ممکن کند؟ به هر حال اگر جرارد به بازی برسد، تیم انگلیسی با چرخ‌های روان‌تر به حرکت درمی‌آید. بهترین بازیکن حال حاضر فوتبال انگلیس در بازی‌های حساس فوق‌العاده توانا نشان می‌دهد. البته حتی اگر استیوی در برنابئو نباشد، باز هم می‌توان به حضورش در بازی دور برگشت دل‌بست؛ جایی که دوست‌داران متعصب از ابتدا تا انتها فریاد گل و صعود سرخواهند داد.»

دیدگاه آلن هانسن
«رئال‌مادرید همیشه خوب بوده اما لیورپول به خصوص در نیم دهه اخیر ثابت کرده قادر به حذف هر بزرگی است. در شکوه ویژه شب‌های اروپایی آنفیلد تردیدی وجود ندارد. قرار داشتن قرمزها در کورس قهرمانی و انگیزه تیمی به نام رئال‌مادرید می‌تواند جو غالب بازی دور برگشت را اندکی تعدیل کند. در سالیان گذشته، لیورپول این مقطع فصل از قهرمانی لیگ برتر دست شسته بود.

امسال شرایط متفاوت شده و دار و دسته جرارد جام لیگ برتر را هم طلب می‌کنند. باید دید برای این لیورپول، حفظ تمرکز در دو جبهه امکان‌پذیر است یا نه. پرافتخارترین تیم انگلیس در بازی‌های حذفی تبحر ویژه‌ای دارد و از سویی اگر بتواند در لحظه‌های هجوم رئالی‌ها توپ را تصاحب کند، احتمالا به گل می‌رسد چون میزبان بازی رفت هنگام هجوم بسیار آسیب‌پذیر نشان می‌دهد. بهترین مهاجم دنیا هم فقط درون یک سیستم قدرتمند امکان بالندگی می‌یابد. بزرگان خط دفاعی رئال‌مادرید شامل راموس، کاناوارو و هاینسه هر سیستمی را از کار می‌اندازند اما در قالب دفاع تیمی می‌لنگند. بازیکنان لیورپول باید مواظب جو سنگین بازی رفت باشند؛ هرچند برخلاف نسل ما به اندازه کافی میدان بزرگ دیده‌اند!»