رفتار با شوهراني که دوست ندارند سرکار بروند

مردها را تنبل نکنيد!

کد خبر: ۳۷۴۴۵۱

تاریخ: ۰۸ بهمن ۱۳۹۲ - ۰۸:۱۷

روزنامه «خراسان» در مطلبی آورده است: تمايل نداشتن برخي مردان به اشتغال يکي از چالش هاي مهم همسرانشان به خصوص زنان شاغل است. اين مسئله در برخي از خانواده ها به قدري شکل بحراني به خود گرفته است که به طور کلي تامين تمام مخارج و هزينه هاي خانوار از پرداخت اجاره خانه گرفته تا هزينه خورد و خوراک و پوشاک و حتي شهريه تحصيل فرزندان نيز به دوش مادر خانواده مي افتد! کسي که بايد وقت و انرژي خود را براي رسيدگي به امور خانه و تربيت فرزندان بگذارد، از صبح تا شب کار مي کند و در مقابل شوهرش يا پاي تلويزيون است يا وقتش را با دوستانش در پارک سپري مي کند!

سيد محمد پاکدامن شهري، کارشناس و مشاور خانواده معتقد است که اين نوع رفتار در مردان، معمولا يک خصلت شخصيتي است. يعني اگر شخصيت اين افراد در خانواده شان بررسي شود، خواهيد ديد که مثلا پدر اين فرد هم چنين خصلتي دارد يا مثلا برادر و حتي عموهاي اين فرد هم ممکن است به همين سبک زندگي کنند. اين افراد براي حل مشکل شان به روان درماني يا روان کاوي نياز دارند که گاهي تا يک سال هم زمان مي برد تا حل شود.

مردها را تنبل نکنيد

اين مشاور خانواده در گفت و گو با خراسان ادامه داد: گاهي اوقات مردها به دليل قرار گرفتن در شرايطي، تنبل و تن پرور مي شوند. يعني وقتي مردي مي بيند که کار نکردن او مشکلي در زندگي اش ايجاد نمي کند تصميم مي گيرد که همسرش سر کار برود و او در خانه بماند. بعضي از اين مردها در خانه آشپزي مي کنند و با دوستان شان به تفريح و خوش گذراني هم مي روند و مي بينند که هيچ مشکلي در زندگي شان به وجود نمي آيد. وي در ادامه راه حل هايي درباره اين مشکل ارائه کرد:

زن نبايد همه کارها را انجام دهد

زماني که مسئوليت پذيري يکي از زوجين بيشتر از ديگري باشد، طرف مقابل به وظايف خود عمل نمي کند؛ مثلا وقتي مردي مي بيند همسرش تمام کارها را انجام مي دهد، کم کم از زير بار مسئوليت شانه خالي و سعي مي کند تا جايي که امکانش هست تمام کارها را به همسر خود واگذار کند. بنابراين زن ها نبايد همه کارها را به عهده بگيرند.

وظايف يکديگر را انجام ندهيد

گاهي اوقات زن يا مردهميشه، تمام وظايف يکديگر را انجام مي دهند چون فکر مي کنند طرف مقابل شان به درستي نمي تواند آن کار را انجام دهد. معمولا اين نوع زندگي ها به جابه جايي نقش هاي زن و شوهر منجر مي شود؛ براي مثال، ممکن است مردي به زنش بگويد: «تو که کار مي کني، درآمد هم داري، بايد پرداخت اجاره خانه را تقبل کني» يکي از نکاتي که در ارتباط با مسئوليت طرفين بايد رعايت شود، اين است که مواظب باشيم کمک ما در ذهن همسرمان، جابه جايي نقش تلقي نشود. اين مسئله خيلي مهم است و بايد از ابتدا به صورت شفاف آن را مطرح کنيم.

نداشتن بلوغ فکري باعث بي مسئوليتي مي شود

رضا آذريان، کارشناس و مشاور خانواده هم در اين باره معتقد است که ريشه اين مشکل نداشتن بلوغ عقلي و رواني براي ازدواج در بعضي مردان است. مسئوليت پذيري يکي از شاخصه هاي اصلي بلوغ عقلي و فکري است و مردي که به اين بلوغ نرسيده است، بايد ابتدا مهارت مسئوليت پذيري را فرابگيرد تا بتواند ازدواج موفقي داشته باشد.

اين مسئله را ساده نگيريد

آذريان در گفت و گو با خراسان ادامه داد: در ابتدا زن ها بايد توجه کنند که اين مسئله را خيلي بي اهميت تلقي نکنند. البته نبايد از اين که اين مشکل مهم است، بترسند بلکه فقط بايد آن را جدي بگيرند. چون اگر دليل مردي که سر کار نمي رود، مسئوليت پذير نبودنش باشد در آينده در تربيت فرزند هم مشکل خواهد داشت.

صبر فعال داشته باشيد

اين کارشناس خانواده معتقد است زن ها بهتر است در وهله اول با اين موضوع کنار بيايند و بگذارند زمان بگذرد. البته بايد در اين گذر زمان صبر فعال داشته باشند نه صبر منفعل. منظور از صبر فعال صبري است که به حل اين مشکل به روش علمي و منطقي منجر شود؛ يعني با اين که صبورانه رفتار مي کنند ولي براي خروج از آن وضعيت تلاش هم داشته باشند. اين کارشناس خانواده در ادامه راه حل هايي براي حل اين مشکل ارائه مي دهد.

خيلي زود همه کارها را انجام ندهيد

زن ها بايد بدانند که کوتاه آمدن در مقابل اين ويژگي شوهرشان به صورت مداوم عواقب خوبي ندارد و بهتر است گاهي اين دسته از مردان را با مشکلات روبه رو کنند و خودشان خيلي زود آن مشکل را حل نکنند. تجربه نشان داده است اگر مردي ببيند که همسرش همه کارها را انجام مي دهد، از انجام بعضي کارها سر باز مي زند؛ بنابراين اين خانم ها بهتر است در انجام بعضي کارها ورود پيدا نکنند يا حداقل خيلي زود انجام ندهند؛ مثلا يک بار براي گرفتن نان خيلي زود نروند تا شايد مردشان برود و مشکل حل شود.

نقش هاي تان را تفکيک کنيد

تفکيک نقش ها بايد به درستي انجام شود؛ يعني زماني که مرد مي خواهد اتاق را جارو کند، زن بايد بگويد: «نه! من اين کار را خودم انجام مي دهم» اما از آن طرف مثلاً جابه جايي يخچال به دليل مشقتي که دارد بايد جزو وظايفي باشد که مرد در خانه بر عهده دارد. زني که مي خواهد مسئوليت پذيري را به شوهرش بياموزد، نبايد هميشه همه کارهايي که بر عهده مرد است را انجام دهد. البته واضح است که در اين باره، استثناهاي زيادي هم وجود دارد و اين مسئله نبايد با همکاري و کمک زوجين به يکديگر اشتباه گرفته شود، کمک به يکديگر محبت و مهرباني را به دنبال دارد ولي آن چه مهم است اين که انجام تمام وظايف يکي از زوجين نبايد هميشه و در همه شرايط توسط طرف ديگر انجام شود.

طلبکار مي شويد

اگر زن يا مرد کارهاي طرف مقابل خود را انجام دهد،ناخواسته تصور مي کند که کار بسيار بزرگي انجام داده و طرف مقابل به او مديون است. مثلاً اگر زن کار کند و پولش را در خانه هزينه کند، فکر مي کند کار بزرگي انجام داده است و اگر مردي در طول سال تنها دو بار لباس بشويد، فکر مي کند که آن کار را 20 بار انجام داده است.

در نتيجه هر دو از طرف مقابل طلبکار خواهند شد. براي جلوگيري از اين حس، بهتر است زن و شوهر به ايفاي نقش خودشان در زندگي بپردازند.

بگذاريد فکر کند تنها تکيه گاه زندگي شماست

در خانواده بايد در گام اول جايگاه مرد و زن مشخص شود. اگر زني مي خواهد همسري مسئوليت پذير داشته باشد، بايد مراقب باشد و اندازه ها را رعايت کند. هر يک از زن و مرد بايد ابتدا مسئوليت خود را به همسرش گوشزد کند و بعد از او بخواهد که در انجام کارها به او کمک کند.

اين تفاوت جايگاه باعث مي شود که مرد و زن بدانند که اگر نباشند زندگي لنگ خواهد ماند و بايد وظيفه شان را به بهترين شکل انجام دهند.

نظر متفاوت 2 کارشناس درباره ادامه کار کردن خانم ها در زندگي با مردان بي مسئوليت

پاکدامن به خانم ها توصيه مي کند که اگر سرکار نرفتن مردشان به دليل تنبلي و تن پروري است، بهتر است کار نکنند تا مرد مجبور شود فکري به حال تامين مخارج زندگي کند. او ادامه مي دهد: باز هم اگر زن نمي خواهد کارش را رها کند حداقل بايد بگويد هزينه زندگي بر عهده مرد است و هزينه اي براي زندگي تقبل نکند تا شوهرش مجبور شود کار کند. البته آذريان نظري متفاوت دارد و مي گويد: من به اين خانم ها به هيچ وجه توصيه نمي کنم که کار نکنند. چون با فضاي لجبازي که به وجود مي آيد ممکن است مشکل بسيار جدي تر شود. با اين حال زن ها نبايد به اين مسئله بي توجه باشند و تصميم بگيرند به تنهايي مخارج زندگي را تامين کنند. چون زن و شوهر در زندگي مثل مسافران يک قايق هستند. حالا اگر يکي از آن ها بخواهد قسمت خودش را سوراخ کند، نتيجه اين مي شود که همه قايق غرق خواهد شد. بنابراين زن بايد علاوه بر اينکه تلاش مي کند که چرخ زندگي شان بچرخد براي تغيير رفتار مردش طبق آنچه گفته شد هم تلاش کند.