حاشیه‌نگاری بر مناظره روز گذشته + چکیده اظهارات مهمانان

«ابر و باد و مه و خورشید و فلک درکارند» تا پزشکان زیرمیزی بگیرند!

این پاسکاری مسئولیت که گویا بداهه و از قبل فکر نشده باشد، به تنهایی برای توصیف اوضاع وخیم جامعه پزشکی و گستردگی پدیده شوم زیرمیزی کافی به نظر می‌رسید؛ اما گویا بهترین فرصت را در این میان، عضو هیأت رئیسه مجلس کسب کرده بود؛ هم اویی که طی روزهای گذشته، نامش به عنوان فردی که سه هزار میلیارد تومان بودجه وزارت را به بیمه سنجاق کرده، مطرح شده بود.

کد خبر: ۳۷۹۰۵۳

تاریخ: ۲۶ بهمن ۱۳۹۲ - ۲۳:۴۴

نکته جالب مناظره روز گذشته، اعلام نارضایتی همه مهمانان از وضع موجود نظام سلامت کشور بود؛ وجه اشتراک مهمانان دعوت شده به مناظره که گرد هم آمده بودند تا تلاش کنند ریشه نارضایتی مردمی از گرانی سرسام آور این حوزه را نشان دهند؛ اما همه در قالب مردم از وضع موجود شکایت می‌کردند و در پایان هیچ راهکاری برای بهبود اوضاع نداشتند!

به گزارش «تابناک»، در روزگاری که بحث کاهش بودجه وزارت بهداشت با اعتراض تند و تیز وزیر و واکنش منفعلانه مجلسی‌ها به نوعی مهم‌ترین سوژه بهداشت و درمان در روزهای اخیر به شمار می‌آید، دست‌اندرکاران برنامه مناظره، روی سوژه‌ای دست گذاشته بودند که به رغم شباهت‌هایی که با بحث روز داشت، تا اندازه بسیاری ‌بر نمط مجزا می‌رفت و جالب اینکه میان سوژه مطرح‌ با پرسش پیامکی برنامه و حتی بحثی که میان مهمانان جریان داشت، تفاوتی آشکار به چشم می‌خورد.

مناظره‌ای که قرار بود «قیمت تمام شده خدمات بهداشتی و درمانی در کشور» را ‌بررسی کند، با طرح پرسش پیامکی «آیا میزان اختلاف موجود میان درآمد پزشکان با سایر فارغ التحصیلان دانشگاهی منصفانه است؟» به موضوعی پرداخت که به مراتب برای مردم جذاب‌تر بوده و همواره گلایه بیشتری پیرامون آن مطرح می‌شود؛ چرا پزشکی که برای تربیت آن از بیت‌المال هزینه شده، باید اینقدر درآمد داشته باشد و حتی دستش در جیب کارگر روزمزدی برود که تکیه بر باد دارد؟

بدین ترتیب، طبیعی به نظر می‌رسید که گفت‌وگو درباره درآمدهای هنگفت پزشکان به سرعت به پدیده زیر میزی گره خورده و نبود نظارت بر این حوزه ـ که هر که در آن ساز خود را می‌زند‌ ـ به وضوح آشکار شود.

هم‌اکنون با هم بخشی از دیدگاه‌های میهمانان دعوت شده به این مناظره را می‌خوانیم ‌تا به نکات دیگر برسیم:

نام

مسئولیت

اظهار نظر

علیرضا اولیایی‌منش

نماینده دولت

آیا در سازمانی بحرانی که همه ساله با کسری بودجه مواجه است امکان ارائه خدمات با کیفیت مقدور است یا خیر؟

اعتقاد ما این است که فعالیت حوزه سلامت با توجه به امکانات موجود بهتر است آن چیزی است که باید باشد.

قیمت تمام شده هتلینگ در بیمارستانها نزدیک به یک‌سوم قیمت واقعی آن است.

در حال حاضر برای ویزیت پزشکان متخصص در بیمارستانهای دولتی مبلغ 6100 تومان در نظر گرفته‌ایم که از این میزان فقط 2800 تومان سهم پزشک است و مابقی سهم بیمارستان. این در حالی است که این سهم پزشکان نیز پس از گذشت 12 ماه به آنها پرداخت می‌شود.

واقعی بودن تعرفه‌ها تبعاتی شش گانه برای نظام سلامت خواهد داشت: کیفیت نامناسب خدمات، دریافت‌های نامتعارف، خودداری از درمان بیماران بدحال، مراجعات مکرر بیماران، تقاضای القایی و ارجاع غلط.

[در پاسخ به انتقادات مصری و طریقت‌منفرد]: چرا در دوران وزارت این افراد اتفاق مهمی در بخش نظام سلامت رخ نداد و چرا آقای مصری اجازه نداد که در آن دوران تعرفه خدمات دندانپزشکی تصویب شود؟

در بیمارستانهای دولتی 37 درصد از هزینه خدمات پزشکی از جیب مردم پرداخت می‌شود در حالی که طبق قانون مردم می‌بایست 10 درصد از هزینه این خدمات را پرداخت کنند.

چرا دوستان اشاره نمی‌کنند که بیمارستانهای ما در حال حاضر به لبنیاتی هم بدهکار هستند؟ با وجود این مشکلات چرا فقط سراغ مشکلات شاز می‌رویم و به درآمدهای میلیاردی برخی پزشکان می‌پردازیم؟

در هتلینگ قیمت تمام شده برای اتاق سه تخته (درجه یک) 118 هزار تومان است. امسال این قیمت 48 هزار و 600 تومان است. یعنی از زمان هدفمندی یارانه‌ها به این طرف 20 ماه سیستم را با کسری اداره کردیم.

در دو سال گذشته 65 درصد تورم داشتیم که در سال گذشته تعرفه‌ها 18 درصد رشد داشت یعنی در دو سال گذشته 40 درصد از تورم عقب هستیم.

محمد جهانگیری

معاون سازمان نظام پزشکی کشور

قانون برنامه چهارم می‌گوید همه دستگاه‌ها ملزم به احصای قیمت تمام شده خدمات هستند، در برنامه پنجم نیز در مورد بودجه عملیاتی صحبت می‌شود اما چرا از سال 73 تاکنون قیمت تمام شده در این حوزه احصا نشده و دستگاه‌های نظارتی نیز آن را احصا نکردند؟

جامعه پزشکی تکلیف خود را نمی‌داند که آیا ما بدهکاریم یا خدوم جامعه؟ مردم در رنج و جامعه پزشکی متهم هستند، به دلیل اینکه قیمت تمام شده احصا نمی‌شود.

متدولوژی ما در تعیین تعرفه بر مبنای قیمت‌های قبلی نیست و بر اساس هزینه‌یابی بر مبنای فعالیت است که یک متد جهانی است؛ براین اساس باید تعرفه‌ها اعلام شود.

اگر تعرفه بخش خصوصی 29 درصد افزایش یابد باید تعرفه دولتی 40 درصد افزایش یابد و قرار نیست پرداخت از جیب مردم زیاد شود.

ما اصلاً نمی‌خواهیم حتی برای یک لحظه رابطه مالی بین پزشک و بیمار برقرار شود.

عبدالرحمان رستمیان

نایب رئیس کمیسیون بهداشت و درمان مجلس

وقتی قیمت تعرفه را کم تعریف می‌کنیم واحدهایی که خدمات ارائه می‌کنند کیفیت کار خود را کاهش داده و حتی برخی از خدمات را حذف می‌کنند.

بخش خصوصی باید حداقل سود را داشته باشد تا پایدار بماند؛ درصدی از تخلفات به دلیل این است که بیمارستانها می‌خواهند با سود بیشتر بیمارستان خود را اداره کنند که باید دلایل این کار شناسایی و در جهت رفع آن تلاش کنیم.

برای اصلاح تعرفه‌ها باید پلکانی حرکت کنیم و امسال تامین منابع بهتری صورت گرفته است.

آقای طریقت‌منفرد چطور عنوان می‌کند که پول کم نداریم در حالی که برخی بیمارستانها یک‌سال است که حقوق پرسنل خود را نیز پرداخت نکرده‌اند؟

محمد طریقت‌منفرد

وزیر سابق بهداشت، درمان و آموزش پزشکی

تا به امروز در نظام سلامت خود هیچگ‌اه کمبود اعتبارات نداشتیم(!)

متاسفانه مشکل ما در بحث سلامت ناشی از آن است که مسئولان این بخش اکثر امکانات آن را به طبقه زیبا و خوش‌نشین پنت‌هاوس آن هدایت کردند.

واقعیت آن است که نظام پزشکی نمی‌خواهد سیستم خود را شفاف کند.

متاسفانه 17 سال است که پزشک خانواده طبق قانون به نظام سلامت ما تکلیف شده است ولی ما نمی‌خواهیم آن را اجرایی کنیم چرا که اجرایی کردن آن باعث نظم و حساب و کتاب در حوزه سلامت می‌شود.

در حالی که دو‌ سوم پزشکان ما، پزشک عمومی هستند، چرا مدام می‌گوییم موقع اجرایی کردن پزشک خانواده نیست؟

[در پاسخ به نماینده دولت که پرسید: چرا در دوره شما پزشک خانواده اجرایی نشد؟]: من به این مناظره آمدم تا استغفار کنم چرا که با وجود آنکه همه چیز موجود است، مردم در حال زجر کشیدن هستند.

15 هزار میلیارد تومان برای تمام نیازهای حوزه سلامت کافی است.

در یک سال از میان حدود هزار نفر 90 نفر بستری می‌شوند که در کل کشور می‌شود سالانه 6 میلیون نفر.

درآمد من به عنوان جراح چشم در هر ساعت در بیمارستان دولتی 600 هزار تومان و در بیمارستان خصوصی 6 میلیون تومان است و به خدا قسم این مبلغ خلاف است.

بیشترین درآمد پزشکان دنیا به فوق تخصصان آمریکایی تعلق دارد که سالانه 267 هزار دلار درآمد دارد و پزشکان آلمانی تنها 56 هزار دلار در سال درآمد دارند که به صورت ماهانه 4 هزار دلار می‌شود یعنی پول 200 ساعت پزشک آلمانی را من در یک ساعت در میاورم.

عبدالرضا مصری

عضو هیئت رئیسه مجلس و وزیر اسبق رفاه

قانون برنامه پنجم نوشته شده است و سه سال از اجرای آن می‌گذرد اما تا به حال نظام سلامت خواب بوده است. بر اساس این قانون وزارت بهداشت موظف است حداکثر تا پایان سال اول، نظام درمان کلینیکی، اورژانس و... را به تصویب برساند. اما تا به حال این بند اجرا نشده که البته به مردم ربطی ندارد.

پزشکان رسمی و پیمانی که در استخدام دولت هستند مجاز به فعالیت در مراکز پزشکی خصوصی نیستند. اما در این زمینه نیز نهاد نظارتی نیز نداریم.

بیمارستان‌های دولتی تبدیل به یک ویترین شده و در آن بیماران جدا شده و به بیمارستان‌های خصوصی ارجاع داده می‌شوند.

هزینه آنژیوگرافی در بیمارستان قلب تهران از 1100000 تومان تا 1250000 تومان، بیمارستان مدرس تهران تا 1700000 تومان و در بیمارستان افشار یزد 720000 هزار تومان؛ عمل قلب باز با دو رگ در بیمارستان قلب تهران بین 4700000 تومان تا 7 میلیون تومان، در بیمارستان مدرس بین 8 میلیون تا 13 میلیون تومان، و در بیمارستان افشار یزد 3 میلیون تومان؛ اگر تعرفه‌ها را دولت تعیین می‌کند و اگر حقوق و مزایای کارکنان به عهده دولت و در بودجه تعیین می‌شود چرا در سه بیمارستان دولتی برای یک عمل جراحی سه رقم وجود دارد؟

در صورت حساب بیمارستان امام خمینی (ره) سه جدول وجود دارد که یک جدول آن به عنوان ستون تعرفه آزاد است. مگر می‌شود هر صنفی بگوید تعرفه برای من مناسب نیست و من خودم تعرفه را تعیین می‌کنم؟

قبول دارم که پزشکان ما در صدر پزشکان دنیا و پزشکان عمومی، مظلوم‌ترین قشر جامعه پزشکی با کمترین حقوق هستند. اصرار ما این بود که دریافتی پزشک عمومی به دلیل اینکه در خط مقدم است 7 میلیون تومان باشد.

طبق روش سازمان تامین اجتماعی، تعرفه پزشکان متخصص باید 42500 تومان باشد، این مبلغ برای پزشکانی است که بتوانند در هر ساعت 3 بیمار را ویزیت کنند ولی سازوکاری برای نظارت تعداد ویزیت وجود ندارد.

آیا هزینه یک قرص استامینوفن برای یک فرد روستایی با یک فرد شهری تفاوت دارد که تعرفه روستایی یک سوم شهری لحاظ می‌شود؟

محمد قنادی

پژوهشگر اقتصاد سلامت

تعرفه‌ها به راحتی زیر پا گذاشته می‌شود و بعضاً نادرست و غیرقانونی تعیین شده است.

می‌گویند تا زمانی که تعرفه‌ها کم باشد مشکل زیرمیزی حل نمی‌شود اما از میان 14 پزشک دانه ‌درشتی که زیرمیزی دریافت می‌کرد یکی بابت عمل جراحی قلب چند ده میلیون تومان زیرمیزی دریافت می‌کرد؛ برای این پزشک چه تعرفه‌ای می‌خواهیم در نظر بگیریم که دیگر زیرمیزی دریافت نکند؟

بسیاری از مردم حتی نمی‌دانند که زیرمیزی چیست و تصور می‌کنند هر پولی را که به دکتر می‌دهند حقش است؛ سوال این است وقتی یک کارگر ماهانه زیر یک میلیون تومان درآمد دارد، درآمد یک پزشک باید چقدر باشد؟

با این وضعیت اگر بیمه‌ها، مردم و دولت هم پول بدهند این چاه پر نخواهد شد؛ بودجه‌هایی که تعیین شده قرار است صرف درمان مردم شود یا به جیب پزشکان برود؟

در 11 سال اخیر هتلینگ در بخش خصوصی 16، ویزیت پزشک داخلی خصوصی 27، بیهوشی خصوصی 14 و جراحی در بخش خصوصی 15 برابر افزایش داشته است. (نماینده نظام پزشکی پاسخ داد: تعرفه‌های پزشک عمومی با خدمات سلامت در پلیس + 10 در سال جاری 114 درصد رشد داشته است. آیا با این حال هزینه‌های پزشکان عمومی نباید افزایش می‌یافت؟)

بدین ترتیب همه چیز گفته شد، جز راهکار کارآمد و جمع‌بندی شده که بتوان آن را دیدگاه دولتمردان‌ یا نقطه‌نظر و راهکار نمایندگان مجلس و یا رویکرد منتقدان در نظر گرفت و امید داشت‌ با بررسی و تدقیق در آن، بتوان به نسخه کارسازی برای درمان سیستم سلامت کشور رسید.

جالب‌تر اینکه همه بحث مهمانان زمانی بی‌فایده‌تر جلوه کرد که در پایان برنامه، پرسش‌ پیامکی یکی از مخاطبان برنامه از اولیایی منش، نماینده دولت مطرح شد، مبنی بر اینکه «چرا دولت با پزشکان متخصص مشهوری که صراحتاً زیرمیزی دریافت می‌کنند، برخورد نمی‌کند؟» که اولیایی منش در پاسخ گفت: این به سازمان نظام پزشکی مربوط است، چرا که وزارت بهداشت بر این باور است صنف باید کنترل خود را به دست بگیرد و در خط اول برخورد وزارت بهداشت نباید باشد.

پیرو این پاسخ، روشن بود که نگاه‌ها به سمت نماینده نظام پزشکی در مناظره بچرخد؛ جایی که جهانگیری بر خلاف نظریات مشابه نماینده دولت از ابتدای مناظره، نظری مخالف داشت و گفت: سازمان نظام پزشکی خواهان برخورد با این افراد است؛ اما بنا بر اصل ۳۶ قانون اساسی، نظارت بر عهده وزارت بهداشت است.

این پاسکاری مسئولیت که گویا بداهه و از قبل فکر نشده باشد، به تنهایی برای توصیف اوضاع وخیم جامعه پزشکی و گستردگی پدیده شوم زیرمیزی کافی به نظر می‌رسید؛ اما گویا بهترین فرصت را در این میان، مصری کسب کرده بود؛ عضو هیأت رئیسه مجلس که در روزهای گذشته نامش به عنوان فردی که سه هزار میلیارد تومان بودجه وزارت بهداشت را به بیمه سلامت ایرانیان سنجاق کرده و موجبات ناراحتی قلبی وزیر بهداشت را فراهم آورده بود، مطرح شده بود.

وزیر اسبق رفاه و نماینده کنونی مجلس، که گویا مترصد این فرصت بود تا دولت را مقصر بلبشوی حاکم بر حوزه سلامت بداند، در این باره گفت: آقای اولیایی منش [نماینده دولت]، شما نظارت را که وظیفه حاکمیتی است، به یک سازمان صنفی واگذار کردید، در حالی که نظارت بر عهده وزارت بهداشت است.

و البته فراموش کرد که نظارت بر دولت بر عهده مجلس است و وی عضو هیأت رئیسه نهاد ناظر بر دولتی است که وظیفه‌اش را به یک سازمان صنفی واگذار کرده و این تخلف است؛ تخلفی که باید ناظر جلوی آن بایستد، ولی آن هم مثل سایرین حواسش به چیزهای دیگر است تا ابر و باد و مه و خورشید و فلک دست به دست هم داده باشند که برخی از پزشکان (برخی را بیش از برخی بخوانید! و منظور ما از پزشکان را، اغلب متخصصان و فوق تخصص‌ها بدانید چراکه دکتر عمومی از این زمره نیست) بتوانند به ازای کمک به درمان یک درد بیمارانشان، چند درد بزرگ و فقر و نداری را به بیمار و نزدیکان وی بچشانند.

برای دریافت و دیدن آخرین اخبار تابناک، از هر نقطه ای در اینترنت Toolbar اختصاصی تابناک را از لینک زیر دریافت و بر روی مرورگر خود نصب کنید:

لینک دریافت Toolbar تابناک