یادداشت منتسب به رئیس جمهور

خواست اصلی ایران در سال ۲۰۱۴ چیست؟

کد خبر: ۳۷۰۰۴۶

تاریخ: ۱۸ دی ۱۳۹۲ - ۱۸:۴۳

پایگاه «پروجکت سیندیکیت» یادداشتی منتسب به رئیس جمهوری اسلامی ایران را منتشر کرده است که در آن دکتر حسن روحانی به تشریح برنامه‌های دولت خود در سال جدید میلادی پرداخته است.

به گزارش خبرگزاری تسنیم، پایگاه «پروجکت سیندیکیت» یادداشتی منتسب به رئیس جمهوری اسلامی ایران را منتشر کرده است که در آن دکتر حسن روحانی به تشریح برنامه‌های دولت خود در سال جدید میلادی پرداخته است. ترجمه متن این یادداشت در ادامه ارائه شده است:

زمانی که من در مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری شرکت کردم، قول دادم که واقعیت‌‌گرایی را با تلاش برای تحقق ایده‌ال‌های جمهوری‌اسلامی همراه کنم و توانستم حمایت اکثریت قابل توجهی از مردم ایران را در انتخابات کسب کنم. با توجه به حمایت عمومی که کسب کردم، من متعهد به پیروی از اعتدال و تدبیر شدم،‌ اصولی که هدایت‌کننده تمامی سیاست‌های دولت بنده است. این تعهد مستقیما منجر به دستیابی به یک توافق موقت بین‌المللی در ژنو درباره برنامه اتمی ایران شد. این اصول همچنان هدایت‌کننده تصمیم‌گیری‌های ما در سال 2014 خواهد بود.

در واقع، در حوزه سیاست خارجی، دولت من رویکردهای افراطی را کنار گذاشته است. ما به دنبال دستیابی به روابط دیپلماتیک سازنده و مؤثری بوده و بر ایجاد اعتماد متقابل با همسایگان خود و دیگر بازیگران منطقه‌ای و بین‌المللی تمرکز داریم،‌ امری که در نهایت ما را قادر می‌سازد تا سیاست خارجی خود را به سمتی جهت دهیم که توسعه اقصاد داخلی حاصل شود. برای رسیدن به این هدف ما به دنبال از بین بردن تنش‌ها در روابط خارجی خود و تقویت پیوندها با شرکای سنتی و جدیدی هستیم. این اتفاق نیازمند ایجاد اجماع داخلی و شفاف کردن اهداف است، امری که در حال پیگیری است.

در حالی که ما از رودرویی و تقابل اجتناب خواهیم کرد، ‌در همان زمان نیز به دنبال منافع بزرگتر خود نیز خواهیم بود. اما در شرایطی که دنیای کنونی به شدت به هم وابسته و مرتبط است، چالش‌های موجود تنها از طریق تعامل و همکاری میان دولت‌ها قابل حل خواهد بود. هیچ کشوری (حتی قدرت‌های بزرگ) تنها با تکیه بر توان خود نمی‌تواند از چالش های موجود بر سر راه خود عبور کند.

در واقع قدرت اقتصادی کشورهای درحال توسعه و توان اقتصادهای نوظهور به سرعت در حال رشد آن‌ها،‌ به حدی رسیده است که در حال پشت سر گذاشتن کشورهای پیشرفته هستند. پیش بینی می‌شود سهم تولید ناخالص داخلی کشورهای در حال توسعه و دارای اقتصادهای نوظهور از حجم اقتصاد جهانی که در سال 2000 برابر با 40 درصد بود، تا سال 2030 به حدود 60 درصد برسد، و آن‌ها را قادر سازد تا نقشی به مراتب بزرگتر در عرصه جهانی برعهده گیرند.

در این دوره از تغییرات سریع، ایران نیز می‌تواند نقش‌آفرینی جهانی خود را بهبود بخشد. انتخابات اخیر ریاست جمهوری که نزدیک به 75 درصد واجدان شرایط در آن شرکت کردند،‌ نشان دهنده بلوغ مردم‌سالاری دینی در کشور ما است. فرهنگ و تمدن باستانی ایران، سابقه و تداوم طولانی تشکیل حکومت در این سرزمین، موقعیت ژئوپولتیک آن، برخورداری از ثبات اجتماعی در میانه منطقه‌ای آشوب‌زده، و بهره‌مندی از جوانان تحصیل‌کرده به ما این امکان را می‌دهد تا به آینده خود با اطمینان بنگریم و به دنبال ایفای نقش مهمی در عرصه جهانی همانطور که مردم ما لیاقتش را دارند باشیم، نقشی که هیچ کنشگری در عرصه سیاست جهانی نتواند آن را نادیده بگیرد.

ما همچنین در حال بررسی راه‌هایی هستیم تا روابط دو جانبه و چند جانبه خود را با کشورهای اروپایی و آمریکای شمالی بر اساس احترام متقابل بازسازی و بهبود ببخشیم. این موضوع نیاز به کاهش تنش و اجرای یک رویکرد جامع که روابط اقتصادی را نیز شامل شود، دارد.

می‌توانیم این راه را با اجتناب از هرگونه تنش جدید در روابط ایران و آمریکا شروع کنیم و به طور همزمان برای از بین بردن تنش‌هایی که از قبل وجود داشته است و موجب تیرگی روابط دو کشور شده است، تلاش کنیم. اگرچه شاید ما نتوانیم بی‌اعتمادی و سوء‌ظن ایرانیان به دولت های آمریکا در طول 60 سال گذشته را فراموش کنیم اما در حال حاضر ما باید نگاه خود را به آینده متمرکز کنیم.

این بدان معناست که ما بالاتر از خط مشی‌های سیاسی حقیر حرکت کنیم و گروه های مخالف در کشور خود را رهبری  کنیم به جای آنکه از آنها پیروی کنیم.

به نظر ما، همکاری در مسائل مورد علاقه و مشترک نیز می‌تواند به کاهش تنش‌ها در منطقه کمک کند. این بدین معنی است که با کسانی که در آمریکا و منطقه افکار عمومی و جامعه بین المللی را از مسائلی که خود آنها به طور مستقیم درگیر هستند، منحرف می‌کنند و خواهان جلوگیری از افزایش قدرت ایران در منطقه هستند، مقابله کنیم.

اما با رفتاری که به کاهش امیدها برای رسیدن به یک توافق دائمی درباره برنامه هسته‌ای ایران منجر شود، این احتمال وجود دارد  که بن‌بست روابط ایران و آمریکا همچنان ادامه یابد.

منطقه ما اکنون بیش از هر زمان دیگری با فرقه گرایی، درگیری و دشمنی گروه‌های مختلف و همچنین ایجاد زمینه‌ برای افراط گرایی و تروریسم، دست و پنجه نرم می‌کند. در عین حال موضوع استفاده از سلاح‌های شیمیایی در سوریه می‌تواند مردم منطقه را سال‌های زیادی درگیر کند. ما بر این باور هستیم که در چنین شرایطی صدای اعتدال در منطقه می‌تواند بر روی حوادث منطقه به شکلی سازنده و مثبت تاثیرگذار باشد.

هیچ شکی نیست که در مقابل آشوب موجود در برخی کشورهای نزدیک به ما که بر منافع بسیاری از نقش‌آفرینان منطقه‌ای و جهانی تأثیر گذاشته است،‌ نیازمند اتخاذ اقدامات عملی برای اطمینان از ایجاد ثبات در طولانی مدت است. ایران به عنوان یک قدرت اصلی منطقه‌ای، به‌طور کامل اماده حرکت در این مسیر بوده و مانع از هیچ تلاشی برای ایجاد ثبات نخواهد شد. در این شرایط کشورهایی که ایران را به عنوان یک تهدید مطرح کرده و به دنبال تضعیف اعتبار منطقه‌ای و جهانی آن است،‌ برای رسیده به صلح و آرامش در منطقه، می‌بایست اقدامات خود را متوقف کنند.

من به شخصه از تراژدی انسانی رخ داده در کشور سوریه و مصایبی که طی سه سال اخیر بر سر مردم این کشور آمده است،‌ به شدت متأثر هستم. دولت بنده به عنوان نماینده کشوری که خود تجربه ترس از حملات شیمیایی را از سر گذرانده، به شدت استفاده از این گونه تسلیحات در سوریه را محکوم می‌کند. من همچنین نگران از اینکه بخش‌هایی از سرزمین‌های سوریه به محلی برای خونریزی ایدئولوژی‌های افراطی و فعالیت‌های تروریستی تبدیل شده است، نگران هستم. امری که یادآور وقایع رخ داده در مناطق مرزی شرقی کشورمان در دهه 1990 است. این موضوع برای بسیاری از کشورهای دیگر نیز مایهه نگرانی است. در این شرایط دست یافتن به یک راه حل با ثبات سیاسی در سوریه نیازمند همکاری و تلاش‌های مشترک است.

بنابر این ما خوشحال هستیم که در سال 2013 میلادی دیپلماسی بر تهدیدات مربوط به دخالت نظامی در سوریه فائق آمد. ما باید این واقعیت را درک کنیم که سوریه نیاز مبرمی به تلاش های هماهنگ بین المللی و منطقه ای دارد. ما آماده هستیم تا برای برقراری ثبات و آرامش در سوریه از طریق مذاکرات منطقه ای و فرامنطقه ای مشارکت کنیم.ما باید از تبدیل مذاکرات سوریه به بازی با حاصل جمع صفر جلوگیری کنیم.

در دهه های اخیر گمانه زنی های نادرستی در خصوص برنامه صلح آمیز هسته ای ایران مطرح شده است. از اوایل دهه 1990 میلادی فرضیه و پیش بینی های مختلفی پشت سر هم در خصوص نزدیک شدن ایران به دستیابی به بمب اتمی مطرح شده ولی ثابت شده است که این فرضیه ها و پیش بینی ها نادرست و بی پایه و اساس بوده است. در طول این مدت هشداردهندگان سعی کردند تا ایران را به عنوان یک تهدید بر ضد خاور میانه و جهان قلمداد کنند.

همه ما می دانیم که برهم زننده اصلی آرامش منطقه کیست و اهداف اصلی از فرافکنی موضوع هسته ای ایران چه بوده است. ما همچنین می دانیم که طرح این ادعا برای منحرف کردن فشارهای بین المللی در خصوص متوقف کردن ساخت شهرک های صهیونیستی و پایان دادن به اشغال اراضی فلسطین است. این هشدارهای نادرست و غلط علی رغم براوردهای اطلاعات ملی آمریکا ادامه پیدا می کند. برآوردهای اطلاعات ملی آمریکا نشان می دهد که ایران هیچ تصمیمی برای دستیابی به سلاح هسته ای ندارد.

در جریان مبارزات انتخاباتی، من خود را متعهد کردم که هر کاری در حیطه قدرت من لازم باشد برای حل و فصل سریعتر مناقشات بر سر برنامه‌های هسته‌ای‌مان انجام دهم. برای عمل به این تعهد و استفاده از این فرصت که بر اثر انتخابات اخیر ایجاد شده، دولت من مصمم است، هر کاری که برای یافتن یک راه‌حل پایدار قابل قبول دو طرفه لازم باشد، انجام دهد. متعاقب توافق اولیه در نوامبر، ما آماده ادامه همکاری با 1+5 (پنج عضو دائم شورای امنیت به علاوه آلمان) و سایرین برای اطمنیان سازی از شفافیت کامل برنامه‌های هسته‌ای خود هستیم.

این توانایی صلح‌آمیز هسته‌ای که ما به آن رسیده‌ایم در چارچوب تدابیر به رسمیت شناخته شده بین‌المللی استفاده خواهد شد و نظارت چند جانبه بر آن، همانطور که در طی سا‌ل‌های گذشته صورت می‌گرفت برای سازمان بین‌المللی انرژی اتمی قابل دسترسی خواهد بود. بدین ترتیب جامعه بین‌الملی می‌تواند به ماهیت صرفا صلح آمیز برنامه هسته‌ای ما اعتماد کند. ما هیچ وقت از حق خود برای بهره بردن از انرژی هسته‌ای چشم پوشی نخواهیم کرد. اما آماده همکاری برای از بین بردن هرگونه ابهام و سوال منطقی درباره برنامه‌ هسته‌ای خود هستیم.

اصرار بر اعمال فشار، ارعاب و اقداماتی با هدف قطع کردن دسترسی به طیفی از نیازها _ از تکنولوژی تا پزشکی و غذایی_ تنها فضا را مسموم می‌کند و شرایطی را که برای پیشبرد لازم است از بین می‌برد.

همانطور که ما در سال 2013 نشان دادیم، به صورت کامل آماده تعامل با جامعه بین‌المللی و مذاکره با طرف‌های مقابل بر اساس حسن نیت هستیم. ما امیدواریم که همتایان ما، همچنین آماده استفاده از این فرصت ایجاد شده باشند.