در این روزهای فدراسیون کاراته چه می‌گذرد؟

سيدرضا فيض آبادي

کد خبر: ۳۶۱۱۸۱

تاریخ: ۰۹ آذر ۱۳۹۲ - ۱۴:۵۶

برخي رشته هاي ورزشي هستند كه در ذات خود داراي ديسپلين و نظم و انضباط خاص مي باشند و بالطبع كمتر حاشيه ها به سراغ اين رشته ها مي رود.

از جمله اين رشته‌هاي ورزشي مي‌توان به كاراته و تكواندو اشاره كرد كه به خصوص پس از پيروزي انقلاب اسلامي رشدي چند برابري كرد و ايران دراين رشته ها توانست خود را به جمع مدعيان جهان برساند.

اگر چه تكواندو جز بازي هاي المپيك است و ما در المپيك‌هاي اخیر  در اين رشته براي خود جايگاهي بدست‌آورده ايم اما كاراته هنوز در المپيك آسيايي است و اتفاقا كاروان ورزشي ايران براي افزايش مدال هاي خود در بازيهاي آسيايي 2014" اينچوآن" كره جنوبي روي اين دو رشته حسابي جدا گانه باز كرده است.

اما مدتي است كه در تكواندو كمتر و در كاراته بيشتر شاهد حاشيه هايي‌هستيم كه از درون خود خانواده كاراته اين حاشيه برخواسته است.

اوج اين حاشيه‌ها پس از ناكامي ملي‌پوشان كاراته در مسابقات جهانی اسپانيا بود كه هنوز هم تركش‌هاي آن به كاراته مي‌خورد و گويا اراده‌ايي قوي هم براي جمع و جور كردن اين حاشيه‌ها وجود ندارد.

وقتي منتقدان و مخالفان كاراته در عرض چند روز به عنوان مشاور و مربيان تيم‌هاي ملي كاراته معرفي مي‌شوند حكايت از نگراني‌هايي است كه مديريت فدراسيون از بابت خود دارد و اگر غير از اين بود كه نبايد خيلي زود منتقدين را با يك پست و يك عنوان دعوت به سكوت كنند.

از طرفي گفته مي‌شود رييس فدراسيون كاراته به قدري سر خود را شلوغ كرده كه خيلي فرصت پرداختن به چنين مواردي را پيدا نمي‌كند و همه امور را آشوري دبير فدراسيون برعهده دارد و از طرف ديگر براي  آقاي سمندر گويا نگه داشتن پست رياست فدراسيون خيلي اهميت دارد كه حاضر است به هر قيمتي آن را حفظ كند.

اين خرده گيري به منتقداني مثل شاطر‌زاده هم وارد است كه اگر بواقع‌ آنها انتقادي عميق و كارشناسانه دارند چرا با گرفتن يك پست و يك عنوان سكوت اختيار مي‌كنند و براي افرادي در اين حد و اندازه كه جامعه ورزش روي‌آنها حسابي جدا گانه باز كرده است چندان مناسب نيست كه با يك عنوان مشاوري يا مربيگري تيم ملي همه انتقادها را فراموش كنند و خيلي زود نقاط ضعفي كه مي‌گفتند را به بايگاني بسپارند!

اگر واقعا كاراته مشكلاتي كه گفته مي‌شود را دارد كه با دادن پست و عنوان به منتقدين درست نخواهد شد و اگر هم ندارد و مديران فدراسيون نگران صندلي خود نيستند چرا با هر بادي مي لرزند  و براي منتقدان خود سريع فرش قرمز پهن مي كنند؟

در پايان سوال مي كنيم كه آيا با اين رويه مي توان از كاراته در بازيهاي آسيايي 2014 انتظار كسب مدال‌هاي رنگارنگ را داشت؟