خالکوبی در ایران زیر ذره‌بین رسانه‌ غربی

در سال‌های اخیر، تصاویر خالکوبی برخی ورزشکاران و نیز برخی از مجرمین در رسانه‌های ایرانی مورد توجه قرار گرفته است. گسترش این موارد خالکوبی و تتو (تاتو) بهانه‌ای شد‌ تا المانیتور خالکوبی در ایران را زیر ذره‌بین برده و چرایی و چگونگی گسترش آن ‌را بررسی کند.

کد خبر: ۳۶۴۵۳۵

تاریخ: ۲۲ آذر ۱۳۹۲ - ۲۰:۳۳

در سال‌های اخیر، تصاویر خالکوبی برخی ورزشکاران و نیز‌ برخی از مجرمان در رسانه‌های ایرانی، مورد توجه قرار گرفته است.

به گزارش «تابناک»، گسترش این موارد خالکوبی و تتو (تاتو) بهانه‌ای شده ‌تا المانیتور خالکوبی در ایران را زیر ذره‌بین برده و چرایی و چگونگی گسترش آن ‌را بررسی کند.

المانیتور در این باره نوشته است:

مطالعه آثار تاریخی ایران نشان می‌دهد که در روزگار گذشته، ایرانی‌ها خالکوبی می‌کرده‌اند. در قرن گذشته، حتی برخی از افراد که ‌گاه مهم شده‌اند، به نوعی خالکوبی کرده‌اند. بعضی از زنان این کار را به قصد زیبایی انجام می‌داده‌اند. در این حالت معمولا از تصویر گل و گیاه و یا پرندگان استفاده می‌شده است. در بعضی موارد خالکوبی با هدف دفع نیروهای شر انجام می‌شده است. مردان نیز برای جلوه‌گر کردن قدرت و مردانگی خود از خالکوبی تصاویر و یا شعرهایی با مضمون قدرت یا تقدیر از مادران خود استفاده می‌کرده‌اند.

در سال‌های اخیر، خالکوبی در میان جوانان ایران و به ویژه زنان بیشتر شده است. کمتر از بیست سال پیش، زنان ایرانی شروع به خالکوبی به عنوان یک آرایش همیشگی کردند. البته پوشاندن و پنهان کردن این خالکوبی‌ها در مواردی آن‌ها را به زحمت هم می‌انداخت.

برخی از طراحان خالکوبی به خانه مشتریان خود رفته و در آنجا کار می‌کنند، در حالی که در موارد دیگر، خالکوبی‌ پنهانی و در سالن‌های آرایش انجام می‌شود. هزینه انجام این کار بسته به کیفیت کار، طرح آن، اندازه و عضوی که روی آن خالکوبی می‌شود، متغیر است.

هزینه یک خالکوبی کوچک ‌روی دست یا پا، تقریبا صد دلار است و خالکوبی کامل بدن یک ایرانی با قد متوسط ۱۷۲ سانتی متر، نزدیک سه هزار دلار می‌شود. طراحان خالکوبی، دو گزینه استفاده از جوهر معمولی یا آمریکایی را به مشتریان خود پیشنهاد می‌‎کنند که استفاده از جوهر آمریکایی هزینه‌بالا دارد.

پری یکی از این طراحان در چهار سالن در تهران کار می‌کند. او به المانیتور می‌گوید که هر دو ماه یک بار به شهر خود ‌بابل می‌رود تا در آنجا هم کار کند. تعداد زیاد افرادی که وی در بابل می‌شناسد، به وی این امکان را می‌دهد که مشتریان زیادی داشته باشد. این کار درآمد مناسبی برای وی می‌آورد.

خالکوبی ‌در ایران قانونی نیست. یکی از مسائل مهم در این میان، بیشتر بودن طراحان خالکوبی زن نسبت به مردان است. البته همه مشتری‌های این افراد زنان هم نیستند. شرایط خاص خالکوبی در ایران، باعث خطر بیشتر برای افراد دخیل در آن شده است. به دلیل تعداد زیاد بیماری ناشی از خالکوبی، وزارت بهداشت ایران در هشداری خواستار پرهیز از خالکوبی و تتو در سالن‌های زیبایی شده است.

بنا بر هشدار وزارت بهداشت، این کار احتمال ابتلا به سرطان پوست، هپاتیت و ایدز را افزایش می‌دهد. تتو و خالکوبی شانس ابتلا به هپاتیت سی را تا ده برابر افزایش می‌دهد.

شورای عالی سلامت که زیر‌مجموعه وزارت بهداشت است، اظهار داشته که در همکاری با مقامات دولتی و مسئولان صدا و سیما، کارهایی را اجرایی خواهد کرد. خالکوبی و آرایش دائمی از جمله مواردی هستند که احتمالا ممنوع خواهند شد.

بسیاری از اراذل و اوباش در ایران خالکوبی دارند و این جلوه منفی خالکوبی برای مبارزه با آن مورد استفاده مسئولان انتظامی قرار گرفته است. نیروی انتظامی در سال‌های اخیر در نمایش عمومی اراذل و اوباش از نمایش دادن بدن خالکوبی شده این افراد برای کوچک کردن آن‌ها و فرستادن پیام برای تماشاگران استفاده کرده است.

به ‌رغم این تلاش‌ها، گویا برخی افرادی که در شهرهای ‌ایران طرف گفت‌وگوی المانیتور قرار گرفته‌اند، همچنان به خالکوبی و تتو می‌پردازند، ولی آن را از خانواده خود پنهان می‌کنند. استفاده از حیواناتی که در سال‌های تقویم از آن نام برده می‌شود از جمله طرح‌های مورد استفاده این مشتریان است.

فدراسیون فوتبال ایران نیز خالکوبی را ممنوع کرده است. علیپور رئیس کمیته اخلاق حرفه‌ای فدراسیون به تازگی هم در این باره هشدار داده است. یکی از نمونه‌های پر سر و صدا در این حوزه، اشکان دژاگه عضو ایرانی ـ آلمانی تیم ملی فوتبال ایران است که برای پوشاندن خالکوبی‌های خود از پیراهن‌های ورزشی با آستین بلند استفاده می‌کند.

یک جستجوی ساده در اینترنت، ابعاد گسترده تتو و خالکوبی در ایران را نشان می‌دهد؛ این در حالی است که جامعه ایران در قیاس با جوامع غربی روی خوشی به این مسأله نشان نمی‌دهد.