آریل شارون، قصاب صبرا و شتیلا مرد

«آریل شارون»، نخست‌وزیر اسبق رژیم‌ صهیونیستی که به «قصاب صبرا و شتیلا» معروف بود، پس از کمایی هشت ساله، در‌ ۸۵ سالگی مرد. این در حالی است که وضعیت علائم حیاتی وی در روزهای اخیر رو به وخامت گذاشته ‌و مرگ وی قابل پیش بینی بود.

کد خبر: ۳۷۰۶۹۴

تاریخ: ۲۱ دی ۱۳۹۲ - ۱۶:۱۰

به گزارش «تابناک»، شبکه خبری «بی‌بی‌سی» و همچنین رادیو رژیم صهیونیستی، دقایقی پیش، خبر مرگ شارون را ‌تأیید کردند.

بنا بر این گزارش، شارون از سال ۲۰۰۶ و در حالی که نخست‌وزیری رژیم ‌صهیونیستی و رهبری حزب تازه‌تأسیس «کادیما» را بر عهده داشت، پس از دو سکته مغزی به کما رفت و از آن زمان با صرف هزینه‌های فراوان زندگی نباتی داشت.

اواسط این هفته وضعیت شارون رو به وخامت گذاشت و پنجشنبه پزشکان اعلام کردند وضعیت وی «بسیار وخیم» ‌و در ساعات پایانی عمر خود ‌است.

شارون که از نوجوانی با عضویت در «هاگانا»، فعالیت علیه فلسطینی‌ها را آغاز کرده بود، یکی از بدنام‌ترین حاکمان اسرائیلی به شمار می‌آید. کشتار «صبرا و شتیلا» که در سال ۱۹۸۲ و در زمان تصدی وزارت جنگ توسط وی در جنوب لبنان رخ داد، از جمله سیاه‌ترین نقاط کارنامه سیاسی و نظامی او به شمار می‌آید. در این کشتار که تحت حمایت نیروهای اسرائیلی انجام شد، صد‌ها غیرنظامی فلسطینی به دست «فالانژ» ها کشته شدند. همین حادثه بود که لقب «قصاب صبرا و شتیلا» را برای او به ارمغان آورد.

شارون پیش از آن هم در پاییز سال ۱۹۵۳ به همراه نیروهای نظامی تحت امرش‌ به نام «یگان ۱۰۱» کشتار روستای «القبیه» در شمال قدس و در اراضی تحت اختیار اردن را مرتکب شده بود. این حمله به نابودی کامل روستا و مرگ ده‌ها تن از اهالی آن منجر شد و به اندازه‌ای بی‌رحمانه بود که شورای امنیت سازمان ملل هم به آن واکنش نشان داد و کار صهیونیست‌ها را محکوم کرد.

شارون در ۲۶ فوریه سال ۱۹۲۸ در کفار ملال در فلسطین اشغالی به دنیا آمد و نام خانوادگی اصلی وی شانرمان بوده است. خانواده وی از یهودیان اشکنازی است که از شرق اروپا مهاجرت کرده بودند.

شارون در سال ۲۰۰۱ نخست وزیر رژیم صهیونیستی شد و سیاست ترور بارز‌ترین رهبران فلسطینی را در پیش گرفت و دیوار حائل را بین سرزمین‌های اشغالی و کرانه باختری و غزه بنا کرد.

وی در سال ۲۰۰۵ طرح عقب‌نشینی کامل از غزه را اجرا کرد و همین به اعتراض راستگرایان اسرائیلی منجر شد و او را به خروج حزب «لیکود» و تأسیس حزب «کادیما» در ۲۱ نوامر ۲۰۰۵ وادار کرد. او در سال ۲۰۰۶ در حالی که سال پایانی نخست‌وزیری‌اش را می‌گذراند، پس از سکته مغزی به کما رفت.