جوان ایرانی و مذاکره با آمریکا

محمدجواد بربریان

کد خبر: ۳۷۹۲۶۳

تاریخ: ۲۷ بهمن ۱۳۹۲ - ۱۴:۱۵

اکنون چند ماهی از توافق ایران و 1+5 موسوم به به برنامه اقدام مشترک درباره مسایل هسته ای ایران می گذرد، ولی غربی‌ها هرگز مفاد توافقنامه را منتشر نکرده و فقط به بیان برداشت های خود از توافقنامه دست زده اند در حالی که ایران از همان ابتدا متن توافقنامه را در اختیار رسانه‌ها قرار داد واز سوی دیگر تا کنون نیز از طرف مقامات کشورهای عضو 1+5 به خصوص مقامات کاخ سفید اظهارات متفاوتی و بعضا متناقضی درباره آنچه توافق شده، انجام گرفته است که بسیاری آن را برای مصارف داخلی کشورها و کاهش فشارها خواندند، اما مواقعی هم از حد خارج شده و سبب پاسخگویی شده است.

در داخل کشورعزیزمان ایران نیز موافقان و مخالفان بسیاری نسبت به توافق ژنو اظهار نظر کرده‌اند از نمایندگان مجلس تا دیپلمات‌های فعلی و قبلی تا سیاستمداران و ... و آنچه که در بیان آنها مشترک بود عدم اعتماد به آمریکا و دولتمردان آن بوده است این سخن حتی از زبان دولتمردان ایران نیز بیان شده است اما با این وجود مذاکرات ادامه دارد و حتی وارد فازهای اجرایی نیز شده است.
واقعیت این است که ایران هیچ اعتمادی به دولتمردان و هیات حاکمه آمریکا ندارد که برخی از آن به عنوان دیوار بلند بی‌اعتمادی بین دو کشور یاد می کنند. این حاصل رفتارهای دولتمردان آمریکا در طول سالیان دراز حتی پس از انقلاب اسلامی و نیز در مذاکراتی که در مقاطعی به صورت موردی انجام شده است، می باشد. بر همین اساس است که ایران اصرار دارد که مذاکرات دو جانبه – ایران و آمریکا – انجام نمی دهد و بنابراین مذاکرات را چند جانبه پیش می برد.

غرب به خصوص آمریکا در طول سالهای گذشت کوشیده است با استفاده از غول‌های رسانه ای در اختیار افکار عمومی را علیه ایران بسیج نماید که توانست از همین رهگذر تحریم های متعددی علیه ایران وضع نماید، اما ایران با تدبیر رهبر انقلاب و با حضور در مذاکرات ژنو توانست دورویی و نفاق دشمن را روشن‌تر سازد و بار دیگر نیت سوء و پلید دشمن را آشکارتر از گذشته نمایان کند علاوه براین بریک جانبه گرایی رسانه ای – افکار عمومی غرب  پایان دهد و توپ را از زمین ایران خارج نماید اکنون که مذاکرات انجام شده  و توافقاتی که بین دو طرف یعنی قدرت‌های برتر دنیا با ایران به نحوی که خطوط قرمز ایران یعنی غنی سازی،  حق داشتن آن و نیز تعطیل نشدن سایت‌های هسته ای رعایت شده، آمریکا و اروپا یا به توافق پایبند می‌مانند و ایران با داشتن دانش هسته ای و حق غنی‌سازی اما بدون تحریم‌های سازمان ملل  به توسعه وپیشرفت خود ادامه خواهد داد و یا اینکه طرف مقابل  عهد شکنی خواهد کرد و به قول معروف زیر میز زده، بازی را بهم می‌زند که در هر دو صورت برد با ایران خواهد بود.

اکنون که چند ماهی از توافق ژنو می گذرد افکار عمومی به نفع ایران تغییر کرده و اگر تا دیروز غرب با در اختیار داشتن غول های رسانه ای خود ایران را مخالف مذاکره و حتی جنگ طلب معرفی می کرد امروز به دلیل مذاکرات ژنو و حضور فعال‌تر ایران در پای میز مذاکرات، غرب را عقب رانده و افکار عمومی به نفع ایران شده است هرچند این کفایت نمی کند و هنوز دستگاه دیپلماسی از رسانه ها به صورت هدفمندتر و دقیق استفاده نکرده است.

از سوی دیگر جوانان امروز کشورمان بسیاری از رفتارهای آمریکا در عهد شکنی ها را شاید به یاد نیاورند، اما این روزها و پس از توافق ژنو و اظهارات ضد و نقیض مقامات آمریکا به خوبی و ملموس دریافته اند که اعتمادی به مقامات کاخ سفید نیست. این تغییر را می توان از بحث‌های بین آحاد جامعه و آنچه در پیام های بینندگان درباره مواضع متناقض آمریکا درباره توافق ژنو یا در حمایت کامل از سخنان و واکنش های ارکان نظام چه دیپلمات، چه سیاسیون و حتی نظامیان علیه اظهارات غربی ها به خوبی دریافت. امروز دیگر دلیل بی اعتمادی به هیات حاکمه آمریکا برای جامعه روشن‌تر از گذشته است و این شفاف سازی و بالابردن سطح آگاهی جامعه به خصوص در جوانان که گذشته را ندیده فقط شنیده اند را می توان از دستاوردهای مهم مذاکرات ژنو دانست.
بنابراین باید تمهیدات لازم را در طول مذاکرات انجام داد تا به طور یک طرفه مذاکرات را برهم نزنند و اگر چنینی شد دیگر بازنده ایران نباشد و توپ  در زمین ایران. در این صورت ایران برنده میدان خواهد بود و نه تنها چیزی از دست نداده است که همراهی افکار عمومی با غرب را از آنها گفته و پشت سر خود آورده است.

به هر حال می توان گفت ایران در این برهه از زمان اقدامی در خور انجام داد که هر سوی آن یعنی چه توافقات  به انجام رسد و چه از سوی غربی ها – ایران هیچگاه مخالف مذاکرات اقدامی نکرده است - به سرانجام نرسد، برد با ایران است. این هدف گذاری دقیق  قطعا پیشتر انجام شده است آنجاییکه رهبر انقلاب به مذاکره کنندگان اختیار می دهد و سپس آنها را بچه های انقلاب  می خواند، در حالیکه عدم اعتماد خود و نظام به طرف‌های غربی را گوشزد می نماید.