ونگر: زمان قهرمانی آلمان فرا رسیده است

کد خبر: ۳۶۲۴۴۳

تاریخ: ۱۴ آذر ۱۳۹۲ - ۱۲:۴۵

آرسن ونگر در گفت و گو با سایت «یورو اسپورت» آلمان را یکی از شانس‌های قهرمانی در جام جهانی 2014 برزیل دانست. او همچنین گفت ژاپن خطرناک‌ترین تیم حال حاضر قاره کهن است.

به گزارش ایسنا، آرسن ونگر، سرمربی آرسنال در گفت و گویی مفصل که با سایت "یورو اسپورت" داشت، درباره تیم‌های راه یافته به جام جهانی و بعضی از بازیکنان شاخص در این رقابت‌ها صحبت کرد.

* پیش‌بینی شما از این جام جهانی چیست؟ چه نظری درباره تیم‌ها دارید؟

- از 32 تیم راه یافته به جام جهانی 13 تیم از قاره اروپا هستند. در میان این 13 تیم اکثر تیم‌های مدعی و صاحب نام جواز صعود به برزیل را کسب کردند. هلند، اسپانیا، آلمان، انگلیس و فرانسه در برزیل حضور خواهند داشت. در قاره آمریکای جنوبی هم تیم‌های قدرتمند جواز صعود را کسب کرده‌اند. اروگوئه در پلی‌آف توانست اردن را از پیش‌رو بردارد و به عنوان آخرین تیم به برزیل راه یابد. آرژانتین، شیلی و پاراگوئه‌ تیم‌های قدرتمندی هستند که به جام جهانی 2014 برزیل رسیده‌اند. اما در قاره آسیا ، ژاپن خطرناک‌ترین تیم است. آنها در دیدار اخیر دوستانه خود تیم قدرتمندی همچون بلژیک را از پیش‌رو برداشتند، همچنان که با هلند به تساوی دست یافت. این تیم می‌تواند در برزیل خطرناک باشد. در قاره آفریقا هم غنا، نیجریه، کامرون، ساحل عاج و الجزایر همگی قوی هستند و می‌توانند در هر گروهی خطرناک ظاهر شوند. بعضی از تیم‌ها وجود دارند که هنوز در مقایسه با جام جهانی قبلی در اوج به سر می برند. اسپانیا یکی از این تیم‌ها است. شاگردان دل بوسکه هنوز قوی ترین تیم هستند. هلند و آلمان هم به راحتی جواز صعود را کسب کردند، اما ایتالیا در برخی از بازی‌ها به مشکل برخورد. در کل بعضی از تیم‌ها در انتخابی جام جهانی به مشکل خوردند، اما در کل شاهد غافلگیری در این مرحله نبودیم.

* درباره تیم ملی بلژیک صحبت کنیم. این تیم موفق شد به راحتی جواز صعود به برزیل را کسب کند و الان در سید یک قرار گرفته است.

- بلژیک با وجود این که در گروه سختی قرار گرفت موفق شد جواز صعود به برزیل را کسب کند. در این تیم بازیکنان شاخص زیادی بازی می‌کنند، چه بسا بعضی از تیم‌های بزرگ دوست نداشته باشند با این تیم هم گروه شوند. درخشش بلژیک در جام جهانی 2014 برزیل اصلا مرا غافلگیر نمی‌کند، به ویژه این که آنها بعد از مدت‌ها جواز صعود به این رقابت‌ها را کسب کردند.

* درباره بعضی از تیم‌هایی که برای نخستین بار به جام جهانی برزیل راه یافته‌اند صحبت کنیم. بوسنی هرزگوین یکی از این تیم‌ها است که در بازی‌های انتخابی نتایج خوبی کسب کرد. سرمربی این تیم در اظهار نظری گفته تیم او برای تفریح و یادگیری به برزیل نمی‌رود. شما بوسنی را چگونه تیمی می‌بینید.

- فوتبال امروز نسبت به 20 سال پیش تغییر زیادی کرده است. الان بیشتر بازیکنان خوب در لیگ‌های معتبر اروپایی بازی می‌کنند به طوری که آنها وقتی برابر حریف قدرتمند خود ظاهر می‌شوند به خوبی بازیکنان حریف را می‌شناسند. آنها با بازیکنان بزرگ همبازی شده‌اند و دیگر ترسی از رویارویی با آنها در بازی‌های ملی ندارند. امروزه مربیان و بازیکنان به خوبی می دانند که باید با چه برنامه‌هایی به مصاف حریف خود بروند.

* متاسفانه در جام جهانی 2014 برزیل شاهد حضور ستاره‌هایی همچون ابراهیموویچ ، گرت بیل و هنریک میختاریان نخواهیم بود. بدون این ستاره‌ها جام جهانی برزیل را چگونه می‌بینید؟

- بدون شک غیبت این ستاره‌ها را احساس خواهیم کرد. همه دوست دارند که این بازیکنان را در جام جهانی ببینند، اما این فوتبال است و باید با آن کنار آمد. چه بسا مکان تولد یک بازیکن در سرنوشت فوتبالی او تاثیر زیادی داشته باشد. به عنوان مثال بازیکنان بزرگی همچون گرت بیل، رایان گیگز و آرون رمزی تا الان فرصت حضور در جام جهانی را نیافته‌اند . بازیکن بزرگی همچون رایان گیگز با وجود کارنامه درخشانش، تا الان فرصت حضور در هیچ جام جهانی را نیافته است و این به خاطر کشورش است .

* و اما تیم ملی آلمان.

- آلمان یکی از تیم‌هایی است که بیشترین شانس را برای قهرمانی در برزیل دارد. شواین اشتایگر و مسوت اوزیل از شاخص ترین بازیکنان این تیم هستند. آنها زیر فشار هستند چرا که همه از این تیم انتظار قهرمانی دارند. زمان آن فرا رسیده است که آلمان قهرمان شود. شاگردان یوآخیم لوو در رقابت‌های یورو 2012 در حالی که بیشترین شانس را برای قهرمانی داشتند در نیمه نهایی بازی را به ایتالیا واگذار کردند. آنها در جام جهانی 2010 آفریقای جنوبی هم توسط اسپانیا حذف شدند. معتقدم که آلمان از این ناکامی‌ها و لغزش‌ها درس گرفته‌ و زمان آن فرا رسیده است که قهرمانی را تجربه کند. آلمان تیم بسیار قوی است که تمام بازیکنان این تیم مهارت بالایی دارند. تنها نقطه ضعف این تیم نداشتن یک مهاجم نوک است؛ مشکلی که بیشتر تیم‌های اروپایی دارند چه بسا یوآخیم لوو از میروسلاو کلوزه و ماریو گوتزه در خط حمله استفاده کند. احتمال‌های دیگری هم وجود دارد.

* مسوت اوزیل.

- اوزیل تمام فاکتورهای یک بازیکن خوب را دارد. او از سرعت و مهارت کافی برخوردار است و بهترین تصمیم‌ها را در مواقع حساس می‌گیرد. اوزیل عاشق بازی گروهی است. او تنها به این نیاز دارد که بفهمد چه زمانی به هم تیمی‌هایش پاس بدهد، چرا که در بعضی از اوقات در تصمیم گیری دچار تعلل می‌شود. با این حال او بازیکنی بدون عیب و نقص است.

* تیم ملی فوتبال اسپانیا

- شاید الان تیم ملی فوتبال اسپانیا به خاطر افت بارسلونا در شرایط خوبی نباشد، اما چنانچه شرایط بارسا در ماه‌های آینده تغییر کند شاهد اسپانیای قوی‌تر در برزیل خواهیم بود، چرا که استخوان بندی اصلی اسپانیا با تکیه بر بازیکنان بارسلونا است. وقتی با اسپانیا رودررو می شوی احساس می کنی که با یک تیم واحد و یک دست بازی می‌کنی. بعضی معتقدند که اسپانیا مهاجم نوک ندارد،که من هم تاحدودی این را قبول می‌کنم. یورنته، سولدادو و نگردو مهاجمان خوبی هستند. تورس هم که به روزهای خوب خود برگشته است با این حال احساس می‌کنم که این تیم هنوز یک مهاجم نوک خوب ندارد به همین دلیل است که سرمربی تیم از فابرگاس استفاده می‌کند.

* اینیستا.

- او بازیکنی توانا است و می‌داند چه زمان به بازی گروهی و چه زمان به توانایی‌های فردی روی آورد. اینیستا با پاس‌های زیبای خود هم تیمی‌هایش را در موقعیت گل قرار می‌دهد. او به بازی توازن می‌بخشد و از قدرت بدنی خوبی هم برخوردار است.

* تیم ملی فوتبال هلند.

اگر آرین روبن در جام جهانی 2010 آفریقای جنوبی فرصت شناس بود هلند می توانست به جای اسپانیا جام قهرمانی را بالای سر ببرد. فان خال به خوبی می‌داند که ماموریت سنگینی پیش‌رو دارد. او استعدادهای جوانی در اختیار دارد و به راحتی جواز صعود به برزیل را کسب کرد. هلند تیمی ناشناخته است و برای بسیاری یک معما به شمار می‌آید، چرا که بازیکنان زیادی به این تیم اضافه شده‌اند. اگر این تیم می‌خواهد قهرمان شود باید فان خال تغییراتی را در چیدمان تیمش انجام دهد. در این تیم بازیکنان شاخصی همچون فان پرسی و اسنایدر بازی می‌کنند. دیگر بازیکنان هلند جوان هستند و شناخت چندانی از آنها نداریم.

* فان پرسی.

- او بسیار خوب است. در ابتدای حضورش در آرسنال بسیاری به من می‌گفتند که او مهاجم نیست. رابین در آن زمان به عنوان مهاجم نوک بازی نمی‌کرد. اما خیلی سریع توانست خود را به عنوان یک مهاجم نوک کلاس بالا معرفی کند. او در حال حاضر در اوج دوران بازیگری‌ خود به سر می‌برد. فان پرسی متولد 1983 است. چه بسا این آخرین جام جهانی او باشد. او به خوبی می‌داند که چگونه خود را آماده رقابت‌های بزرگ کند.

* تیم ملی انگلیس.

- همه از من می پرسند که شناخت کاملی از تیم ملی انگلیس دارم. شاید این برای نخستین بار است که مردم انگلیس انتظار قهرمانی از تیم ملی کشورشان در جام جهانی را ندارند. همواره معتقدم که فشار رسانه‌ای و مردم مانعی در برابر موفقیت فوتبال انگلیس است اما چه بسا آنها در برزیل بتوانند شگفتی ساز ظاهر شوند، چرا که رونی در این روزها در اوج به سر می‌برد. اگر رونی آماده باشد برای هر تیمی دردسرساز خواهد بود.

* رونی.

- بسیاری، این روزها درباره او صحبت نمی‌کنند، چرا که او در کنار فان پرسی بازی می‌کند و کمتر فرصت گلزنی به او می‌رسد. اگر او در خط حمله به بازی گرفته شود موثرتر خواهد بود و گل‌های بیشتری به ثمر خواهد رساند.

* تیم ملی فرانسه.

- فرانسه یک تیم عادی است. اتفاقاتی که در جام جهانی 2010 آفریقای جنوبی برای این تیم رخ داد، ناامید کننده بود. ارائه بازی‌های زیبا توسط این تیم، برای ما فرانسوی‌ها یک دستاورد به شمار می‌آید. هیچ کس از فرانسه انتظار قهرمانی ندارد. اما ما مردم فرانسه از تیم خود انتظار داریم که با جنگندگی و صلابت روح ظاهر شوند. دیدیه دشام روحیه جدیدی به تیم داده است. اگر قرار باشد به این تیم نمره بدهم از 20 نمره 14 خواهم داد. با این حال باید بگویم که فرانسه حتی اگر در سخت‌ترین گروه قرار گیرد می‌تواند جواز صعود به مرحله حذفی را کسب کند.

* ریبری.

- او در سال 2006 بسیار خوب بود و به تیم نشاط و شادابی بخشید. ریبری در 2010 هم تلاش کرد تا خوب باشد، اما تیم موفق نبود. او الان پخته‌تر شده است و در اوج به سر می‌برد. چه بسا او هم مانند فان پرسی آخرین جام جهانی خود را تجربه کند. بنابراین نباید این فرصت طلایی را از دست دهد. سبک بازی ریبری بر پایه مهارت‌های فردی است. اگر این توانایی را از او بگیریم بازیکنی عادی خواهد شد. او کارهایی را در زمین انجام می‌دهد که کمتر بازیکنی توانایی آن را دارد. ریبری عادت دارد توپ را از کنار بگیرد و به وسط میدان ببرد که این سخت است. او باید سبک بازی خود را تغییر دهد.

* پرتغال.

-‌ در کل پرتغال تیم خوبی است اما وابستگی زیادی به کریستیانو رونالدو دارد. رونالدو در دیدار برابر سوئد به تنهایی چهار گل به ثمر رساند و یک تنه تیمش را به جام جهانی رساند. اگر از من بپرسید آیا پرتغال می‌تواند قهرمان جام جهانی 2014 شود خواهم گفت که این احتمال وجود دارد هم چنان که احتمال قهرمانی فرانسه و انگلیس هم وجود دارد. اما اگر کریستیانو رونالدو مصدوم شود دیگر شرایط تغییر می‌کند.

* رونالدو.

- او تمام فاکتورهای یک بازیکن کلاس بالا را دارد. رونالدو مهارت بسیار بالایی دارد تا جایی که به سختی می‌توان او را مهار کرد، پرش‌های او بی‌نظیر است . قدرت بدنی این بازیکن بسیار زیاد است . هم چنان که سرعت بالایی دارد. او هنوز چیزهای زیادی برای انجام دادن دارد. وقتی از اوزیل درباره رونالدو پرسیدیم این گونه پاسخ داد" او همواره می‌خواهد پیروز شود و تلاش بسیار زیادی دارد"

* توپ طلا.

- نمی‌دانم که دادن این جایزه بر اساس عملکرد فردی است یا گروهی. اگر به بازی گروهی توجه کنیم ریبری شایسته این جایزه است ، چرا که او با بایرن سه گانه فوتبال اروپا و آلمان را به دست آورد. اگر به تاثیرگذاری بازیکن بر روی عملکرد تیم توجه کنیم رونالدو شایسته این جایزه خواهد بود. من نمی‌دانم چه کسی انتخاب می‌شود فقط باید این را بگویم که مخالف دادن چنین جایزه‌ای هستم، چرا که فوتبال بر پایه بازی گروهی است نه فردی.

* لیونل مسی و آرژانتین

- پیش از این گفتم که مسی کمی افت کرده و شانس او برای کسب توپ طلا تا حدودی کم شده است. او در سال 2013 گل‌های زیادی به ثمر رسانده است، اما او در هفته‌های اخیر دور از میادین بوده است و این تاثیر زیادی در انتخاب نشدن او دارد. در کل او بازیکن بسیار خوبی است و می‌تواند برای تیم ملی کشورش سرنوشت ساز ظاهر شود. آرژانتینی‌ها امید زیادی به مسی دارند. آرژانتین در خط حمله گزینه‌های زیادی دارد، اما باید در خط دفاعی خود را تقویت کند و همچون 2010 ضعیف ظاهر نشود. شاگردان سابیا در انتخابی خوب ظاهر شدند و به راحتی جواز صعود را کسب کردند. اما در جام جهانی شرایط متفاوت است به ویژه این که این رقابت‌ها در کشور رقیب آرژانتین یعنی برزیل برگزار می‌شود. فشار بر روی این تیم زیاد است، اما نباید فراموش کرد که در آرژانتین بازیکنان بزرگی همچون آگرو و مسی بازی می‌کنند. اگر آرژانتین بتواند بین خط حمله و دفاع توازن ایجاد کند یکی از شانس‌های اصلی قهرمانی است.

* برزیل.

- دوست دارم در ابتدا بگویم که به هیچ وجه نمی‌توان برزیل را از مدعیان اصلی قهرمانی ندانیم. آنها در خط حمله خوب هستند. در خط دفاعی هم بسیار خوب هستند. هم چنان که در خط هافبک هم از نظر بدنی در شرایط خوبی هستند، اما باید همچون گذشته خلاق باشند. تنها مشکل کنونی اسکولاری نداشتن یک مهاجم نوک خوب است. تیم کنونی برزیل از نظر بدنی بسیار قوی است. این تیم در حرکات انفرادی تکیه زیادی روی نیمار و اسکار دارد. با این حال می‌توانم بگویم که برزیل کنونی نسبت به برزیل دوره‌های قبل نوآوری کمتر دارد.

* نیمار.

- او یکی از کلیدهای موفقیت برزیل در جام جهانی است. نیمار می‌تواند یکی از بهترین بازیکنان این جام باشد. فکر نمی‌کنم او زیر فشار باشد، اما یک سوال مبهم وجود دارد و آن این که او می‌تواند برزیل را به فینال برساند یا نه؟

* تیم‌های آمریکای جنوبی

- شیلی با بازیکنانی همچون سانچس و ویدال خطرناک است. نباید این تیم را نادیده گرفت به ویژه این که در دیدار اخیر دوستانه برابر انگلیس با دو گل به پیروزی رسیدند. کلمبیا هم با فالکائو تیم خطرناکی است.

* تیم‌های آمریکای شمالی

- شاید این تیم‌ها نسبت به تیم‌های اروپایی و آمریکای جنوبی ضعیف‌تر باشند. آمریکا و مکزیک تیم‌های خوبی هستند. مکزیک سرزمین فوتبال است و جام جهانی در کشوری نزدیک به این کشور برگزار می‌شود. چه بسا مکزیک هم شگفتی ساز شود.

* قاره‌ آفریقا.

- بر این باورم که غنا و نیجریه تیم‌هایی هستند که نگاه‌ها را به طرف خود معطوف کرده‌اند. درباره ساحل عاج باید بگویم که میانگین سنی این تیم بالا است. توره و دروگبا روح این تیم هستند. ساحل عاج از ناهماهنگی بین بازیکنان با تجربه و جوان خود رنج می‌برد و باید این مشکل خود را هر چه سریع‌تر برطرف کند. سالمون کالو و جروینیو از دیگر بازیکنان خوب این تیم هستند . احتمال می‌رود جام جهانی برزیل فرصت مناسبی برای درخشش این دو بازیکن باشد. نباید این را فراموش کنیم که نیجریه بازی گروهی خوبی را به نمایش می‌گذارد و می‌تواند یکی از شگفتی سازهای جام باشد. درباره کامرون هم باید بگویم که تجربه لازم را دارد، اما از مشکلات داخلی زیاد رنج می‌برد. در فوتبال اگر تیمت هماهنگ و یک دست نباشد نمی‌توانی پیروز شوی. کامرون برای کسب نتایج خوب باید مشکلات درونی خود را حل کند و با روحیه خوبی به برزیل رود. الجزایر دیگر نماینده آفریقا است. این تیم مربی خوبی دارد. مردم الجزایر عاشق فوتبال هستند. در تیم ملی این کشور بازیکنان شاخصی بازی نمی‌کنند. زین الدین زیدان، سمیر نصری و کریم بنزما بازیکنان الجزایری هستند که خانواده‌شان به فرانسه مهاجرت کردند. بنابراین دلیلی برای نبودن ستاره‌های بزرگ در این تیم نمی‌بینیم. الجزایر تیمی است که خوب بازی می‌کند و منتظر دیدن نمایش این تیم در برزیل هستم.

* تیم‌های آسیایی

- استرالیا در دو دیدار دوستانه برابر برزیل و فرانسه ضعیف ظاهر شد. در این تیم بازیکن بزرگ و خلاقی نمی‌بینیم. از نظر من کره جنوبی و ژاپن بهترین تیم‌های قاره آسیا هستند. ژاپن تیم بسیار خوبی است به خوبی این تیم را می‌شناسم. بازیکنان این تیم فوتبال گروهی زیبا را به نمایش می‌گذراند و بیشتر آنها در فوتبال اروپا توپ می‌زنند. بنابراین شکست دادن این تیم اصلا آسان نیست. کره جنوبی هم تیم خوبی است و لژیونرهای زیادی دارد. آنها به حضور در جام جهانی عادت کرده‌اند. کره جنوبی همواره فوتبال زیبایی را به نمایش می‌گذارد و نباید موفقیت این تیم را در جام جهانی 2002 فراموش کرد. وقتی این تیم در سال 2002 به نیمه نهایی صعود کرد همه فهمیدند که کره جنوبی خوب بازی می‌کند.

به گزارش ایسنا، نکته جالب این که آرسن ونگر در این گفت و گوی طولانی خود هیچ حرفی از فوتبال ایران بر زبان نیاورد. به نظر می‌رسد که او هیچ شناختی از تیم کی‌روش ندارد و بازی‌های کم دوستانه ایران باعث شده است که تیمی ناشناخته باشد.