انتقاد یک مقام وزارتخارجه از جشنواره افق نو

کد خبر: ۳۶۱۸۸۹

تاریخ: ۱۲ آذر ۱۳۹۲ - ۱۰:۳۲

معاون پارلمانی وزارت خارجه در گفتگوی تفصیلی با «نسیم» گفت: ما چالش‌های عمیق فکری درباره جشنواره 'افق نو' با آقای طالب‌زاده داریم، تا آنها را حل نکند، با برگزاری جشنواره موافقت نمی‌کنیم

مهمترین محورهای گفتگوی تفصیلی «نسیم» با حسن قشقاوی، معاون پارلمانی و کنسولی وزارت امور خارجه بدین شرح است:

* با توجه به اینکه اخیرا مذاکرات مهم هسته ای بین ایران و 1+5 به مراحل حساس خود رسیده و فضای سیاسی کشور هم اکنون تا حدودی دستخوش توافقنامه اخیر بین ایران و شش کشور هست، برای شروع گفتگو لطفا ضمن ارائه توضیحاتی درخصوص این توافقنامه دیدگاه خود را درخصوص آنچه در ژنو 3 انجام شد بفرمایید.

- آنچه که در مذاکرات ژنو میان تیم هسته‌ای ایران و گروه 1+ 5اتفاق افتاد، عنوانش "اعلام برنامه مشترکبرای اقدام" است، یعنی امضایی میان دوطرف مذاکره کننده صورت نگرفته بلکه اعلام کرده‌اند که متن مورد توافق طرفین گرچه آثار سیاسی و حقوقی جدی دارد اما معمولا برنامه مشترک درواقع یک مقدمه و پیش نیازی برای توافقنامه‌ای است که بعدا بناست بین دوطرف به امضا برسد که در این برنامه اقدامات مشترک به عنوان گام نهایی درنظر گرفته شده است، بدین معنا که گام اول همین برنامه اقدام مشترک بوده و در گام نهایی نیز به توافقنامه می‌ر‌سیم.

- اصل حائز اهمیت همان توافق نامه‌ای است که بعدا میان ایران و گروه 1+5 به امضا خواهد رسید؛ متن مورد توافق در مذاکرات اخیر در ژنو کاملا مشخص و هیچ گونه ابهامی برای تجزیه و تحلیل ندارد که ترجمه آن نیز در سایت وزارت خارجه آمده است و کاملا روشن است.

- یک بخش ازعکس العمل‌هایی که نسبت به این برنامه اقدام مشترک صورت گرفته، انتقاد صرف بوده و بخش دیگر نیز زمینه‌ای برای استعلام از جزئیات و محتوای این برنامه بوده که هم توسط نمایندگان مجلس به خصوص در کمیسیون امنیت ملی و همچنین طی دیدارهای اخیر وزیر امورخارجه با علما و مراجع تقلید در قم استعلام‌هایی درباره جزئیات متن توافق شده صورت گرفت که آقای ظریف به تک تک سوالات پاسخ دادند.

* دلیل اینکه غرب حاضر نمی‌شود حق غنی سازی ما را به صراحت اعلام کند چیست؟ در متن توافقنامه نیز به صراحت چنین چیزی نیامده است.

- غیر از دوسه کشور که به زعم خودشان قدرت بین‌المللی هستند، تقریبا باقی کشورها در آخرین بازنگری که بر روی متن NPT صورت گرفت و این بازنگری مرجع اصلی تفسیر بندهای NPT است، تفسیرشان این است که پروسه ی تهیه سوخت بخشی از فعالیت و حق مسلم وغیر قابل انتزاع کشورهایی است که بند های ان‌پی‌تی را پذیرفته‌اند. طبق بند 4 ان پی تی ، کشورهای دارا موظف هستند به سایر کشورهایی که تکنولوژی هسته‌ای ندارند کمک کنند تا به چرخه سوخت دست پیدا کنند یعنی تقریبا اکثرا کشورهای جهان حق غنی سازی را قبول دارند؛ در نتیجه ایران هم طبعا حرف سه کشور را فقط در عرصه جهانی نمی‌پذیرد و حرف باقی کشورهایی جهان را قبول می‌کند و ما به دلیل اینکه حق غنی سازی را جز حقوق ذاتی و حق لاینفک NPT می‌دانیم لذا به غیر از سه کشور مخالف، با همه کشورها همگام می‌شویم. وقتیکه اعلام می‌شود بحث غنی‌سازی زیر 20 درصد ایران را قبول دارند، یعنی حق غنی‌سازی 5/3 و یا 5 درصد ما را پذیرفته اند و بنایراین می‌توانیم بگوئیم که حق غنی‌سازی کشورمان مورد توجه قرار گرفته وهیچ نگرانی در این خصوص وجود ندارد؛ و همین مسأله نیز زمینه لغو مبانی قطعنامه‌های صادر شده علیه ما را فراهم میکند چراکه 6 قطعنامه به خاطر اینکه بوده که ما فعالیت غنی‌سازی می‌کنیم و زمانیکه غنی‌سازی ما را بپذیرند و به آن احترام بزارند در نتیجه به اینجا میرسیم که مبانی صدور قطعنامه‌ها هم کاملا نامشروع می‌شود. لذا وقتی براساس بند چهارم NPT مبانی آن قطعنامه‌های تحریمی از شورای امنیت زیر سوال می‌رود، دستاورد بزرگی است که باید پاس بداریم و به همین دلیل هم از اول این قطعنامه را غیر مشمول می‌دانستیم.

* یکی از انتقاداتی که به این مذاکرات وارد می شود این است که آنچه داده ایم و آنچه گرفته ایم هم وزن نبوده و برخی میگویند آنچه ما داده ایم همه چیز ما بوده ولی آنچه که گرفته ایم همه چیز غرب نبوده و برگشت پذیر هم هست؛ قبول دارید این انتقاد را؟

- نه من این انتقاد را قبول ندارم، چراکه آنچه داده ایم همه چیز ما نیست و ما چیزهای دیگری هم داریم؛ قطعا آنچه که در ژنو میان مذاکره کنندگان مورد توافق قرار گرفت هرکسی می‌تواند نقد وبررسی کند منتها بارها شخصا در مصاحبه‌هایم بیان کردم که ما سیراب انتقادیم ولی تشنه پیشنهادیم. در طرف غربی نیز دیدگاه های متفاوتی وجود دارد و واقعیت اینست که نمی‌شود تمام دیدگاه‌ها را به یک جهت هدایت کرد. آنچه که در ژنو اتفاق افتاد حاصل تصمیم شخص آقای ظریف یا تیم مذاکره کننده نبود و باید بپذیریم که دارای نظامی مستحکم هستیم که مکانیزم تصمیم گیری و تصمیم سازی مشخصی دارد و در چهارچوب مکانیزم تصمیم گیری، مدیران ارشد نظام، اینها گفتگو ومذاکره کننده بودند؛ حال اگر کسی می‌خواهد به مجموعه نظام به خصوص شورای عالی امنیت ملی که متولی اصلی پرونده هسته‌ای بوده که در این مرحله از مذاکره پرونده‌ی هسته‌ای به وزارت خارجه ارجاع داده شده پیشنهادی ارائه دهد، از نظر قانون اساسی هیچ تغییری در وظیفه شورای عالی امنیت ملی به وجود نیامده است. اما انتقاد صرف و یا صدور اعلامیه و بیانیه نیاز امروز کشور نیست.

- چون همه یقین داریم یک فرآیند طولانی و نفس‌گیری در آینده در پیش داریم، باید هرکسی را دعوت کنیم تا نقطه نظرات خود را بیان کند؛ چهارچوب کلی نقطه نظرات نباید از سه چیز خارج شود، اول اینکه باید مذاکره کنیم و اصل مذاکره را رهبر معظم انقلاب اجازه داده‌اند، دوم اینکه حقوق هسته‌ای و خطوط قرمز ما رعایت شود و سوم اینکه به گشایشی در وضعیت موجود کشور برسیم. انتقاد اقدام آسانی است و در ارائه پیشنهاد باید هرسه مورد ذکر شده رعایت شود و همه خود را به جای آقای ظریف بدانند با با توجه به این سه نکته پیشنهادات خود را مطرح کنند وگرنه این انتقادها هیچ دستاوردی در پی نخواهد داشت. من فکر میکنم اگر این نکات مورد توجه قرار بگیرد، انتقادات جای خود را به پیشنهادات خواهد داد.

-بالاخره این توافق حاصل چند دور مذاکره ای بوده که مسئولین ارشد نظام نیز در جریان آن بوده اند و خطوط را تعیین کرده‌اند و قدرت مانور تیم هسته‌ای در همان چاچوب بوده نه فراتر از آن در نتیجه انتقاد از چه چیزی است؟

* برخی از کسانی که از توافقنامه اخیر ژنو دفاع می‌کنند در کنار این حمایت، تیم مذاکره کننده قبلی را بعضا مورد انتقاد قرار داده اند؛ شما هم به عنوان یک کارشناس و هم به عنوان کسی که در دولت قبلی نیز حضور داشته اید، فکر میکنید این توافقنامه ژنو یا همان بیانیه مشترک تا چه حد ادامه راهی بوده که تیم قبلی تا به اینجا طی کرده است؟

- با توجه به شرایط فعلی که به اجماع ملی هسته ای نیازمند هستیم، قضاوت درمورد عملکرد تیم هسته‌ای قبلی در حال حاضرمشکل ما این نیست. همان‌هایی که فضاسازی رسانه‌ای علیه مذاکرات اخیر ژنو می‌کنند و یا گذشته را نقد کنند هر دو حلال مشکلات ما نیستند. الان موضوعی که باید مورد توجه قرار گیرد بحث ایران هراسی، شیعه هراسی و تعامل با همسایگان و مباحث بسیار مهم دیگری است که در سیاست خارجی داریم؛ ما باید ببینیم نگرانی‌های کاذبی که برخی از جریانات بوجود آورده‌اند را چگونه از بین ببریم آن‌ها را تبدیل به وحدت میان جهان اسلام کنیم. آنچه الان به آن احتیاج داریم هم افزایی است و حتی بعضا صداقت رسانه ای را نمی‌بینم؛ البته واقعا و مشخصا از خبرگزاری نسیم چیزی ندیده‌ام اما بعنوان مثال دو جلسه اخیر که آقای ظریف در مجلس و اخیرا در قم داشته‌اند خبرهایی که در اینخصوص منتشر شد اصلا در فضای جلسات که ما آنجا می‌دیدیم نبود؛ هم مجلس بهترین جلسه تعاملی بود و همه فراکسیون ها حمایت کردند و هم همه مراجع عظام تقلید از تیم ایرانی اعلام پشتیبانی کردند و تیم را برای ادامه دادن راه پیش رو تشویق کردند. ما هیچوقت نمیگوییم که دستگاه دیپلماسی معصوم است اما این انرژی هایی که صرف انتقاد و صدور بیانیه می شود باید کاملا صرف پیشنهاد شود. همه ملت ایران و رسانه ها جای آقای ظریف و تیم مذاکره کننده، بفرمایند که در گام نهایی چه کار باید کرد؟

* اینکه اتحادیه اروپا اخیرا تحریم های هفده شرکت ایرانی را تمدید کرد فکر نمیکند فضای مذاکرات را مخدوش می‌کند؟

- قطعا تحریم‌های جدید اروپا اقدام مثبتی نبود و در طول تاریخ، خدمتی از سوی طرف غربی ندیده‌ایم و اکثر اقداماتی که از آنها در خاطرمان است در راستای تجزیه ایران یا نقض تمامیت ارضی ما بوده است. هنر برخی از قدرتهای استکباری این است که آنقدر شما را بدهکار میکنند مثل بدهکاری هسته ای یا حقوق بشری که بعدا برای افکار عمومی میگویند ما به شما کمک میکنیم و این هم از سر لطف است!

- دیپلمات های ما به این روحیات زیاده خواهی و نقض پیمان آنها آشنا هستند و لی باید هوشیاری خود را حفظ کنیم و واقعیات امروز کشور را در نظر بگیریم و دیپلمات ها باید سعی کنند فضایی که علیه ما بوجود آمده را به شرایط مساعد بازگردانند؛ یکی از نکات مهم در دولت تدبیر و امید تمرکز برروی دیپلماسی عمومی بوده نه بدین معنا که در گذشته مورد توجه قرار نمی‌گرفت. ما همیشه دیپلماسی عمومی و رسانه‌ای داشتیم ولی واقعیت قضیه اینست که دیپلماسی عمومی یعنی فهم مخاطبان. دیپلماسی عمومی گاهی به معنای فعالیت رسانه‌های داخلی بوده که همین کار است که خبرگزاری‌هایی ما مثل خبرگزاری شما و روزنامه های داخلی کشور انجام می دهد و مخاطبین خود را در داخل کشوردارد و فهم ما نسبت به اینهاکاملا مشخص است؛ حالت بعدی اینست که مخاطبان در دیپلماسی عمومی، مخاطبان خارجی هستند مثل پیرمرد هلندی، یا پیرزن بلژیکی، جوان انگلیسی و دانشجوی آلمانی است که فهم خاصی دارند که گاهی 180 درجه با داخل کشور متفاوت است یعنی مفاهیم و تصورات خاص خود را دارند و این با سخنرانی قبل از خطبه های نماز جمعه یا سخنرانی در حسینیه ثارالله کاملا متفاوت است؛ یا حتی هموطنان مقیم خارج از کشور که بسیار تحت تاثیر تبلیغات برون مرزی هستند و به رسانه های داخلی ما مراجعه نمی‌کنند؛ حال این سوال مطرح می‌شود که ما چگونه می‌توانیم آن جوانی که در داخل کشور نیست را با اهداف هسته‌ای کشورمان همراه سازیم؟ شما با این مخاطبان چگونه به غیر از فیسبوک و توئیتر می‌توانید برخورد کنید؟ اصلا مگر می شود؟ بعنوان مثال زمانیکه آقای ظریف در توییتر به ادعای غلط آقای جان کری درباره حق غنی‌سازی ایران پاسخ داد بسیاری از حقوقدانان بین المللی از آن استقبال کردند و حق را به آقای ظریف دادند و این در حالی است که این حقوق‌دانان بین‌المللی دسترسی به خبرگزاری‌های ایرانی ندارند.

- شاید بزرگترین برگ برنده‌ای که الان نسبت به قبل بوده این است که بیشتر توجه دوستان قبلی به تیم حزب‌اللهی داخلی بوده که این در جای خود امر ناپسندی نیست چون بچه‌های حزب الله رکن اصلی انقلاب و نظام ما هستند و جنگ را آنها اداره کرده‌اند و الان هم بزرگترین پشتوانه حمایت از نظام نیز همین‌ها هستند اما در عین حال همه مخاطبین ما در خارج اینها نیستند و حوزه‌های مخاطبین ما متفاوت است و باید هردو مخاطب را کاملا از هم تفکیک کرد. قطعا مخاطبین فیسبوکی آقای ظریف با مخاطبین خبرگزاری شما یکی نیستند؛ بهترین سیل بنیان کنی که میتواند بساط تبلیغات ضد ایرانی را محو کند ایرانیان خارج از کشور هستند و کافی است که شما آنها را با خود همراه کنید؛ اگر نتوانیم از این نعمت برخوردار شویم آنها به صحنه نخواهند آمد؛ البته من هیچوقت نمیگویم به قیمت از دست دادن داخل ما به خارج بچسبیم؛ مثال دیگر همین پیام ویدئویی که اخیرا آقای ظریف به پنج زبان دادند یا مقاله ای که در الشرق الاوسط نوشته اند کارهایی است که در گذشته نبود ولی الان هست؛ اگر ما برنامه ریزی دقیقی با مخاطبان خارج داشتیم آیا آنها جرأت میکردند شش قطعنامه علیه ما صادر کنند؟ هیچوقت نمی توانستند بنزین هواپیمای ما را تحریم کنند.

* الان این شرایط تغییر کرده؟

- بله به مقدار زیادی تغییر کرده؛ ایندفعه آقای اوباما و متحدانش که قرار بود به سوریه حمله کنند از افکار عمومی ترسیدند و بخاطر همین انگلیس کار را به مجلس خودش و آمریکا به کنگره محول کردند و این تنها به این دلیل بوده که آنها در زمینه هدایت افکار عمومی موفق نبوده اند. در نتیجه حوزه رسانه را که بسیار هم مورد تاکید رهبر معظم انقلاب است و ایشان فرموده‌اند تنها حوزه ای که ما در آن ضعف داریم همین حوزه رسانه است را اگر بتوانیم تقویت کنیم، غرب جرات پیدا نمی‌کند تحریمی را علیه ما اعمال و مارا مورد تهدید اقتصادی، تبلیغی و روانی کند. در سیستم تحریمی دارو برای بیماری خاص قطع شد؛ اگر در اینخصوص کارتبلیغی خوبی در غرب می‌شد میدانید چه تاثیری میتوانست بر افکار عمومی آنها داشته باشد؟ ما باید حتی پیرمرد و پیرزن‌های اروپایی و آمریکایی را طرفدار دیپلماسی خود بکنید و کاری کنید که 27 کشور اروپایی به جای رژیم صهیونیستی حرف شما را قبول کنند ولی وقتی که ما این کار را انجام نمی دهیم باید منتظر هزینه های سنگین باشیم؛ هرچند که آنها کاری نخواهند توانست انجام بدهند.

* با فرض بر اینکه اجماع داخلی در حمایت از تیم هسته ای بیش از پیش شکل بگیرد، با توجه به رفتارهای طرف غربی و آنچه ما امروز داریم از آنها می‌بینیم، بعنوان مثال اینکه آنها هیچوقت حاضر نشده‌اند درباره لغو کلیه تحریم های نفتی و بانکی وارد گفتگو شوند، آیا می توان نسبت به دستیابی به هدف نهایی ایران در این مذاکرات خوشبین بود؟

- بارها گفته‌ام که نه باید خوشبینی مطلق داشته باشیم و نه بدبینی مطلق؛ حداقل در فضای عمومی آنچه که اتفاق افتاده به ضرر ما نبوده است. ما که مسئول ویزا هستیم داریم میبینم که امروز و حتی چندماه قبل چه کسانی از کشورهای مختلف در حال ورود به کشور هستند و ما الان درخواست های زیاد از شرکت های نفتی و گازی داریم و اینها را که میگوییم بر اساس میزان درخواست ویزا است و برای تبلیغات نیست؛ به میزان زیادی نیز تبلغیات یکسویه صهیونیست ها شکاف برداشت البته من نمیتوانم برای آینده تضمین بدهم که همینطور خواهد بود ولی اگر اجماع ملی داشته باشیم و گوش به فرمان رهبری معظم انقلاب باشیم به همه اهدافمان خواهیم رسید اما اگر درگیری داخلی داشته باشیم به هیچکدام از اهدافمان نمی‌رسیم.

* بعد از اعلام توافق در مذاکرات ژنو سه بعضی از نمایندگان مجلس اعلام کردند که هرگونه توافقی باید توسط مجلس تصویب شود؛ نظر دستگاه دیپلماسی در اینخصوص چیست؟

- برای توافق نهایی با گروه 1+5 به خصوص اگر چیزی به عنوان موافقتنامه داشته باشیم حتما باید مجلس امضا کند اما الان ما توافقنامه ای نداشتیم.

* هم اکنون این آمادگی در مجلس وجود دارد که از هرگونه توافقات تیم مذاکره کننده با غرب حمایت شود؟

- مجلس تقابل ندارد؛ اکثریت مجلس و اعضای کمیسیون امنیت ملی و صحن طرفدار تیم مذاکره کننده هستند؛ میزان حمایت نیز روزافزون است بخصوص بعد از توضیحاتی که آقای ظریف در مجلس شورای اسلامی به نمایندگان ارائه دادند. اما در عین حال مجلس، مجلس است و حق دارد به عنوان آینه تمام نمای ملت نظر خودش را داشته باشد، براساس قانون اساسی هر نماینده مجلس حق اظهار نظر درباره تمام مسائل داخلی و خارجی را دارد، تحقیق و تفحص و حتی استیضاح را درمورد مسائل داخلی و خارجی دارد اما من به نمایندگان سوال کننده بارها گفته ام که داشتن حق یک موضوع و اعمال حق یک موضوع دیگر است و خواهش من از نمایندگان سوال کننده همیشه این بوده که سوالاتشان اگرچه حقشان است اما آن را پس بگیرند چرا که به مصلحت و به نفع مصالح ملی نیست. اصلح وشایسته تر آنست که به جای طرح سوال با هم تعامل داشته باشیم.

* آن مسائلی که پس از حضور آقای ظریف در کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی از جمله درز سخنان ایشان به رسانه‌ها توسط برخی اعضای کمیسیون پیش آمد، حل شد؟
- بله تازه بعد از آن هم یک جلسه در وزارت خارجه داشتیم و مسائل حل شد اما ما به دوستان گفتیم وقتی شما از ما انتظار داریم مطالب غیرروزنامه ای به شما بگوییم پس شما نباید آن را به روزنامه ها درز بدهید و بسیاری از دوستان نیز این صحبت ما رو قبول داشتند.

* موضوع ایران برای حضور در ژنو 2 با موضوع سوریه چیست؟

- ما هیچ گاه اشتیاق زائد والوصفی برای حضور در ژنو 2 در مورد سوریه از خودمان نشان ندادیم ولی هرنشستی که فضای اعمال خشونت را تبدیل به فضای نفی خشونت و دوستی کند و فضا را از حالت جنگی و نظامی به فضای سیاسی تبدیل کند ما استقبال میکنیم و لذا از هرراه حلی که متضمن منافع مردم سوریه و همان سوری سوری باشد، استقبال می‌کنیم.
در رابطه با جزئیات دستگیری و آزادی حسن فرجی که به دلیل عبور از مقابل سفارت رژیم صهیونیستی در باکو بازداشت شده بود، اطلاعی ندارم.

* دیپلمات سعودی به پرونده اش رسیدگی شد؟

- آنچه که برای دیپلمات سعودی تعیین کردیم براساس کنوانسیون وین بوده است و نمی‌توانیم خارج از کنوانسیون بین‌المللی که عضو آن هستیم، اقدام کنیم.

*وضعیت دیپلمات ایرانی ربوده شده در یمن الان چگونه است؟

- در رابطه با دیپلمات ربوده شده ایرانی هم در یمن، مدیر کل ایرانیان با نخست وزیر یمن تماس گرفته و آنها هم کمیته‌ای را تشکیل دادند واین پیگیری‌ها مستمرا ادامه دارد.

* آیا آمار دقیقی از تعداد ایرانیان زندانی در زندان های خارج از کشور دارید؟ این زندانیان بخاطر چه جرائمی در حال گذراندن دوران محکومیت هستند؟
ما آمار دقیق از زندانیان خارج از کشورنداریم وهیچ موقع هم نمی‌توانیم داشته باشیم به این دلیل که طبق کنوانسیون وین تا زمانیکه یک زندانی خودش به طرف خارجی نگوید که به سفارت ایران وضعیت بنده را خبر دهید مسلما ما اطلاع پیدا نمی‌کنیم و بالطبع هم نمی‌توانیم حمایتی داشته باشیم. همیشه طبق کنوانسیون وین زمانی می‌توانیم از اتباعمان حمایت کنیم که از وضعیتشان اطلاع داشته باشیم. برخی اززندانیان براساس یکسری از مصلحت‌های شخصی خود مایل نیستند که اطلاعی از زندانی بودن خودشان بدهند ولی ما حدودا 3000 زندانی داریم که بالای 80 درصد بخاطر مواد مخدر و 20 درصد نیز بخاطر جرایم دیگر است که هرساله با تلاش دستگاه دیپلماسی و سفارت خانه ها ی ما یک سوم از آنها آزاد می‌شوند. ما هرسال حدود700 تا900نفر آزادی زندانیان را از 30 یا 40 کشورجهان داریم که این تلاش‌ها مستمرا ادامه دارد.

*اینکه قرار شده بود زندانیان ایرانی در تایلند و مالزی برای گذراندن ادامه محکومیتشان به ایران انتقال یابند انجام شد؟

- دررابطه با موضوع زندانیان ایرانی درتایلند برای گذراندن ادامه محکومیتشان در ایران انتقال محکومین را امضا کردیم که در حال اجرا است که البته آنها هم ضوابطی دارند همانند آزادی مشروط است.ولی با مالزی هنوز چنین اقدامی صورت نگرفته است.

* جشنواره "افق نو" که در سال‌های اخیر هم برگزار شده، پس از روی کار آمدن دولت جدید دیگر برگزار نشده و عوامل برگزار کننده این جشنواره گفته‌اند که وزارت امور خارجه جلوی این کار را گرفته است؛ هم اکنون وضعیت برگزاری این جشنواره چگونه است؟

- به لحاظ محتوایی بنده شخصا در رابطه با نحوه تاثیر جشنواره "افق نو" حرف هایی را داشتم که دو سه هفته قبل صحبت‌هایی را با آقای طالب زاده داشتم که انتقادم را بعنوان یک کارشناس سیاسی، فرهنگی و کارشناس فیلم مطرح کردم. که البته این بحث ادامه دارد چراکه ادعایی مطرح شده و بنده رفتم کمیسیون ولی در جریان جزئیات نیستم و از ایشان خواستیم که این موضوع رادر دست انداز جنایی و سیاسی قرار ندهد.

ما منتقد برخی از مدعوین ایشان هستیم. نباید برخی مدعوینی را دعوت کنیم یا دعوت میکردیم که به حق یا به باطل در آمریکا یا جای دیگر بعنوان یک نژاد پرست شناخته می‌شوند را به کشور دعوت کنیم که این امر در دیپلماسی عمومی به ضرر ما و دستگاه دیپلماسی تمام شود. ما چالش های عمیق فکری در اینحصوص با آقای طالب زاده داریم و تا این موضوع را برای وزارت خارجه حل نکند وزارت خارجه موافقت نخواهد کرد. اینها از سر حزب اللهی بودن و لیبرال بودن نیست. ما میخواهیم اقدامی انجام دهیم که در نهایت به معنای حمایت از نژاد پرستی نباشد. ما نباید در مسیری که صهیونیست‌ها می‌خواهند قرار بگیریم البته نه به این معنا که این جشنواره این قصد را دارد.

جلسه خوبی داشتیم و امیدواریم جلسات ما ادامه داشته باشد؛ یک بار دیگر میگویم که نباید پاره ای از فعالیت‌های فرهنگی ما معنای معکوس داشته باشد که به موجب این امر شاهد افزایش فشار در افکار عمومی از سوی صهیونیست‌ها و آمریکایی‌ها باشیم.

ما هنوز تنوانسته ایم افکار عمومی غرب را به دست بگیریم و باید برای این برنامه ریزی کنیم؛ اگر افق نو عکس این هدف را ولو به قیمت خوشحال کردن دوستان حزب اللهی ما دنبال کند، ما زیر بار نمی رویم این بحث اسلام و کفر و یا امام حسین(ع) و یزید نیست و وزارت امور خارجه تحت تاثیر این فضاسازی‌ها قرار نخواهد گرفت. ما با کسی مشکل شخصی نداریم ولی دوستان وزارت امور خارجه هم نقطه نظراتی دارند و تحت تاثیر فضاسازی ها قرار نخواهند گرفت.