عبدالحسین روح‌الامینی:

پیش از انتخابات ۸۸ تقاضا کردم احمدی‌نژاد ورود نکند

آنهایی که با هر روش‌، اصرار به ماندن در صحنه داشتند و آنهایی که از هر روش‌ برای کنار زدن رقیب خود استفاده کردند،‌ همه با تفاوت مراتب، مقصر بودند، اما در همه حال مظلوم اصلی این فتنه، انقلاب، مردم و رهبری بودند.

کد خبر: ۳۶۸۰۷۵

تاریخ: ۰۹ دی ۱۳۹۲ - ۲۱:۱۱

در سالروز حماسه نهم دی، روزنامه قدس به سراغ دکتر روح‌الامینی، فرد نام آشنایی رفته که در سال ۸۸ از دو منظر کانون توجه قرار گرفت؛ از یک‌سو همراهی با دکتر رضایی و حضور در عرصه نخست انتخاباتی و پس از آن، نمایندگی این کاندیدا در بازشماری آرا‌ و دوم از دست دادن فرزند در حوادث پس از انتخابات که به پرونده معروف بازداشتگاه غیرقانونی کهریزک ختم شد و البته هنوز رسیدگی به آن پایان نیافته است.

به گزارش «تابناک»، عبدالحسین روح‌الامینی در تشریح چرایی شکل‌گیری رخدادهای پس از انتخابات ریاست جمهوری ۸۸‌ به تقاضاهای خود پیش از آن انتخابات اشاره کرد و گفت: اوایل خرداد ماه ۸۸ چند هفته پیش از برگزاری انتخابات، تقاضا کردم آقای احمدی‌نژاد به انتخابات ورود نکند، چراکه از نگاه من، دولت اول ایشان دستاورد‌ها و حرکت‌های خوبی داشت که می‌توانست برای همیشه الگوی دولت‌های دیگر قرار گیرد؛ اما در آن زمان احساس کردم تفرقه‌ای که در اصولگرایان در حال شکل‌گیری بود، اجازه نمی‌داد دولت احمدی‌نژاد در فصل دوم کاری خود هم خوب عمل کند و در نتیجه به نظر می‌رسید او باید کنار می‌رفت و پرچم را به دست اصولگرای دیگری می‌داد.

وی افزود: اگر ایشان می‌پذیرفت که نیاید، می‌شد به توافق نزدیک شد، ولی‌ سماجت و پافشاری ایشان برای ماندن در صحنه و ادامه شیوه‌های خاصی که داشت، به یک فرقه و نحله خاصی متکی شد و همین تفرقه‌ای که در جبهه اصولگرایی ایجاد شد، شاید ‌ام‌المصایب بود. دوره دوم احمدی‌نژاد باید توسط فرد دیگری اداره می‌شد تا برای نسل‌های آینده کادرسازی شده و فرصتی می‌شد برای انتقال بین نسلی، اما پس از اینکه آقای احمدی‌نژاد وارد میدان شد، شرایط توسط دیگران بد‌تر شد و متأسفانه رقیب آقای احمدی‌نژاد هم متوجه اشتباه خود نبود و در واقع آگاهانه، راه لجاجت و عناد در پیش گرفت.

روح الامینی در ادامه مظلوم اصلی فتنه را انقلاب، مردم و رهبری دانست و گفت: همه آنهایی که به گونه‌‌ای احساسات و عواطف مردم را تحریک کردند، مقصرند ولی آنهایی که دعوت به شورش خیابانی کردند، قاعده بازی انتخابات و سیاست را زیر سؤال بردند و سهم بیشتری در فتنه دارند. آنهایی که با هر روشی اصرار به ماندن در صحنه داشتند و آنهایی که از هر روشی برای کنار زدن رقیب خود استفاده کردند، همه با تفاوت مراتب، مقصر بودند، اما در همه حال مظلوم اصلی این فتنه، انقلاب، مردم و رهبری بودند.

وی عمل نکردن برخی نخبگان به وظیفه و حتی نقش تشدیدکنندگی برخی از ایشان را در وقوع فتنه، ‌از دلایل شکل‌گیری آن دانست و گفت: در آن روزها، برخی از این‌ها را نصیحت می‌کردیم که دست از تندروی بردارند، ولی به هیچ وجه توجه نکردند. تأکید می‌کردیم اول اینکه از راه قانون قابل حل است و دوم آنکه اساساً این مسائل در برابر اصل نظام که مورد هجوم دشمنان واقع شده‌، فرع است و نباید بزرگ شود. تأکید می‌کردیم موجی که ایجاد کرده‌اید، به دست شما کنترل نخواهد شد و دشمن و رسانه‌های آن ‌روی آن سوار هستند، ولی باز هم این افراد توجه نمی‌کردند.

روح الامینی که به عنوان یکی از نمایندگان دکتر رضایی در بررسی مسائل مطرح، ‌حضور داشت، افزود: ما هیچ سندی مبنی بر تقلب گسترده نیافتیم. من خودم در اصفهان فرآیند انتخابات را با مراجعه به نمایندگی شورای نگهبان و اسناد انتخابات و شورای اجرایی انتخابات در فرمانداری با حضور فرماندار ‌بررسی کردم، ولی هیچ موردی از تقلب سیستماتیک که در سرنوشت انتخابات تأثیر بگذارد، ندیدم. در نتیجه وقتی ما موضوع را به اطلاع آقای رضایی رساندیم، ایشان فوری از شکایت انصراف داد. البته قصد ایشان هم این نبود که نظام را به چالش بکشد، بلکه ایشان می‌خواست دیگر رقبا را هم به حرکت در مسیر قانون و پیگیری موارد مشکوک از راه قانون ترغیب کند.

وی در بخش دیگری از گفت‌وگوی تفصیلی خود (متن کامل گفت‌وگو را اینجا بخوانید) قبیله‌گرایی قشر نخبه و خواص را عامل بسیاری از اتفاقاتی که بشر را تهدید می‌کند، خواند و گفت: ما در کشورمان ضعف روحیه کار جمعی داریم و در دویست، سیصد سال اخیر که آماج حمله بوده‌ایم، این روحیه تقویت شده است، به ویژه این روحیه در دوران قاجاریه که قومیت‌گرایی بسیار نهادینه شد و بعد پهلوی هم نتوانست از شدت آن بکاهد و بلکه آن را تقویت کرد. در حوادث فتنه ۸۸ هم همین قبیله‌گرایی باعث شد تا کار گره بخورد؛ عده‌ای با اینکه می‌دانستند سران فتنه دروغ می‌گویند، باز هم حاضر نبودند از قبیله آنها جدا شوند.

روح الامینی که به رغم از دست دادن فرزند خود در رخدادهای پس از انتخابات اصل را بر نظام گذاشت، ‌گفت: این از لطف خدا بود که در اوج آن بلایا ما کنترل خودمان را از دست ندادیم. بعد هم ما موضوع را اصلی و فرعی کردیم و اصل برای ما نظام بود. ما حاضریم جانمان را فدای نظام کنیم و سال‌ها شعار «ان الحیات، العقیده و الجهاد» را تکرار می‌کردیم و در نتیجه در مواقع امتحان باید به این شعار پایبند باشیم. در موضوع خانواده نیز همه تلاشمان بر این بود که ضمن حفظ آرامش و ضربه نزدن به نظام، مسأله را با جدیت پیگیری کنیم و اتفاقا این پیگیری‌ها به شدت کارآمد بود.

وی افزود: پیگیری‌ها در بازه زمانی طولانی هم اثرات خوبی داشت. شما نگاه کنید به تغییر رفتار و رویه‌ای که در نیروی انتظامی اتفاق افتاد. مسئولان آن اتفاق، اشتباهات و تقصیرات خود را پذیرفتند، متهمان یا استعفا دادند یا برکنار و یا تعلیق شدند، عذر‌خواهی ‌شد و در دادگاه پاسخگوی اتهامات خود شدند. سردار احمدی مقدم، فرمانده نیروی انتظامی به صراحت گفت، ما با کهریزک مخالف بودیم، اما دادستان وقت تهران اصرار به آن داشت. مسئولی که یک زمانی ستون‌های کاخ دادگستری زیر پایش می‌لرزید، امروز وضعیت خاصی دارد. البته برخی تاکنون نه عذرخواهی کردند و نه مسئولیت کار را پذیرفتند، ولی قوه قضاییه آن‌ها را تعلیق کرد.

روح الامینی در پایان با تأکید بر اینکه تاریخ، مردم و دادگاه عدل الهی درباره ما قضاوت می‌کنند، گفت: هرچند آتش فتنه خاموش شده است، برخی‌ها همچنان مایل هستند آتش فتنه حتی زیر خاکستر هم روشن بماند، چون کاسب فتنه هستند. مردم و نظام از این فتنه گذشته‌اند.

برای دریافت و دیدن آخرین اخبار تابناک، از هر نقطه ای در اینترنت Toolbar اختصاصی تابناک را از لینک زیر دریافت و بر روی مرورگر خود نصب کنید:

لینک دریافت Toolbar تابناک