نگاه شما: نگاهی به قندیل های یخی آوستا

بخش «نگاه شما» برای ارائه و معرفی «نگاه» مخاطبان «تابناک» به همه موضوعات است. هر مخاطب «تابناک» می‌تواند با مد نظر قرار دادن شرایط همکاری با این بخش، «نگاه» خود را بفرستد تا در معرض دید و داوری دیگر مخاطبان قرار گیرد.

کد خبر: ۳۶۶۶۷۷

تاریخ: ۰۳ دی ۱۳۹۲ - ۱۲:۲۵

مهندس علیرضا اسلام پناه در مطلب ارسالی برای «نگاه شما» نوشت:

جلوه های طبیعت زیبا و منحصر به فرد خطۀ شاهوار، قاره ای کوچک آنقدر بسیار است که گاه در معرفی آنها محدود زمان هستیم. آبشار و قندیل های یخی آوستا روستای زیبای ابرسج یکی از جاذبه های گردشگری کمتر شناخته شده شهرستان شاهرود در فصل زمستان است. ویژگی های بی نظیری که در کمتر جای دیگری یافت می شود.

نواحی كوهستانى در فصول مختلف سال مكانى مناسب براى گردشگران طبيعت تلقي مي شود تا ساعاتي را به دور از هياهوى شهرها در دامنه‌هاى كوهستان و دره‌هاى خوش آب و هوای آن سپرى كنند.

قندیل های یخی درۀ آوستا در دامنۀ عظیم قلۀ شاهوار قرار دارد. در فصل زمستان، سپيدي برف بر روي كوهساران، چهره‌اى دلربا به آن داده و چشم اندازهایى زيبا خلق مي نماید. البته توصیف گسترۀ عظیم شاهوار و زیبایی های نهفته در سلسله جبال البرز شرقی که در منطقۀ شاهرود به اوج خود می رسد، خود مجال و فرصت جداگانه ای می طلبد.

به گفته کهنسالان روستای ابرسج، نام منطقۀ آوستا به دلیل قداستی که برای آب جاری در این منطقه قائل بوده اند برگرفته از اَوستا است. وجود قلعه ای تاریخی و درختان اُرس یا اَوَرس در این منطقه بیانگر غنای تاریخی و طبیعی آن است.

آبشار و قندیل های یخی آوستا در فاصلۀ 15 کیلومتری شمال شاهرود قرار دارد. بعد از طیّ مسافتی به طول 6 کیلومتر از مسیر شاهرود به مجن به منطقۀ اقبالیه (سمت راست) تغییر مسیر داده و از آنجا به بعد قدم در درّه ای پر رمز و راز و زیبا خواهیم گذاشت.

در ابتدای دره آوستا، پیرمردی تنها در مزرعه کوچکش زندگی می کند، با چند گوسفند و مرغ و خروس. نام او اقبال است. مردی ادیب که شعرهای زیبایی می سراید. کرسی گرم کلبه عمو اقبال با چای بابونه و آویشن پذیرای کوهنوردان در روزهای سرد سال است.

پوشش گياهي اين منطقه متنوع است. از درختچه هاي گَون و زرشك تا درختان استوار اُرس و درختان هميشه سبز تا بالاترين ارتفاعات قلّۀ شاهوار نمايان است و از نظر گونه هاي جانوري غنی می باشد که از آن جمله مي توان به حیواناتی چون كَل، بُز، ميش، قوچ، پلنگ، خرس و پرندگاني همچون عقاب و كبك اشاره كرد. در فصل بهار دامنه های دو طرف دره منتهی به آبشار پوشیده از گیاه "دازه" با گل های بنفش بسیار زیبا خودنمایی می کند. دازه در اصطلاح محلی به "بالش خرس" مشهور است.

نوای آب و آواز کبک ها تا رسیدن به قندیل های یخی گوش و جانمان را نوازش می دهند. آنچه ما را مبهوت خود می کند گرمای نسبی مسیر دره در این فصل سال است. شاید تحرک و هیجان دیدن قندیل هاست که ما احساس سرما نمی کنیم!

شکل گیری قندیل ها معمولاً از اوایل دی ماه تا اواخر اسفند ادامه دارد هنگام پیاده روی در طول مسیر، یخ ها با اشکال زیبا در کنار جویبار بسته اند و تلألو نور خورشید با عبور از آن، رنگین کمان منشورگونه ای بر روی صخره ها و گلسنگ های مجاورش چشم نوازی می کند. گویی اشک تنهایی بر گونه صخره قندیل بسته و چه عاشقانه به نظاره عابران می نشیند ...

پس از حدود یک ساعت پیاده روی در مسیر رودخانه پای به درّه ای اعجاب انگیز می گذاریم. در ورودی دره خبری از قندیل ها نیست. شیب کمی را با احتیاط به سمت بالا ادامه می دهیم و بعد از لحظاتی که نگاه را به بالا می گیریم از آنچه که در مقابل خود می یابیم دچار بهت و حیرت می شویم و ناخودآگاه فریاد شادی بلند می شود. شوق دیدن عظمت آنها قابل کتمان نیست.

شوق دیدن قندیل ها ما را به پیشروی بیشتر سوق می دهد و هر چه که به پیش می رویم خود را فراموش کرده و در فرازی زیبا از قدرت خالق هستی به تماشا می نشینیم آنجا که روحت را جلا می دهد و جانت را صفا، آوستا ...

زمین، رخت سپید نو عروسان می کند بر تن

و از این شادمانی

صخره ها، خاموش می گریند

و اشک صخره ها

قنديل تنهایی است ...

* برای آشنایی با شرایط و نحوه همکاری با «نگاه شما» اینجا را کلیک کنید.