جای خالی واکنش به یک خبر تلخ دانش‌آموزی در کشور؛

از خودکشی دانش‌آموز شیرازی تا دیوانه‌بازی همتای او در اوهایو!

مگر می‌شود تلفن همراه و امثال آن در بیرون از مدرسه همگی مجاز تلقی شوند؛ اما همراه داشتن آن‌ها در مدرسه اینقدر بد و ناشایست تلقی شود که نبودن دانش‌آموز خاطی را به بودنش ترجیح دهیم؟ مگر در شرایطی که بزهکاران هم آموزش داده شده و تلاش می‌کنیم باسواد شوند، می‌توان مجازات اخراج از آموزشگاه را ‌تنبیه فردی اعمال کرد؟ اصلا مگر می‌شود به آسانی هر فردی را از حقوقش در قانون اساسی محروم ساخت؟!

کد خبر: ۳۶۴۵۰۶

تاریخ: ۲۳ آذر ۱۳۹۲ - ۱۶:۵۲

خودکشی از آن دست مقوله‌هایی است که در جامعه ایرانی ـ اسلامی به شدت زشت شمرده شده و نکوهش می‌شود اما اگر بدانیم دانش‌آموزی نوجوان به دلیلی بسیار ساده ‌این کار را کرده، جا دارد از چند منظر‌ به ماجرا بپردازیم.

به گزارش «تابناک»، خودکشی دانش‌آموز چهارده ساله شیرازی پس از اخراج از مدرسه، بی گمان یکی از تلخ ترین حوادث دانش‌‌آموزی در سال تحصیلی جاری است که می‌تواند دل هر پدر و مادری را بلرزاند اما از این حیث که ‌کنکاش نشده و رها می‌شود، نگران کننده به نظر می‌رسد.

ماجرا هنگامی دردناک‌تر جلوه خواهد کرد که بدانیم روزنامه اعتماد، یگانه راوی خبر، علت خودکشی این نوجوان را اخراج از مدرسه به دلیل همراه داشتن تلفن همراه عنوان کرده و آورده: «بر اساس ادعاهاي والدين اين دانش‌آموز، وي يك روز پس از اخراج به همراه پدرش به مدرسه رفت اما مدير مدرسه از پذيرش او خودداری كرد و روز دوم كه خودش به تنهايي به مدرسه رفته بود مسئولان مدرسه وي را نپذيرفتند؛ اين دانش‌آموز پس از بازگشت به منزل‌، در حالي كه تنها بود، به زندگي خود پايان داد‌».

یک نگاه بدبینانه به ماجرا زمانی بروز می‌کند که بدانیم حوادث ریز و درشت دانش‌آموزی در هزاران کیلومتر آن سوی مرزهای کشورمان مورد رصد برخی رسانه‌ها قرار گرفته و گاه از این حد هم فراتر رفته و با بحث و بررسی کارشناسی در کشورمان همراه می‌شود که نتایج آن، فارغ از درستی یا نادرستی، کمترین تأثیری در نظام آموزشی کشورمان ندارد.

از این بعد گفته شده و البته ناخوش ماجرا که بگذریم، سکوت مسئولانی که می‌بایست به انتشار چنین خبری واکنش نشان داده و از بررسی همه جانبه ابعاد ماجرا تا روشن شدن حقیقت سخن بگویند، اگر نگوییم جای تأسف دارد، باید اذعان داشته باشیم که در نوع خود بسیار شگفت‌آور است.

در حالی که یک هفته از انتشار خبر خودکشی دانش آموز مقطع راهنمایی در استان فارس و یکی از شهرهای بزرگ و مشهور کشورمان، شیراز ـ که می‌بایست جمع بزرگی از رسانه‌ها و اصحاب رسانه را در خود جای داده باشد ـ می‌گذرد، یافتن تکذیبیه‌ای بر این خبر مثل کوبیدن آب در هاون بی اثر مانده و بناچار چاره‌ای نخواهیم داشت جز اینکه بر اصل خبر صحه گذارده و بپذیریم که متأسفانه وقوع چنین رویداد تلخی موجب نشده که کسی در صدد پاسخگویی برآمده و تلاشی برای جلوگیری از شکل گیری اتفاقات تلخ مشابه آغاز شود.

این در حالی است که در میان سکوت فراگیر مسئولان در رابطه با این رویداد، وعده پیگیری دلایل وقوع این رویداد در کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس شورای اسلامی، شاید بهترین خبری باشد که می‌توان انتظار شنیدنش را داشت؛ عطاءالله سلطانی خبر داد که کمیسیون یکی از اعضایش را مأمور بررسی علت خودکشی این دانش آموز کرده و افزود: هنوز هیچ گزارشی به کمیسیون داده نشده و نمی‌توان در این باره اظهار‌نظر کرد، اما در مجموع نباید هیچ دانش‌آموزی به دلیل داشتن موبایل از مدرسه اخراج شود؛ اگر دانش آموز موبایل دارد، باید مدیر مدرسه به پدر و مادر او تذکر بدهد و قانون اجازه اخراج دانش آموز را نمی‌دهد.

این نماینده مجلس در ادامه افزود: آیین‌نامه کنونی انضباطی دانش‌آموزان وزارت آموزش‌و‌پرورش بسیار قدیمی است و همین ‌باعث می‌شود سلایق فردی معلمان و مسئولان بر قوانین و آیین‌نامه‌ها تأثیر شدیدی داشته باشد.

بدین ترتیب، دقت در سخنان عضو کمیسیون آموزش مجلس، روی ناخوشی دیگری از ماجرا را آشکار می‌سازد؛ قدیمی بودن آیین نامه انضباطی دانش آموزان که موجب شده سلایق فردی قدرت گرفته و سایه بر قوانین بیافکند. شاید در سایه همین است که مدیر، ناظم یا یکی دیگر از مسئولان مدرسه تشخیص داده همراه داشتن تلفن همراه می‌بایست با سخت‌ترین جریمه ممکن در حق یک دانش آموز که همان اخراج است مواجه شود.

البته آشکار است که همراه داشتن تلفن همراه در مدرسه غیرقانونی است اما مگر می‌شود این وسیله و وسایل مشابه آن (مثل تبلت، رایانه، کنسول‌های بازی و...) در خارج از مدرسه همگی مجاز تلقی شوند اما همراه داشتن آنها در مدرسه اینقدر بد و ناشایست تلقی شود که نبودن دانش آموز خاطی را به بودنش ترجیح دهیم؟ چگونه در شرایطی که بزهکاران هم آموزش داده شده و تلاش می‌کنیم با سواد شوند، می‌توان مجازات اخراج از آموزشگاه (و نه حتی اجبار به انتقال به آموزشگاهی دیگر) را به عنوان تنبیه فردی اعمال کرد؟ مگر می‌شود به راحتی هر فردی را از حقوق تاکید شده‌اش در قانون اساسی محروم ساخت؟

با این نگرش به ماجرا، اخراج یک دانش آموز از محیطی که قرار است انسان سازی کرده و نسل آینده را تربیت نماید، حکم مردودی آموزش دهندگان را داشته و جا دارد که تحقیق شود این نقیصه تا چه اندازه در مدارس کشور شیوع یافته است که اگر این کار صورت نگیرد، نه تنها تفاوت معلمان و اولیای دلسوز و درستکار مدرسه از سایرین معلوم نخواهد شد، که ممکن است تکرار اشتباه در آینده مانع از اصلاح اتفاق رویه شده گردد.

اینجاست که رویداد تلخ به وقوع پیوسته در شیراز می‌بایست دست کم از این نظر که بازخوانی قوانین برای اولیای امر صورت گیرد، مورد تاکید مسئولان قرار گرفته و پس از آن اگر ادعای قدیمی بودن قوانین و آیین نامه مورد تایید قرار گرفت، بازبینی آن در دستور کار قرار گیرد تا بار دیگر اگر دانش آموزی تلفن همراه به مدرسه برد، هم دانش آموز و والدین او بدانند که چه عقوبتی می‌تواند انتظارشان را بکشد و هم اولیای مدرسه بدانند چه باید کرده و از چه اقداماتی باید حذر کنند نه اینکه همه چیز را به حال خود رها کرده و بعد از بروز مشکل برخی بگوییم دانش آموز و اولیای او مقصرند و بعضی دیگر تاکید کنیم که می‌بایست مدیر را فلان کرد و بهمان!

برای دریافت و دیدن آخرین اخبار تابناک، از هر نقطه ای در اینترنت Toolbar اختصاصی تابناکرا از لینک زیر دریافت و بر روی مرورگر خود نصب کنید:

لینک دریافت Toolbar تابناک