بخش کشاورزی پس از پیوستن به WTO مجبور به کاهش تعرفه‌ها است

کد خبر: ۳۶۴۱۶۷

تاریخ: ۲۰ آذر ۱۳۹۲ - ۱۷:۰۴

سازمان تجارت جهانی عدالت‌محور نیست و برای الحاق هیچ کشوری به خود، نامه فدایت شوم نمی‌فرستد ولی پس از پیوستن به WTO می‌توانیم شریک قابل اعتمادتری نسبت به قبل شده و از اقبال بیشتری در نظام بین‌المللی برخوردار شویم.

به گزارش ایسنا، امروز در کمیسیون مدیریت واردات موضوع نظارت و مدیریت بر واردات بر مقررات WTO مورد بررسی قرار گرفت.

نماینده سابق ایران در سازمان تجارت جهانی با بیان این که امروزه تحول نظام جهانی بین‌المللی پیش رو است، گفت: این موضوع بر روی سیاست‌های خارجی کشورها تاثیرگذار است و کشورها باید خود را با این تحولات هماهنگ کنند.

وی ادامه داد:‌ هیچ سازمانی نظیر WTO در حل اختلافات بین اعضایش این طور قوی عمل نمی‌کند.

فاخری درباره روند الحاق ایران به این سازمان گفت: سازمان ملل متحد در بین 205 کشوری که در جهان وجود دارد ظرف 60 سال توانست،‌ 90 کشور را به عضویت خود درآورد. این در حالیست که WT0 ظرف مدت 20 سال توانست 160 کشور را به عضویت خود درآورده و 24 کشور را در روند الحاق قرار دهد.

نماینده سابق ایران در سازمان تجارت جهانی با تاکید بر این که در ابتدا کشورهای صنعتی برای محصولات و تولیدات خود در بازار داخلی فروش نداشتند به دنبال بازارهای خارجی درصدد راه‌اندازی این سازمان قرار گرفتند، بیان کرد: تولید زیاد و صادرات زیاد و بافت صنعتی قوی عوامل تاسیس سازمان تجارت جهانی را تشکیل داد.

به گفته فاخری کشورها تمایل دارند در محیطی که قوانین بین‌المللی وضع می‌شود با تصمیماتی که مخالف منافع آنهاست مقاومت کنند، خاطرنشان کرد: پس از پیوستن به WTO ایران به عنوان شریک قابل اعتمادتری شده و از اقبال بیشتری در نظام بین‌المللی برخوردار می‌شود.

وی با اشاره به این که سهم تجارت جهانی ایران در سال 1356 یک و نیم درصد و این سهم در سال 1391 به 45 صدم درصد رسیده، خاطرنشان کرد:‌ یعنی ظرفیت تجارت جهانی ایران ظرف 35 سال اخیر به یک چهارم کاهش یافته است. این در حالیست که حجم تجارت جهانی سه برابر شده است.

نماینده سابق ایران در سازمان تجارت جهانی افزود: صرف نظر از آنچه که در توافقنامه بین ایران و 5+1 شده باید تاکید کرد که روش جدید دیپلماسی ایران در دولت یازدهم ظرف 30 سال گذشته بی‌سابقه بوده است.

به گفته فاخری مذاکرات بین‌المللی منهای مذاکراتی که با ایران می‌شود، همواره بعد خارجی با سهولت بیشتری انجام می‌شود. در مسیر الحاق به WTO بخش خصوصی تاثیر بیشتری می‌پذیرد.

وی با بیان این که در مذاکرات اولیه بین ایران و WTO اصلاح ساختار اقتصادی مورد مذاکره قرار می‌گیرد، خاطرنشان کرد: در مرحله دوم که مذاکرات دو جانبه می‌شود، ایران با تیم‌های مختلف مذاکره می‌کند. بدین معنی که طرف‌های ما با لیست تقاضا روبروی ما می‌نشینند و ما حتی در بهترین شرایط نیز نسبت به توافقات تکراری کشورها امکان دارد، بتوانیم هزینه‌های ورود را کاهش دهیم ولی امتیازدهی از سوی WTO منتفی است.

نماینده سابق ایران در سازمان تجارت جهانی با بیان این که WTO برای الحاق هیچ کشوری نامه فدایت شوم نمی‌فرستد، اظهار کرد:‌ اطلاعات تجاری صنعت‌گران در مذاکره‌ دو جانبه باید به دست مذاکره کنندگان ایرانی برسد زیرا این اطلاعات می‌تواند هزینه‌های پیوستن به WTO را کاهش دهد.

فاخری با تاکید بر این که عضویت در WTO یک روند بسیار مفید برای یادگیری است خاطرنشان کرد: در رژیم تجاری جدید باید نقش بخش خصوصی روشن‌تر و مورد تاکید بیشتری قرار بگیرد، گفت: زیرا در فضای جدید نظرات بخش خصوصی می‌تواند به قوی‌تر شدن اطلاعات کمک کند. لذا بخش خصوصی باید نظرات خود را به تیم‌های مذاکره کننده منتقل کند.

وی در ادامه با بیان این که تعامل با قوه مجریه نسبت به گذشته با سهولت بیشتری انجام می‌شود، تاکید کرد:‌ اولین بخشی که متاثر از ورود ما به WTO می‌شود بخش کشاورزی است و این بخش مجبور است تعرفه‌های خود را پس از پیوستن به WTO کاهش دهد.

نماینده سابق ایران در سازمان تجارت جهانی تصریح کرد: دولت هیچ وقت یارانه‌ای به محصولات صادراتی کشاورزی نداده اما با پیوستن به WTO حمایت‌های داخلی دولت در این بخش کاهش پیدا می‌کند.

وی در ادامه با اشاره به این که بخش صنعتی ما نیز با چالش‌های زیادی مواجه می‌شود، تصریح کرد: در سال 1947 اولین بخشی که مورد مذاکره با ایران قرار گرفت بحث تعرفه‌های صنعتی بود.

فاخری با بیان این که نه تنها در تجارت بین‌المللی بلکه در تجارت دو جانبه هم مشکلات زیادی داریم، تصریح کرد: ما عضو سازمان‌های منطقه‌یی متعددی هستیم نظیر کشورهای حاشیه اقیانوس هند و اکو و سازمان‌های منطقه‌ای دیگر عملا هیچ اتفاقی نمی‌افتد.

نماینده سابق ایران در سازمان تجارت جهانی در پایان با تاکید بر این که باید استراتژی روابط تجاری خودمان را برای چهار سال آینده با همکاری دولت و بخش خصوصی تدوین کنیم، گفت: سازمان تجارت جهانی عدالت محور نیست، قدرت محور و ثروت محور است و برای بازیگران اصلی نفع زیادی دارد.