دانشجوي مصدوم: روز و شب به پرداخت هزينه‌هاي درمان پايم فكر مي‌كنم

کد خبر: ۳۶۷۴۱۷

تاریخ: ۰۷ دی ۱۳۹۲ - ۱۰:۲۹

دختر دانشجويي كه پايش زير چرخ سرويس دانشگاه ماند و به‌شدت آسيب ديد اين روزها بيش از آنكه نگران وضعيت پاي چپ خود باشد، نگران 62 ميليون توماني است كه براي روي پا ايستادن بايد بپردازد.

به گزارش اعتماد، «ماريه جعفري» دانشجوي رشته فقه و حقوق دانشكده الهيات دانشگاه تهران كه از ابتداي نيمسال تحصيلي نتوانسته در كلاس‌هايش حاضر شود اين روزها در يكي از واحدهاي آپارتماني كه متعلق به دانشگاه تهران است، گوشه‌يي دراز كشيده و علاوه بر آنكه به بهبود پايش مي‌انديشد، به فكر حساب و كتاب خسارت احتمالي است كه شايد از بيمه دريافت كند.

او مي‌گويد: «با وجود همه مشكلاتي كه براي تامين هزينه‌هايم دارم يكي از مسوولان دانشگاه به برادرم گفته بود كه چون هزينه درمان را پرداخت كرده‌اند اگر از بيمه به جز ديه خسارت ديگري دريافت كرديم بايد به دانشگاه بدهيم. »

اين در حالي است كه پيش از اين دكتر عليرضا وجهي، معاون دانشجويي دانشگاه تهران در گفت‌وگو با چند رسانه از جمله مهر اعلام كرده بود كه «علاوه بر پرداخت هزينه‌هاي درمان بيمار، قرار است حدود پنج ميليون تومان وام بلاعوض به اين دانشجو تعلق گيرد. وي همچنين اگر بخواهد مي‌تواند از وام ضروري هم استفاده كند.»

گذشته از آن اين مقام مسوول از دادن آرامش خاطر به خانواده اين دانشجوي آسيب ديده خبر داده و گفته بود: «ما به خانواده اين دانشجو اعلام كرديم كه نگران مخارج نباشند چون وي مي‌تواند از انواع بيمه‌ها، بيمه اتوبوسي كه با وي تصادف كرده، بيمه حوادث و بيمه مسووليت استفاده كند. »

با اين همه ماريه جعفري اكنون با اين پرسش روز را شب مي‌كند كه اگر بيمه‌ها خسارتي به جز ديه را به او پرداخت نكنند، چگونه بايد هزينه‌هاي پرداخت شده توسط دانشگاه را پس بدهد؟

بعد از مرخص شدن از بيمارستان سينا كجا زندگي مي‌كني؟

يك واحد آپارتمان از طريق دانشگاه در اختيار ما گذاشته‌اند. يك واحد كامل در خيابان كارگر است كه هال و آشپزخانه و چند اتاق دارد. اينجا راحت هستيم. مادر و خواهرانم و برادرم مي‌توانند به راحتي بيايند و بروند و هميشه حداقل يكي از اعضاي خانواده‌ام كنارم هست.

وضعيت دانشگاه و تحصيلت چه مي‌شود؟

دلم خيلي براي دانشگاه و كلاس‌هاي درس تنگ شده است اما ظاهرا با آموزش دانشگاه هماهنگ شده كه اين ترم را برايم مرخصي تحصيلي بدون سنوات رد كنند. اميدوار بودم بتوانم براي ترم آينده سر كلاس‌هاي درس بروم. اما سوم آذرماه كه به پزشكي قانوني رفتم تا دوم ارديبهشت ماه طول درمانم را تمديد كرد.

براي ترم آينده هم نمي‌توانم سر كلاس بروم. دكتر پزشكي قانوني گفت كه تا زماني كه نتوانم راه بروم طول درمانم را تمديد مي‌كنند. الان پايم بي‌حس است و به‌راحتي نمي‌توانم راه بروم. حسابي از همكلاسي‌هايم عقب افتاده‌ام.

نظر پزشك معالجت چيست؟

دكتر كه خيلي اميدوار است. يك نفر را كه مي‌گويند كارشناس زخم است، مي‌فرستند هر چند روز يك‌بار مي‌آيد پايم را مي‌بيند و از آن عكس مي‌گيرد. دكتر از اين طريق از وضعيت پاي من باخبر مي‌شود. اين كارشناس زخم مي‌گويد كه وضعيت پايم خوب است. شايد بتوانم ترم آينده با ملاحظاتي انتخاب واحد كنم و مرخصي تحصيلي نگيرم. بايد منتظر بمانم ببينم زمان شروع ترم جديد وضعيت پايم در چه‌ حالتي است.

قبلا گفته بودي كه اين اتفاق به دليل نقص فني در عقب اتوبوس افتاده است. در اين باره شكايت نكرده‌يي؟

وكيل گرفته‌ام وكيلم خودش اين كارها را انجام مي‌دهد. يكي از استادانم در دانشگاه خودش پيشنهاد داد كه وكالتم را بر عهده بگيرد؛ از بيمارستان شريعتي هم به خاطر عفوني شدن پايم و رسيدگي نامناسب شكايت كرده‌ام. از راننده اتوبوس هم شكايت كرده‌ام.

فقط از راننده شكايت كرده‌ايد؟ به نظر شما دانشگاه در اين زمينه قصوري نداشته است؟

خب صاحب اتوبوس هم خود راننده است.

اما شما به اين دليل سوار آن اتوبوس شده‌يي كه سرويس دانشگاه بوده است.

نمي دانم. بايد از وكيلم بپرسم.

هزينه‌هاي درمان پايت را چطور تامين مي‌كني؟

بعد از انتقالم به بيمارستان سينا تا امروز دانشگاه همه هزينه‌ها را پرداخت كرده است. با در نظر گرفتن هزينه‌هاي بيمارستان و آمبولانس و درمان بعد از آن، تا حالا 62 ميليون تومان خرج پايم شده است. براي پانسمان پايم كه هر 72 ساعت يك‌بار عوض مي‌شود قبلا هر بار يك ميليون و 200 هزار تومان پرداخت مي‌كرديم.

الان با توجه به بهبود پا و كم شدن وسعت زخم هر بار حدود 600 هزار تومان پرداخت مي‌كنيم. كپسول‌هايي كه مي‌خورم بسته‌يي 11هزار تومان است. راستش را بخواهيد هنوز نمي‌دانم كه اين مبلغ را از من پس مي‌گيرند يا نه؛ قبلا گفته بودند كه لازم نيست هزينه‌هايي كه پرداخت شده است را پس بدهيم. اما آخرين باري كه با برادرم صحبت كردند، گفته‌اند كه اگر بيمه خسارتي به جز ديه پرداخت كند بايد بابت هزينه‌هايي كه دانشگاه كرده است به دانشگاه بدهم. اين را به يك خبرگزاري هم گفته‌اند.

اين موضوع كه اگر بيمه خسارت را پرداخت نكند چگونه هزينه‌هاي دانشگاه را پرداخت كنم، خيلي نگرانم مي‌كند. هربار كه فاكتور هزينه‌هاي درمان را برادرم نزد دكتر وجهي، معاون دانشگاه مي‌برد، از او بابت تحويل چك، رسيد مي‌گيرند. اما به‌طور شفاهي اين قول را داده‌اند كه اگر بيمه خسارتي پرداخت نكرد اشكالي ندارد پول را پس ندهيم.

به جز هزينه‌هاي درماني، باقي هزينه‌هايت را چطور پرداخت مي‌كني؟

بعد از مرخص شدنم از بيمارستان، مادرم به همراه برادر و يكي از خواهرانم با من در اين آپارتمان مانده‌اند. برادرم كارهاي اداري و دفتري و مراجعه به دانشگاه و... را انجام مي‌دهد يا در بردنم تا پاي آمبولانس كمك مي‌كند، مادر و خواهرم هم به نوبت از من پرستاري مي‌كنند. حضور هر سه نفرشان اينجا ضروري است. هزينه‌هاي خورد و خوراك براي چهارنفر هزينه كمي نيست.

علاوه بر آن هزينه‌هاي لوازم بهداشتي براي من هم كم نيست. مثلا ملحفه‌هاي يك بار مصرفي كه زير پاي مصدومم مي‌اندازم بسته‌يي 10 هزار تومان است. صبح‌ها دو عدد، ظهرها دو عدد و شب‌ها هم دو عدد استفاده مي‌كنم. عملا يك بسته در يك روز تمام مي‌شود.

بنابراين علاوه بر هزينه‌هاي دانشگاه هزينه‌هاي ديگري هم به خاطر وضعيت پايم به من تحميل شده است كه فكر مي‌كردم خسارت احتمالي پرداخت شده از طرف بيمه كمي از آن مشكلات را حل كند.

از مشكلات مالي كه قرار است به خاطر وضعيت خانواده‌ام تحميل شود خيلي نگرانم و شب و روز به اين موضوع فكر مي‌كنم. پدرم نجار و 75 ساله است. درآمد آنچناني ندارد كه بخواهد هزينه‌هايم را پرداخت كند.