پیامبری که در میان امتش غریب است

کد خبر: ۳۷۲۱۳۴

تاریخ: ۲۸ دی ۱۳۹۲ - ۰۸:۲۸

روزنامه «جمهوری اسلامی» در سرمقاله امروز خود با عنوان «غربت پيامبر در امت خود» نوشت: برخلاف تبليغات پرسر و صدائي كه به مناسبت هفته وحدت به راه انداخته‌ايم، امت اسلامي اين روزها دچار اختلاف و انشقاق شديد است. هر چند ما مسلمانان در تمام نقاط جهان از فرا رسيدن سالروز ميلاد پيامبر اكرم شادماني مي‌كنيم، ولي واقعيت اينست كه همه غمگين و نگران سرنوشت امت اسلامي هستيم. اگر جشن‌ها و شادماني‌هاي اين روزهاي ما به معناي اينست كه ما مسلمانان با اعمال و گفتارمان قلب پيامبر را شاد كرده‌ايم و بناي پيروزي از آن حضرت و عمل به قرآن كريم را داريم، چنين چيزي صحت ندارد بلكه بايد اعتراف كنيم كه پيامبر اسلام در ميان امت خود، غريب و مهجور است.

اين از عجايب روزگار است كه پيامبري در سرتاسر جهان حدود دو ميليارد نفر پيرو داشته باشد ولي در ميان آنها احساس غربت كند. چه كسي عامل پديد آمدن اين واقعيت تلخ است؟ چرا امت اسلامي به چنين وضعيت نامطلوبي دچار شده؟ راه چاره چيست و چه كساني بايد براي حل اين معضل قيام كنند؟

امت اسلامي، در شرايط كنوني، بهترين سرزمين‌ها را در اختيار دارد، بيشترين ثروت‌هاي زير زميني متعلق به مسلمانان است، ملت‌هاي مسلمان از نيروي انساني با استعداد، هوشمند و توانائي برخوردارند و امكانات و توانائي‌هاي جهان اسلام مي‌تواند زمينه را براي تبديل شدن ملت‌هاي مسلمان به قدرت برتر جهان فراهم سازد.

با اينحال، اكنون جنگ و كشتار و آوارگي و فقر و تفرقه در ميان مسلمانان حرف اول را مي‌زنند. بسياري از دولتمردان حاكم بر كشورهاي اسلامي مهره‌هائي دردست قدرت‌هاي استعماري هستند. خشونت به نام اسلام و قتل و غارت همراه با فرياد "الله اكبر" توسط افراطيون مسلمان، چهره اسلام را به صورت وارونه در جهان معرفي مي‌كند. ثروت‌هاي خدادادي كشورهاي اسلامي هزينه انواع سلاح‌هائي مي‌شود كه دشمنان اسلام با قيمت‌هاي گزاف به مسلمانان مي‌فروشند تا يكديگر را بكشند و هر روز بنيه امت اسلامي را با پول خود مسلمانان ضعيف‌تر كنند.

مفتي‌هاي زبان و قلم به مزد، پول مي‌گيرند و طبق ميل قدرت‌هاي استعماري فتوا مي‌دهند و تخيلات كثيف و آلوده خود را به اسلام منتسب مي‌كنند. رسانه‌هاي صهيونيستي و همپالگي‌هاي استعماري آنها هم اين فتواها و صحنه‌هاي شرم آور خلق شده توسط افراطيون جاهل و متحجر را آلت دست يا جيره‌خوار قدرت‌هاي غربي هستند در بوق و كرنا مي‌كنند و جلوي چشمان مردم سراسر جهان به نمايش مي‌گذراند تا اسلام را آنگونه كه خود مي‌خواهند معرفي كنند و به تاخت و تازهاي خود در كشورهاي اسلامي ادامه دهند و خون مسلمان را هرچه بيشتر بمكند.

در آستانه هفته وحدت، چگونه مي‌توان خبر كشف كمربند انفجاري بسته شده به كمر دختربچه 8 ساله مسلماني را كه برادر او آن كمربند را به او بسته بود تا خود را در ميان جمع مسلمانان منفجر كند و جان آنان را بگيرد، توجيه كرد؟ چگونه مي‌توان خبر فتواي كثيف آن مفتي وهابي كه تجاوز به خواهر را براي تروريست‌هاي فعال در سوريه مجاز مي‌داند و نام آن را "نكاح جهاد" مي‌گذارد، را شنيد و آرزوي مرگ نكرد؟ اين اقدامات و تهمت‌هاي ننگ آور به اسلام را چگونه مي‌توان تحمل كرد و در عين حال به مناسبت سالگرد ميلاد پيامبر اكرم به جشن و پايكوبي پرداخت؟

روشن است كه همدستي ديكتاتورهاي جهان عرب با مفتيان پول پرست در اجراي طرح‌هاي استعماري قدرت‌هاي غربي، اين صحنه‌هاي ننگ آور را پديد آورده و اين روزگار سياه را براي امت اسلامي رقم زده است. بنابر اين، ضرورتي ندارد وقت خود را براي جستجوي عاملان اين خيانت تلف كنيم. آنچه مهم است پيدا كردن راهي براي مقابله با اين توطئه و متوقف ساختن اين خيانت بزرگ است.

توصيه‌هاي اخلاقي، شعارهاي پرزرق و برق، مقالات تكراري و گردهمائي‌هاي خوش آب و رنگ، در طول ده‌ها سال نشان داده‌اند كه كارائي ندارند و نمي‌توانند مشكلات امت اسلامي را حل كنند. ترديدي وجود ندارد كه اين اقدامات نيز در جاي خود و به اندازه نياز بايد صورت بگيرند، اما چاره كار، اينها نيستند. اينها شايد به عنوان مسكن مفيد باشند ولي بيماري را ريشه كن نمي‌كنند. اكنون اين بيماري بقدري حاد شده است كه غير از عمل جراحي راهي براي معالجه آن وجود ندارد.

به سران كشورها اميدي نيست. اين واقعيت را تجربه طولاني قرون به اثبات رسانده است. به آنها فقط بايد گفت: مرا به خير تو اميد نيست، شر مرسان!
از مردم عادي نيز كاري ساخته نيست. آنها دلسوخته اسلام و پاكباختگان پيامبرند كه براي هر نوع فداكاري آمادگي دارند ولي نيروهاي پراكنده‌اي هستند كه تا متراكم نشوند و راهي پيش پاي آنها گذاشته نشود، به فعليت در نمي‌آيند.

باقي مي‌ماند گروه نخبگان كه اگر از توصيه‌ها و شعارها و مقالات و گردهمائي‌ها عبور كنند و با برنامه‌اي عملي به راه بيافتند و تا به نتيجه نرسيده‌اند از پا ننشينند، اين گروه كور به دست آنها باز خواهد شد و اين عمل جراحي به دست آنها انجام خواهد گرفت و غده چركين افراط و تحجر و روش‌هاي جاهلي را آنها ريشه كن خواهند كرد.

نخبگان جهان اسلام، اعم از حوزوي و دانشگاهي ابتدا بايد باور كنند كه پيامبر در امت خود غريب است، سپس به قدرت خود اعتماد نمايند و باور كنند كه اگر اراده كنند مي‌توانند به اين غربت دردناك پايان دهند و سرانجام وارد عمل شوند و تا به نتيجه قطعي نرسيدند از پاي ننشينند.

توده‌هاي مردم در سرتاسر جهان اسلام در انتظار چنين روزي هستند. آنها اگر اراده و جديتي از نخبگان ببينند با تمام وجود به آنها خواهند پيوست و از هيچگونه فداكاري دريغ نخواهند كرد. آيا نخبگان به چنين اراده‌اي خواهند رسيد؟