تقديم به پدرخوانده

کد خبر: ۳۷۶۰۴

تاریخ: ۰۱ اسفند ۱۳۸۷ - ۱۷:۵۷

آرسن‌ونگر تصمیم می‌گیرد تا از بازیکن کلیدی‌اش، ادواردو داسیلوا استفاده کند؛ بازیکن جوانی که پس از گذراندن یک مصدومیت شدید و دراماتیک دوباره پیراهن توپچی‌ها را به تن می‌کند و این‌بار بازگشتی باشکوه در لباس آرسنال دارد.

به نوشته وطن امروز و به نقل از تایمز، او 2 گل در جریان جام اتحادیه برابر کاردیف‌سیتی به ثمر می‌رساند و شادی گل خود را با آرام گرفتن در آغوش پدرخوانده‌اش به تصویر می‌کشد. ادواردو به نشانه ستایش از تونی کالبرت، فیزیوتراپ و مربی بدنساز آرسنال در بهبود وضعیت جسمانی‌اش این شادی را با او تقسیم می‌کند.

شاگردان آرسن‌ونگر آن دیدار را با پیروزی 4 بر صفر پشت سر می‌گذارند و ستاره بعد از ظهر یکشنبه کسی نیست جز مهاجم کروات برزیلی الاصل که توانایی‌هایش را به رخ همگان می‌کشد و خانواده او، آندرا همسرش و لورنا دختر کوچکش شاهد این هنرنمایی هستند. البته برای روشن شدن ماجرا باید به کمی قبل نقب بزنیم، جایی که او طی یک برخورد شدید نزدیک بود پاهایش را از دست بدهد و برای همیشه از دنیای فوتبال خداحافظی کند، ولی اینگونه نشد.‌

او توانست از زیر تیغ جراحی جان سالم به در برد و در مراحل بعدی، تنها تمرکزش را روی ریکاوری پای جراحی شده‌اش بگذارد و در این راه او مدیون کمک‌ها و حمایت‌های تونی کالبرت است. یک سال تمام سپری می‌شود و ادواردو روز به روز به شرایط آرمانی می‌رسد و کالبرت به همراه تیم فیزیوتراپی‌اش طوری او را آماده می‌کند که ستاره جوان کروات دوباره پایش به گلزنی باز شود و این بهبود تنها به تمام آن توانبخشی‌هایی برمی‌گردد که مجموعه پزشکی‌ آرسنال زحمات آن را کشیده‌اند.

او خودش درباره 2گلی که به ثمر رسانده اینگونه اظهارنظر می کند: «نخستین گل، متعلق به خودم است و شادی آن را با خانواده‌ام تقسیم می‌کنم، اما گل دوم را که زدم، تنها به تونی کالبرت فکر می‌کردم و به سمت او رفتم تا این گل را به او تقدیم کنم.
ما در روزهای بسیار سختی کنار یکدیگر کار کردیم، زمان‌های زیادی سپری شد، من او را مانند پدرخوانده‌ام دوست دارم، تونی در حق من پدری کرد و گل دوم من می‌تواند تشکری باشد از همه زحماتی که آنها برایم کشیدند، واقعا از او و تیم کاری‌اش ممنونم».

با این حال نمی‌توان از تلاش و کوشش خود او نیز به راحتی گذشت، او در همین مدتی که شرایط سختی را پشت سر می‌گذاشت از لحاظ روحی و فکری خودش را نیز آماده مبارزه با این مصدومیت کرده بود و گزاف نیست اگر بگوییم ذهن او هر آنچه را که خواسته، باور کرده و بعد از آن با روحیه مقاومت بالا توانسته به خواسته‌هایش جامه عمل بپوشاند.

خودش در این‌باره می‌گوید: «خیلی سخت بود، از همان هفته اول تا یک سالی که گذشت واقعا شرایط دشواری بود، هم برای من و هم برای دوستان و خانواده‌ام، اما دیگر به آن اتفاقات فکر نمی‌کنم و حالا احساس فوق‌العاده‌ای دارم».