حرف‌های مهماندوست در خصوص افول تکواندو

کد خبر: ۳۶۹۹۷۳

تاریخ: ۱۸ دی ۱۳۹۲ - ۱۲:۵۷

بايد شخصيت را به تيم‌ملي برگردانيم و تيم‌ملي را به مربياني بدهيم كه دغدغه كار در رده باشگاهي را نداشته باشند. الان كار به جايي رسيده كه ترس خارجي‌ها از تكواندوكاران ايراني ريخته و اين براي تكواندو ايران زنگ خطر است

رضا مهماندوست كه دو ماه پس از انتخاب شدنش به عنوان بهترين مربي جهان، از تيم‌ملي ايران كنار گذاشته شد اكنون دوران تازه‌اي را در چين تايپه آغاز كرده و تيم او در مسابقات جايزه بزرگ منچستر عملكرد بهتري نسبت به تيم‌ملي ايران داشت.سرمربي سابق تيم‌ملي اما هنوز هم دل در گرو سرزمين مادري‌اش دارد و به‌رغم موقعيت نسبتا ايده‌آلي كه در شرق دور نصيبش شده براي بازگشت به ايران و سرو كله‌زدن با شاگردان سابقش بي‌تابي مي‌كند. مهماندوست در اين گفت‌وگو به دلايل افت تدريجي تكواندو كاران ايراني اشاره مي‌كند و از تمايلش براي بازگشت به ايران خبر مي‌دهد.

از بهترين تيم دنيا به تيم معمولي چين تايپه پيوستن چقدر دشوار بود؟

انجام هر كار تازه‌اي دشواري‌هاي خاص خودش را دارد. وقتي به چين تايپه آمدم يك سيستم كره‌اي بر تكواندو اين كشور حاكم بود. سيستم مربيان كره‌اي مبتني بر انجام مكرر تمرينات دشوار است و برخلاف روال كار ايراني‌ها تنوعي ندارند و علم تمرين هم زياد لحاظ نمي‌شود. مربيان كره‌اي با تكرار، يك حركت را براي ورزشكار الگو مي‌كنند. اين سبك براي ورزشكاري كه از بچگي با اين روش تمرين كرده باشند جواب مي‌دهد اما در ساير كشورها موجب فرسودگي و آسيب ديدگي ورزشكار مي‌شود. وقتي قرار شد تيم‌ملي چين تايپه را براي مسابقات جايزه بزرگ منچستر آماده كنم، حس كردم كه بايد دور كارهاي اضافه را خط بكشم و در اين چند ماه صرفا مديريت مبارزه، حفظ پوئن و روش‌هاي بردن را به شاگردانم آموزش دادم.

از عملكرد تيم‌ملي چين تايپه در مسابقات جايزه بزرگ منچستر راضي هستيد؟

ما دو ورزشكار مرد و دو ورزشكار زن داشتيم كه در بخش مردان يك طلا و يك نقره هم در بخش زنان كسب كرديم. خوشبختانه در اين مسابقات شاگردانم به بچه‌هاي تيم‌ملي برخورد نكردند. هادي مستعان در دور اول مسابقات به تكواندوكار كره‌اي باخت اما بازيكن من همان بازيكن كره‌اي را راحت برد و در نهايت قهرمان شد.در چين تايپه خيلي‌ها مي‌گفتند اين بازيكن تمام شده و مي‌خواهد با تكواندو خداحافظي كند چون در تمام مسابقات اخير باخته اما او را احيا كرديم. به خاطر مدال‌هايي كه در منچستر گرفتيم، نايب رئيس فدراسيون تكواندو چين تايپه براي رياست يكي از كميته‌هاي فدراسيون آسيايي نامزد شده و به من گفت اگر راي بياورم تو را به عنوان معاون خودم معرفي مي‌كنم.

از وضعيتي كه در چين تايپه داريد راضي هستيد؟

اينجا كليه امكانات را در اختيار من و خانواده‌ام قرار داده‌اند و ماهي 10 هزار دلار هم بدون كسر ماليات دستمزد مي‌گيرم. احترامي كه اينجا برايم قائلند مهم‌تر است و به همين دليل من هم تمام تجربياتم را براي موفقيت آنها به‌كار مي‌گيرم. در اين مدت حدود 100« دي وي دي» از تمريناتي كه مي‌دهم ضبط كرده‌اند و يكسري كلاس تئوري و دوره‌هاي مربيگري هم در دانشگاه‌ها برايم در نظر گرفته‌اند تا تدريس كنم؛ كارهايي كه هرگز در ايران انجام ندادند.

در اين 9 ماه، عملكرد تكواندوكاران ايراني را هم رصد مي‌كرديد؟

قبل از آمدن به تايوان هم عملكرد بچه‌هاي تيم‌ملي را دنبال مي‌كردم. ما در مسابقات آسيايي فقط يك مدال طلا گرفتيم و خيلي راحت عنوان قهرماني را از دست داديم. بعد هم عليرضا نصرآزاداني در جام‌جهاني ورق را برگرداند تا به عنوان نايب قهرماني برسيم. جالب اينكه در مسابقات جهاني هم بهنام اسبقي كه خط خورده بود و صرفا به‌واسطه قهر كردن نصرآزاداني به اردو دعوت شد، مدال طلا گرفت و تيم‌ملي ايران تنها با يك امتياز بيشتر از مكزيك نايب قهرمان شد. در همان مسابقات همه دست به دعا برداشته بودند كه تكواندوكار مكزيكي ببازد تا تيم‌ملي ايران نايب قهرمان شود. وقتي تمام عوامل براي نزول كيفيت يك تيم دست به دست هم بدهند بالاخره مشكلات يك جايي سر باز مي‌كند. زماني هم كه تيم نتيجه مطلوبي نمي‌گيرد، مديريت فدراسيون بايد معايب را برطرف كند نه اينكه دائما همه را دشمن خود بداند.

چه مسائلي را در عملكرد نسبتا ضعيف تكواندوكاران ايراني در مسابقات جايزه بزرگ منچستر دخيل مي‌دانيد؟

در اين مسابقات تمام قهرمانان چهار دوره اخير مسابقات جهاني حضور داشتند و طي اين 35 سالي كه در تكواندو حضور دارم چنين مسابقات سنگيني را تجربه نكرده بودم. حدود 250 تكواندوكار براي كسب 4 مدال طلاي مسابقات مردان مبارزه مي‌كردند و سطح مسابقات در حد بازي‌هاي المپيك بود؛ به حدي كه 8 نفر از قهرمانان جهان كه در مسابقات جهاني مكزيك مدال گرفته بودند در منچستر باختند. محمد معتمد، عليرضا نصرآزاداني، عبداللهي و تاجيك تكواندوكاران بزرگي هستند اما در چنين مسابقاتي آمادگي بدني و آشنايي با روش مسابقه دادن و برنده شدن حرف اول را مي‌زند. در منچستر ورزشكاري كه به لحاظ جسمي و ذهني آماده بود موفق شد. البته من بالا بودن سطح مسابقات را پيش‌بيني كرده بودم چون مي‌دانستم مسابقات انتخابي المپيك است و 80 امتياز دارد اما ظاهرا در ايران كسي مسابقات را زياد جدي نگرفته بود يا توجه‌ها در حد حرف و شعار بود.

نسبت به باخت‌هاي تكواندوكاران ايراني چه حسي داشتيد؟

واقعا متاسف شدم و دلم نمي‌خواست بچه‌ها را بازنده ببينم. مثل پروانه دور آنها مي‌چرخيدم و راهنمايي شان مي‌كردم اما خودشان به من مي‌گفتند آماده نيستيم.بعضي از بچه‌هاي تيم‌ملي در راند اول يا دوم دچار گرفتگي عضله مي‌شدند و مشخص بود با آمادگي كامل وارد مسابقات نشدند.

تغيير مكرر كادر فني را تا چه حد در افت تدريجي تيم‌ملي مرتبط مي‌دانيد؟

به هر حال يك واقعيت است كه سرمربي تيم‌ملي تنها 20‌روز فرصت داشت تا بچه‌ها را براي چنين مسابقات مهمي آماده كند. به نظرم ايرادي به مربيان و بازيكنان تيم‌ملي وارد نيست و ضعف مديريت باعث افت تدريجي تكواندو ايران شده است. اصلا دوست ندارم تحقير شدن تكواندوكاران ايراني در مسابقات بزرگ را ببينم. همين بازيكناني كه در مسابقات جايزه بزرگ منچستر باختند از بزرگان تكواندو ايران بودند و نبايد به اين راحتي تسليم مي‌شدند. نمي‌خواهم به گذشته برگردم اما واقعيت‌ها را بايد گفت. تكواندو ايران در دنيا حريف نداشت اما مديريت فدراسيون به خاطر يك مشت پول ناچيز، تيمي كه منسجم بود و شخصيت پيدا كرده بود را متلاشي كرد.چند روز قبل رئيس كره‌اي اتحاديه تكواندو آسيا و نايب رئيس فدراسيون جهاني كه به چين تايپه سفر كرده بود را در يك مهماني ملاقات كردم. او وقتي مرا ديد بغلم كرد و گفت اينچا چكار مي‌كني؟ وقتي برايش توضيح دادم كه از تيم‌ملي ايران اخراجم كردند سري به نشانه تاسف تكان داد و آنقدر از من تعريف كرد كه حضار برايم كف زدند.

براي بازگشت تكواندو ايران به روزهاي اوجش چه بايد كرد؟

بايد شخصيت را به تيم‌ملي برگردانيم و تيم‌ملي را به مربياني بدهيم كه دغدغه كار در رده باشگاهي را نداشته باشند. الان كار به جايي رسيده كه ترس خارجي‌ها از تكواندوكاران ايراني ريخته و اين براي تكواندو ايران زنگ خطر است.

تغييرات مديريتي مي‌تواند تكواندو را از بن بست فعلي خارج كند؟

مسلما بايد تغيير مديريت در فدراسيون تكواندو صورت بگيرد. به قول معروف «آب هم يك‌جا بماند و جاري نباشد مي‌گندد.» تغيير و تحول نبايد صرفا به بركناري مربي محدود شود و به اين كار مي‌گويند حركت رو به عقب.تغيير يعني حفظ داشته‌ها و ارائه ايده‌هاي نو. من تنها دو ماه بعد از آنكه بهترين مربي جهان شدم از تيم‌ملي كنار گذاشته شدم؛ بدون توجه به اينكه رضا مهماندوست به ايران تعلق دارد. هر كسي كه مديريت فدراسيون تكواندو را در اختيار مي‌گيرد نبايد سراغ باندبازي برود و فاميل‌هايش را در فدراسيون استخدام كند. كارها بايد به صورت شورايي و تحقيقاتي انجام شود و اگر مديري فدراسيون را با سليقه شخصي اداره كند خرابكاري كرده است.نبايد اينگونه باشد كه رئيس فدراسيون به مربي تيم‌ملي بگويد از تو خوشم نمي‌آيد و بركنارت مي‌كنم. اگرمدير بعدي به اين مسائل توجه كند تكواندو سروسامان می‌گیرد نه اينكه فكر كنيم كه با رفتن پولادگر و آمدن هادي ساعي تكواندو بهشت برين مي‌شود.

در صورت تغيير در راس مديريت فدراسيون تكواندو حاضريد به تيم‌ملي ايران برگرديد؟

حقيقتا عاشق ايران هستم و روي كشورم تعصب دارم.ايراني‌هاي زيادي هستند كه مثل من در كشورهاي مختلف فعاليت مي‌كنند. ما ايراني‌ها بايد از هم دور باشيم تا قدر يكديگر را بدانيم. من هم بعد از اينكه از ايران دور شدم خيلي دوست دارم در اولين فرصت برگردم و براي كشور و مردم خودم كار كنم. وقتي از ايران خارج مي‌شدم يك مسئول با من تماس نگرفت كه بپرسد به چه دليل مي‌روي و فقط مردم و خبرنگاران سراغم را گرفتند اما از كسي دلخور نيستم و دوست دارم برگردم.