كره ،حريفى قابل تسليم

کد خبر: ۳۶۰۷۶

تاریخ: ۲۰ بهمن ۱۳۸۷ - ۱۵:۳۰

برخى معادلات و اتفاقات، فضاى ديدار روز چهارشنبه تيم هاى ملى فوتبال ايران و كره جنوبى و به تبع آن، نتيجه اين مسابقه را به سود ايران گواهى و نويد مى دهد. در حال حاضر و پس از گذشت ۴ دور از مسابقات انتخابى جام جهانى ۲۰۱۰ در گروه دوم آسيا و در حالى كه ايران و كره جنوبى هر يك سه بازى انجام داده اند، كره اى ها با ۷ امتياز صدرنشين اند و ايران ۵ امتيازى است، اما اگر تيم ملى كشورمان برنده اين ديدار باشد با ۸ امتياز فاتح دور رفت خواهد شد و اين يك پشتوانه و سلاح روحى مناسب براى مرحله برگشت خواهد بود.

به نوشته جوان، مواردى كه سبب شده است ايرانى ها به ديدار روز چهارشنبه خوش بينانه تر بنگرند، دورى كره ا ى ها از فرم ايده آل و برخى نمايش ها و نتايج متزلزل آنان در ديدارهاى اخيرشان است. كره جنوبى براى اينكه خودش را كاملا با فضاى ديدار تهران هماهنگ كند، ابتدا به امارات رفت و ۵ روز در آنجا اردو زد و در آن مكان دو بار بازى هاى دوستانه انجام داد و در هر دو متوقف شد.

كره اى ها در ديدار نخست با سوريه ۱-1 كردند و سپس در برابر بحرين در حالى كه تا وقت تلف شده ۱-2 از بحرينى ها عقب بودند، در اين زمان توسط لى كيون هو گل تساوى بخش خود را زدند.

در غياب لژيونرها
با اين حال براى اينكه ميزان خوشبينى ملى پوشان فوتبال ما بيش از اندازه و كاذب نشود و منطقى بر آن مترتب باشد، بد نيست نكاتى را تذكر دهيم. يكى اين است كه هر دو نمايش لرزان فوق در حالى از كره اى ها رويت شد كه لژيونرهاى آنان حاضر نبودند و شمارى از آنها فقط از روز دوشنبه ۲۱ بهمن به آنها در تهران پيوسته اند.

اين بدان معنا است كه تساوى هاى كره با دو حريف غرب آسيايى در شرايطى حاصل آمد كه تيم كامل كره در ميدان حضور نداشته است و زمانى كه باشد، طبعا مى توان انتظار نمايش هاى بهترى را از جانب اين رقيب شرق آسيايى داشت. نكته دوم اين است كه كره در مسابقه هاى تداركاتى كه نتايج آن اهميتى ندارد و به خوبى مى دانسته كه زير ذره بين ايرانى ها خواهد بود، دليلى براى ارائه تمامى توانش نمى ديده و احتمالا شمارى از قابليت هاى خود را به قصد غافلگير كردن ما پنهان نگه داشته و در آن ديدارها رو نكرده است.

ناعادلانه
با اين وجود نشانه هاى ديگرى هم هست كه مى گويند رقيب قديمى ايران در حال حاضر كارايى گذشته را ندارد و حريفى قابل عبور است و خط دفاعى اش محكم نيست و هافبك ها و مهاجمان آن نيز فاقد قدرت و حتى سرعتى هستند كه پيشتر در آنها سراغ داشتيم و سلاح اصلى شان بود. چندى پيش كره در حالى ۱-2 بر عربستان غلبه و ضربه سنگينى را به اين تيم وارد كرد كه به اعتقاد اكثر ناظران داورى مسابقه ناعادلانه و به سود كره بود و در چند نوبت، سوت هاى منفى خاصى عليه عربستانى ها نواخته شد و همان مسائل بود كه برد را به تيم تحت رهبرى هوجونگ مو سپرد.

به واقع كره اى ها در دو سال اخير و از زمانى كه در جام ملت هاى آسيا ۲۰۰۷ روبروى ما ايستادند و با ضربات پنالتى بر ما غلبه كردند، نزول محسوسى داشته اند و در همان جام نيز تيم متوسطى را به ميدان فرستاده بودند و كمتر با كره درخشان و سريع گذشته برابرى مى كنند و به نظر مى رسد كه به دورانى متوسط از فوتبال شان پا نهاده اند.

تمامى توان؟
در عين حال مربيان و بازيكنان ايران بايد بدانند با آمدن لژيونرهاى كره، اين تيم طبعا به لحاظ تهاجمى تيزتر و حرفه اى تر از گذشته عمل خواهد كرد و هرگونه غافلگيرى احتمالى از جانب ما و قصور در برخورد فنى با اين لژيونرها و ضعف در برنامه ريزى براى تقابل با اين ستاره ها مى تواند امتيازات حساس اين ديدار را از ايران بگيرد و كار را براى ادامه راه دشوارتر كند.

در عين حال خيلى ها معتقدند مثل اكثر سال هاى اخير لژيونرهايى مثل پارك جى سونگ، لى يونگ پيو وپارك جو يونگ ( از باشگاه هاى منچستريونايتد، بورسيا دورتموند و موناكو) هرگز تمامى توان خود را در ديدارهاى ملى رو نكرده و ترجيح داده اند كه قدرت و مهارت اصلى شان را براى مسابقات باشگاهى خود بگذارند تا زندگى حرفه اى و درآمدهاى قابل توجه خود را از دست ندهند!

كارى دشوار
مجموعه اين عناصر متضاد، بررسى دقيق ديدار چهارشنبه و رسيدن به نتيجه اى مشخص در ارتباط با آن را دشوار مى كند. بنابراين تدارك كامل و بايسته اى از سوى ملى پوشان ايرانى مى تواند فراتر از تمام احتمالات فوق چاره كار باشد تا اما و اگرها كاهش يابد و در برابر هر حالتى از تيم كره جوابگو باشيم و اين هدفى غيرقابل دستيابى نيست.