به اميد تغيير فرهنگ دربي

حشمت مهاجراني

کد خبر: ۳۷۲۵۲۷

تاریخ: ۳۰ دی ۱۳۹۲ - ۱۱:۵۰

اين روزها اغلب كارشناسان و كساني كه در فوتبال ايران مو سپيد كرده‌اند بر اين باورند كه دربي كيفيت نازلي داشت اما من مي‌خواهم بگويم حتي كساني كه براي اولين بار فوتبال تماشا كردند هم با تماشاي دربي متوجه مي‌شدند كه دربي بار فني نداشته است.

اغلب دقايق مهم‌ترين بازي باشگاهي ايران در ميانه ميدان سپري شد و بازيكنان دو تيم تلاش مي‌كردند در جنگ ميانه ميدان برنده باشند و اين سبك و سياق بازي زاييده ذهن مربيان دو تيم بود. اصلا به همين دليل بود كه اين بار هم در دربي گلي رد و بدل نشد و حالا دربي بزرگ پايتخت 360 دقيقه بدون گل را پشت‌سر گذاشته است؛

ركورد نگران‌كننده‌‌اي كه تاكنون در هيچ كدام از كشورهاي دنيا به ثبت نرسيده است. اين در حالي است كه هم پرسپوليس و هم استقلال بازيكنان ملي‌پوش خوبي دارند و از مربيان كاركشته و توانمندي هم بهره مي‌برند.استقلال در بازي‌هاي گذشته بازي‌هاي تاكتيكي خوبي انجام داده بود. خط مياني اين تيم به هارموني و هماهنگي لازم رسيده بود. پرسپوليس هم از جمله تيم‌هاي ليگ است كه نيروهاي جوان توانمندي دارد و خودش را به عنوان يك تيم هجومي معرفي كرده است. همه‌ اينها انتظار ما را از دربي بيشتر مي‌كرد اما آنچه دو تيم به تماشاگران و اهالي فوتبال عرضه كردند فرسنگ‌ها با انتظار عمومي از دربي فاصله داشت.

بعد از پايان بازي، مربيان دو تيم حساسيت بالا را دليل اصلي افت كيفي دربي و رد و بدل نشدن گل در اين بازي دانستند اما گفتن اين جملات شايد بهانه‌اي براي توجيه شرايط فني اين بازي باشد چرا كه انسان براي هر عملي كه انجام مي‌دهد دليل و برهان مي‌آورد. به هر حال توقع مردم برآورده نشده، دربي هم بار فني نداشت و اين يك واقعيت است. بازي دو تيم اما نقاط روشني هم داشت و نبايد تمام اتفاقات دربي را تاريك جلوه داد. به نظرم دربي 78 در مقايسه با دربي قبلي سرعت بيشتري داشت. فكر مي‌كنم بازيكنان جنگندگي بيشتري نسبت به بازي قبل داشتند و سعي مي‌كردند يكديگر را تحت فشار قرار دهند.

واقعيت اين است كه پرسپوليس چندين موقعيت نصفه و نيمه براي برنده شدن در دربي داشت اما استقلال هم بدون شانس نبود و چندين بار در اطراف محوطه هجده قدم حريف خطرناك ظاهر شد اما اين سبك و سياق بازي كه در نهايت به خلق موقعيت‌هاي نصفه و نيمه منتهي مي‌شود انتظارات تماشاگران دربي و اهالي فوتبال را برآورده نمي‌كند.به نظرم براي رونق گرفتن مهم‌ترين بازي باشگاهي ايران كه از شبكه‌هاي عربي هم پخش مي‌شود لازم است كه مربيان دو تيم از پيله احتياط خارج شوند و به حيثيت فوتبال باشگاهي ايران كه دربي نماد آن محسوب مي‌شود فكر كنند.

به‌طور كلي تصور من اين است كه ترس از باخت و نتيجه‌گرا شدن مربيان دربي را به اين سمت و سو سوق داده اما اگر تماشاگر بپذيرد كه دربي هم برد و باخت دارد و بابت باخت در اين بازي سنتي مربيان و مديران را در تنگنا قرار ندهند مي‌توان اميدوار بود كه فرهنگ به ميدان رفتن در دربي تغيير كند.

*سرمربي اسبق تيم‌ملي