کودک‌آزاری به بهانه ادب کردن، ممنوع

کد خبر: ۳۶۷۰۱۰

تاریخ: ۰۴ دی ۱۳۹۲ - ۱۵:۱۰

یک روان‌شناس گفت: در بسیاری از موارد، کودک‌آزاری بدون آگاهی و با هدف تادیب کودکان صورت می‌گیرد.

به گزارش ایسنا، محمدکاظم سلامت اظهار کرد: کودک‌آزاری‌ طبق‌ تعریف‌ سازمان‌ بهداشت‌ جهانی‌ به معنای آسیب‌ یا تهدید سلامت‌ جسم‌ و روان‌ و یا سعادت‌ و رفاه‌ کودک‌ به‌ دست‌ والدین‌ یا افرادی‌ که‌ نسبت‌ به‌ او مسوول‌ هستند، است.

وی افزود: در اصطلاح‌ متخصصان‌، هرگونه‌ آسیب‌ جسمی‌ یا روانی‌ و سوء استفاده‌ جنسی‌ یا بهره‌کشی‌ و رسیدگی‌ نکردن به‌ نیازهای‌ اساسی‌ افراد زیر ۱۸ سال‌ توسط‌ افراد دیگر، کودک‌آزاری‌ تلقی‌ می‌شود. اگر چه‌ در این‌ تعریف‌ تلاش‌ شده‌ تا همه‌ وجوه‌ و ابعاد آزار کودکان‌ توضیح‌ داده‌ شود، اما در هر حال‌، بسیاری‌ از مفاهیم‌ مندرج‌ در آن‌، ممکن‌ است‌ در بین‌ صاحب‌نظران‌ اختلاف‌ برانگیز باشد.

این روان‌شناس تاکید کرد: در واقع‌، تعاریف‌ متعددی‌ از آزار و خشونت‌ با توجه‌ به‌ اهداف‌ و کاربردهای‌ متنوع‌ آن‌ ارایه‌ شده‌ است، چنانچه‌ انجمن‌ روان‌پزشکی‌ آمریکا در چهارمین‌ دفترچه‌ راهنمای‌ تشخیص‌ و آماری‌ اختلالات‌ روانی، در فصلی‌ تحت‌ عنوان‌ "سایر شرایطی‌ که‌ ممکن ‌است‌ مورد توجه‌ بالینی‌ قرار گیرد"، کودک‌آزاری‌ را مشتمل‌ بر آزار جسمی‌ و جنسی‌ و بی‌توجهی‌ به‌ کودک‌ و آزار عاطفی‌ می‌داند.

سلامت، خاطرنشان کرد: در هر حال‌، کودک‌آزاری‌ طیف‌ وسیعی‌ از رفتارهای‌ آسیب‌رسان‌، از قبیل‌ برآورده نشدن نیازهای‌ اولیه‌ کودک‌، غفلت‌ از مراقبت‌های‌ بهداشتی‌، فقدان‌ رشد کافی‌، تنبیه‌ و بدرفتاری‌ فیزیکی‌ و سوء استفاده‌ جنسی‌ و سوء رفتار هیجانی‌ و آزار روانی‌را شامل‌ می‌شود.

این روان‌شناس درباره علل ارتکاب به کودک‌آزاری، گفت: کودک‌آزاری‌، یک‌ مسئله‌ فرهنگی، اجتماعی و پزشکی‌ است‌ که‌ معمولاً چندین‌ عامل‌ به‌ طور مشترک‌ در بروز آن‌ نقش‌ دارد. از جمله آن می‌توان به ‌ علل‌ روانی‌، خانوادگی‌ و همچنین علل‌ فرهنگی‌ اشاره کرد.

این مدرس دانشگاه با بیان اینکه علل روانی خود شامل سه دسته می‌شوند، ادامه داد: کودکانی‌ که‌ به‌ دلیل‌ مشکلات‌ آشکار جسمی‌ و روانی‌، از بدو تولد به‌ مراقبت‌های‌ ویژه‌ از سوی‌ دیگران‌ نیاز دارند به ‌دلیل‌ نارسایی‌های‌ گوناگون‌، نسبت‌ به‌ کودکان‌ معمولی‌ بیشتر در معرض‌ آزار قرار می‌گیرند. از جمله این نارسایی‌ها، وزن ‌پایین‌ هنگام‌ تولد، ناهنجاری‌های‌ مادرزادی‌، نقایص‌ هیجانی‌ و عاطفی‌، اختلال‌ در تکلم‌، تأخیر در رشد و تکامل‌، نقایص‌ بینایی‌ و شنوایی‌، عقب‌ماندگی‌ ذهنی‌، فلج‌ مغزی‌ و بیماری‌های‌ مزمن‌ است.

سلامت درباره گروهی دیگر از کودکان که ممکن است در معرض کودک‌آزاری قرار گیرند، گفت: کودکان‌ دشوار، گروهی‌ از کودکان‌ هستند که‌ از نظر جسمی‌ سالم‌ هستند، اما در بعضی‌ شرایط‌ دشواری‌های‌ خاصی‌ دارند یا والدین‌شان‌، آنان‌ را غیرطبیعی‌ می‌دانند که از آن جمله می‌توان به بدخلقی‌، بیش‌فعالی‌، بی‌اختیاری‌ ادرار یا مدفوع‌، عادات‌ غذایی‌ نامناسب‌، ابتلا به‌ بیماری‌های‌ مکرر، تحریک‌پذیری‌، سازش‌ناپذیری‌ و در بعضی‌ از موارد ظاهر فیزیکی‌ بد اشاره کرد.

این روان‌شناس خاطرنشان کرد: حتی‌ تصور والدین‌ در مورد کودکان‌ بیش‌فعال این‌ است‌ که‌ برای‌ کنترل‌ رفتارهای‌ غیرعادی‌ آنان‌ نیاز است‌ که‌ تأدیب‌ شوند، به همین دلیل در بسیاری موارد کودک‌آزاری بدون آگاهی و با هدف تادیب کودکان صورت می‌گیرد.

این مدرس دانشگاه تصریح کرد: کودکان‌ طرد شده‌ دسته سوم از کودکانی هستند که به احتمال زیاد در معرض کودک‌آزاری هستند و این دسته از جمله کودکانی هستند که حاصل‌ حاملگی‌های‌ ناخواسته‌، نامشروع‌ یا پیش‌بینی‌ نشده‌ والدین‌ است و همچنین‌ فرزند خوانده‌ها در زمره‌ کودکان ‌طرد شده قرار دارند.

وی افزود: حتی گاهی‌ اوقات‌، کودکان‌ با انتظارات‌ و آرزوهای‌ والدین‌ هماهنگ‌ نیستند. به طور مثال، والدینی‌ که‌ آرزوی‌ تولد پسری‌ را داشتند با نوزاد دختری‌ روبه‌رو می‌شوند در این‌ هنگام‌، آنان‌ رویاهای‌ خود را بر باد رفته‌ می‌بینند و لذا ارتباط‌ مناسبی‌ بین‌ آن‌ها شکل ‌نمی‌گیرد و همین‌ امر، موجبات‌ کودک‌آزاری‌ را فراهم‌ می‌آورد.

سلامت با تاکید بر اینکه خانواده دارای‌ نقش‌ اساسی‌ در بروز کودک‌آزاری‌ است،‌ خاطرنشان کرد: اکثر آزارها در خانواده‌ از سوی‌ والدین‌ اعمال‌ می‌شود، بنابراین بررسی‌ عوامل‌ خانوادگی‌ در سبب‌شناسی‌ آزار، اهمیت‌ ویژه‌ای‌ دارد.

وی درباره مهم‌ترین‌ این‌ عوامل‌، تصریح کرد: فقدان‌ مهارت‌های‌ کافی‌ به‌ عنوان‌ والدین، شغل‌ و تحصیلات‌ والدین‌، سابقه‌ محکومیت‌ یا سوء پیشینه‌ در خانواده، تک‌والدی‌ بودن‌ خانواده‌، وجود تعارض‌ و ارتباطات‌ مختل‌ در خانواده‌، سابقه‌ اعتیاد در خانواده‌، سابقه‌ بیماری‌ جسمی‌ یا روانی‌ در خانواده‌، سابقه‌ طلاق و جدایی‌ در خانواده‌ و انزوای‌ اجتماعی‌ خانواده از جمله این عوامل می‌تواند باشد.

این مدرس دانشگاه تاکید کرد: علل‌ فرهنگی‌ و محیط‌ مساعد، یکی‌ از عوامل‌ مهم‌ برای‌ وقوع‌ پدیده کودک‌آزاری‌ است،‌ لذا عوامل‌ فردی‌ و خانوادگی‌ کودک‌آزاری‌ تنها زمانی‌ فعال‌ می‌شود که‌ شرایط‌ محیطی‌ لازم‌ فراهم‌ شود.

سلامت تصریح کرد: والدینی‌ که‌ با کودک‌ خود بدرفتاری‌ می‌کنند مربوط‌ به‌ طبقه‌، نژاد یا مکان‌ خاص‌ جغرافیایی‌ نیستند و هر یک‌ از آنان‌ وابسته‌ به‌ مذهب‌، تحصیلات‌، شغل‌ و وضعیت‌ اجتماعی‌ خاصی‌ هستند. کودک‌آزاری‌در تمامی‌ گروه‌های‌ اجتماعی‌ قابل‌ رؤیت‌ است‌، اما بیشتر از نظر اجتماعی اقتصادی‌، در طبقات‌ متوسط‌ و پایین‌ جامعه‌ دیده‌ می‌شود.

این روان‌شناس درباره نحوه پیشگیری از کودک‌آزاری، خاطرنشان کرد: دقت در ازدواج و تشکیل خانواده، خودداری از ازدواج‌های تحمیلی، ناشناخته، شتاب‌زده و ازدواج در سنین پایین، توجه به سلامت جسمی و روانی خود و کاهش فشارهای عصبی و مشکلات رفتاری که سبب کودک‌آزاری می‌شود و همچنین توجه به تنظیم خانواده و شمار مناسب فرزندان و آشنایی با حقوق و نیازهای اساسی کودکان، از جمله مواردی است که می‌تواند در زمینه پیشگیری از کودک‌آزاری نقش موثری داشته باشد.