مدال جانبازي جانشین مدال جهاني

کد خبر: ۳۷۷۲۷

تاریخ: ۰۳ اسفند ۱۳۸۷ - ۰۳:۱۰

تعداد مدال آوران ايراني تاريخ مسابقات جهاني و المپيکي کشتي فرنگي به اندازه اي نيست که به خاطرسپردن نام و عناوين آنها کاردشواري باشد. مرادعلي شيراني هم يکي از همان معدود افتخار آفرينان ايراني ديناي کشتي است؛ اما او بيشتر، به جانباز شدن در جبهه هاي جنگ مفتخر است نه کسب مدال و مقام جهاني.

در رقابتهاي انتخابي مسابقات جهاني 1973 تهران، فرنگي کار ريز نقش تيم اصفهان کاري کرد کارستان و با عبوراز سد رحيم علي آباد نايب قهرمان المپيک 1972 مونيخ،دوبنده وزن48کيلوگرم را از آن خود کرد تا همه کارشناسان برتوانايي هاي او صحه بگذارند.

مرادعلي گرچه در مسابقات جهاني تهران و المپيک مونترال نتوانست به مدال و عنواني دست يابد؛اما يکه تازي او در مسابقات 1977گوتنبرگ سوئد منجربه تصاحب مدال برنز جهان ، آنهم در حضور اعجوبه اي چون « نيکوگينگا» ي رومانيايي شد.

سال بعد هم او يکي از مدعيان تصاحب مدال جهاني محسوب مي شد و پس از کسب دوبنده تيم ملي در رقابتهاي انتخابي بروجرد،در حاليکه شرايط را براي خوشرنگ کردن مدال سال گذشته مهيا مي ديد؛جنگ تحميلي آغاز شد و او با زمزمه کردن شعار«مي شنوم صداي هل من ناصرحسيني لبيک يا خميني(ره)»زير لب، براي تقديم کردن جانش به اسلام و ايران، لحظه اي درنگ را جائز ندانست.

براي اينکه داستان زندگي بزرگمردي چون مراد علي شيراني ، قهرمان نامي کشتي فرنگي ايران و جهان را از منظري متفاوت مورد موشکافي قرار دهيم ، پاي صحبت هاي قهرمان جانبازي که از«وليچرنشين» شدن به عنوان بزرگترين افتخار زندگي اش ياد مي کند، نشستيم و صدق و صفاي گفتار اورا با تمام وجود حس کرديم.

ماحصل گپ و گفت مرادعلي شيراني با برنا را در ذيل ملاحظه مي فرماييد:

*آقاي شيراني! شما در سال59موفق به تصاحب دوبنده تيم ملي شديد و باحضور در مسابقات جهاني مکزيکويستي مي توانستيد دومين مدال جهاني را به کارنامه قهرماني تان اضافه کنيد.چه شد که بجاي حضور در مکزيک ، سراز خطوط مقدم جنگ تحميلي در آورديد؟
-سال 59 در روزهايي که با قهرماني در مسابقات انتخابي موفق به تصاحب دوبنده تيم ملي شدم ، جنگ تحميلي هم آغاز شده بود و بايد به عنوان يک ايراني عازم جبهه مي شدم.

* يعني آن زمان سربازي که موظف به حضور در جبهه است،محسوب نمي شديد؟
- نخير. باوجوديکه داراي همسر و فرزند بودم، به صورت داوطلب عازم جبهه هاي جنگ شدم.در آن روز ها ، اکثر مردم داوطلبانه و با ميل و اشتياق فراوان براي حضور در خطوط مقدم ثبت نام مي کردند. من هم به عنوان يکي از همان هزاران داوطلب، عازم جبهه شدم.

* همان سال اول حضورتان در جبهه ، مجروح شديد؟
- نه. در سال 61هنگام برپايي عمليات بيت المقدس که نهايتا منجر به آزاد سازي خرمشهر شد، نيمه هاي شب ترکشي به ناحيه کمرم اصابت کرد که آنرا جدي نگرفتم. اما ساعتي بعد توسط گلوله مستقيمي که توسط تيراندازهاي عراقي شليک شد،قطع نحاع شده و عصبهاي حسي هر دوپايم از کارافتاد و بدين ترتيب قدرت ايستادن روي پاهايم را براي هميشه از دست دادم.

* چه انگيزه اي باعث شد که يک قهرمان جهان، حضور در ميدان دلهره آور جنگ را به درخشيدن در مسابقات جهاني ترجيح بدهد؟
- عشق و اراده به اسلام، انگيزه اصلي بسيجي هاي آن زمان بود.در آن روزها عاشق اين شعار بوديم: « مي شنوم صداي هل من ناصر حسيني لبيک يا خميني(ره)». سردادن چنين شعارهايي مبين اين مسئله بود که رزمنده هاي ايراني، ميدان جنگ را کربلا دانسته و براي دفاع از شرف و ناموس خود همچون کوهي استوار ايستادگي خواهند کرد.
به هرحال من سه مرتبه در زندگي ام دست به انتخابات حياتي زده ام و هچيگاه در اين باره پشيمان نبوده ام.

* توضيح بيشتري در خصوص تصميم گيري هاي ياده شده مي دهيد؟
- در سال 56 محيط هاي دانشگاهي به لحاظ اخلاقي بسيار زننده شده بود. به همين خاطر عطاي درس خواندن را به لقايش بخشيدم و علي رغم مخالفت اعضاي خانواده ام ، از تحصيل در دانشگاه انصراف دادم.
دومين و سومين تصميم مربوط مي شود به تحريم مسابقات جهاني مکزيک و حضور در جبهه هاي جنگ.

* و متعاقباً از جانباز شدن هم گله اي نداريد؟
- گله ؟! از دست دادن پاهايم را موهبت الهي مي دانم . مطمئناً خداوند به حقير نظر کرد که سعادت جانباز شدن در راه حق را نصيبم کرد.
البته گاهي اوقات هوس کوه پيمايي يا قدم زدن زير باران باعث مي شود تا از دست دادن نعمتي بزرگ را به خوبي لمس کنم؛اما بلافاصه يادآوري به پايان رسيدن دوروزفاني دنيا، باعث آرامش قلبم مي شود.

* دوست داريم جواب اين سئوال را ازصميم قلب بدهيد.اگر زمان به عقب بازگردد و مرادعلي شيراني دوباره در آستانه انتخاب گزينه هاي جنگ يا حضور در مسابقات جهاني قرار بگيرد، چه خواهد کرد؟
- به خداوندي خدا اگر1000مرتبه هم اين اتفاق بيفتد ، بادل و جان حضور در جبهه هاي جنگ را انتخاب خواهم کرد.
امام خميني (ره) معتقد بود که خرمشهر را خدا آزاد کرد. همين مسئله باعث افتخار من به شريک بودن در يک پيروزي الهي است.

* حالا که به عنوان يک جانباز از شما ياد مي شود، از چه منظري به مردمي که بواسطه دلاوري شما وامثال شما روزگار مي گذرانند، نگاه مي کنيد؟ آيا آنها وامدار شما هستند؟
- اگر من و امثال من جنگيديم ، موظف به دفاع از اسلام و ايران بوديم؛ اما لازم است جوانان امروزي در خصوص آرمانهاي همتايان گذشته خود مطالعه کنند و پي به فداکاري بسيجيان ديروز که باعث بوجود آمدن آرامش امروز شده اند ببرند. اينکه من بعد از جانبازشدن چگونه بايد با مردم برخورد کنم يا از آنها چه انتظاري داشته باشم، مسئله اي است بسيار مهم ؛ چرا که يک جانباز پس از پايان ايام جنگ ، دوباره در معرض امتحان الهي قرار دارد و براي پايبند بودن به نيت خالصانه خود و فرار از وساوس شيطان، قطعاً کار دشواري خواهد داشت.