نتيجه تکراري براي استقلال و پرسپوليس؛

دستي در کار بود تا مساوي شود

کد خبر: ۳۶۷۸۵

تاریخ: ۲۶ بهمن ۱۳۸۷ - ۱۲:۲۹

بهتر است نام «داربي تهران» را به «داربي يک به يک» تغيير داد. اين بار تنها سه دقيقه باقي مانده بود که نتيجه شصت و ششمين رويارويي استقلال و پرسپوليس با چهار ديدار اين دو تيم تفاوت داشته باشد، اما يک اشتباه باورنکردني از علي عليزاده مهاجم استقلال موجب شد تا يک بار ديگر ملاقات قرمز و آبي پايتخت برنده نداشته باشد.

به نوشته اعتماد، استقلال و پرسپوليس ديروز در شرايطي به مصاف هم رفتند که برد استقلال مي توانست قهرماني اين تيم را در همين هفته بيست و ششم تضمين کند و در آن سو پرسپوليس با مربي جديدش «نلو وينگادا» براي نزديک شدن به صدر جدول چاره يي نداشت غير از پيروز شدن در داربي.

نيمه نخست بازي، يک بازي کاملاً کسل کننده بود و دو تيم يکي از ضعيف ترين عملکردهاي خود را در اين فصل ارائه کردند. احتياط بيش ازحد دو تيم موجب شد موقعيت گل خطرناکي خلق نشود. حرکت تکنيکي علي کريمي تنها موقعيت پرسپوليس را به وجود آورد، در آن سو هم در اواخر نيمه استقلال دو مرتبه روي دروازه حريف سنتي اش خطرساز شد که در مرتبه اول عليرضا حقيقي در برابر ضربه برهاني ايستادگي کرد و در مرتبه دوم هم سپهر حيدري با يک واکنش مناسب اجازه نداد دفع توپ ناقص مجتبي شيري کار دست پرسپوليسي ها بدهد. به هر حال نيمه اول بازي اصلاً نتوانست تماشاگران را راضي کند.

نيمه دوم به مراتب بهتر از نيمه نخست بود. در دقيقه 54 سپهر حيدري مي توانست با يک ضربه سر دروازه طالب لو را باز کند، اما ضربه خطرناک او از کنار دروازه بيرون رفت. دو دقيقه بعد بالاخره طلسم دروازه ها شکسته شد. استقلالي ها روي ضدحمله صاحب توپ شدند، آرش برهاني پس از يک مانور ديدني، جباري را در پشت محوطه جريمه صاحب موقعيت شوت زني کرد و ضربه دقيق و هوشمندانه هافبک تکنيکي وارد دروازه عليرضا حقيقي شد.

باز هم مثل چند بازي گذشته اين استقلال بود که از پرسپوليس پيش مي افتاد. اين گل موجب شد قرمزها از لاک دفاعي بيرون بيايند. در ادامه دوباره عليرضا نيکبخت روي پاس هاي زيباي علي کريمي صاحب موقعيت شد که مهاجم ناآماده پرسپوليس نتوانست از اين فرصت هاي طلايي استفاده کند. استقلالي ها مي توانستند در دقيقه 80 تير خلاص را بزنند، پاس برهاني در موقعيت تک به تک به سياوش اکبرپور رسيد اما ضربه بي دقت اين بازيکن آسمان را شکافت، دقيقاً يک دقيقه بعد اکبرپور يک فرصت ديگر را هم از دست داد تا داد امير قلعه نويي به هوا برود.

هنگامي که در دقيقه 85، هادي نوروزي نتوانست در يک قدمي دروازه ضربه مناسبي به توپ بزند اين تصور پيش آمد که اين بار پرسپوليس نمي تواند در داربي باخت را به مساوي تبديل کند. اما يک اشتباه بزرگ و غيرقابل تصور از سوي عليزاده پرسپوليس را نجات داد. در دقيقه 92 بازي پرسپوليس صاحب يک کرنر شد.

ضربه کرنر را پژمان نوري زد و عليزاده که همواره در زمين فوتبال بيشتر از دست هايش استفاده مي کند با يک «آبشار» ضربه سر علي کريمي را دفع کرد تا پرسپوليس در آخرين لحظات بازي صاحب يک ضربه پنالتي شود. مازيار زارع به خوبي طالب لو «پنالتي گير» را تسليم کرد تا باز هم نتيجه چهار داربي قبلي براي اين ديدار سنتي ثبت شود. نتيجه يي که اصلاً براي استقلالي ها قابل هضم نبود. اگر استقلال در دقايق پاياني گل نمي خورد فاصله اش با پرسپوليس 12 امتياز مي شد و با توجه به توقف ذوب آهن مي توانست با خيالي آسوده به قهرماني فکر کند.

پس طبيعي است که قلعه نويي از اشتباهات اکبرپور و عليزاده به سادگي نگذرد. اکبرپور مي توانست با زدن گل دوم کار را تمام کند و اشتباه نابخشودني را عليزاده مرتکب شد. او در شرايطي که تنها چند دقيقه وارد زمين شده بود يک پنالتي به پرسپوليس هديه داد. عوض شدن برد با تساوي براي استقلالي ها باورنکردني بود. براي تمامي تماشاگران داربي هم ثبت يک به يک ديگر باورنکردني است. ديروز اين سوال به دفعات تکرار شد آيا اين تساوي هاي سريالي اتفاقي است؟

اين بار دست عليزاده اين تساوي عجيب را رقم زد.به هر ترتيب نتيجه به دست آمده يک نتيجه مطلوب براي مربي پرتغالي پرسپوليس محسوب مي شود. تيم او در اين بازي با روشي متفاوت و با سه مدافع به ميدان رفت که همين تغيير موجب شد قرمزها نسبت به چند بازي گذشته شان تقريباً بهتر بازي کنند.

از طرفي وينگادا در دقايقي که به گل نياز داشت چند تعويض جسورانه انجام داد. در جمع بازيکنان پرسپوليس باز هم علي کريمي مثل بازي رفت بهترين بود و بسياري از موقعيت هاي گل اين تيم از جمله ضربه پنالتي حاصل کار او بود.درست است که داربي شصت و ششم مساوي شد، اما تنها برنده ديروز محسن ترکي داور بازي بود.

پس از 14 سال يک داور ايراني داربي را سوت زد و قضاوت قابل قبولي از خود ارائه کرد. مربيان دو تيم از عملکرد ترکي رضايت داشتند و به نظر مي رسد ديگر شاهد حضور داور خارجي در داربي نخواهيم بود.