حاشیه‌ای بر رونمایی از زیرگذر بزرگ چهارراه ولیعصر تهران؛

ساخت یک پروژه شهری از قرار متری ۱۵ میلیون تومان!

جدای از دیرکرد هفده ماهه در اجرای طرح، نکته عجیب دیگری که در روند ساخت این پروژه به چشم می‌خورد، بودجه مصوب ‌برای اجرای آن در سال ۹۱ است که ۵۰ میلیارد ریال بوده، ولی امروز می‌شنویم که اختلاف زیادی با رقم هزینه نهایی دارد؛ هزینه اجرای این پروژه یازده برابر بیش از بودجه مصوب است که نشانه خوبی نیست.

کد خبر: ۳۶۹۵۰۸

تاریخ: ۱۶ دی ۱۳۹۲ - ۲۱:۲۴

وقتی بدانیم بودجه مصوب برای طرحی پنجاه میلیارد ریال بوده، حال آنکه چندین برابر این میزان برای پایان آن هزینه شده، فارغ از آنکه علت افزایش هزینه چه بوده و آیا توجیه دارد یا غیر قابل قبول است،‌ یقینا درخواهیم یافت که اتفاق عجیبی رخ داده است.

به گزارش «تابناک»، حوالی ظهر امروز پروژه‌ای در تهران افتتاح شد که در نوع خود کم نظیر است؛ سازه‌ای با وسعت ۳۷۰۰ متر مربع که زیر یکی از پر رفت‌وآمد‌ترین تقاطع‌های کشور، تقاطع خیابان‌های ولی عصر (عج) و انقلاب ساخته شده و نه تنها چهار گوشه تقاطع را به هم مرتبط می‌سازد، بلکه ترافیک خطوط اتوبوسرانی را از مرکز خیابان به پیاده روهای حاشیه و بالعکس میسر کرده و همچنین خروجی مترو به آن مرتبط شده و رفت و آمد عابران را تسهیل خواهد کرد.

کافی است به آمار و ارقام  ارائه شده درباره این چهارراه دقت کنیم تا به برهان خلف پی ببریم که پروژه ساخته شده چه ابعاد بزرگی دارد: در هر ساعت ۶ هزار دستگاه خودرو، ۲۷۵ دستگاه اتوبوس بی‌آرتی و ۱۵ هزار نفر از این چهارراه عبور می‌کنند و پیش بینی شده که روزانه ۲۵۰ هزار تن از این زیرگذر عبور و مرور کنند؛ رقمی که مسئولان بر این باورند با راه‌اندازی خط ۴ مترو به ۳۰۰ تا ۴۰۰ هزار تن خواهد رسید.

برای ساخت این سازه که مشتمل بر کریدورهایی با عرض هفت متر و ارتفاع سه متر، شانزده پله برقی، دو آسانسور، مجتمع تجاری و... است، به گفته عظیم بابایی، شهردار منطقه ۶ تهران، ۴۰۰ میلیارد ریال هزینه شده که این هزینه، منهای هزینه صرف شده برای تملک زمین و البته مبلغ پرداختی برای خرید پله برقی‌های خارجی نصب شده در سازه است که به گفته این مقام چهارده تا پانزده میلیارد تومان هزینه برده است.

بابایی درباره چرایی به‌کارگیری پله برقی‌های خارجی گفت: استفاده از پله‌های تولید داخل بستگی به کیفیت آن‌ها دارد که هم‌اکنون پله‌های برقی بهتر پاسخگوی نیاز ماست؛ بنابراین، نظرمان این است که کمترین توقف در ‌زمان خدمات‌دهی به شهروندان را داشته باشیم.

سخنان شهردار زمانی کامل می‌شود که اظهار‌نظرهای معاون عمرانی وی را نیز کنار آن بگذاریم. حسینی‌نژاد در این باره گفت: پله‌های برقی خارجی مصرف برقشان ۱۰ آمپر و پله‌های ایرانی ۱۵ آمپر است؛ بنابراین، باید مصرف برق را نیز در نظر بگیریم. این در حالی است که به دلیل کم‌مصرف بودن پله‌های خارجی می‌تواند در صورت قطع برق با ‌دیزل حداقل برای مسیر پایین به بالا از پله‌های برقی استفاده کرد.

این مقام یکی از دلایل دیرکرد در پروژه را واردات این پله برقی‌های خارجی در شرایط تحریم دانست و گفت: ساخت این پروژه از فروردین سال ۹۱ آغاز شد اما تا حدود ۶ ماه وقتمان صرف رفع معارضین تأسیسات آب، برق و کابل‌های مخابراتی شد؛ در عین حال با توجه به اینکه فضای کمی برای اجرای کار بود، باید راه عبور و مرور خودرو‌ها شهروندان را باز نگه می‌داشتیم. البته نمی‌خواستیم ایمنی فدای سرعت شود و خوشبختانه در حین انجام این پروژه برای مردم و نیروهای کارمان مشکلی پیش نیامد و بدون حادثه کار را به پایان رساندیم. کل زمان ساخت پروژه نیز حدود یک سال و نیم بود که فکر نمی‌کنم با این حجم کار یک سال و نیم زمان زیادی باشد.

تا اینجای کار سخنان مسئولان همه درباره خوبی‌های این پروژه بود اما همه ماجرا را شامل نمی‌شد.

برای دانستن نیمه پنهان ماجرا، بد نیست ‌به فروردین ماه سال گذشته برگردیم؛ زمانی که شهردار وقت منطقه از کلید زدن پروژه خبر داده بود و وعده می‌داد که این پروژه را تا تیرماه‌‌ همان سال، یعنی چهار ماهه به بهره‌برداری خواهد رساند و امروز به نیکی می‌توان درباره آن وعده قضاوت کرد.

فارغ از دیرکرد بسیار طولانی صورت گرفته (نزدیک هفده ماه)، نکته عجیب دیگری که در روند ساخت این پروژه به چشم می‌خورد، بودجه مصوب ‌برای اجرای آن در سال ۹۱ است که ۵۰ میلیارد ریال بوده اما امروز می‌شنویم که اختلاف زیادی با رقم هزینه نهایی دارد؛ هزینه اجرای این پروژه یازده برابر بیش از بودجه مصوب است که نشانه خوبی نیست.

‌کافی است تا هزینه صرف شده برای ساخت این زیرگذر را بر مساحت پروژه تقسیم کنیم تا به عددی حدود پانزده میلیون تومان برای اجرای هر متر مربع رسیده و از سنگینی بار مالی اجرای طرح شگفت‌زده شویم.

اگر به این موارد، تغییراتی را که در طول اجرا به پروژه تحمیل شده ‌هم بیفزاییم، درخواهیم یافت که تدبیر نشدن کامل اجرای طرحی با این وسعت می‌تواند از جمله عوامل مؤثر در افزایش زمان و هزینه ساخت زیرگذر چهارراه ولیعصر باشد که این مهم نیز می‌تواند ابهامات دیگری ‌به همراه داشته باشد.

بدین ترتیب بد نیست که خبر افتتاح این زیرگذر را این گونه اصلاح کنیم: تهران صاحب سازه‌ای شده که در نوع خود کم نظیر به شمار می‌آید و به جهت کارآمد بودن، می‌تواند تحسین برانگیز باشد اما حیف که این سازه را به نرخش به دست نیاورده است.

برای دریافت و دیدن آخرین اخبار تابناک، از هر نقطه ای در اینترنت Toolbar اختصاصی تابناک را از لینک زیر دریافت و بر روی مرورگر خود نصب کنید:

لینک دریافت Toolbar تابناک