معمای مربیان خارجی لیگ ایران

ناصر فریاد شیران

کد خبر: ۳۷۶۴۳۷

تاریخ: ۱۶ بهمن ۱۳۹۲ - ۱۱:۵۴

حضور چندین و چندباره مربیان دسته چندم خارجی در تیم‌های لیگ برتری این روزها صدای بسیاری از مربیان داخلی را دراورده است. روابط ناسالم حاکم بر فوتبال ایران موجب شده تا یک مربی خارجی با هر کارنامه‌ای به محض ورود به ایران لحظه‌ای بیکار نماند اگر از نیمکت تیمی را به هر دلیل ترک کرد در فرصت کوتاهی نیمکت دیگری برای خودش پیدا کند.

اما سازوکار ورود مربیان خارجی به ایران از چه مدلی پیروی می‌کند؟ آیا فدراسیون فوتبال فرایند مشخصی برای کار کردن مربیان خارجی در لیگ ایران دارد یا خیر؟  در حال حاضر در کشور امارات گروهی هشت نفره وجود دارد تا مربیانی که برای کار به امارات می‌روند را مورد ارزشیابی قرار دهد. اما در فوتبال ما مربی خارجی را مورد ارزشیابی قرار نمی‌دهند زیرا من فکر می‌کنم مدیران باشگاه‌ها فوتبالی نیستند و نمی‌توانند در انتخاب مربی تصمیم درستی بگیرند.

لوکا بوناچیچ بعد از کناره‌گیری از تین ذوب‌آهن در کمتر از بیست روز تیم دیگری پیدا می‌کند و برای سومین بار روی نیمکت مس کرمان می‌نشیند. اما چگونه است که لوکا به راحتی تیم پیدا می‌کند و حتی یک ماه هم بیکار نمی‌نشیند؟ آقای لوکا توسط 2 نفر از افرادی که منشوری هستند و در جامعه فوتبال به دلالی شهرت دارند به فوتبال ایران آمده است. او حدود 10 سال در فوتبال ایران حضور دارد و به استثنای دوره‌ای که در سپاهان بود، موفقیت دیگری به دست نیاورد. بنابراین حضور لوکا در تیم‌های مختلف را نباید به حساب عملکرد فنی او گذاشت بلکه باید ببینیم دلال آقای بوناچیچ چه کسی است که مثل آب خوردن مربی به باشگاه مورد نظر تحمیل می‌کند؟

ما در کشور مربیان جوان با دانشی داریم اما چون این‌ها نمی‌خواهند با دلال‌ها همکاری کنند خانه‌نشین هستند. رای من جای سوال است، چرا ما مربی ایرانی را کنار می‌گذاریم و مربی خارجی که امتحان خود را پس داده و بداخلاق هم هست را جایگزین او می‌کنیم؟

مربیان خارجی به فوتبال ایران می‌آیند و وقتی نتیجه نمی‌گیرند بدون اینکه پاسخگو باشند می‌روند اما با مربیان ایرانی این گونه رفتار نمی‌شود، ما در کشور مربیانی داریم که بالاترین درجات مربی‌گری را دارند، اما به خاطر حضور همین دلال‌ها نمی‌توانند کار کنند.