برگ برنده حماس در پارلمان صهيونيست‌ها

عليرضا شاكر

کد خبر: ۳۶۲۱۲

تاریخ: ۲۱ بهمن ۱۳۸۷ - ۱۶:۱۱

موشك‌هايي كه اندكي پس از آتش بس، از غزه به سوي سرزمين‌هاي اشغالي پرتاب شد، هر چند كمتر از انگشتان يك دست بود، اما آنچنان قدرتي داشت كه توانست معادلات ليوني ـ باراك را بر هم بزند.

نظرسنجي‌ها نشان مي‌داد كه محبوبيت باراك در طول جنگ غزه به شدت افزايش يافته است اما پس از آتش‌بس و با پرتاب نخستين موشك، محبوبيت وي نيز در بين مردم اسرائيل رو افول نهاد.

در اين گزارش اضلاع گوناگون قدرت در عرصه رقابت‌هاي انتخاباتي پارلمان رژيم صهيونيستي و تأثيرگذاري حماس به عنوان يك متغير مستقل در اين مسأله بررسي شده است.

حزب كاديما به رهبري زيپي ليوني، وزير خارجه يك ضلع از اضلاع مثلث قدرت در اسرائيل را تشكيل مي‌دهد. در ضلع ديگر اين مثلث حزب كار قرار دارد كه به نظر مي‌رسد در مبارزات انتخابات پارلماني از جايگاه ضعيف‌تري برخوردار است. اما حزب فراگير ديگري كه در عين حال مواضع افراطي‌تري نيز دارد، ليكود است. رقابت اصلي اين دوره از انتخابات بين ليكود و كاديماست. در راس حزب دست راستي ليكود بنيامين نتانياهو (معروف به بي‌بي) نخست‌وزير پيشين اسرائيل قرار دارد. او ليوني و باراك را به بي عرضگي و ترس و ايهود اولمرت را به بي‌لياقتي در مقابله با حماس متهم مي‌كند. اين صهيونيست افراطي وعده داده است، در صورت كسب قدرت كار اين «پايگاه ايراني ترور» يعني به زعم نتانياهو حماس را در غزه يكسره كند. نتانياهو در زمان نخست وزيري خود بسيار شديد‌تر و غير انساني‌تر از حاكمان فعلي اسرائيل با فلسطيني‌ها بر خورد مي‌كرد. شايد به همين دليل بود كه در آن دوره نيز فلسطيني‌ها با انجام عمليات‌هاي انتحاري متعدد، جنگ را به داخل سرزمين‌هاي اشغالي كشاندند.

تزيپي ليوني رهبر حزب كاديماي رژيم صهيونيستي، در واكنش به اظهارات نتانياهو گفته است: حزب كاديما در دوره مبارزه انتخاباتي در انتخابات رياست جمهوري آمريكا، تلاش زيادي انجام داد تا با استفاده از لابي‌هاي خود جايگاه مناسبي براي اسرائيل در ميان فرد برنده انتخابات ايجاد كند، اما حزب ليكود همه اين سرمايه را بر باد خواهد داد.
ليوني افزوده است: مردم زماني را كه نتانياهو نخست وزير بود، فراموش كرده‌اند كه او چگونه از ميزان ارتباط آمريكا و اسرائيل كاست، بنابراين نبايد كاري كرد كه مردم، آن دوران را بار ديگر به ياد بياورند.

هم اكنون در صحنه قدرت اسرائيل جريانات افراطي‌تر ولي كوچكتر نيز وجود دارند. يكي از آنها جهودي به نام زيو بگين است که او را «بني» مي‌شناسند. او اخيرا چند هزار افراطي را در خيابان‌هاي بيت‌المقدس به حرکت درآورد و جنگ غزه را يک رسوايي براي اسرائيل خواند؛ چرا که از نگاه او هنوز پرچم‌هاي سبز حماس در غزه در حال اهتزاز است.

پسر خلف مناخيم بگين، اولين نخست‌وزير حزب ليکود در يک محفل خصوصي به هواداران خود گفته است: امنيت اسرائيل از هرچيزي بالاتر است و براي آن هر تعداد فلسطيني که لازم باشد بايد کشته شوند. بگين کوچک، گفته است: توقع ما اين بود که پس از بمباران‌ها و پس از جنگ، پرچم‌هاي سفيد بالا بيايد اما ما با پرچم‌هاي سبز حماس روبرو شديم.

در جنگ غزه اسرائيلي‌ها 1300 نفر را کشتند، بيش از شش هزار نفر را زخمي کردند و تمام زيرساخت‌هاي غزه را نابود کردند و خوشحال از اين‌که حماس حداقل زمينگير شده و توانايي تحرک ندارد، غزه را ترک کردند و اعلام کردند که پيروز شده‌اند.

از آن سو حماس بلافاصله پس از خروج اسرائيل از غزه، بار ديگر همه شهر را تحت کنترل خود گرفت و در بهت‌زدگي کامل اسرائيلي‌ها، پيش از پذيرش آتش بس مشروط، چندين موشک به شهرک‌هاي اسرائيلي شليک کرد و با برنامه‌ريزي قبلي، تصاوير مربوط به قاچاق چندين موشک از طريق تونل‌هاي مرزي را به نمايش تلويزيون‌هاي جهان درآورد تا اعلام کند که اسرائيل به هيچ يک از اهداف خود دست نيافته و حماس همچنان سرپا است.

درحالي كه دولت اسرائيل جنگ 22 روزه در غزه را موفقيت و پيروزي تلقي مي‌كند، مخالفان دولت از شكست در اين جنگ سخن مي‌گويند. همه اين مجادلات تلاشي براي خارج كردن رقيب از گردونه رقابت انتخابات پارلماني روز سه شنبه دهم فوريه، (بيست و دوم بهمن) است.

بر پايه قوانين اسرائيل، هر حزبي که بيش از نيمي از کنست (پارلمان) را در دست گيرد، مي‌تواند کابينه تشکيل دهد و در غير اين صورت، با ائتلاف با احزاب ديگر کابينه تشکيل مي‌شود، نخست وزير با راي مستقيم مردم تعيين مي‌شود و رياست جمهوري که پستي کاملاً تشريفاتي است، از سوي کنست و براي مدت ۵ سال انتخاب مي‌گردد. هم‌اكنون حزب كاديما با 28كرسي، بيشترين و حزب كارگر چپ ميانه با 20 كرسي، حزب مذهبي شاس با 13 كرسي، حزب ييزرايل بيتنو با 12 كرسي، حزب راستگراي ليكود به رهبري نتانياهو با 11 كرسي، حزب اتحاد ملي با 9 كرسي و حزب معارتز چپگرا با 4 كرسي تركيب اصلي كنست اسرائيل را تشكيل مي‌دهند.

در اسرائيل احزاب بازيگران اصلي در صحنه سياسي هستند،اين احزابند که تعيين کننده نوع زندگي، جهت گيري‌هاي سياسي و اجتماعي هستند.

احزاب اصلي اسرائيل اغلب سال‌ها پيش از تأسيس دولت به وجود آمده‌اند، بارها دچار ائتلاف و انشعاب شده‌اند که اين ائتلاف و انشعاب‌ها تا کنون نيز ادامه دارد. برخي از مهمترين احزاب اسرائيل عبارتند از:

• حزب کارگر: در سال ۱۹۳۰ حزب ماپاي با ادغام دو حزب قديمي کارگري تشکيل شد و در همان دهه به حزب مسلط در عرصه سياسي اين کشور بدل شد و در سال ۱۹۶۵ ماپاي با ائتلاف با حزب رافي حزب کارگر را تشکيل داد، حزب مپاي و بعدها کارگر از سال ۱۹۴۸ تا ۱۹۷۷ به صورت ممتد حزب حاکم اسرائيل بود و افراد سرشناسي چون بن گوريون، شيمون پرز، اسحاق رابين از اعضاي اين حزب بودند. تعلقات ناسيوناليستي در حزب کارگر شديد نيست، اين حزب طرفدار جدايي دين از سياست و حزبي سکولار است.

• حزب ليکود: يکي از احزاب ناسيوناليست افراط‌گراي اسرائيل است، در گذشته با نام حروت(آزادي) فعاليت مي‌کرده و در سال‌هاي ۱۹۲۰ تا ۱۹۳۰ در روسيه ايجاد گرديده. اين حزب در ابتدا طرفدار تشکيل دولت در دو سوي رود اردن بود و اندک اندک نظرياتش تعديل يافت و امروزه از تشکيل دولت فلسطيني فقط در ۵۰ درصد کرانه باختري حمايت مي‌کند.

• حزب كاديما: در 28 مارس 2005 (8 فروردين 84) آريل شارون نخست وزير وقت اسرائيل با ارسال نامه‌اي به حزب ليكود، ضمن اعلام كناره گيري از اين حزب ليكود، حزب جديد كاديما را بنيان گذاشت. بعد‌ها چهره‌هايي از حزب كارگر مانند شيمون پرز نيز به اين حزب پيوست.

• حزب مفدال: در سال ۱۹۵۵ و از ائتلاف دو حزب ميزراهي و اتحاديه کارگران مذهبي حزب مفدال با گرايش ملي-مذهبي ايجاد شد، مفدال داراي گرايشات مذهبي و ناسيوناليستي است،اين حزب در اکثر دولت‌هاي ائتلافي اسرائيل حضور داشته و به عنوان يک حزب سياسي شريک دولت شناخته مي‌شود.

• حزب آگودات اسرائيل: حزب آگودات(اتحاد) نام تشکيلاتي از خاخام‌هاي ارتدکس آلماني است که در ۱۹۱۲ در لهستان و ليتواني با هدف مخالفت با مرام صهيونيسم شکل گرفت و ضمن مردود دانستن تلاش براي تأسيس دولت يهود در فلسطين اين اقدام را نوعي بدعت‌گذاري در دين يهود اعلام کرد. آگودات، اسرائيل تعلقات ناسيوناليستي خاصي ندارد ولي به شدت خواستار رعايت احکام مذهبي يهود است.

• حزب شاس: اين حزب در ۱۹۸۴ توسط يک خاخام سياسي به نام آريه دري تأسيس شد و يکي ديگر از احزاب مذهبي اسرائيل است، تعلقات ناسيوناليستي خاصي ندارد و بيشتر در پي اجراي قوانين دين يهود در جامعه و گرفتن امتياز براي مدارس ديني و طلاب است.

• حزب مرتز: از اتحاد ۳ حزب کوچکتر به نام‌هاي راز، ماپام و شينويي به وجود آمد. مرتز طرفدار سرسخت آزادي مذهبي است و بر تکثرگرايي در جامعه اسرائيل تاکيد دارد و از اين رو در جامعه اسرائيل قطب مخالف شاس محسوب مي‌شود.

• احزاب عرب: در اسرائيل ۳ حزب عرب نيز فعاليت مي‌کنند که متناسب با جمعيت هوادار خود،نمايندگاني به کنست مي‌فرستند.

گرچه دارو دسته نتانياهو و ديگر افراطيون صهيونست خواستار برخورد شديدتر با فلسطيني‌ها هستند، اما نگاهي به كشتار رژيم صهيونيستي در جنگ 33 روزه لبنان و 22 روزه غزه نشان مي‌دهد كه دست حاكمان فعلي اسرائيل آغشته به خون انسانهاي بيگناهي است.