لقبي بگير و برو ...

کد خبر: ۳۵۷۵۶

تاریخ: ۱۸ بهمن ۱۳۸۷ - ۲۰:۲۹

در دنياي پرهياهوي مستطيل سبز، آن‌ها كه بهتر راه‌هاي محبوبيت را پيدا كرده‌اند و توانسته‌اند دل فوتبال‌دوستان را بربايند، صاحب عناوين و القاب زيبا و برازنده‌اي هم شده‌‌اند.

به نوشته خراسان، البته در اين بين بازيكناني هستند كه بنا بر ضعف‌ها و يا خلقيات نامطلوب‌شان مورد غضب هواداران قرار گرفته‌اند و لقبي نامناسب دريافت كرده‌اند. اما ما در اين جا قصد داريم به 10 لقب برتر بازيكنان سال‌هاي دور و نزديك سري A ايتاليا بپردازيم.

10. گابريل باتيستوتا ملقب به باتي گل (Bati Goal): يكي از بهترين مهاجمان تاريخ كالچو. ابتدا او را فرشته گابريل لقب داده بودند ولي بعدها با گل‌هاي حساس و زيبايي كه براي فيورنتينا به ثمر رساند، هواداران فلورانسي لقب شايسته باتي گل را براي او برگزيدند. اين نام بي‌شك شايسته كسي است كه هر حركتش مقابل دروازه حريف بوي گل مي‌داد.

9 . جوزپه برگومي، ملقب به عمو (Lozio): اسطوره و كاپيتان سال‌هاي دور اينتر در ميان هم‌تيمي‌هايش به عمو معروف بود. سبيل كلفت او كه حتي در سال‌هاي جواني‌ هم روي صورتش خودنمايي مي‌كرد باعث شده بود تا لقبي بهتر از اين برازنده‌اش نباشد. برگومي بين هم‌بازي‌هايش بسيار پخته‌تر به نظر مي‌رسيد.

8. ماركو تاردلي ملقب به گريان (Schizzo):

هافبك سابق يوونتوس را به خاطر حركت جالب پس از گلزني‌اش مقابل آلمان غربي به اين نام ملقب كرده‌اند. او در فينال جام جهاني 1982 مقابل آلمان غربي گل دوم ايتاليا را به ثمر رساند و در خوشحالي پس از گل با چشماني تنگ و بسته و حالتي كه نشان از گريه داشت، شروع به دويدن كرد. تاردلي در حمله، خطرناك و در تكل‌ها خطرناك‌تر بود. چه كسي بازي‌هاي به‌ياد ماندني او را فراموش مي‌كند؟!

7. نيلس ليدهولم ملقب به بارون (Il Barone):

اين ملي‌پوش قديمي سوئد در دهه 50 در حد و اندازه‌هاي خودش يك هافبك بسيار موفق بود و با بازي‌هاي خوبش همراه ميلان 4 اسكودتو را به ارمغان آورد. اما لقب سلطنتي و پرطمطراق او وقتي بر سر زبان‌ها افتاد كه شغل مربي‌گري را برگزيد. البته نبايد از اين نكته غافل شد كه او با دختر يكي از مقامات دولتي ايتاليا هم ازدواج كرد.

6. روبرتو باجو ملقب به دم اسبي مقدس (Il Divin Codino): باجو را مي‌پرستيدند. زماني كه او موهايش را به پشت سرش بست و جلوي موهايش را كوتاه كرد، اين لقب را برايش انتخاب كردند. پس از آن‌كه به بوديسم هم گرويد و داستاني درباره سيدارت شنيد كه با گرفتن موهاي دم اسبي يك نفر او را از غرق شدن در رودخانه نجات داد، همان مدل موهايش را حفظ كرد تا سمبل نجات‌يافتگي‌اش باشد.

5. جامپيرو بونيپرتي ملقب به مارسيا (Marsia): اسطوره سياه و سفيدپوشان تورين توسط هواداران يوونتوس مارسيا خوانده مي‌شد. مارسيا نام زنانه‌اي است و از آن‌جا كه رنگ موهاي او كاملا بلوند بود، او را به اين نام صدا مي‌كردند. البته مثل اين‌كه خود او هم از اين لقب خوشش مي‌آمد چون درست مثل زن‌ها موهاي بلوندش را هميشه فر مي‌كرد تا بيشتر شبيه آن‌ها شود. البته بازي او اصلا مثل خانم‌ها نبود، جامپيرو در طول حضورش براي يووه 5 قهرماني اسكودتو را رقم زد.

4. جورجيو چينگال ملقب به جان قد بلند (Long john): ستاره سابق لاتزيو از سوي هواداران تيفوسي تيمش چنين لقبي گرفت. او در سال 1974 زننده پنالتي‌اي بود كه نخستين جام قهرماني اسكودتو را براي پايتخت‌نشينان فاشيست به ارمغان آورد. قامت بلند او موجب شده بود تا لاتزيويي‌ها او را با اين لقب بهتر بشناسند.

3. فابريتسيو راوانلي ملقب به پر سفيد (Penna Bianca): چه كسي است كه راوانلي و موهاي نقره‌اي‌اش را فراموش كند؟ همين نكته باعث شده بود تا هواداران يوونتوس مهاجم محبوب‌شان را با نام پر سفيد در استاديوم صدا بزنند. همين موهاي نقره‌اي باعث شد حتي زماني كه در ميدلزبرو توپ مي‌زد طرفداران لقب روباه نقره‌اي را به او بدهند.

2. كافو ملقب به قطار سريع‌السير (IL Pendolino): مدافع مستحكم برزيلي در سمت دفاع راست تيم‌هاي رم و ميلان آن‌قدر خوب و پرسرعت كار كرد تا اين لقب را از آن خود كرد. او توانست با همين ويژگي منحصر به فردش يازده سال در سطح اول فوتبال ايتاليا خودنمايي كند. سرعت كافو هميشه مثال‌زدني است حتي زماني كه پا به سن گذاشت.

1. الساندرو دل‌پيرو ملقب به پينتوريكو (Pintouricchio): جاني آنيلي مالك فقيد يوونتوس نام نقاش دوران رنسانس ايتاليا را براي دل‌پيرو برگزيد. به نظر آنيلي، دل‌پيرو هم در يوونتوس نقشي مانند اين نقاش دارد. اين نخستين بار نبود كه جاني براي بازيكني از تيمش لقب مي‌گذارد، پيش از اين هم او براي بونيك لقب زيبايي شب را برگزيده بود.